1. SEGA

SEGA

SEGA zal tijdens de E3 zes nieuwe titels aankondigen, schreven we op 2 april van dit jaar. Dat is nogal een grote aankondiging van de voormalige spelcomputerfabrikant, zeker als we bekijken dat SEGA nogal weggestopt is op de E3 in de Concourse Hall, naast Acclaim. Vorig jaar kwam SEGA overigens met bijna dezelfde stand als het jaar daarvoor, en dat was zeker geen goede promotie voor het eens zo geliefde bedrijf. Hoe heeft het zover kunnen komen?

Nadat de gerenommeerde fabrikant van enkele sterke spelcomputers de productie van de Dreamcast stop zette en besloot alleen nog maar spellen te ontwikkelen voor de andere platformen, waren veel liefhebbers daar heel blij mee. Was SEGA immers niet nog steeds één van de beste spelontwikkelaars ter wereld met goeroes als Yu Suzuki en Yuji Naka in de gelederen? Helaas viel de nieuwe stap nogal tegen. Spellen als Virtua Fighter 4, Shenmue II, Sonic Heroes, Billy Hatcher, Otogi en Shinobi waren wel goed, maar konden nooit écht imponeren. Behalve Super Monkey Ball, Phantasy Star Online v2 en Panzer Dragoon Orta heeft SEGA geen klassiekers meer uit kunnen brengen. De aankondiging van begin april zal daar hopelijk meer verandering in brengen. Toch moeten we niet vergeten dat SEGA heel wat krediet in het verleden opgebouwd heeft, middels dit artikel willen we daarom laten inzien wat SEGA allemaal voor de industrie heeft kunnen betekenen.

Hoe het allemaal begon

In 1951 begon een Amerikaan, David Rosen, met een kunstexportbedrijf genaamd Rosen Enterprises. De naar Japan verhuisde Rosen wilde eind jaren ’50 zijn horizon verbreden en besloot fotomachines en arcadekasten vanuit de Verenigde Staten te importeren. En zo begon het balletje te rollen. Rosen Enterprises bleef groeien en in 1965 kocht het een jukeboxfabrikant op. Na de samenkomst van beide bedrijven werd de naam veranderd naar SEGA. Dit is een afkorting van Service Games.

Rosen wilde zijn eigen spellen ontwikkelen en dat lukte; in 1966 kwam SEGA met zijn eerste spel, Periscope. Vier jaar later zou Rosen het bedrijf aan Gulf & Western Industries verkopen, terwijl hij zelf de baas bleef. Aan het eind van de jaren ’70 en het begin van de jaren ’80 kwamen heel wat SEGA titels tevoorschijn. En hoewel het bedrijf zich nog niet kon tonen als een echt kwaliteitshuis, gaf het toch enkele goede spellen uit zoals Frogger, Turbo en Zaxxon. In die tijd ontwikkelde SEGA voornamelijk spellen voor de Atari 2600 en de ColecoVision.

In 1982 bereikt SEGA een jaaromzet van 214 miljoen dollar. Bovendien bracht het in datzelfde jaar zijn eerste spelcomputer op de markt: de SG-1000. Daarnaast kwam de SC-3000 in de winkels te liggen, een SEGA-PC voorzien van toetsenbord, joystick, data recorder, monitor en printer. Middels dit apparaat konden spelers hun eigen spellen ontwikkelen via Basic. Deze spellen konden ook op de SG-1000 gespeeld worden, wat uiteindelijk een meesterlijke zet bleek te zijn.

Helaas zakte in het jaar daarop de hele spellenmarkt in; de zogenaamde grote ‘Video Game Crash’. SEGA werd verkocht aan een flipperkastfabrikant en Rosen, Nakayama en een stel externe investeerders kopen samen voor 38 miljoen dollar alle aandelen van het bedrijf. Nakayama werd de directeur van het Japanse filiaal en Rosen zou de Amerikaanse divisie leiden.

De eerste spelcomputers

Het inzakken van de markt bleek niet alleen positief voor Nintendo, maar wierp ook zijn vruchten af voor SEGA. De concurrentie bleef namelijk massaal weg en SEGA hoefde het met de inmiddels in Japan uitgegeven SEGA’s Mark III alleen op te nemen tegen de succesvolle Famicom van Nintendo. Sinds die tijd bleef Nintendo de eeuwige concurrent van SEGA, ook toen beide bedrijven hun spelcomputers in 1986 naar het westen brachten. De Mark III kreeg daar de naam Sega Master System met zich mee en Nintendo bracht de Nintendo Entertainment System, kortweg NES, uit.

Omdat Nintendo echter een deal had gesloten met bijna alle uitgevers en ontwikkelaars, konden alleen Activision, Parker Brothers en SEGA zelf nog spellen ontwikkelen voor de Master System. De NES controleerde daarom bijna 90% van de markt, terwijl Sega’s spelcomputer veel krachtiger was.

De wraak was echter zoet toen SEGA de Mega Drive (Genesis in Amerika) te voorschijn haalde en daarmee de eerste 16-bits spelcomputer ter wereld liet verschijnen. Pas in 1991 begon de populariteit echter te groeien, omdat toen het spelkarakter Sonic zijn entree maakte. Op de Mega Drive kwamen onder andere klassiekers als Shining Force, Streets of Rage, Phantasy Star, Outrun en Ecco the Dolphin. Ditmaal was de ondersteuning van andere uitgevers ook stukken beter; vooral Electronic Arts was goed op dreef met Sega’s nieuwste spelcomputer. Helaas voor SEGA kwam Nintendo echter met de SNES (1991) en ook dat apparaat bleek uiteindelijk door te groeien tot de succesvolle van de twee.

Na de Mega Drive ontwikkelde SEGA onder andere de Game Gear (1991), de Mega CD/SEGA CD, de 32X en de NOMAD. Hoewel deze producten allemaal zeer revolutionair waren, kon geen van de apparaten echt uitblinken. Zo hadden de Game Gear en NOMAD te kampen met een korte levensduur van de batterijen en op de Mega CD en 32X verschenen te weinig écht goede spellen.

Een slechte voortzetting

SEGA toonde vervolgens in 1995 de Sega Saturn, een 32-bits spelcomputer met enorm veel potentie. Helaas waren de ontwikkelaars veel meer content met de soortgelijke Sony PlayStation, waarvoor het veel makkelijker ontwikkelen was. De Saturn had Internet ondersteuning (via de Netlink adapter), enkele superspellen (zoals Panzer Dragoon Saga) en krachtige technische foefjes, maar werd door gebrek aan promotie overklast door de Sony PlayStation die inmiddels in miljoenen huiskamers te vinden was. In Japan ging het nog wel redelijk goed met de Saturn.

Gelukkig bleef de Japanse gigant het proberen. In de speelhallen was SEGA heer en meester met fantastische producten als Virtua Fighter, House of the Dead en F355 Challenge. Dat gaf het bedrijf weer wat zelfvertrouwen om alsnog een spelcomputer uit te brengen: de Sega Dreamcast. In 1998 werd deze grijze spelcomputer uitgegeven met een indrukwekkende lancering. Zowel in Japan als in de Verenigde Staten sloeg het apparaat aan, mede dankzij Sega Rally 2, Soul Calibur en Sonic Adventure. Later zouden nog pareltjes als Metropolis Street Racer, Shenmue, Skies of Arcadia, Virtua Tennis en F355 Challenge verschijnen. Bovendien was de Dreamcast de eerste spelcomputer met een online netwerk; SegaNET. Hierop konden ondermeer Quake III: Arena en Phantasy Star Online gespeeld worden.

Ook dit mocht helaas niet baten. Omdat de Dreamcast slecht gepromoot werd in Europa was het apparaat daar als eerste uit de winkels verdwenen, zeker toen de PlayStation 2 verscheen. In Amerika en Japan hield SEGA wat langer stand en door een indrukwekkende sportreeks kon de Dreamcast zelfs heel even de PlayStation 2 overklassen. Dat kwam echter vooral door de matige eerste spellen op Sony’s nieuwe spelcomputer en toen het daar begon te lopen, was het voor de Dreamcast einde verhaal. SEGA maakte vervolgens bekend alleen nog spellen te ontwikkelen en zich niet meer te wagen aan het fabriceren van een spelcomputer. Sinds die bekendmaking gaan al geruchten in de rondte dat de voormalige gigant opgekocht zou worden door Microsoft, Nintendo of Sony. Ook een fusie met Namco zou tot de mogelijkheden behoren. Daar is echter niet veel van gekomen en SEGA liefhebbers moeten nu hun hoop vestigen op de komende E3.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • nog steeds jammer dat ze geen neiuwe console meer maken, hoe meer concurentie hoe hoger de kwaliteit….. in theorie dan hè ;)

  • Een super mooi rubriekje, en idd erg jammer dat sega het niet heeft gehaald met de Saturn en Dreamcast, want die zijn overigens beide hele goede consoles geweest!!!

  • Wel jammer van de Dreamcast :(

    Dat was pas een topconsole :]

  • Ja man Dreamcast was vet mooi altijd. En die scores dan ook bij voetbal en tennis spellen op je beeldschermpje op je controller :)

  • Ik vind de dreamcast nog steeds een van de betere consoles en vind t echt heel erg jammer dat hij het niet zo lang heeft volgehouden want ik heb nog steeds veel plezier met mijnes.

  • Sega heeft altijd al hele goeie consols gehad. Heb zeer goeie herinneringen aan de Master System. Maar de NES roelde in die tijd. Ik hoop echt dat ze ooit nog met een nieuwe console komen. Misschien in samenwerking met Nintendo. Maar Sega mag niet verdwijnen!

  • Tis inderdaad jammer, maar ik zal er niet wakker van liggen. Ik heb het nooit echt op Sega gehad. Maar iedereen die het wel jammer vind had natuurlijk Sega meer moeten steunen toen het zo moeilijk ging met Sega :)

  • Iedereen blijft maar veren in de reet van de Dreamcast stoppen, maar ondertussen liet iedereen dat ding laten liggen om op de PS2 te wachten..



    Ik speel ook nog regelmatig op mijn dreamcast. Destijds voor meer dan 600 gulden gekocht en nog steeds doet ie het perfect. Go SEGA

  • Mega Drive vind ik nog altijd de beste console ever.



    Sega krijgt te weinig credit ze zijn gewoon het origineelste en hebben gewoon het meeste gedaan in de console bizz. Waren er vroeg bij met nieuwe techniek. Jammer dat het zo gelopen is.

  • Sega heeft altijd op de tijd voorgelopen….

    -eerste 16 bit

    -eerste cd rom based console

    -eerste 128 bit machine

    -eerste online machine

    -eerste headset (voor console)

    -eerste handheld met mooie graphics :-)

    enz enz



    Echt onbegrijpelijk dat zoiets dan niet loopt….







  • Kenmaster128 daar is een hele duidelijke verklaring voor … ik zal even een interview met de grootste baas van SEGA's oude rivaal gebruiken Nintendo, daar zegt die meneer dat Nintendo in staat is om nu op dit moment een handheld te maken die de kwaliteit van een GC/PS2/X-box console kan weergeven, hij zegt er alleen wel bij dat Nintendo dit niet doet omdat de kosten nu nog veel te hoog zijn (waardoor mensen het niet kopen) en misschien zijn mensen nog wel helemaal niet klaar voor die technologie … de dreamcast verschilt in kwaliteit maar een haar met de ps2 maar toch gingen de meeste mensen voor de HIPPE playstation, het draait allemaal om geld en een imago … waarom kopen mensen geen GameCube (die de zelfde richting op gaat als de DreamCast?? Omdat mijn buurjongen een ps2 heeft en die ziet er onwijs stoer uit en als je zo'n ding hebt ben je stoer … alleen baby's kopen een GC (is natuurlijk niet waar maar dat is een imago probleem) en ik denk dat Sega het zelfde probleem heeft gehad.



    GO Ninty en Sega (in mijn ogen nog steeds de absolute top in de game wereld)

  • Iedereen blijft maar veren in de reet van de Dreamcast stoppen, maar ondertussen liet iedereen dat ding laten liggen om op de PS2 te wachten.. Not me, was 1 van de eerst die 'm had. Schitterend ding! Maarja, zoals gezegd: de marketing was om te huilen. Nergens kon je zowat games krijgen, en vaak stond de DC helemaal achterin weggestopt in een winkel.



    Mega Drive vind ik nog altijd de beste console ever.Ik heb 'm ook nog steeds. Vond 'm altijd meer karakter hebben dan de SNES. Gewoon veel toffere spellen.



    Sega heeft bij mij toch wel een plekje in mn hartje :P

    Maar ik denk toch echt niet dat ze ooit nog met een console zullen komen. Helaas.



  • @Shadow: Inderdaad. Je hoort tegenwoordig altijd positieve verhalen over de Dreamcast maar destijds kon deze doodvallen toen de PS2 eenmaal werd gereleased.



    @Kenmaster128: Sega had niet de eerste CD-Rom/Online console. Dit was al eerder gedaan.

  • Megadrive, Game Gear, Sonic…



    _O_ Sega _O_

  • Ik weet het inderdaad nog goed dat de Dreamcast zo ongelooflijk 'kut' was, althans, dat vonden de mensen die PSX lijp waren en wilden wachten op hun eigen 'dreamcast' namelijk de PS2. Ik had de DC op de launchdatum met Sega Rally 2, Sonic Adventure en Powerstone en later kwam daar Soul Calibur bij…dat waren nog eens tijden.



    Toen de PS2 uitkwam en de Dreamcast verloren ging (annuleringen van Propellor Arena, Half-Life etc.) viel de PS2 ineens tegen en was de DC het beste apparaat ooit gemaakt. Althans, dat zeiden veel mensen. Ik heb het idee dat DC een cultstatus heeft veroverd bij die mensen en dat is ook wel een beetje terecht. Maar toch hadden ze beter toen kunnen zeggen dat het een goed ding was en er geld voor moeten betalen, ipv nú, nu het te laat is. Ik zag de Dreamcast nog best op concurreren tegen de PS2 en de andere twee consoles. Het had dan wel niet gewonnen, maar met goede ondersteuning van Namco/Capcom en SEGA zelf zouden ze ver zijn gekomen. Helaas wilden Konami en EA niet meewerken:(

  • Ver gekomen in Japan misschien, want Namco/Capcom zijn wel leuke uitgevers, maar ze zijn nu niet echt bepalend voor een console zoals EA dat is in het westen.

  • Ik noem een Soul Calibur, een spel dat bijna net zo goed is als zijn opvolger en nu de hemel ingeprezen wordt? Namco en Capcom zijn naar mijn mening meer in staat om goede spellen te produceren dan EA, net als SEGA. Enige probleem is dat we de helft hier in EU niet te spelen krijgen en bovendien is het nog steeds zo 'wat een boer niet kent, dat vreet-ie niet'. Powerstone (2) is imo nog steeds één van de leukere vechttitels van de afgelopen jaren, maar werd veel te weinig verkocht.

  • Het mooiste aan Sega was de intro. SEEEEEEEEEEEEEEEEEEEGA



    Prachtig :)

  • De laatste poging van SEGA (de Dreamcast) heeft het niet gered, omdat veel gamers zich laten manipuleren door propaganda. De Dreamcast was in 1999 een fantastische machine met veel kwalitatief goede spellen. Maar men kocht het niet, omdat men wachtte op de PS2.



    Een andere reden is de promotie. De Dreamcast genoot helemaal geen promotie. Laat staan een propaganda apparaat.



    Laatste reden: De distributie. Een zojuist gereleased spel was niet altijd gelijk in de winkel verkrijgbaar.



    Overigens een wet in de marketing:

    "Trendsetters verkrijgen nooit met het grote geld." Voorbeelden genoeg:

    Apple vs. Microsoft

    Philips vs. Sony

    etc…



    Sega was een absolute trendsetter. Helaas zal die tijd nooit meer terug komen.










  • Ik vind Sega nog steeds een van de bste spellenmakers nu, beter dan EA ofzow. Ik had vroeger dan wel een Snes, maarja toen was ik helemaal nog niet in het hele videogamegebeuren (zolang me ouders maar spelletjes bleven halen, vond ik alles best.) Ik had toen echter ook nog niks tegen Sega, en ik vond het juist jamer dat ik Sonic niet kon spelen. Sega rulez! Trouwens waar blijft een reactie van Mortal Marcel, dit is echt iets voor hem, zijn stukkies (van o.a. de PU) kennende.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren