1. Total War: Warhammer 2 review – Rattenrace

Total War: Warhammer 2 review – Rattenrace

De wereld van Warhammer is grimmig, duister en vaak allebei tegelijk, maar het kan erger. Millennia lang hielden de High Elves met een magische draaikolk de machten van Chaos buiten de deur, maar door het verschijnen van een omineuze komeet in de hemel dreigt de grote Vortex het te begeven. Vier facties zetten alles op alles om het lot van de Vortex te bepalen en dat resulteert in de spannendste Total War-game ooit.

Alles draait om de draaikolk
Total War: Warhammer 2 is een race tegen de klok om de Vortex te claimen en de vier facties hebben elk hun eigen redenen om de ander af te troeven. De hooghartige High Elves, geleid door de trotse broers Tyrion en Teclis, bedoelen het zo kwaad nog niet en proberen de draaikolk in stand te houden. Malekith, heerser der Dark Elves, hoopt juist de macht van de Vortex te gebruiken om een goddelijke status te bereiken. De mystieke Lizardmen zien tegelijkertijd hun kans schoon om het oeroude plan van hun scheppers uit te voeren en iedereen die hen probeert te stoppen is voer voor hun razende dinosaurussen. Maar onderschat nooit de Skaven, de even laffe als briljante ratmannen die met duizenden tegelijk uit de grond opduiken om de bovenwereld te veroveren. Hun plan voor de Vortex is in nevelen gehuld, maar kan alleen maar slecht nieuws betekenen voor de rest.

De vier nieuwe facties stelen de show in Total War: Warhammer 2. Waar de Empire, Dwarves, Greenskins en Vampire Counts in het eerste deel al bijzonder verschillend speelden, heeft ontwikkelaar Creative Assembly na meerdere dlc’s voor deel één de smaak te pakken en krijgt elke nieuwe factie meerdere unieke gereedschappen en uitdagingen. De Dark Elves zijn bijvoorbeeld sterk afhankelijk van slaven om al het saaie werk te doen, terwijl de verdorven elfen zich lustig te buiten gaan aan moord en marteling. Met elke overwinning op het slagveld sleep je nieuwe zielen naar de mijnen, maar te veel slaven in je steden kan leiden tot opstanden. Daar tegenover staan de machtige Black Arks, enorme schepen die dienst doen als mobiele basissen voor je rooftochten. Begin een gevecht in de buurt van zo’n Ark en je kunt vernietigende spreuken op je tegenstander loslaten.

“Why. Won’t. You. Die!”
De grote diversiteit van de vier speelbare rassen zie je ook terug tijdens de veldslagen. Voor de Skaven is het verlies van honderden ratslaven geen punt, zolang ze maar de vijand op zijn plek houden. Dan verzengen ze de vijand met hun vlammenwerpers of een uit de kluiten gewassen hamsterwiel. Het toppunt van Skaven-creativiteit is de weerzinwekkend goed vormgegeven Hell Pit Abomination. Dit kolossale gedrocht bestaat uit honderden aan elkaar genaaide ratten en andere ‘vrijwilligers’ en weigert domweg dood te gaan terwijl het om zich heen slaat. Het wordt helemaal spectaculair zodra dergelijke monsters elkaar tegenkomen op het slagveld. Jazeker, de gesynchroniseerde animaties zijn terug in Total War en het resultaat mag er wezen.

De grote verscheidenheid van de vier facties is een uitstekende prestatie, maar dat maakt niet veel uit als de campagne niet boeit. Creative Assembly heeft wat dat betreft goed gekeken naar wat niet werkte aan de eerste Total War: Warhammer. Waar de Greenskins in deel één rustig de apocalyptische invasie van Archaeon the Everchosen konden negeren, is er in TW:W 2 haast geen ontkomen aan de Vortex. Tenzij je voor de traditionele wereldverovering gaat, doe je er verstandig aan om zo snel mogelijk grondstoffen te verzamelen om de benodigde vijf rituelen uit te voeren. Tijdens de tien beurten dat elk ritueel duurt, word je van alle kanten aangevallen door legioenen van Chaos en ook de concurrerende facties kunnen een duit in het zakje doen met een gehuurd leger. Hoe verder je komt, hoe moeilijker het wordt om de drie willekeurig gekozen steden waar het ritueel
plaatsvindt te verdedigen. Deze opzet geeft Total War: Warhammer 2 een zeldzaam goede focus die zelfs Shogun 2 en de uitbreidingen van Medieval 2 weet te overtreffen.

Quality of Life
De grote verbeteringen van Total Warhammer 2 gaan gepaard met kleine, zeer welkome tweaks. Je kunt nu bijvoorbeeld precies instellen waar de camera zich tijdens het verstrijken van de beurten op richt en de informatie bij het begin van je beurt is veel overzichtelijker ingedeeld. De enorme wereldkaart met drie diverse continenten is veel interessanter om te verkennen, vanwege de scheepswrakken en ruïnes die je kunt doorzoeken op schatten – met de risico’s die daar bij horen, zoals een vloek van de grote dodenbezweerder Nagash of een verborgen nest van hongerige Skaven. Geslaagde tussenfilmpjes bij het voltooien van rituelen kleden het narratief verder aan en dompelen je onder in de rijke lore van Warhammer.

Ook al zijn we vol lof over Total War: Warhammer 2, een paar traditionele pijnpunten van de Total War-games blijven intact. Zo snapt de kunstmatige intelligentie aardig hoe het om moet gaan met alle strategische en tactische trucjes, maar de computertegenstanders zijn niet opgewassen tegen een ervaren speler. Met name het eindgevecht mist daardoor de impact die het verdient. Ook blijft diplomatie zoals altijd met Total War een rudimentaire bedoening. We hebben enkele framedrops opgemerkt zodra de camera al te dicht op magische effecten inzoomt, maar over het geheel genomen draait de game als een zonnetje.

fps total war

Conclusie en beoordeling

Onder de streep kunnen we slechts over het eenvoudige eindgevecht blijven mopperen, want de rest van Total War: Warhammer 2 is van ongekend hoog niveau. De vier speelbare facties zijn stuk voor stuk de moeite waard en brengen elk een unieke speelstijl met zich mee. Het grootste pluspunt van TW:W 2 is ongetwijfeld de slim gestructureerde campagne, die geleidelijk de druk opvoert en je nooit rustig achterover laat leunen. Creative Assembly werkt nu verder aan de grande finale van zijn Warhammer-trilogie, maar dit tweede deel is allerminst een zoethoudertje.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Verbeterde interface
  • Spectaculaire monstergevechten
  • Vier uitstekend uitgewerkte facties
  • Ongemeen spannende campagne
  • Minpunten
  • Eindgevecht is te makkelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Wilbert Meetsma Wilbert Meetsma verliest zich dolgraag in ellenlange Westerse rpg's en veel te ingewikkelde strategiegames op de pc. Verder houdt hij van games in alle soorten en maten, of het nou lompe shooters zijn, of nét iets te pretentieuze indie-games. Behalve voetbalgames. Voetbalgames zijn stom.

Reacties

  • Wat nou Pc games ondergewaardeerd. Dit Is een goede recensie waarbij de recensent duidelijk de tijd heeft genomen voor de game.

  • Idd, maar de pc master race ( wat eigenlijk een vermomming is van de pc bitchy race) zeikt erg snel.



    Gezegd door iemand van het ras race of all gaming platforms

  • Klopt we zeiken heel snel.. maar ja wij verwachten ook veel

  • Deze game is geweldig !



  • Classic Warhammer is back again 8).

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren