1. Assassin’s Creed Origins review – Niets is meer waar, alles is toegestaan

Assassin’s Creed Origins review – Niets is meer waar, alles is toegestaan

Wat als Assassin’s Creed pas sinds 2017 zou bestaan? Wat als Assassin’s Creed zou zijn gemaakt in een wereld waar The Witcher 3, Zelda: Breath of the Wild, Metal Gear Solid 5 en Horizon ieder op hun eigen manier al een stempel op de gamesindustrie hebben gedrukt? Wat als Assassin’s Creed bij het begin zou beginnen? Nou, dan krijg je Assassin’s Creed Origins.

Assassin’s Creed Origins is écht een nieuw hoofdstuk in de serie. Het laat vele dogma’s die aan de serie hangen achteloos achter zich en zet daarmee een nieuwe, frisse, maar bovenal fundamenteel leuke ervaring neer. Ironisch genoeg zijn het juist de dogma’s die de game niet achter zich laat, die nog als nadelen worden meegesleept in deze totale nieuwe wereld.

Bayek, Medjay van Siwa
De hoofdrol is in dit deel weggelegd voor Bayek, een Medjay, een soort beschermheer. Door toedoen van een groep gemaskerde mannen verliest hij zijn zoontje. “Alweer een wraakverhaal vanwege een dood familielid?”, horen we je nu al zuchten. Ja, maar wacht even met je oordeel. Bayek heeft veel meer te bieden dan blinde woede. Bayek is niet verteerd door wraak, zoals Ratonhnhaké:ton dat was, maar zoekt gerechtigheid. Ondertussen voelt hij zich als Medjay geroepen om iedereen te helpen, terwijl hij ook nog eens een atypische relatie onderhoudt met zijn vrouw Aya, die overigens evenveel lof verdient voor haar aandeel in het verhaal als medesluipmoordenaar. Bayek is iemand die we snappen. Hij doet ons denken aan Ezio en Kenway. Kortom, Bayek is een toffe peer.

Bayek leeft in het Egypte van omstreeks 49 voor Christus. Een tijd van vóór de Assassins en de Templars. Een onwijs interessante periode, waarin een oorlog tussen de door Griekenland gesteunde farao Ptolemy en zijn zus Cleopatra, die een alliantie vormt met Julius Caesar, op het punt staat om uit te breken. Assassin’s Creed zou Assassin’s Creed niet zijn als jij niet een flink aandeel in dit stukje geschiedenis krijgt, maar daarnaast maakt deze periode ook de spelwereld bijzonder interessant, doordat de sporen van de Egyptenaren, Grieken én Romeinen goed zichtbaar zijn.

<3 Egypte
Het Egypte dat we verkennen, is werkelijk waar gigantisch en elk gebied is weer even bijzonder en interessant. De desolate woestijn waar je begint vormt een enorm contrast met de groene, weelderige Nijldelta in het oosten. Steden als Memphis en Krokodilopolis hebben echt een Egyptische sfeer, terwijl Alexandrië vooral Grieks aandoet en Cyrene een echte Romeinse stad is, met gigantische tempels en een Colosseum. Maar in veel gebieden gaan de verschillende invloeden hand in hand, wat het voor iedereen met een beetje fascinatie voor geschiedenis een feest maakt om rond te kijken in de steden. Vergeet overigens niet dat de meeste piramides ook rond die tijd al zo’n slordige 2500 jaar oud zijn en dus allang tot stoffige graftombes zijn verworden. Kortom, er valt héél veel te ontdekken in Egypte.

Assassin’s Creed Origins draait dan ook veel meer om ontdekken dan zijn voorgangers. Deze game speelt zich niet af in een grote stad, die slechts een decor vormt waarin je je verstopt in putten, op bankjes of midden tussen een groepje prostituees. Rennen over daken is dan ook slechts bijzaak en de map verkennen via syncpoints is verleden tijd. Waar Assassin’s Creed je vroeger toch evooral lijstjes met missies, collectibles en syncpoints liet afvinken, is Egypte echt een open wereld waar het avontuur op je wacht.

Spoilervrij spelen? Foto’s uit!
Assassin’s Creed Origins is een mooi spelletje en de fotomodus zal dan ook dankbaar gebruikt worden. Maar pas op: foto’s van andere spelers verschijnen automatisch op je kaart en kunnen zomaar flinke spoilers bevatten! Wil je zeker weten dat je geen spoilers te zien krijgt? Verberg dan de foto’s totdat je het verhaal uit hebt.

Die avonturen kunnen quests zijn, waarin je jaagt op de moordenaars van je zoon of de bevolking van Egypte helpt met hun alledaagse problemen, variërend van afpersing door Griekse soldaten of een ontvoering, tot losgeslagen krokodillen weer koest krijgen of zelfs met een boot zeeslagen uitvechten. Leuk detail is dat veel missies wel op de een of andere manier inhaken op het hoofdverhaal, en daardoor minder generiek aanvoelen. Een avontuur kan echter ook het verkennen van een graftombe zijn, of het jagen op de lokale dieren voor huiden waarmee je je eigen uitrusting verbetert. Of gewoon die ene piramide aan de horizon, dat stukje onverkende land in een uithoek van de kaart verkennen, of kijken of je een kat kan temmen, want Assassin’s Creed Origins heeft echt een vibe die goede open wereld games hebben waarin je soms gewoon je eigen plan wilt trekken.

Reizen naar een uithoek gaat overigens simpeler dan ooit. Naar reeds ontdekte locaties kun je fasttravelen, maar ook naar nieuwe gebieden reizen is comfortabel. Je tikt op de kaart aan waar je heen wil, springt op een kameel of paard, en met een druk op de knop brengt het beest je vanzelf naar je bestemming. Prima moment om even Facebook op je telefoon te checken misschien, maar zo mis je een hoop. De reis is in Assassin’s Creed Origins namelijk vaak mooier dan de bestemming. Als je de groene Nijldelta doorkruist en hele zwermen vogels stijgen op, of als je door de woestijn banjert en ineens doemen er een paar kolossale piramiden op aan de horizon, is het verdraaid moeilijk om niet verliefd te worden op de game. De net iets te prominent uit het niets verschijnende bosjes en grassprietjes doen daar nagenoeg geen afbreuk aan.

Typische assassins creedjes
De momenten dat je klem komt te zitten in een hoekje of op een krat of rots, harde overgangen tussen scènes of wanneer zinnen in gesprekken weer eens slordig afgekapt worden, doen dat wel. Ook is op een normale PlayStation 4 in stedelijk gebieden de framerate minder betrouwbaar. Op een PS4 Pro hadden we daar geen noemenswaardige last van. Op de PS4 Pro hadden we echter wel beduidend vaker last van harde vastlopers, waarin de game onherroepelijk crasht.

Bovendien stuiten we doorlopend op rariteiten. Opdrachtgevers zijn soms niet aanspreekbaar, na een filmpje kan de camera blijven hangen en een enkele keer moet je een quest gewoon maar herstarten omdat je een bepaald object of persoon niet kan bereiken. Ook moesten we meermaals iemand redden met een gebroken heup, voet of ander ledemaat, die na het voltooien van de missie doodgemoedereerd wegliep, en zagen we een koets met een gevangene spontaan de lucht in vliegen – en de gevangene over straat stuiteren. Een fata morgana? Nee, het zijn typische assassins creedjes; technische problemen die helaas erg herkenbaar zijn voor de doorgewinterde assassin. Doodzonde, want Assassin’s Creed Origins heeft alles in zich om zich in het eerder genoemde rijtje genre-definiërende topgames te scharen, maar het komt er nu nét niet uit.

Maakt moorden weer leuk
Toch is Origins beduidend minder frustrerend dan zijn voorgangers en dat komt door een combinatie van factoren. De klassieke assassination-missies hadden in de voorgaande delen vaak een uitgekiend pad. Alles ging prima zolang je op dat pad van gunstig geplaatste kratjes, boomstronken en wagens bleef, maar als je eraf donderde of het verkeerde muurtje of bankje beklom – wat nog weleens gebeurde – was je de sjaak. Bovendien voelde het vechten met een zwaard, wat veel te simpel was gemaakt met counters die altijd werkten - veel minder bevredigend dan een echte assassination, waardoor de drang om te herstarten bij een misstap groot was.

Dat is anders in Origins. Het vechtsysteem is volledig op de schop gegaan waardoor alleen maar counteren verleden tijd is en je vooral bij grotere, sterkere vijanden echt moeite moet doen om raak te slaan met je zwaard, scepter of speer. Een doelwit omleggen in een direct gevecht, of vanaf een afstand met pijl-en-boog, voelt daardoor eigenlijk net zo bevredigend als wanneer je dat met je hidden blade doet, iets dat overigens ook niet meer garant staat voor een insta-kill. Vijanden alarmeren ook niet gelijk al hun vrienden, waardoor je de kans krijgt iemand die je ziet snel koud te maken. Het zorgt er al met al voor dat je in Assassin’s Creed Origins veel vaker je een weg naar je doel kan improviseren, ook als iets net niet helemaal gaat zoals bedoeld.

Bovendien zijn er veel minder voorbestemde paden. Je vogelt zelf maar uit hoe je het makkelijkst naar je doelwit komt. Natuurlijk is er altijd nog wel een raampje dat open staat, of zit er ergens een gat in de muur, maar het voelt allemaal veel minder voorgekauwd dan voorheen. Zoeken naar een doorgang – of je target – doe je overigens niet meer met de Eagle Vision, maar met letterlijk de blik van een adelaar: Senu. Deze gevederde vriend is op vrijwel ieder moment als een soort drone in te zetten om de omgeving te verkennen. Ideaal tijdens een sneaking mission, maar het is ook ontzettend rustgevend om boven Bayek te hangen wanneer je met je kameel de woestijn doorkruist.

Levelsysteem als blok aan je been
Op dat soort momenten is het aantrekkelijk om simpelweg een kant op te rijden en te zien wat er gebeurt, maar helaas heeft Assassin’s Creed Origins een hinderlijke beperking: het levelsysteem. Deze Assassin’s Creed is echt een rpg en daar hoort ook een levelsysteem bij, maar dat pakt niet altijd even goed uit. Elk gebied heeft een bepaald level en vijanden, maar ook dieren zijn daardoor zonder enige logische uitleg ineens veel sterker. Een leeuw kan in het ene gebied een laag level hebben en slacht je met een enkele klap, terwijl een even grote leeuw enkele meters verderop ineens zonder pardon de kop van je romp trekt.



Vijanden van enkele levels boven je worden bovendien niet aangegeven met een nummer, maar met een doodskopje, waarmee de game je eigenlijk vertelt: “vergeet het maar, vriend”. Ghost Recon was ook verdeeld in gebieden met elk hun eigen moeilijkheidsgraad, maar in die game mocht je het op zijn minst proberen en was niets onmogelijk. Assassin’s Creed Origins stuurt je veel meer langs een voorbedachte route en dwingt je bovendien om zijmissies te doen voor xp, omdat je anders te zwak bent voor verhaalmissies. Dat gezegd hebbende is het geen straf om meer tijd door te brengen in het prachtige Alexandrië, Memphis of Krokodilopolis. Tientallen uren rondstruinen in een Assassin’s Creed voelt – eindelijk – weer aan als een zege.

Assassin’s Creed Origins is vanaf 27 oktober verkrijgbaar voor pc, Xbox One en PS4. Voor de recensie is gespeeld op een PS4 Pro en een gewone PS4.

AC

Conclusie en beoordeling

Vergeet alles wat je weet over sluipmoorden, want met Assassin’s Creed Origins is bijna alles op de schop gegaan. Van verstopmogelijkheden en het vechtsysteem, tot de manier waarop je paardrijdt, tot de invulling van je tijd. Alleen daardoor al is Origins de frisse wind die deze serie zo hard nodig had. Maar doordat de verschillende facetten ook nog eens beter op elkaar aansluiten, neemt Origins ook veel frustraties weg. De game schiet helaas op technisch vlak net even te kort en dat staat een absoluut topcijfer in de weg. Desondanks is Ubisoft er in geslaagd om van Assassin’s Creed een échte openwereldgame te maken, met een adembenemend mooie wereld die lonkt en vol avontuur zit.
8,5
Score
85
Score: 85
  • Pluspunten
  • Katten aaien
  • Vliegen met Senu is leuk
  • Automatisch paardrijden
  • Vechtsysteem voelt beter
  • Onderhoudend verhaal met goed slot
  • Prachtige gevarieerde wereld
  • Minpunten
  • Technisch net niet afgewerkt
  • Levelsysteem beperkt je vrijheid

Dit artikel delen

Over de auteur

Lars Cornelis Heeft een grote liefde voor grootse virtuele avonturen. Hecht evenveel waarde aan environmental storytelling als aan lore en heeft thuis een kast vol gameboeken en comics. Steekt per saldo waarschijnlijk toch de meeste tijd in de Master League van PES.

Reacties

  • Ik denk dat san5324 een kutdag heeft. Origins krijgt goede cijfers en dat bevalt meneer niet denk ik ;)



    Over de bugs ; elke grote openwereldgame heeft bugs. Was bij The Witcher 3 niet anders.

  • @Kaas hoezo heb je er zelf voor gekozen. Ze hebben eerst je account gebanned en na dat je een nieuwe had aangemaakt en weer door ging heb je een ip ban gehad. Toen heb je het nog wel geprobeerd bij JJ op Twitter om je account unbanned te krijgen.

  • @San op gamer.nl? Ja daar ben ik vrij zeker va dat mijn artikel serieus gaan nemen ondanks ik daar ook mijn mening totaal niet onder stoelen of banken steek heb ik daar wel het gevoel dat ze mij respecteren en serieus nemen.



    En voor de rest dit is iets wat van uit de community is gekomen. Niet iets wat ik ze heb opgedrongen. Voor de rest wat Gaaiz zegt.

  • Ik wil Meta's impressie ook wel lezen. Ondanks dat ik wel weet hoe die impressie ongeveer zal zijn. Daarna ga ik het zelf spelen en kijken waarin zijn mening verschilt met de mijne. Dat zal er vast wel weer aanwezig zijnXD

  • @meta
    Ook op insidegamer ;) vergeet niet dat er ook een groep mensen nooit reageert die echt wel jouw stuk zouden willen lezen.
    Ik moet wel zeggen dat de sfeer op gamer.nl wat vriendelijker is. Hoop getroll hier waar wat mij betreft wel wat harder tegenop mag worden getreden

  • @Erik07



    Ik moet eerlijk toegeven dat de community op gamer.nl ook een lange tijd redelijk toxic is geweest. Maar nu er sinds een kort een paar members zijn gebanned die het echt toxic maakte word de sfeer alleen maar beter



    De sfeer op insidegamer.nl is iets meer toxic maar er zitten genoeg mensen bij die het nog steeds een toffe sfeer geven. Het is jammer dat sommige vooroordelen over mij hebben en mij valselijk beschuldigingen van liegen maar so be it.

  • Gewoon lekker schrijven meta. Ik wacht met smart op je bevindingen. Lekker negeren die papagaaitjes en doorgaan ;).

  • Wow, een zinloze discussie die al een triljoen keer gevoerd is, nooit ergens waardigs op uitdraaid en waarbij Meta's liefde voor deze franchise weer het mikpunt is. Laat die knul toch eens met rust. Als het klopt wat je zegt, dan ben je beter thuis bij de community van Gamer.nl Meta. Die gasten kunnen gelukkig wel normaal doen. Voor mijn part schreeuw je Ezio bij het klaarkomen en heb jij je kat Hidden Blade genoemd; lekker je ding doen en jezelf blijven;) Geniet van deze game kerel, weet hoe je er naartoe geleefd hebt! :)

  • Klopt Benjamin, precies om die reden reageer ik er al niet meer op. Ik roep dit wel vaker, maar ik snap niet waarom mensen elke keer weer moeten roepen hoe slecht iets is. Waarom op een nieuwsbericht klikken als je weet dat je het toch al niks vind? En dan ook nog de moeite nemen om anderen (die het wel tof vinden) eronder uit te halen. Jammer.

  • @benjaminben



    Thanks.



    @blue_blade_3



    Daarom kom ik ook bijna nooit bij Xone nieuws berichten.

  • Lekker hoor coola, ook ik ben benieuwd naar jouw stuk op gamer.

  • Verschillende reviews erbij gepakt, en de game lijkt het toch echt weer te moeten hebben van de setting. Verhaal blijkt nogal te zuigen en wederom loads of (gamebreaking) bugs. De rest is same old but different.

  • Een 85 na een review of 20 kweekt bij mij iig toch best wat vertrouwen.

  • Je hoeft hem ook niet nieuw te kopen. Ik ben ook niet razend enthousiast over deze game, maar ben wel nieuwsgierig naar de setting (die volgens de reviews heel goed is uitgewerkt). Wacht net als ik een jaar en koop hem voor een euro of 20, dat wil ik er wel aan wagen.

  • Vadamee,



    zo doe ik het praktisch altijd. Zowel met consoles als met games. Op deze manier is gamen een hiobby die financieel gewoon lekker haalbaar blijft. De games lopen niet weg, de ervaring wordt er met alle patches die binnen een jaar verschijnen alleen maar beter op en jijzelf kunt met dit geld weer andere dingen doen. Zo spaar ik heel wat bier, kleding en andere shit bij elkaar. Het enige dat je nodig hebt is de ruggegraad om te wachten. Voor online-games gaat deze theorie trouwens minder goed op, daarbij is het handiger ze niet te lang in de schappen te laten liggen ;)

  • Cool :) Ga morgen de game gelijk halen.

  • "De momenten dat je klem komt te zitten in een hoekje of op een krat of rots, harde overgangen tussen scènes of wanneer zinnen in gesprekken weer eens slordig afgekapt worden, doen dat wel."



    Gebeurt dit nog steeds? Dat was altijd mijn grootste frustratie in AC games. Zo te lezen hebben ze het spel niet 100% opgepoetst net als de voorgaande delen. Testfases mogen ze van mij meer werk instoppen want dat is waarin ze ieder deel weer de mist in gaan.

  • Jep dat zit er nog wel in, maar omdat de wereld grootser is opgezet heb ik er minder last van gehad. In de nauwe straatjes van Parijs of Londen liep je eerder te kutten dan in een grote uitgestrekte woestijnvlakte ;)

  • Lars, wellicht lees ik er gewoon telkens finaal overheen, maar hoe zit het met het unlocken van gebieden? Moet dat nog steeds door in torens te klimmen? Beetje de standaard Ubisoft module die je ook in Far Cry en Watch Dogs ziet? :)



    En de game rekken door kansloos vlaggen te laten verzamelen etc is dus weg gevallen, meen ik te lezen?



    Bovenstaande punten irriteerde me zo, dat ik AC maar links heb laten liggen :P

  • Nee, gebieden moet je niet meer unlocken met de Synchronisatie punten. De torens zijn nog wel aanwezig ( wel een heel stuk minder) maar ze geen vereisten meer ( wel krijg je er een beetje xp voor een paar dingen op de wereld map worden onthuld)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren