1. Celeste (Switch) review – Hemelse platformer

Celeste (Switch) review – Hemelse platformer

Waarom zou je de berg Celeste willen beklimmen? Dat is een vraag die je tijdens het spelen van deze gelijknamige game vroeg of laat aan jezelf zult stellen. De berg is onvergefelijk, een gegarandeerde dood voor iedere bergklimmer. Als het niet de extreme omstandigheden zijn die je de kop kosten, dan worden de mysterieuze verschijnselen in dit gebied je wel fataal. Waarom moet Madeline dan toch zo nodig de top bereiken? Ze is niet eens een bergbeklimmer, maar toch heeft ze het in haar hoofd gehaald om het gebergte te overwinnen.

Celeste lijkt op het eerste gezicht misschien op de zoveelste lastige platformer met knusse pixelgraphics, maar er gaat meer achter dat uiterlijk schuil. Zo is er Madeline, het roodharige hoofdpersonage die koste wat het kost naar boven wil komen. Hoe ze met zichzelf in de knoop ligt en hoe dat zich manifesteert op Celeste vormen de rode draad van het verhaal. Tussen de platformsecties door zijn er bovendien korte gesprekjes tussen Madeline en de andere figuren op de berg. Het is geen verhaal waar je dagen later nog van wakker ligt, maar het spel heeft een prettige zoete ondertoon.

Optionele aardbeien
Dit lijkt ondertussen behoorlijk haaks te staan op de bijzonder uitdagende gameplay, maar de combinatie werkt eigenlijk verrassend goed. In Celeste doorkruis je het ene na het andere scherm vol complexe obstakels, totdat het verhaal een kort rustpuntje vormt. De sprongen die je moet maken vereisen perfecte timing, de walljumps precisie en de dashes vragen om niets minder dan razendsnelle reflexen.

In acht hoofdstukken klim je steeds verder omhoog en beginnen de levels steeds meer van je te vragen. Celeste speelt echter zo waanzinnig fijn dat dat geen enkel scherm uiteindelijk zo onmogelijk is als het op het eerste gezicht lijkt. Bovendien zijn de te verzamelen aardbeien, waarvan er in ieder level tientallen rondhangen, compleet optioneel waardoor je best wat lastige stukken gewoon kunt overslaan. Celeste is absoluut veeleisend en bij vlagen best frustrerend, maar als het dan eenmaal lukt is dat meteen ook wel een geweldig gevoel.

Super Madeline Girl
Daarmee doet Celeste best wel een beetje denken aan die ene andere bekende supermoeilijke indie platformer: Super Meat Boy. In tegenstelling tot die klassieker heeft Celeste een veel vriendelijkere aanpak zonder ook maar iets van zijn uitdagende randje te verliezen. Zo is er een speciale assist mode waarin je het spel iets kan vertragen om de actie net wat overzichtelijker te maken. Je kan er ook voor kiezen om als onsterfelijke platformheldin door het leven te gaan. Of je deze opties ook echt gebruikt is helemaal aan jou. Je wordt er hoe dan ook niet voor gestraft als je dit gebruikt om verder te komen.

Wie bang is dat deze alternatieve manier van spelen de hardcore gameplay in de weg zit, hoeft zich geen zorgen te maken. Wie echt het uiterste uit Celeste wil halen speelt gewoon lekker zonder deze opties en dan blijft er meer dan genoeg uitdagends over. Het hoofdverhaal doorlopen kost je misschien 1000 levens en ongeveer vijf uur, maar wie goed de levels doorspeurt komt naast een heleboel goed verborgen aardbeien ook cassettebandjes tegen. Deze bevatten veel uitdagendere remixes van bestaande levels waarin alle remmen losgaan, gecombineerd met de eerder geïntroduceerde gameplay-elementen van de acht werelden.

Nooit meer weg van Celeste
Pas in deze B-sides en in de zo mogelijk nog veel moeilijkere C-sides begint Celeste echt te schitteren. De platformgameplay is misschien niet gigantisch origineel of ingewikkeld, maar er wordt zo verschrikkelijk veel mee gedaan in zoveel variaties dat het niets minder dan enorm indrukwekkend is. De ene keer moet je gebruikmaken van bubbels die Madeline lanceren, het volgende level draait het om het meeliften op bewegende blokken. De variatie is gigantisch en het is bijna verbazingwekkend hoeveel er in een wereld met obstakels wordt gedaan.



Waar het leuk vertelde verhaal je misschien de berg op weet te lokken is het dus uiteindelijk de bijzonder strakke gameplay die ervoor zorgt dat je pas weg wilt als je alle geheimen hebt uitgeplozen. Celeste is absoluut frustrerend en moeilijk. De seconde nadat je het loodje hebt gelegd kun je het echter alweer opnieuw proberen waardoor er eigenlijk nooit te lang in die frustratie blijft hangen. Het einde van Celeste lijkt altijd binnen handbereik, maar nog veel fijner dan de top is het ongekende gevoel van een overwinning wanneer je eindelijk een willekeurig moeilijk scherm hebt weten te meesteren.

Voor deze review is Celeste gespeeld op de Nintendo Switch. Het spel is ook verkrijgbaar op de PlayStation 4, Xbox One en Steam.

Conclusie en beoordeling

Celeste is een uitstekende platformer die met strakke gameplay, een leuke verhaallijn en heel erg veel duizelingwekkend uitdagende levels van geen ophouden weet. De hoge moeilijkheidsgraad zit het speelplezier niet in de weg omdat Celeste je allerlei handvatten geeft om de gameplay steeds meer onder controle te krijgen. Een mooi gebaar naar iedereen die liever niet honderden keren het loodje legt om een level te halen, maar voor wie daar wel plezier uithaalt is Celeste gewoon een absolute must.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Assist mode
  • Bijzonder strakke platformgameplay
  • Leuke verhaallijn

Dit artikel delen

Over de auteur

Thijs Barnhard Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Laat mij je uitleggen waarom Spelunky, Overwatch, Hollow Knight, Super Mario World en Burnout Paradise de beste games ooit zijn.

Reacties

  • Jammer van deze grafische stijl. Is niet mijn ding meer.

  • Give it try. Jij vind donkey kong leuk en houdt van de uitdaging. Imo is deze game uitdagender en leuker dan Donkey Kong. Maar idd, Donkey kong oogt beter.



    Voor 2 tientjes een verschrikkelijk goede platformer.

  • Deze game is niks voor Kaas. Heb je hem Crash Bandicoot zien spelen?

  • Daar is stickie weer Pfff 1 Crash Bandicoot 1 heeft gewoon geen precieze besturing dat hebben meer mensen in mijn omgeving ook ondervonden daarbij was ik 5 levels voor het einde. En 2 Dkcr is een stuk pittiger dan Crash maar daar geen problemen mee omdat die game wel precisie heeft. Maar zowel dkcr als dkctrf in hard modus uitgespeeld.



    Maar Newgamessucks. De game lijkt me wel tof alleen ik kan niet meer tegen ouderwetse graphics. Ik wil niet meer terug naar dat tijdperk.

  • Dkcr en dkctrf de betere platformers dan Crash 1 zowel in normal als in hard mode uitgespeeld. En die zijn een stuk pittiger. Daarbij de klachten die ik over crash 1 heb. Die hebben meerdere die de game gespeeld hebben. Dus niet weer de popi jopi spelen stickie

  • Dus dat maakt jou minder slecht?

  • Als een game wat ook andere mensen in mijn omgeving ervaren de precisie mist die de Donkey kong en Mario platformers wel hebben dan vind ik niet dat het aan mij ligt dat ik vaak dood ga in een game. Bij dkcr en dkctrf ga je ook dood maar daar heb ik geen problemen mee omdat dit aan jezelf ligt. Bij Crash ligt aan de game bijvoorbeeld crash die in sommige levels bij een sprong net een millimeter teveel naar voren schuift etc. En dan faalt een game. Dit was niet zo goede game helaas. Wat vroeger wel zo leek



    Dus nee stickie weer een poging om bijdehand te doen maar het is wel erg treurig dat je keer op keer mee faalt.



    Had Celeste een andere grafische hedendaagse stijl. Dan had ik hem zeker gecheckt.

  • Kaas , bestaat jouw youtube-kanaal eigenlijk nog? Heb daar destijds best van genoten, maar kam em niet weervinden.

  • Nee niet meer Benjaminben

  • Hoe kan je nu van zo een azijnpisser genieten. :/

  • Skinless. Nee jij laat zieb het zonnetje in huis te zijn.

  • Waarom valt iedereen jou aan als ik vragen mag? Alleen omdat je skeptisch ben?

  • Kappen hiermee. Ik begin het een beetje zat te worden dat iedere comment sectie uitloopt in het gepest en geplaag van dezelfde paar figuren.



    Ik steek tijd en moeite in het schrijven van een review en dan zou ik het tof vinden als er een discussie over de tekst of over het spel ontstaat in plaats van deze sneue pogingen om elkaar uit de kast te lokken.

  • Misschien is het wel goed om om het uiterlijk van de game heen te kijken en te ontdekken wat daaronder verscholen ligt, ik neem aan dat je ook graag wilt dat vrouwen dat bij jou doen.

  • Mooi cijfer, prima review. Game is voor mij het beste indie game dat ik ooit gespeeld heb. Zou het wss ook een 9 of 9+ geven. Ik raad aan dat iedereen die van moeilijke platformers houdt deze game uitcheckt. Laat je niet afschrikken door de graphics.

  • Ik zou zeggen, bak een taart en vier het

  • Maar nieuwe games zuigen toch?

  • De beste indie game is toch wel the Journey.

  • Puberen is een bitch.

  • @Liquidsnake: wat is nou precies het nut van zo'n opmerking behalve om ff iemand makkelijk af te snauwen. Ik ben benieuwd naar je denkproces.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren