1. Painkiller

Painkiller

Iedereen zal zich wel eens af hebben gevraagd of er een leven na de dood is. In ons wereldje zullen we er waarschijnlijk nooit achter komen, maar in Painkiller is de tijd van Daniël Garner in ieder geval gekomen. Een rit in de auto op een gure avond wordt hem en zijn vrouw fataal. In plaats van rechtstreeks naar de hemel te gaan wordt hem de pas afgesneden. Voor de ingang van de hemel krijgt hij de opdracht vier wezens te vermoorden, die allen ondersteund worden door massa’s handlangers. Ergens in een plaats tussen de hemel en hel zul je moeten vechten voor je leven na de dood.

Onder het motto ‘niet denken maar doen’ knallen we de eerste demonen en andere wezens aan stukken. Voor een kerkhof is het eerste veld behoorlijk druk. Daar maak je kennis met Painkiller. Alles wat los en vast zit moet overhoop geknald worden en het liefst zonder zelf veel geraakt te worden natuurlijk. In de tijd dat ontwikkelaars spellen steeds realistischer proberen te maken en deze tegelijkertijd ook lastiger worden, gaat ontwikkelaar People Can Fly dus eigenlijk een stukje terug in de tijd. Vroeger wisten we eigenlijk niet veel beter met spellen als Quake en Heretic.

Op het kerkhof zit je meteen midden in het spel. Uit elke graf komt wel een wezen te voorschijn, en die hebben het allemaal op jou gemunt. Meteen valt op hoe fantastisch alles er uit ziet, het spel is grafisch zeer verzorgd. De sfeer wordt hierdoor erg goed weergegeven. Hersenloos in de rondte knallen is nog nooit zó leuk geweest. Om de klus te klaren krijg je uiteindelijk de beschikking over vijf wapens. Je begint met het standaard wapen, een soort werpster die vast zit aan een stang. Hiermee rits je de nodige vijanden moeiteloos open. Met de secundaire functie van het wapen schiet je de ster vooruit zodat die óf de tegenstanders onderuit haalt, óf in een muur vast blijft zitten. In het laatste geval verschijnt er een soort laserstraal tussen je wapen en het punt waar de werpster vast zit. Als laatste kun je deze twee functies nog combineren zodat je het wapen in totaal op drie manieren kan gebruiken.

Het arsenaal is dus niet al te groot maar de variatie en gebruiksmogelijkheden zijn vrij ruim waardoor je genoeg keuze hebt. Verder in het spel kom je langs diverse locaties. Zo speelt het zich buiten het kerkhof om onder andere af in grotten, een schouwburg, verlaten panden, gebergten en treinstations. Onderweg kom je een vrouw tegen die al geruime tijd tussen hemel en hel vast zit. Zij vertelt je dat je hier terecht bent gekomen door iets dat je in het verleden hebt gedaan en ze wijst je af en toe de weg of voorziet je van andere achtergrondinformatie. Zoals gezegd is het doel alle velden te overleven maar buiten dat zijn er ook nog wat kleine extra’s. Zo heeft elk veld een card unlocking status. Dat houdt in dat je een veld bijvoorbeeld binnen een bepaalde tijd uitgespeeld moet hebben of alle monster moet hebben verslagen. Doe je dit, dan kan dit resulteren in een bonus die er bijvoorbeeld voor zorgt dat je wapen twee keer zo snel herlaadt. In totaal bestaat Painkiller uit vijf hoofdstukken die weer in ongeveer vijf velden zijn verdeeld, ieder met een eindbaas.

Wanneer je alle velden succesvol hebt doorlopen of het gewoon even hebt gehad met de single player modus, kun je Painkiller ook over internet spelen. Verwacht hier geen spectaculaire mogelijkheden maar het zit wel degelijk in elkaar. Er zijn vijf spelmogelijkheden te kiezen waaronder de bekende Team Deathmatch en Free For All, waar je met maximaal zestien spelers de strijd aan kunt gaan. Verder is er nog People Can Fly. Hier speel je in een veld in de vorm van een cilinder en krijg je alleen punten wanneer je elkaar in de lucht afmaakt. Je hebt alleen de beschikking over een rocket launcher met onbeperkte ammunitie. Door middel van de rocket jump moet je de lucht in om dan je raket af te vuren. De overgebleven twee modi zijn Voosh en The Light Bearer. In Voosh krijgt iedere speler voor een korte tijd hetzelfde wapen met onbeperkte ammunitie. Op een onbepaald moment wordt je wapen gewisseld zodat je alle wapens moet behersen. In The Light Bearer draait alles om een soort van body armor die je moet vinden, waarna je over grote krachten beschikt. De tegenstander moet jou uiteraard van die body armor ontdoen.

Conclusie en beoordeling

None

Painkiller is een erg goed spel voor mensen die het niet zo hebben op spellen met lastige opdrachten en gewoon zin hebben een beetje te knallen. De gameplay is erg goed, het spel ziet er mooi uit, er is sfeer en de wapens zijn goed verzorgd. Over de multiplayer modus ben ik iets minder enthousiast maar die werkt wel naar behoren. Al met al een zeer geslaagd spel van People Can Fly.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • D engine
  • Sfeer
  • Vlotte gameplay
  • Minpunten
  • Kompas weigert soms
  • Simpele multiplayer modus
  • Onoverzichtelijk load/save menu
  • Standaardniveau iets makkelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik vind het ook een erg leuke game :)

  • Multilplayer vind ik toch wel erg belangrijk bij de pc, maar dat heb slechts een zesje. Denk toch ook niet echt dat dit spel wat voor mij is…

  • Ik zit vast bij dat grote geval in chapter 3 van episode 1, met die vuurput weet iemand hoe je dat geval af moet maken?

  • Ik :p Je moet eerst iets uit he plafond knallen, dan komt er een lichtstraal naar beneden schijnen op het uiteinde vlak voor het vuur. Dan moet je daar op gaan staan zodat hij er ook heen komt. Dan moet je zo laat mogelijk schuin vooruit springen naar een ladder toe waar vlak onder een gedeelte is waar je kan staan. Hij plettert dan het vuur in en jij kan omhoog klimmen.

  • Een goede multilplay is tegenwoordig toch wel vereiste

  • @MagicMark



    TNX :D

  • hehe, eindelijk een review

  • Ik ben enthousiast!

  • lijkt me goed spel :D

  • De psysics engine van dit spel is erg netjes. Weer het werk van Havok geloof ik.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren