1. Streets of Rage

Streets of Rage

Sinterklaasavond 1993 een gezellig avondje met de familie Van Es. Na de zoveelste chocoladeletter te hebben ontvangen, pakte mijn moeder een groot pakket van de kast af. Dit had daar al de hele avond gestaan maar was mij en mijn broertje niet opgevallen. We keken elkaar dan ook korte tijd stom verbaasd aan. Hierna veranderden we al snel in twee aasgieren en vielen we het grote pakket aan. Binnen een seconde of twee was de zorgvuldig ingepakte Megadrive van zijn gedicht en inpakpapier ontdaan. Naast twee controllers bevatte de Megadrive ook een cassette waar zes spellen op stonden. Naast Golden Axe en World Cup ‘90 waren mijn broertje en ik vooral verslaafd aan Streets of Rage.

Streets of Rage is één van de betere Beat ‘m Up’s ooit gemaakt. Dat kwam niet door het verhaal, dat net zoals bij de meeste Beat ‘m Up’s niks voorstelt, maar door de simpele en tegelijkertijd verslavende gameplay. Als speler liep je over een verlaten straat en werd je tijdens het lopen door allerlei vervelende mannen lastiggevallen. Waar een gemiddeld persoon dan gillend naar de politie zou rennen besluit jij van je af te slaan. En dat is Streets of Rage in een notendop; lopen, lopen, mep, mep.

Tijdens je zoektocht naar gerechtigheid zijn er gelukkig wel een paar dingen die voor de nodige afwisseling zorgen. Zo ligt de straat bezaait met honkbalknuppels, ijzeren staven en messen die jou helpen de vijand af te maken. Tevens heb je als speler de mogelijkheid om een special in te zetten. Bij een special komt een agent met een politiewagen aanscheuren die dan een bazooka of een machinegeweer leegschiet. Het is weer eens wat anders dan de plaatselijk stadswacht.

Elk level dat je speelt wordt afgesloten met een eindbaas. Deze bazen zijn zeer afwisselend, maar zijn allemaal net iets te simpel. Dit was voor mij destijds op tienjarige leeftijd een pluspunt maar nu ik eenentwintig ben baal ik er wat van. In ieder geval ligt de moeilijkheidsgraad niet al te hoog en ben je binnen een uurtje of twee wel bij de eindbaas.

Audiovisueel is Streets of Rage indrukwekkend. De graphics zagen er voor die tijd sterk uit, met veel kleuren en aardig wat detail. Maar wat Streets of Rage helemaal speciaal maakte was de soundtrack. Bonkende beats, afgewisseld met verschillende “argh’s” en “urgh’s”. Een heerlijk spelletje om laat in de avond, onder genot van een Desperado’tje, samen met een vriend te spelen. Met recht een klassieker.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik had het spel ook ''ligt de moeilijkheidsgraad niet al te hoog en ben je binnen een uurtje of twee wel bij de eindbaas.''

    Er zijn behoorlijk wat eindbazen in het spel hoor ;)

    En zelf was k meestal wel wat korter dan een uurtje of twee bij zo'n eindbaas halfuurtje denk of drie kwatier.

  • Maar het is zekers een goed spel alleen jammer dat je maar uit 2 gasten en 1 vrouw kan kiezen.

  • ik speel deel 1 tm 3 zo nu en dan nog steeds, dit is echt een van mijn favoriete gamesseries ooit. De muziek was trouwens ook perfect.

  • idd een erg spel

  • deeltje 2 heb ik echt 100x uitgespeeld, vooral met een vriend erbij, max en axel waren/zijn vettt…echt een heel goed spel, je let dan niet echt hoe makkelijk hij is…dit spel is gewoon de shit..ik had zoiets gehoord dat er een remake van wordt gemaakt..lijkt me echt heel relaxed

  • ik speel deel 1 tm 3 zo nu en dan nog steeds, dit is echt een van mijn favoriete gamesseries ooit. De muziek was trouwens ook perfect.Is er een deel 3 dan? Damn, deel 1 & 2 waren vet (deel 2 is nog steeds een favoriet). Toch eens op koninginnedag op zoek naar deel 3.

  • Deel drie is er ja… ik zelfs de japanse versie Bare Knuckle 3 (met ander intro en deel 2 costumes en Ash als speelbare character (deze was eruit gechopt bij de amerikaanse en europese versie, omdat het een extravagante gay was :) ))!

    Qua graphics is 2 veeeeel beter dan 1. Deel 3 is wat verfijnder en sneller ten opzichte van 2. Deel 3 werd toendertijd niet zo goed ontvangen wat metname lag aan het feit dat 16 bit wat uit de mode begon te raken. Nu, is dat wel anders… deel 3 is moeilijk te vinden en wordt heel goed gewaardeerd!

    Ik herinner me dat de PU dit spel een 6 gaf…. de stakkers…. net als Final Fantasy 3 die een 4 scoorde omdat het weer zo´n duffe RPG was…. (ze hadden toen ook al geen verstand van games)

    Maar 2 en 3 speel ik nog steeds met maten van me… blijft waanzinnig goed!



    Leuke rubriek Jelle!




  • De pu maakt ook fouten, zijn ze dan toch menselijk??

  • Heeft niks met menselijke fouten te maken.

  • tis een poos geleden dat ik hem heb gespeeld, maar die gast met de blauwe spijkerbroek, blauwe bandana en wit hemd was errug stoer..volgens mij was dat axel…of was dat nou die andere (zwarte, no offence) kerel…anyway, super spel, zeker in multieplayer

  • Streets of Rage 2 is inderdaad grafisch stukken beter dan zijn voorganger. Niet alleen ziet het er dus beter uit, maar ook speelt hij een stuk beter en is het geluid mooier. Deel 3 heb ik nog niet gespeeld. Ik wil em ook nog steeds hebben, maar daar moet je wel redelijk wat geld voor neertellen in vergelijking met de eerste 2 delen. Streets of Rage 3 gaat gemiddeld voor 40 euro…

  • Ik had hem voor 19,95 bij c-square (keb hem nu wel dubbel, maar ik kon hem niet laten liggen :) )

  • golden axe :-p

  • Re-Lex: Je hebt em dus dubbel, de PAL versie? Als je er vanaf wil, hou ik mezelf aanbevolen ;)

  • Eigenlijk driedubbel als je de japanse versie meerekend…

    Maar sorry ik doe er geen van de hand. Tenzij je Bare Knuckle 2 hebt?

  • 30 euro……10 jaar geleden kocht ik m nieuw voor nog 100 gulden.

    Is ie echt zo zeldzaam!?

  • Streets of Rage is MEGA VET.



    Deel 1, 2 en 3 doe ik nog regelmatig.

    Wat een top games zijn dat.



    Muziek,speelbaarheid, beeld. Alles is top !




Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren