1. Vakantietijd

Vakantietijd

Na een jaar zwoegen, zweten en keihard leren…kuch…is het dan eindelijk vakantie. Velen zullen weer naar het gebruikelijke Spanje, Frankrijk of Griekenland gaan om zich als wilde Kongolese bosaapjes te gaan gedragen op hun vakantiebestemming. Ze zullen zich eerst vol gaan gieten met alle mogelijke soorten alcohol en zich dan als een stel geestelijk minder gestelde butten over de promenades van hun vakantieoord begeven. Na de vakantie mag de rest van Nederland hier weer van gaan genieten op die sucky programma’s, als bijvoorbeeld “Door het lint” en “Six in the sun”. En wat zijn ze dan stoer, helemaal als ze zichzelf net hebben ondergekotst.

Wat zullen die Spanjaarden, Grieken en Fransen blij zijn dat de Nederlandse jongeren weer hun land komen bezoeken. Ik zie Zorba al met een welkomstbord voor het hotel staan. Kan Mevrouw Zorba weer de stront van de muren gaan schrapen met schuurpapier en op haar knieën jou braaksel op gaan ruimen, heeft die lieve vrouw ook wat te doen. Het is voor hen ook al een heel evenement om te zien hoe goor de WC’s zijn, overal ligt schijt en pis behalve in de pot zelf. Ze zullen helemaal blij zijn als jullie de kamer gaan slopen in een benevelde bui, ja die gordijnen houden jou gewicht vast wel.

Ja, Nederlandse jongeren zijn zeer geliefd in het buitenland, we zijn ook zulke gezellige mensen. Hoe erg ze de dronken schreeuwpartijen wel niet hebben gemist sinds de vakantie afliep vorig jaar. Of wanneer er zo’n mongool de receptiebalie verward met een openbaar toilet, altijd een groot spektakel voor die mensen. Wat ze helemaal gemist zullen hebben, is de keiharde trancemuziek om vijf uur in de nacht na het stappen, hoeft Zorba de wekker ook niet meer te zetten.

Ja, wij zijn erg gewilde gasten in die landen, vol verwachting klopt hun hart als de zomer weer zijn intrede doet. Maar dit jaar zullen ze het zonder Marcel moeten doen, ik heb namelijk andere plannen. Ik ga me namelijk niet als een sjap gedragen deze vakantie (tenminste niet zo erg als anderen).

Zelf ga ik eind juli drie weken naar de VS en begin augustus drie week naar Ibiza met wat kennissen (iemand heeft daar een huisje, scheelt geld). Naast dit ben ik van plan om enkele spellen uit te gaan spelen, zoals Buffy, Brute Force, Shinobi en Vice City (weinig speeltijd gehad het afgelopen jaar, damn you school! Damn you werk!). Ook ben ik van plan om andere spellen opnieuw te gaan spelen, Zelda: The Wind Waker is daar één van. Ik heb ook enkele games avonden voor de boeg, dus mijn vakantie is al helemaal gepland.

Op 16, 17 en 18 juli gaan we enkele kleine games marathons houden bij een kennis van mij.

Natuurlijk zal er veel gedronken en gestapt worden die dagen (helemaal gezien ik op de 16e jarig ben). Ja, dat wordt een dolle week, spellen, drank, vrouwen, wat wil je nog meer? Ik ben ook echt toe aan een kick ass week, helemaal gezien ik niet naar de Power Unlimited Gaming Awards (PUGA) kon wegens arbeid verplichtingen.

Mijn bitch ass baas leek het nodig om mijn vrije dag in te trekken, die ik al een maand van te voren had gepland. Volgens meneer was het namelijk nodig om vier mensen te laten komen voor het werk van twee mensen (heel kostenbesparend bedacht ja). Natuurlijk meldde hij het ook lekker op tijd, namelijk de dag voor de PUGA. Dus na enkele woorden met mein Fuhrer gaf ik me gewonnen, tja wat wil je er tegen doen. Ik kom vrijdag dus op mijn werk, blijkt het dat de aap zelf lekker een dag eerder op vakantie is gegaan! Hij zou zaterdag gaan, maar hij is dus vrijdag gegaan. Het kwam er dus op neer dat meneer onze dagen in heeft getrokken zodat hij eerder op vakantie kon.

Gelukkig ging de dag redelijk snel, toch handig zo’n waas voor je ogen. Om 21:00 uur begaf ik mij richting huis, onderweg even wat shoarma gehaald, om van de dag bij te komen. Ik gooide er een filmpje in en at mijn shoarma op, tegen 23:30 uur ging de bel. Wat chagrijnig liep ik richting de deur en deed open, het was het broertje van mijn vriendin. Hij was met mijn PUGA kaart naar de awards gegaan, leek hem wel “Banish” zei hij (pfff die turbotaal van tegenwoordig).

Hij kwam binnen en vertelde mij heel stoer hoe de PUGA was gegaan. Na een uur dat gejengel van hem aangehoord te hebben, werkte ik hem beleefd weer het huis uit. Ik zat nog maar net weer op de bank toen mijn mobiel afging, het was een kennis van mij. Hij belde mij op om te gaan stappen, eigenlijk had ik niet zoveel zin om te gaan, maar hij kreeg me toch zover.

Na iedereen begroet te hebben in het café nam ik mijn eerste biertje. Enkele biertjes later kwam er ineens één of ander ventje naar mij toe gelopen. Hij keek mij aan, maar zei niets, dus ik vraag beleefd of ik iets van hem aan heb. Mij aankijkend vroeg hij of ik de “beruchte Marcel Beeks”was, nadat ik was bijgekomen van het lachen zei ik ‘ja’ (Jezus, de beruchte Marcel Beeks…pfff). Hij zei dat hij net van de PUGA was gekomen, maar mij niet had gezien. Beetje geïrriteerd vertelde ik hem dus het verhaal.

Op dat moment vond hij het dus nodig om mij een compleet verslag van zijn hele dag voor te schotelen. Woorden als ‘ownage’, ‘lame’ en ‘baklap’vlogen mij om de oren. Na wat woorden opgezocht te hebben in mijn “Gebrabbel naar Nederlands” woordenboek, begreep ik eindelijk wat hij allemaal verteld had. Beleefd vroeg ik of hij misschien aan de andere kant van het café kon gaan staan, had daar even geen zin meer in. Ik was niet echt in de mood om iets over de PUGA te horen, vandaar mijn agressieve houding.

Gelukkig besloot de groep om, niet lang na het gesprek, naar een andere kroeg te gaan. De rest van de avond heb ik mezelf te goed gedaan aan veel drank en kaassoufflés (tja ben verslaafd aan die dingen). De volgende morgen werd ik zeer brak wakker, alsof er een rat in mijn mond was gekropen om te sterven. Ik heb die zaterdag niet veel anders gedaan dan voor de televisie te hangen en af en toe een spel te spelen (wat ik niet lang volhield, die lichteffecten gingen niet goed samen met brakheid). Het duurde zo’n twintig minuten voordat ik een pakje vifit open had, ik overdrijf niet.

Wel viel me op dat ik lang niet meer zo geïrriteerd was over het feit dat ik niet naar de PUGA kon, misschien was ik daar ook te brak voor. Maar ik weet wel dat ik, wat er ook gebeurt, volgend jaar zeker aanwezig zal zijn (desnoods neem ik ontslag). Een kudde paarden zouden mij daar niet weg kunnen houden (nou waarschijnlijk wel, paarden zijn best wel sterk enzo).

Het waren een paar grijze dagen voor jullie Marcel, ik heb gewoon nieuwe stadia van woede ontdekt. Maar ik laat het voor nu hierbij, even een terrasje pakken. Dus tot de volgende keer, lieve kijkbuis kindertjes!

Dit artikel delen

Over de auteur

Crew De redactie van InsideGamer.nl

Reacties

  • hahahahahaahah…maar shit ik kon ook nie

  • Ik was erbij en het was vet… alleen word het toch met de jaar vetter dus heb je niet veel gemist.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren