1. Berrie en de Bostor (Deel 1)

Berrie en de Bostor (Deel 1)

Ok, mijn werk is saai en rustig. En na die reviews die ik geschreven heb ben ik even door de games heen die ik wel zou willen bespreken. Dus zie hier, mijn nieuwste 'project'. Een verhaal dat helemaal nergens over gaat, net zoals mijn werk. Ik hoop dat het jullie enigszins kan vermaken, dan heb ik in ieder geval nog wat te doen hier! Het gaat over Berrie de Befbever, die net zoals ik werkt op een helpdesk. En dat is heel sneu.

Het begon als een doodgewone dag in het leven van Berrie de Befbever. Net als altijd begint ons sympathieke zoogdiertje de dag met het verorberen van een vers eitje en een lekker koud palmpje. Na dit heerlijk maal binnen recordtijd naar binnen gebeukt te hebben doet hij zijn kleren open, trekt zijn fiets aan en springt op de deur. Onderweg naar zijn werk loopt hij toevallig tegen één van zijn beste vrinden aan: Peter R. de Vlieg. Peter (Petra voor vrienden) is bijna continu bezig met het uitzetten van ongenodigden. Peter staat bekend als de Rita Verdonk van het grote Dierenbos. Geen enkele minderheid wordt gespaard door de Hitler van de dierenscene. Het hele dierenbos veracht de egocentrische kutvlieg. Iedereen, behalve de hoofdpersoon van dit verhaal: Berrie. Berrie is namelijk niet heel snugger. Hij heeft bij wijze van spreke al moeite om zijn ene been voor het andere te zetten. Als hij dan ook nog over andere zaken na moet gaan denken wordt de kans groot dat hij zichzelf (en wellicht anderen) op een intens pijnlijke manier van het leven beroofd. En daar wordt -zoals u zich wellicht wel voor kunt stellen- niemand echt beter van. Afijn, om even terug te komen naar de kern van dit verhaal: Berrie was dus onderweg naar zijn werk. Of ja, werk is wellicht een groot woord. Hij is namelijk een zogenaamde helpdeskmedewerker. Zeg maar het 21e eeuws Putje scheppen. Het uitschot van de (dieren)samenleving. Een opleiding heeft onze intrigerende bever nooit genoten. Zijn ouders (die inmiddels zijn overleden omdat ze vergeten waren te eten) vonden het niet nodig om hun kind te voorzien van een kansrijke toekomst. En dus zit hij hier, zonder verstand, sex appeal en met een lichaamsgeur die riekt naar dode mosselen. Hopeloos. Hopeloos was hij al voordat hij geboren werd. Hij is als het ware gedoemd om te mislukken. En hij heeft duidelijk niets ondernomen om dit gegeven te veranderen. Om het nog sterker te vertellen, hij lijkt eerder zijn best te hebben gedaan om dit gegeven nog wat te versterken. Maar goed, hij was dus nog steeds op weg om zich te verzuipen in de hel die arbeid heet. Het jammere is alleen dat Berrie bijna altijd te laat komt. Dat is niet alleen omdat hij steeds vergeet de wekker te zetten, maar ook omdat hij elke dag de weg kwijtraakt. Ook dit heeft duidelijk te maken met een gebrek aan gezond verstand. Het woord gezond gaat bij Berrie sowieso in geen enkele context op, hij is namelijk ongezond in elke zin van het woord. Maar geluk is ook vandaag weer aan zijn zij, hij vindt namelijk ook vandaag de weg naar zijn hel. Uhh, werk. Net zoals elke dag vraagt hij aan de secretaresse op welke verdieping hij moet zijn en net als elke keer is hij ook vandaag weer zijn pasje kwijt waarmee hij zichzelf moet identificeren. Gelukkig heeft de bewaking zo'n 13 maanden geleden afgesproken om een foto bij te dragen van de persoon in kwestie, omdat de administratie kosten voor Berrie zijn salarisopbrengsten veruit overstegen. Eenmaal aangekomen op zijn werkplek (na, net zoals altijd, vier keer op de verkeerde plek te zijn gaan zitten) drukt hij zijn PC aan. Maar dan gebeurt het...

Wordt vervolgd...

Dit artikel delen

Over de auteur