1. Uncharted 3: Drake's Deception (PS3)

Uncharted 3: Drake's Deception (PS3)

''Waar heb ik dit in godsnaam aan te danken?'', vraag ik mezelf af wanneer ik Drake door de Rub’al Khali-woestijn navigeer. Niet zozeer vraag ik me af waarom ik in deze levenloze zandvlakte terecht ben gekomen. Nee, ik vraag me af waar we deze parel van een spel aan verdiend hebben. De vraag geldt stiekem ook wel een beetje voor het feit dat ik deze game moet reviewen. Om Uncharted 3 te recenseren zonder ook maar iets van het verhaal te verklappen, zal net zo’n hel worden als voor Drake om die vervloekte woestijn uit te komen. Uitdaging? Jazeker. Probleem? Natuurlijk niet! Tenminste, daar zal Drake anders over denken. Want dacht hij het ergste mee te hebben gemaakt in Uncharted 2 - het bijna verliezen van Elena - staat hem in Uncharted 3: Drake’s Deception een nog grotere angst te wachten. Nee, het zijn geen clowns.

In Uncharted 3 wacht de dood namelijk om iedere hoek. Zij het een trap die instort terwijl je probeert te ontsnappen uit een brandende Franse villa, zij het dat je door een gat in de romp van een vliegtuig naar buiten wordt gezogen. In al deze actievolle momenten neemt Nathan Drake zijn dierbaren op sleeptouw, die onvermijdelijk ten prooi vallen door zijn roekeloosheid. De onderlinge banden tussen Drake en zijn vrienden staan daardoor continu onder druk, wat het verhaal qua lading zwaarder maakt, maar een stuk interessanter dan in voorgaande Uncharted-delen. Dat de focus vervolgens ligt op het verleden en de band tussen Drake en zijn mentor, Victor ''Sully'' Sullivan, is meer dan logisch en biedt een meerwaarde voor de hele franchise.

Waar heb ik dit in godsnaam aan te danken?

Dat deze setting met potentie dan ook tot haar recht komt in het verhaal, is een gegeven. Want het achtergrondverhaal, geïnspireerd door T.E. Lawrence, is losstaand zeer sterk: Drake’s ring kan de toegang wijzen naar Iram of the Pillars, een verborgen, zeer welvarende stad die door haar arrogantie is verzwolgen door het zand. Dat de stad ook wel “Atlantis of the Sands” genoemd wordt, moet al laten doorschemeren dat het geen gehucht is. Natuurlijk is het verhaal veel complexer, zoals we mogen verwachten van Naughty Dog’s soms zelfs sadistische plottwists. Dat ik het hier verder niet over ga hebben, op één ding na: ik had graag wat meer willen weten over de bad guys, maar dat is deels een kwestie van smaak. Eén ding is duidelijk: als het spel Uncharted 3: Drake’s Mindfuck had geheten, had ik er niet raar van opgekeken.

Deze hele visie op relaties, verleden en plottwists is vanaf het begin te merken. Het kent dezelfde tutorial-omgeving die voorgaande delen ook hadden, zodat klimmen en vechten op verhalenderwijs worden geïntroduceerd. De opbouw van het verhaal is een stuk minder explosief dan Uncharted 2, wat ook volkomen logisch is. Niet snel zal het begin van een game zo bloedstollend zijn als hangen aan een treinstel boven een ravijn. Naughty Dog begrijpt dit en kiest weliswaar voor een rustigere verhaalvertelling, maar weet daardoor zowel emotionele als actievolle moment sterker over te brengen. Zo is hoofdstuk 2 waarschijnlijk voor iedereen die eerdere Uncharted-delen heeft gespeeld een moment van kippenvel, het onderzoeken van de Londense ondergrondse tunnels buitengewoon mysterieus en het kapseizen van een schip werkelijk waar hartverzakkend. Daarmee houd Naughty Dog vast aan de succesformule, waarbij het actie en verhaalvertelling op geslaagde wijze weet over te brengen op de speler.

Maar Naughty Dog is niet van knip- en plakwerk. Het weet als geen ander wat behouden moet worden, en welke elementen op de schop moeten voor die perfecte spelbeleving. Daarom hebben ze voor het gemak het hele vechtsysteem omgegooid. Een verandering die mij eerlijk gezegd niet aanstaat, simpelweg omdat het niet hetzelfde vechtsysteem van voorgaande delen is. Dat het nieuwe systeem gewoonweg beter is, moge duidelijk zijn: hand-to-hand combat is een groter onderdeel geworden binnen het spel: vaker zal je ongewapend een groep vijanden tegenover je hebben staan die je met een aantal goedgemikte trappen en slagen een kopje kleiner maakt. Het systeem biedt ook creatievere mogelijkheden dan een simpele linkse of rechtse slag. Als je bijvoorbeeld vijanden tegen een object aanduwt, dan treedt er interactie op tussen Drake, de vijand en het object. Dit resulteert erin dat Drake bijvoorbeeld flesjes pakt en die tegen de vijand kapot slaat, of een halfhoog object gebruikt als stootkussen voor zijn vijand.

Constante interactie met objecten en vijanden

Deze constante interactie met de omgeving zit hem niet alleen in het vechtsysteem. Wanneer Drake en Sully door een brandende villa lopen, zie je constant dat ze zich willen beschermen tegen het vuur. Door middel van subtiele handgebaren, het afschermen van gezicht of het afkloppen van stof en as worden de al levensechte animaties nog sterker. Wanneer de cutscenes de speler nog wat verder in het verhaal trekken, lijken de animaties gevaarlijk op het echte acteerwerk, compleet met gezicht- en bewegingsanimaties. Karakters als Drake komen pas echt tot leven als de stemmen van de geweldige cast worden toegevoegd. Sterke dialogen, grappige opmerkingen; het zit er allemaal in.

Waar we het in Uncharted: Drake’s Fortune moesten doen met één niet zo verlaten eiland, wordt er nu flink uitgepakt. Het verhaal brengt ons soepel en snel in Engeland, Frankrijk, Yemen, Syrië en andere op locaties die niet nader genoemd zullen worden. De locaties gaan gepaard met de mooiste beelden die ooit uit een console zijn gekomen. Dachten we dat Uncharted 2 de mooiste beelden uit een console kon toveren? Uncharted 3 verpulverd die regel en staat eenzaam aan de top. De steden en locaties laten zich zien door middel van rustgevende uitzichtpunten of snelle achtervolgingsscènes. Alle vormen doen recht aan wat Naughty Dog uit de PS3 weet te krijgen, want zonder laadtijden (tenzij je de cutscenes overslaat, maar wie doet dat nou?) tovert je console weer de gedetailleerde terreinen: van complete wijken tot kleine jungles tot donkere tunnels.

Multiplayer maps zijn divers, groots en gebalanceerd

Als je het belangrijkste component van Uncharted 3 hebt voltooid, de singleplayer, kan je beginnen aan twee andere prominente onderdelen: de multiplayer en de co-op. Dat beide onderdelen serieus genomen willen worden is al te merken bij het opstarten van de game: het eerste menu dat je tegenkomt laat je kiezen tussen de singleplayer, multiplayer en co-op. Dat mag ook wel, want Naughty Dog heeft geen moeite gespaard in het verbeteren van de multiplayer, die in Uncharted 2 erg als het vijfde wiel aan de wagen voelde. Vooropstellen: dat is het nu zeker niet meer. Allereerst heeft Naughty Dog het strak opgesplitst in competive en co-op, waardoor beide onafhankelijk automatisch een grotere rol hebben gekregen.

Het gevoel van de singleplayer zet zich voort in de multiplayer: zo zijn er cutscenes die elke match tot een soort miniverhaal maken, elk met hun eigen uitkomst. Zo is er bijvoorbeeld een map waarbij je begint met het kapen van een opstijgend vliegtuig, waarna je de rest van de match het uitvecht op een verlaten vliegveld waar overvliegende Spitfires je het leven zuur maken. Door deze dynamiek blijft elke map fris om te spelen, maar de dynamiek zet zich ook voort in de gameplay. Power Plays die het verliezende team tijdelijk een boost geven, Kickbacks die goed spel belonen met wapens, of zelfs missies die dagen kunnen duren zorgen ervoor dat je altijd een winnaar bent, of je nu veel of weinig kills hebt gemaakt. En met een dozijn aan maps is er meer dan genoeg te beleven binnen de Multiplayer wereld. Daar eindigt het alleen niet bij: Naughty Dog dient de online community door "customisation" toe te voegen. Je wapens en personages zijn hiermee geheel op eigen smaak te brengen. Beter in kunnen zoomen of sneller kunnen herladen met je AK47? Die funky jaren ’80-bril of toch die bivakmuts? Talloze combinaties zorgen ervoor dat je door wil spelen totdat dat ene kledingstuk is vrijgespeeld.

Statistieken zijn zowel in het spel, als op de Naughty Dog-site te zien

De nadruk van de Multiplayer ligt op samenwerken. Daarom is daar dan ook het Buddy System. Dit houdt in dat een partner in een match bijvoorbeeld bij je kan spawnen, of je kan helpen schatten op te pakken. Dit gaat samen met een split-screen login: met twee verschillende PSN-accounts kun je op één scherm samen Uncharted doen. Een unicum op de PS3, en zeker een welkome toevoeging wanneer je de brute co-op probeert te voltooien. Deze is te spelen op vijf verschillende maps, waarvan twee gebaseerd zijn op vorige Uncharted-delen. Samen met twee vrienden probeer je een verhaal – overigens niet uit de Singleplayer - te voltooien. Daarnaast is het via cinema of Uncharted TV erg makkelijk geworden om beelden van een match naar een vriend te sturen. Hetzelfde geldt voor statistieken, die je zowel via het spel, als via de Naughty Dog-site op kan vragen.

Conclusie en beoordeling

In-druk-wek-kend, indruk makend; imposant. Zo heb ik Uncharted 2: Among Thieves altijd genoemd. Hoe ik Uncharted 3: Drake’s Deception dan moet noemen? Geen flauw idee, maar in ieder geval iets positievers dan indrukwekkend. Een dieper verhaal dan in voorgaande delen, een nog betere grafische kwaliteit en de succesvolle Uncharted-formule maakt deze game tot een werkelijke topper. Soms weigert de besturing even mee te werken en is de game op de standaard moeilijkheidsgraden iets te makkelijk. Maar wat dan nog? Geen hiervan doet afbreuk aan het spelplezier of beleving. Dankzij de toffe en gebalanceerde multiplayer en uitdagende co-op blijft Uncharted 3 nog wel even in je PS3 zitten. Bij een tekort aan meer lovende woorden, maar een quote van Victor goddamn Sullivan: "Never a dull moment."
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • Geweldig verhaal met bijpassend tempo
  • Wederom grafisch een topper
  • Inlevingsvermogen personages groot
  • Boeiende multiplayer
  • Diverse en verslavende gameplay
  • Chapter 2
  • Chloe's kont. Alweer. Damn.
  • Minpunten
  • Te weinig info antagonisten
  • Besturing weigert soms
  • Op "Hard" nog iets te makkelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Congratz!

  • hahaha vette shit : )

  • Gefeli!!

  • grappig filmpje, lijkt me echt iets dat na enkele minuten stuk is.

  • feli ! :D

  • Gefeliciteerd!!!

  • geweldig filmpje :P



    maar ja wie gaat er dan ook binnen vlieggen ^^

  • Gefeliciteertd!

  • ik wilde hem :(

  • he Jelle, geen kwaad woord over mijn helicopter kunsten!

  • lol, gefeliciteerd ;)

  • Hartelijke fellatioos!! en veel plezier dermee

  • Gefeliciteerd en dat filmpje. XD

  • Feli ! :D

  • Gefeliciteerd, had hij ook al niet die xbox720 club aangemaakt?

  • Gefiliciteerd

  • stoer speelgoed :x

  • Feli, hoeveel plezier je wel niet kan hebben met zo'n ding ;)

  • Gefeliciteerd ermee. Zou er persoonlijk niet warm of koud van worden maargoed..

  • ik wilde hem ook :( maar toch gefeliciteert, veel plezier ermee :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren