1. Uncharted 3: Drake's Deception (PS3)

Uncharted 3: Drake's Deception (PS3)

Waarschuwing vooraf: Deze recensie is niet geheel spoilervrij, zo bevat de inleiding een gedetaileerde beschrijving van een gebeurtenis uit de game, die echter al volledig te zien is geweest in de trailers en gameplay trailers van bijvoorbeeld de E3 en de Voorspel van InsideGamer zelf. Er worden geen zaken uit de doeken gedaan hierbuiten. Maar wil je spoilervrij blijven, lees dan niet verder tot je de game gespeeld hebt! Daarbij nog een extra vermelding, ook het verhaal van Uncharted 2 wordt licht gespoiled in deze recensie.

Langzaam beweeg ik mij door de krappe ruimte onder het laadruim van het vliegtuig, op zoek naar plek met wat meer ademruimte. Ineens hoor ik iemand lopen, door het rooster boven mij zie ik één van de bemanningsleden. Shit! Ik ben gezien, voor ik het goed en wel doorheb wordt ik door het rooster naar boven getrokken. De man lacht sadistisch en drukt op een knop, het laadruim van het schip gaat open, ik zie de lucht en ver daar beneden enkel een massieve woestijn tot aan de horizon. Oh damn. Damn! Ik weet me vrij te worstelen, en ga het gevecht aan, tot drie keer toe wordt ik bijna overmeesterd! Iedere keer weet ik me nog net te redden, thank God!

Snel ren ik richting de lading van het vliegtuig, ik zie een touw van de parachute van de lading. In een vlaag van verstandsverbijstering en wanhoop trek ik eraan en vliegt de lading, die vast ge-ankert zit aan het laadruim en -nog veel erger- de andere lading, naar buiten. Ik kan het nog net ontwijken, maar wordt alsnog gegrepen door een grote krat. Ik weet me nog net vast te grijpen aan het gele net dat erom heen zit. Terwijl de woestijn zich enkele kilometers onder mij voorbij schiet, klim ik langzaam terug naar vliegtuig. Oh God, als dit maar goed afloopt! Mijn hart zit in mijn keel, de adrenaline giert door mijn lijf en het zweet druipt van mijn voorhoofd.

Afgezien van de laatste zin uit de vorige twee paragrafen speelt het bovenstaande voorval zich uiteraard geheel in Uncharted 3: Drake’s Deception zelf af. Eenzelfde inleiding schreef ik een kleine twee jaar geleden ook al voor de voorganger van deze game. Die game prees ik vanwege het feit dat onwikkelaar Naughty Dog mijns inziens geen game had ontwikkeld, maar een ervaring. De grote vraag die iedere gamer daarna had: kon Naughty Dog dat truukje, na twee delen, nog een derde keer overdoen en toch op zijn minst evenaren?

De meeste PlayStation bezitters zijn het er namelijk wel over eens: Uncharted 2: Among Thieves behoort tot één van de beste -en voor velen onder hun zal gelden: de beste!- games die voor het systeem is verschenen. Dat deel vernieuwde namelijk aanzienlijk het ook al niet onverdienstelijke eerste deel met een beter vechtsysteem, een beter verhaal, betere puzzels, meer klimwerk en ga zo nog maar even door. Dat deed het zo goed, dat ik me lang heb afgevraagd of Uncharted 3 ooit zo goed kon worden dan het tweede deel. Bewust zeg ik overigens niet “beter dan het tweede deel,” want dat is een verwachting die je niet zou mogen verwachten van een game die in navolging van een game als Uncharted 2. Mijns inziens is een evenaring van Among Thieves al reden genoeg om deze game de hemel in te kunnen prijzen.

Echter, onder de streep, is Uncharted 3 wel degelijk niet alleen een evenaring van Uncharted 2, maar daadwerkelijk ook nog een betere game. Ten eerste is daar het verhaal, in deel twee begon dat midden in de actie, waarna het verhaal als flashback verder ging om ergens na het midden weer op datzelfde moment verder te gaan. Uncharted 3 doet iets anders, deze begint rustiger, waarbij het verhaal min of meer chronologisch doorlopen. Uncharted 3 is daarmee een beter verteld verhaal, want hoewel ik her en der lees dat het spel hierdoor traag op gang komt, ben ik het daar niet mee eens. De game zit ook in het begin weer vol met actie en verveelt geen seconde, het is waar dat je hart niet meteen in je keel zit, zoals bij Uncharted 2 wel het geval was, maar tegelijkertijd kom je in de eerste paar hoofdstukken meer over hoofdpersoon Nathan Drake en zijn relatie met trouwe metgezel Sully te weten dan in de hele eerste twee games samen.

Dat is een hoop waard in mijn boek, want na twee delen waarbij ik ben gaan houden van Drake en de zijnen, ben ik blij meer en meer te weten over de persoon. Het spel is daarmee al lang niet zomaar een spel meer, maar het voelt na drie delen bijna alsof Drake een deel van mij geweest is. Natuurlijk: dat klinkt heel dramatisch en misschien wel tot zielig nerdistisch af, maar toch, zo voelt het wel. Juist de extra investering in de relatie van Drake en Sully aan het begin van de game, zorgt voor een grotere investering bij de speler naarmate de game vordert. Het verhaal van Uncharted 3 leunt namelijk hevig op beide hoofdrolspelers en naarmate de climax zich nadert, begrijp je de beweegredenen van de karakters. Het is verhaalvertelling 101, maar laat ik heel eerlijk zijn, er zijn maar een heel paar games in de afgelopen twintig jaar dat ik inmiddels al aan het gamen ben, die dit zo goed doen als de Uncharted-serie.

Maar uiteraard bestaat Uncharted, tussen de vele verhaalmomenten in, uiteraard ook uit de nodige gameplay. Zoals we inmiddels gewend zijn van de serie bestaat deze gameplay uit een drietal hoofdelementen. Ten eerste is er het nodige klauter- en klimwerk, ten tweede is er natuurlijk het vechten met de (vele) vijanden binnen de game en ten derde zijn er de cinématische actiescènes. Het vierde element noem ik hier expres niet bij, dat is namelijk het puzzelen, maar net zoals de vorige twee games, zijn dit maar er maar enkelen gedurende de game, en echt moeilijk worden ze nooit. Voor sommigen zal dit een teleurstelling zijn wellicht, maar aangezien ik Uncharted meer als avonturengame dan als puzzelgame zie, begrijp ik deze keuze van Naughty Dog wel.

Terugkomend op het eerste element, Drake’s Deception kent weer veel momenten waarbij je langs muren klimt, hangend van de ene richel naar de andere springt, bungelt aan touwen en ga zo nog maar even door. Voor spelers van de eerste twee delen doet het allemaal vertrouwd aan. Zo vertrouwd zelfs dat de momenten waarop het misgaat, denk aan het afbrokkelen van de richel waaraan je je vasthoudt en buizen die loskomen van de muur of trappen die afbreken allemaal niet meer zo verrassen als eerder. Het is dan ook het enige element in de game waarop Naughty Dog amper vernieuwt heeft en hoewel dat een minpunt genoemd kan worden, is het ook niet zo dat het gameplay-element behoefte had aan vernieuwing.

Het tweede element: het vechten met vijanden daarentegen, was wel toe aan de nodige vernieuwing. Het schietwerk is voornamelijk hetzelfde gebleven, de wapens voelen ietwat gefinetuned aan, maar coveren, blind fire, aimen, het is allemaal min of meer zoals we dat kennen uit Uncharted 2. Waar echter wel stappen gemaakt zijn, is in de melee-combat, er zijn meerdere takedowns toegevoegd, en met name het one-on-one vechten is aanzienlijk verbeterd. Zo lock je jezelf nu in een gevecht met een persoon, waarbij je een soort van quick-time event ingaat, je schopt en slaat met vierkantje, je countert moves door op het juiste moment op driehoekje te duwen en soms moet je door te tappen op cirkeltje jezelf bevrijden uit een benarde positie. Het is allemaal net iets geraffineerde dan deel twee, al is het nog steeds niet dusdanig uitgebreid dat het op het niveau komt van de betere actiegames die ernstiger leunen op melee-combat, zoals bijvoorbeeld een Batman: Arkham City. Daarbij is dat ook niet heel erg, Uncharted 3 is namelijk ook een game die zich niet zo richt op deze combat en voor wat het doet, werkt het prima in deze game.

Het laatste element, cinematische actiescènes, laten zich het best omschrijven als momenten waarop de game actie afwisselt met cinematische filmpjes, denk daarbij aan achtervolgingen of het wegvluchten van (een immense hoeveelheid) tegenstanders. Aangezien ik niets wil weggeven van de game laat ik verdere detailbeschrijvingen achterwege, maar laat ik volstaan met te zeggen dat Uncharted 3 weer nieuwe situaties heeft ten opzichte van Uncharted 2, en in dat opzicht meer varieert van het eerste deel dan het tweede deel dat mijns inziens deed. Ik denk dat ik kan volstaan met te zeggen dat ieder moment je weer op het puntje van je stoel brengt en dat je na iedere (gelukkig) goede afloop je weer volop geniet van het moment van voldoening.

Eigenlijk is er maar één minpunt aan het derde deel van Uncharted 3 en dat is de moeilijkheidsgraad van de game. Na het spelen van twee delen die qua gameplay veelal gelijk zijn, plus het uitgebreid spelen van de multiplayer van Uncharted 2, heb ik de game zonder al te veel moeite uitgespeeld op Hard, de hoogst mogelijk optie bij de eerste playthrough. Naughty Dog heeft de game mijns inziens te makkelijk gemaakt, er waren maar enkele stukken in de game die ik een aantal keren heb moeten herhalen, en na een krappe 10 uur in-game was ik reeds aan het einde van de game belandt. Iets meer credit naar de speler had best gemogen, zeker aangezien dit de moeilijkste optie van drie initiële opties (na het uitspelen op Hard kun je nog een playtrough op moeilijkheidsgraad Crushing uitvoeren) was. Het maakt de ervaring van de game er overigens niet minder om, maar de verstokte gamer in mij stelt het toch ietwat teleur.

Goed, dat geschreven hebbende kan ik uiteindelijk maar één enkele conclusie trekken. Uncharted 3 is vooral meer van hetzelfde, maar met een voorganger als Among Thieves kan men eigenlijk niet veel meer verwachten. Natuurlijk zijn er wat kleine vernieuwingen, maar eigenlijk is Uncharted 3 bovenal een evenaring van zijn voorganger. Een game dus die nog steeds met kop en schouders boven 99% van de andere games uitsteekt. Het is een game die ervoor blijft zorgen dat iedere PlayStation 3 bezitter deze in zijn collectie zou moeten opnemen. Als er één groot minpunt aan deze game te noemen is, dan is het wel dat er een hoop gamers zijn die de game nooit zullen spelen, omdat hij PlayStation-exclusive is en eigenlijk is dat doodzonde, want iedereen zou de magie van Uncharted 3 moeten mogen beleven.

Conclusie en beoordeling

Uncharted 3: Drake's Deception is eigenlijk niet meer dan een evenaring van Uncharted 2. Het vernieuwt lichtelijk hier en daar, maar niet zoveel als Among Thieves deed op het eerste deel. Al met al is dat niet heel verwonderlijk, aangezien dat eerste deel nogal wat vernieuwing nodig had en Uncharted 2 daardoor een dusdanig hoog niveau heeft dat evenaring genoeg is voor deze game om niet teleur te stellen. Uncharted 3 is dus, net als Uncharted 2 een game die je als PlayStation 3 speler moet bezitten en waarvan je, net als ondertekende, intens zult genieten.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Verhaal nog (iets) beter dan zijn voorgangers
  • Adembenemende graphics
  • Subliem acteerwerk en voice-overs
  • Meeslepende soundtrack
  • Minpunten
  • Vernieuwt eigenlijk te weinig
  • Moeilijkheidsgraad kon nog wel iets hoger.
  • Xbox 360 spelers zullen deze game moeten missen.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Rez is zeker de shit!! En voor 800 maar ….

  • oh ok weten we dat ook weer

  • Ik ga hem niet kopen

  • je moet echt stoner zijn wil je dit dope vinden, net als geometry wars. so i like

  • Lijkt me toch niet zo fantastisch te zijn

  • Wat voor stomme lijpe hippie game is dit!

  • lol lijkt me niets aan :P

  • Nee, niet echt leuk

  • lijkt mij niet veel aan,

    ben zowieso niet egt een arcade gamer

  • Das wel nice.

  • ziet er wel grappig uit maar ik hou er niet zo van

  • Ziet er simpel uit maar die muziek owned!

  • +/- 8 euro, is best wel nice voor een muziekspelletje.

  • Deze zou ik sowieso al blindelings aanschaffen. Laat maar snel komen :)

  • Rez is fantastisch! en voor 800 points ga ik hem nog wel weer opnieuw downloaden (ik heb hem al op de Dreamcast). Of je moet deze game ook kunnen kiezen als gratis game, zoals Microsoft kennelijk wil gaan doen ter compensatie van het ongemak de laatste weken op Live.



    En iedereen die hier zegt dat Rez niks aan is is niet goed wijs! check straks de free-trial maar eens!

  • Ik ga me wel hard schamen, geen zin om te kijken

  • ik begon zo wat te trippen bij die gameplay beelden!?

  • Vaag spel, koop niet zo snel een arcade game.

  • Nah niks voor mij…

  • gvd, waarom microsoft punten…

    pure afpersing, geef de prijs gewoon in gvd euro's weet gelijk iedereen hoeveel het kost, Micro$oft!!!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren