1. Resistance 3 (PS3)

Resistance 3 (PS3)

Ooit hadden we allemaal een normaal leventje. Ik leefde samen met mijn gezin in een doodgewone buurt. We waren zeer gelukkig. Ik kon genieten van de mooie glimlach van mijn vrouw. En mijn zoon Jack, dat was altijd een pienter knaapje. Vroeger was het zalig om door het raam te kijken en de zon te voelen die mijn gezicht verwarmde. Tot die ene dag, alles veranderde. Er was enkel geweld en bloed. Nu is de tijd gekomen om alles terug te nemen. Het rijk van die lelijke Chimera zal vallen. Al moet ik alles met mijn eigen handen doen.

Je zult misschien wel denken: ‘Sinds wanneer heeft Nathan Hale een gezin?’. Wel, dat heeft hij niet en dat zal er nooit van komen. Hij heeft de hoofdrol afgestaan aan Joe Capelli, één van zijn collega’s. Joe is ondertussen weg uit het leger en leeft samen met zijn gezin en lotgenoten in een eigen gemeenschap onder de grond. Ze moeten wel, want de Chimera hebben ondertussen de hele wereld veroverd. De oorlog is technisch gezien al voorbij, maar her en der zijn er nog kleine groepjes mensen die moedig weerstand bieden aan de buitenaardse overheerser. De rest van de wereldpopulatie is uitgeroeid. Dr. Malikov, de bekende wetenschapper uit het vorige deel, weet echter een manier om het tij te doen keren. De aarde wordt alsmaar kouder door het zogenaamde ‘wormhole’ dat de temperatuur steeds verder doet dalen. Dit zou er voor moeten zorgen dat de resterende mensen uiteindelijk toch sterven. De vernietiging ervan zou grote schade aanbrengen aan de wederpartij. Omdat Joe zich realiseert dat het de enige optie is om zijn familie een normaal leven te bieden, trekt hij na enige aarzeling samen met Malikov naar New York om de opdracht te voltooien.

In tegenstelling tot de voorgaande delen, waar vooral de actie centraal stond, is er in Resistance 3 tevens plaats voor emotie. Joe is niet zo’n droogstoppel als Nathan Hale. Dat merk je regelmatig tijdens het spelen. Met zijn ketting - gemaakt van Chimeratanden - en het grote litteken op zijn gezicht, lijkt hij op een echte Rambo. Schijn bedriegt echter, want hij is niet bang om zijn emoties te tonen. Gedurende de campagne zal hij de handschoen van zijn zoontje, het enige aandenken aan zijn gezin, koesteren alsof het van goud is. Het verhaal lijkt op zich mager, maar de emotie maakt dat dit het beste plot is in de reeks. En eerlijk gezegd… zit de variatie daar ook voor iets tussen. Gedurende Joe’s reis bevindt je je in de meest uitlopende omgevingen. Daar waar je eerst in een dorpje de Chimera bevecht, vaar je even later mee in een boot op de Mississippi. De gebieden vervelen geen moment, gewoon omdat ze zo verschillend zijn. Ze zien er door de graphics overigens best knap uit. De website IGN noemde het de 'bruinste'-game ooit, maar indien je er niet op let, valt het ook niet op.

De decors kunnen je soms wel de stuipen op het lijf jagen. Zo ben je op een gegeven moment in een mijnwerkersdorpje bij nacht. Je doel is om een man te zoeken die Jonathan heet. Huis per huis kam je uit. Dit om zowel de man te vinden, als het sprokkelen van munitie en levensmiddelen. Op werkelijk elk moment kun je besprongen worden door Grims. Deze lange, smalle Chimera zijn in staat om je met enkele rake klappen zo de dood in te sturen. Misschien ben je niet man genoeg om het toe te geven, maar ondergetekende heeft speciaal de missie voltooid toen het middag was. Het blijft niet bij dit ene horrorelement. Geregeld zit je in verscheidene donkere, nauwe, onderaardse gangen. Ook al is Resistance geen horrorspel, de schrikfactor krijgt daarmee een boost in vergelijking met de eerdere delen, wat enkel valt toe te juichen. Resistance 2 bevatte zulke gebeurtenissen te weinig.

Van het wapenarsenaal kun je wel zeggen dat het zijn voorganger evenaart. In totaal mag je twaalf wapens meedragen. Enkele zul je misschien herkennen uit de vorige games. De Bullseye en M5A2 karabijn zijn er twee van. Naast ‘gewone’ wapens zoals machinegeweren, sluipschuttersgeweren, heb je specialer schiettuig zoals de Mutator. Het schiet een groene klodder af die een getroffen vijand muteert met de pest. Vervolgens ontploft hij met een wansmakelijke knal. Voor een effectiever schot kun je de tweede vuurstand gebruiken. Die optie zit in alle wapens en kan soms het verschil maken tussen overleven of gedood worden. Sowieso maak je altijd meer kans als je de wapens laat upgraden. Hoe meer je een specifiek schietijzer gebruikt, hoe sneller het zichzelf verbeterd. Er wordt later bijvoorbeeld een betere scope opgezet om preciezer te richten. Of wat dacht je van munitie die meteen na impact opbrandt? Het is er allemaal.

Insomniac bewijst dus wederom dat zij aan de leiding staan als het op bizarre wapenarsenalen aankomt. Ze lijken ook een voorkeur te hebben voor ouderwetse gameplay. Dat blijkt toch uit het feit dat ze de levensbalk terug hebben ingevoerd. Resistance: Fall of Man had er één, het daaropvolgende deel niet meer. Een groot verschil is dat je leven nu nooit automatisch wordt aangevuld. Je moet echt dekking zoeken en pas schieten als je er zeker van bent dat je het loodje niet zult leggen. Her en der liggen levenscapsules die de balk terug aanvullen. De uitdaging wordt helaas teniet gedaan doordat er in het algemeen wat teveel van zulke capsules liggen. Als je dit combineert met de soms domme AI van de Chimera, dan heb je het te makkelijk. Ze lijken zich zo te zien toch niet helemaal aan te kunnen passen aan het leven op aarde. Tegenstanders mogen wel slim genoeg zijn om je te flankeren, maar niet als ze eenmaal achter je staan. Dan schieten ze gewoon van op een afstandje in plaats van je met de hand te lijf te gaan. Tevens zoeken ze af en toe de verkeerde kant van dekking op of merken zij niet eens dat je achter hen staat. Hoewel zulke gevallen bij toeval eens voorkomen, is het toch jammer dat het gebeurt.

Moest je jezelf in het uitzonderlijke geval zo hard ergeren aan de vijandelijke AI, dan kun je het ‘leed’ met iemand anders delen. De hele singleplayer is te doorlopen in co-op, zowel via splitscreen als online. Zeker en vast een toffe extra als je iemand anders wilt laten zien hoe cool je nieuwe spel wel is. De online multiplayer is er daarentegen voor de mensen die het liever opnemen tegen allemaal levensechte tegenstanders. Daar waar Resistance 2 nog slagvelden met zestig man toeliet, werd het nu verminderd naar zestien. Al bij al pakt het niet negatief uit, de gevechten worden er minder hectisch door. Toegegeven: de wedstrijden zijn nog altijd chaotisch, maar nooit van het niveau dat je er gek van wordt. Dat maakt het juist meeslepend.

Een andere factor die daarin meespeelt, is de uitstekende balans tussen wapens. Geen enkele uitrusting lijkt er echt bovenuit te steken. Iedereen krijgt een eerlijke kans. Elke speler krijgt daarbij nog perks tot zijn beschikking. Vergis je niet, de perks zijn geen Call of Duty-kloon. Ze passen perfect in het Resistance-gebeuren. Je hebt onder andere holografische beeltenissen van jezelf om tegenstanders te verwarren. Enkele zul je moeten vrijspelen met skillpunten. Je verdient ze door in level te stijgen. Om wapens en uitrusting te kopen, bijwijzen ze eveneens hun nut. Indien je die ‘hulpmiddeltjes’ wijs gebruikt, vallen er wel eens killstreaks te verkrijgen. Wacht even tot je het na-aperij noemt. Killstreaks bevatten geen helikopters of dergelijke, wel handige bonussen. Een greep uit het assortiment: schilden die je tijdelijk tegen vijandelijk vuur beschermen, zones waarin je gezondheid terugkrijgt en meer. Uiteindelijk is het zo gemaakt dat niemand onverslaanbaar wordt.

Een opluchting zo blijkt, op die wijze blijven de matches spannend. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het aanbod modes niet zo heel vernieuwd of overweldigend is. Maar hey: ze blijven vermakelijk. Deatmatch, Team Deathmatch en Capture the Flag hoeven al lang geen introductie meer. Er is dan wel weer een Deathmatch Small-mode. Zoals de naam al aangeeft, zijn de teams kleiner. Het gevecht wordt er enkel persoonlijker op. De War Games richten zich op het veroveren en behouden van objectieven. In Breach moet een team hun reactoren beschermen tegen de aanvallende groep. Chain Reaction tenslotte, is het meest bloedstollende. Men moet specifieke punten op de map behouden om zo een wormhole te openen. Natuurlijk moeten de anderen dat proberen te voorkomen. Dankzij alle eerder vernoemde punten kan de online multiplayer zich best meten met titels als Call of Duty of Battlefield. Het enige wat een mogelijke koop in de weg kan staan, is of je iets met Resistance hebt of niet.

Conclusie en beoordeling

Resistance 3 doet het op zowat alle vlakken even goed of zelfs beter dan zijn voorganger. Het verhaal is door de toegevoegde emotie het boeiendste van de reeks. Op het vlak van omgevingen valt ook niet te klagen, want er zit enorm veel variatie in. Hiermee hangen de horrorelementen samen. Lekker griezelen komt nu vaker voor. De grote hoeveelheid wapens, met enkele bizarre exemplaren, is nog steeds aanwezig. Perfect is het spel niet doordat de AI soms tegenvalt en het op momenten te makkelijk is. Co-op in split-screen of online kan de speelduur van de singleplayer wat extra verlengen, terwijl de online-multiplayer het meeste eer verdient. Deze weet zich goed staande te houden tussen de toppers van het genre, terwijl het toch zijn eigen ding doet.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Verhaal met geslaagde emotie
  • Afwisseling in omgevingen
  • Meer horrorelementen
  • Wapens
  • Toffe multiplayer
  • Minpunten
  • AI valt soms tegen
  • Op momenten te makkelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • tot nu hot

  • Wat vind jij van Soul Calibur IV?



    Eens denken ;)



    Foutje!


  • ziet er goed uit als het ingame is







    ik zeg nu HOT


  • Heel fraai, het realisme schiet eruit! Een hot mag je het zeker noemen. Misschien dat deze game Call of Duty 4 nog wel eens koud kan maken.

  • zeer vet

  • Not, ik houd niet zo van OF.

    Soul Calibur 4 daarentegen..

  • Hmmm looks interesting… zo echt realistisch en tactisch, ben echt benieuwd :)

  • Weer die Poll bug heh…

  • Lijkt me wel hot

  • Hahaha die pol XD…



    Maar deze shit oogt hot of hij dat ook is..

  • Mooie game!

  • wat ik heb gezien, hot.

  • Tja Operation Flashpoint weet je wel, hot. Soul Calibur 4 not echter.

  • Lijkt me wel hot!

  • Ik speel af en toe wel eens armed assault (enkel online de rest trekt me niet). Echt een vette game en heerlijk realistisch! Ik ga voor Armed Assault 2 , aangezien bohemian daarachter zit.

  • Hot.

  • absoluut potentievol

  • Ik zeg hot! :)

  • Hmm… Ben niet zo'n Soul Calibur 4 fan…



    Flashpoint daarintegen misschien wel hot…

  • ik weet niet of dit wat word speel in principe niet zo graag vechtspelen

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren