1. El Shaddai: Ascension of the Metatron (X360)

El Shaddai: Ascension of the Metatron (X360)

Dat ene moment dat je net wakker begint te worden. Nog verward door die droom waar je nog van na zit te genieten. Die vage waas die helemaal geen duidelijkheid weet te geven of je nu wakker bent of ligt te dromen. Dat moment dat je herinneringen van de droom je realiteit nog even verwarren. Een vage waas waarin je soms hard de klap van realiteit kunt ontvangen en blij bent dat die waas weer is afgelopen. El Shaddai heeft hard zijn best gedaan om een prettige overgang te zijn, maar ik was erg blij toen ik mijn Xbox uit kon zetten en verder met mijn dag kon gaan.

El Shaddai is een game van onze oosterse gamedesigners. Op alle Nintendo games na, begint er meteen een belletje te rinkelen als ik dit soort spellen speel. In mijn ogen zijn ze namelijk in een paar categorieën te delen die ik meestal probeer te ontwijken. Je hebt de games met de (te) jonge meiden die zich maar al te bloot kleden, de games die een goede bedoeling hebben, maar niet uit de verf komen en de games die gewoon zo vaag zijn dat je na drie keer uitspelen nog steeds niks wijzer bent geworden. El Shaddai heeft het voor elkaar gekregen om de laatste twee te zijn.

De game is gebaseerd op: ‘The Book of Enoch’. Dit zijn oude hebreeuwse geschriften die het verhaal vertellen over Enoch die de gevallen engelen moet verslaan. Vergelijkbaar met het Christelijke verhaal over de val van Lucifer, lijkt dit verhaal erg op de Christelijke variant. Nu hebben ze een verhaal waar ze een hoop kanten van hadden kunnen laten zien. Helaas is het tegenovergestelde eerder waar. In combinatie met de visuele stijl komt het verhaal gewoon niet uit de verf. De rode draad is helder, maar ze laten zo veel kleine details zien waar ze niets mee doen. Naar mijn gevoel zijn ze iets te geforceerd bezig geweest met het originele verhaal, waardoor ze te weinig creativiteit hebben gebruikt in het maken van een kloppend verhaal. Als het spel is afgelopen zit je nog steeds in je stoel met het idee ‘What the hell just happened?’.

Je speelt als Enoch, een perfect voorbeeld van een Ariër. Te blond, te blauwe ogen en je oogt als een te gezonde man. Je hebt het gift der onsterfelijkheid gekregen en bent in alle jaren die je al leeft (een aantal millennia) een stuk wijzer geworden. Gek genoeg is Enoch in de loop der tijd zijn tong verloren, want het hele spel zeg je eigenlijk niks. Op de gewone ‘auw’ geluidjes na, blijft het angstig stil. Nu verwacht je dat je wat te leren krijgt over ‘Enoch’, maar eigenlijk is het introfilmpje van het spel het enige dat je krijgt te zien. Je zal als Enoch de toren beklimmen waar de gevallen engelen hun valse geluk aan de mensheid geven. Om te voorkomen dat de goden een vloedgolf zullen gebruiken om de planeet op te schonen, moet je ze allemaal verslaan en de wereld redden.

Nu is het verhaal al wat aan de vage kant, maar de visuele stijl is ook behoorlijk bizar. Begrijp me niet verkeerd, het spel is echt prachtig gemaakt. De wereld die ze hebben gemaakt lijkt net op een virtueel museum, maar de manier waarop ze het hebben gebracht kent weinig structuur. Het is datzelfde gevoel als dat je vroeger met je ouders naar een kunstmuseum ging. Erg mooi allemaal, maar je wilt liever naar Nemo in Amsterdam. De visuele stijl varieert per wereld. De een is kunstzinnig, de ander lijkt veel op de wereld van Tron en je bevindt je op een gegeven moment zelfs onderwater. Als je naar details kijkt dan is de game niet bijzonder, maar in zijn geheel kan het er zeker mee door. Ik moet wel toegeven dat het bij vlagen toch behoorlijk betoverend is.

Visueel is El Shaddai erg mooi, maar het leveldesign is echt een drama. De plekken waar je moet vechten zijn altijd te voorspellen en de omgeving is zo kaal als wat. De puzzelelementen kan een kleuter nog oplossen en verveling slaat snel toe. Ik kan dan ook niet begrijpen wat ze in hemelsnaam hebben gedacht toen dit spel gemaakt werd. Een goed voorbeeld zijn de platformelementen (vooral later in het spel). De meeste games hebben een goed schaduwsysteem of brengen een goed gevoel van diepte. El Shaddai heeft beide niet en brengt veel frustratie als het om springen en landingen gaat. Vooral aangezien de camerapositie altijd geforceerd is, kun je niet altijd zien waar iets zit.

De gameplay zelf is ook om te huilen. Ik kan bij El Shaddai erg lang door gaan over alles wat me opviel en waar ik me aan ergerde. Ik begin dan ook maar met het positieve om het spel niet helemaal in de grond te boren. De eindbazen zijn relatief origineel bedacht en elke baas heeft zijn eigen manier van aanpakken. Ze lijken allemaal wel op elkaar en met behulp van hun naam en stem wordt er maar verwacht dat je nog kan herinneren hoe ze vechten. Want El Shaddai is namelijk, naar mijn ervaring, het eerste spel dat je tegen de eindbazen laat vechten voordat je daadwerkelijk kunt verslaan. Het resultaat hiervan is veel verwarring, maar het zorgt er wel voor dat je de tactieken weet voor als je de eindbaas daadwerkelijk te lijf moet gaan. Dit zijn vrij geforceerde stukjes waar je vaak verslagen wordt zonder dat je gedood wordt. De normale vijanden van het spel zijn wel in vier verschillende vormen te vinden. Ze dragen drie verschillende wapens, en er is nog een grotere vijand die wat meer klappen kan uitdelen. De bedoeling is dat jij hun wapens steelt en ze daarmee verslaat. Naast dat de vijanden erg repetitief zijn is het vechtsysteem erg mager. Met behulp van vier knoppen kan je een handjevol combo’s op de vijanden uitoefenen. Herhaling is hier de grootste ergernis.

Als ik alles zo moet samenvatten dan is El Shaddai een spel dat het vooral moet hebben van zijn sfeer en visuele stijl. Het spel kent echt memorabele momenten, maar door het gebrek aan een duidelijk verhaal en een magere gameplay wordt je avontuur al snel bedorven. Kleine details als slome menu's, herhaling, niet tot nauwelijks doodgaan, een "Tron achtig" level dat grotendeels uit cinematics bestaat. Alles komt neer op het feit dat dit beter een film had kunnen zijn in plaats van een game. Nu kan ik begrijpen dat sommige anderen dit spel erg leuk kunnen vinden en dat ze dit stijltje echt geweldig vinden. Ik krijg nu echter eerder de neiging om Gears of War 3 snel in mijn Xbox te stoppen en El Shaddai weer te vergeten.

Bron: www.undercover-gaming.nl

Conclusie en beoordeling

El Shaddai is een spel die een wereld probeert op te zetten gebaseerd op een interessante mythologie. Enoch is een interessant personage waar weinig over bekend wordt gemaakt. Zijn assistent Luciful is iemand waarbij je als speler het meeste mee krijgt, maar waar je uiteindelijk ook niks over weet. Het verhaal is naar mijn gevoel te geforceerd en heeft niet de ruimte genomen om wat creatieve verhalen toe te voegen. Al bij al kan ik de mainstream gamers het beste aanraden om de demo te spelen en zelf je eigen mening te vormen. De demo is namelijk een goed voorbeeld van hoe de rest van het spel ook zal zijn. Als je me zou vragen wat ik van het spel vind? ‘Vage shit…’
4
Score
40
Score: 40
  • Pluspunten
  • Verhaal is interessant..
  • Grafische stijl
  • Sfeer
  • Minpunten
  • maar is op het einde niet duidelijk genoeg
  • Gameplay
  • Leveldesign

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • op men xbox 360 no problems :)

  • echt EA!!

  • Kan kebeuren. zoals ze het hier zeggen.

  • Ach boeie, ik speel die shit toch niet meer…Wel lullig voor diegene die nog wel veel spelen…

  • Een we-want-more-bugs-patch lol.

  • Ik vond echt geen reet aan dat spel. Maar het blijft balen voor de mensen die hem wel leuk vonden.

  • NFS Prostreet lijkt me toch balle

  • Niet zo slim van EA. Krijg je straks een nieuwe patch, die de problemen voor de oude patch verhelpt. XD

  • het is weer eens zover met de patches..

  • g=raar, maar ik speel het toch niet…

  • sorry voor de g= weet niet hoe dat komt ;)

  • Jammer dat er zulke grote problemen inzitten.

  • tssss….

  • EA verneukt het weer eens, lol

    Ze doen er vast binnenkort wel eens wat aan…

    Is een patch niet bedoeld om de bugs eruit te halen..? ;)

  • More bugs, more fun ? Dit zorgt echter wel voor meer speeltijd, het resetten na een vastloper kost toch alweer gauw een paar minuten. ;)



    Offtopic:

    Het enige wat EA wil is hoge winsten, waarom zou je dan nog aan de gamers denken? Bij EA belooft men in de demo ieder jaar een heleboel, maar na een paar uur spelen is de lol eraf en dan heeft EA toch weer snel geld verdiend. Aangezien velen de volgende NFS toch weer zullen kopen omdat deze op het eerste gezicht weer vernieuwend zal lijken. EA breng eens twee jaar lang geen NFS-game uit, maar concentreer je in die twee jaar eens op een echt goede NFS game en geen budgetbak troep.

  • Lame!

  • ik heb een vraagje,, hoe moet je de patch downloaden op je ps3 ?? of als je nfs prostreet opstart heb je de patch gelijk al ??..

    Zou iemand mij kunnen helpen?



    Alvast bedankt,



    rsnhakan



Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren