1. Fable III (X360)

Fable III (X360)

Toen ik een jaar geleden Fable II beloonde met een 7+, had ik een positief gevoel over het toen nog onaangekondigde maar zeer waarschijnlijke vervolg. Het Fable-universum was een meer dan charmante speelwereld, het stijltje was lieflijk en origineel en het spelconcept was zeker in orde. Fable 2 had haar minpunten, haar beurse plekken en haar overduidelijke gebreken, maar ik stelde mij positief in en vertrouwde erop dat de ontwikkelaar verantwoordelijk voor de serie, Lionhead Studios, van haar fouten zou leren en met het derde deel dan toch een volwaardige topper in de schappen zou knallen. Veel werd er beloofd omtrent het veel besproken derde deel, maar men moet niet vergeten dat het nog altijd onze grote vriend Peter Molyneux is die aan het roer staat bij Lionhead Studios, een man van vele beloftes en aanzienlijk minder daden. Want ook met Fable 3 is het weer het geval: de beloftes worden bij lange na niet waargemaakt.

Met een charmant en grappig CGI-fimpje dat als introductie dient, waarin de hoofdrol voor een dappere kip is weggelegd, word je meteen weer opgezogen in de wereld van Fable 3. Of om wat exacter te zijn, het fictionele sprookjesland Albion. Er zijn in Albion echter wel een paar serieuze veranderingen geweest sinds de laatste keer dat wij haar bezocht hebben. Ons geliefde sprookjesland is namelijk ten prooi gevallen aan een grootschalige industrialisatie. Bossen worden gekapt, steden zien zwart van de as en de rook, levensgevaarlijke machines worden bediend door jonge kinderen en mensen huisvesten zich in de riolering in de hoop zo aan de hand van de rijken te ontkomen. Mensen worden armer en armer, of in andere gevallen, rijker en rijker en er moet nodig iets veranderen. De koning van Albion, Logan, is echter lang niet zo rechtschapen als hij zou moeten zijn wanneer men zijn familielijn natrekt en ontdekt dat hij de zoon van onze grote held uit Fable 2 is. Gelukkig is het nageslacht van die held niet volledig de mist in gegaan.

De speler vervult de rol van de jongere broer of zus van Logan, een moreel wat beter ingestelde jongeman die na een ongelukkig voorval door zijn butler en mentor mee wordt genomen om voor zijn broer te vluchten. De twee nemen de jongeman mee naar de tombe van zijn vader, waar blijkt dat hij een Held is, en dat de taak aan jou is om het land te bevrijden van Logan’s ijzeren greep. En de beste manier om een heerser van zijn troon te schoppen is een revolutie starten, zo heeft de geschiedenis dat al zo vaak bewezen, en dat is dan ook precies wat jij gaat doen. Gedurende je avontuur zul je verscheidene steden, dorpen en stammen afgaan om je te bewijzen aan de inwonenden, en ze voor te bereiden op de revolutie. Je doet dit door mensen een dienst te bewijzen en iets voor ze uit te voeren, of dit nou een lokale bandietenleider uitmoorden of wanhopig de stad afspeuren naar verloren kippen inhoudt. Ook zul je de ‘Guild Seals’ die je nodig hebt om ervoor te zorgen dat een bepaald volk bij jou in het krijt komt te staan kunnen verkrijgen door simpelweg met een paar inwoners te dansen of bedelaars wat geld toe te stoppen. Het systeem zit op zich goed in elkaar, ware het niet dat het uitvoeren van alles wat je gevraagd zal worden tergend saai zal zijn.

Laten we beginnen met het vechtsysteem. Gevechten hebben veel weg van die uit Fable 2; wederom zul je drie knoppen gebruiken om drie verschillende soorten aanvallen te gebruiken. Met de één gebruik je magie, de ander mêlee-wapens en de laatste is bestemd voor afstandswapens, zoals geweren en pistolen. Het simpele button-spamming domineert elk gevecht wat je zult voeren en voor ik het wist sloeg verveling dan ook toe, in de verontrustende vorm van een lange gaap terwijl ik de controller zwakjes met één hand vasthield en continu magie en mêlee-aanvallen bleef afwisselen. Het spel is dan ook doodsimpel en zal nooit echte concentratie en focus vereisen. De vijanden zijn ‘s werelds slimste niet en bovendien zijn ze zwak en snel dood. Ditzelfde geld tevens voor de eindbazen en al zul je deze niet met één hand op de controller neer kunnen krijgen, is de uitdaging ver te zoeken. De laatste eindbaas van het spel bevind zich dan ook, samen met de eindbaas van Fable 2, in mijn persoonlijke lijstje van meest teleurstellende eindbazen. Gelukkig is er nog wel een lichtpuntje te vinden in het gevechtsysteem van Fable 3; magie combineren. Op een gegeven moment zal je twee magie-handschoenen verkrijgen en zul je twee verschillende spreuken kunnen combineren. De keuze is volledig aan jou en dus is het experimenteren geblazen, wat voor een poos heel leuk is. Zodra je zo’n beetje door de mogelijke combinaties heen bent is ook magie gebruiken echter weer doodsaai.

De Guild Seals kunnen echter ook door andere dingen dan vechten verzameld worden. Zo kan je ze verzamelen door met mensen te communiceren en ze te vermaken en zo een relatie op te bouwen. Nu was het contact leggen met NPC’s in Fable 2 goed uitgewerkt, en als je iets goeds hebt, hoef je het natuurlijk niet te veranderen. Nou, zo werkt Peter Molyneux’ gedachtestroom duidelijk niet. Het systeem is namelijk compleet overhoop gehaald en zodanig versimpeld dat het misschien wel de saaiste activiteit die je mogelijk in elkaar had kunnen zetten is geworden. Een relatie opbouwen houd het volgende in: je spreekt iemand aan, houd een knop ingedrukt voor een bepaalde tijd, ik schat zo’n vijf seconden, en laat hem dan op het goede moment weer los. That’s it. Saaier kan het haast niet.

De punten die je verdient dienen niet alleen voor het overhalen van stammen om je bij te staan in je revolutie, ook zullen ze gebruikt worden op de Road to Rule. Dit is een weg waar je elke keer dat je een stam over hebt gehaald terecht zal komen. Op de weg zullen verscheidene poorten zijn die gedurende het spel één voor één zullen openen, totdat je uiteindelijk het kasteel aan het einde van de weg zal bereiken en de revolutie zal beginnen. Tussen de poorten in kan je je punten, die eigenlijk Guild Seals heten, uitgeven aan schatkisten naar jou keuze. Denk aan je vaardigheden met bepaalde wapens een niveau opwaarderen en nieuwe magische spreuken aanleren, maar ook aan sets met verschillende emoties en dergelijken. Hoewel het pad erg goed is vormgegeven en het groeiproces van jouw Held mooi weergeeft, is het eigenlijk maar een zwak alternatief voor een systeem dat in Fable 2 goed werkte. Herinner je je de experience orbs nog? Het enige verschil is dat je nu de punten die je verzamelt uitgeeft doormiddel van het openen van schatkisten in plaats van gewoon iets aan te klikken in een menuutje. Kortom, de Road to Rule doet niets echt fout maar is gewoon vrij nutteloos en had van mij niet gehoeven.

Als je dan eindelijk de laatste poort doorgaat en bij het kasteel aankomt, zal de revolutie algauw succesvol blijken, zal Logan afgezet worden en zul je op die begeerde troon terecht komen. Laat het regeren beginnen! Of... liever niet. Het regeren is namelijk zo oer en oersaai, zo nutteloos, beperkt, oppervlakkig en compleet zwart-wit dat het wat mij betreft een eind mag ophoepelen. Zodra je je kont op de troon plaatst zullen mensen naar je toe komen met vragen, voorstellen en eisen, en zul jij deze moeten afwijzen of accepteren. Dit ja/nee systeem is zo simplistisch dat het gedoemd is om binnen de eerste 5 minuten saai te worden. Het is altijd zo dat één keuze slecht is en één keuze goed, en nooit zal er twijfel bestaan over welke keuze moreel verantwoord is en welke niet. Als je de keuze maakt die moreel verantwoord is, dan zal dat je geld kosten. Nu moet je dus uiteindelijk toch een paar moreel slechte keuzes maken, want een verantwoordelijk leider moet aan zijn financiën denken. Ze begrijpen het wel, leek me. Maar nee hoor. Minstens 90% van mijn keuzes waren moreel verantwoord geweest, maar ik maakte twee slechte keuzes om mijn land economisch staande te houden en ik was er geweest. Overal word ik opeens gehaat en niemand heeft nog respect voor me. Sorry hoor, maar dan denk ik ook van ‘screw you, Albion’.

Dus ik doe alles zo goed als ik kan, maak de goede keuzes maar houd toch een oogje op de schatkist en leef zoveel mogelijk met mijn onderdanen mee. Toch gaat de teller, die aan het begin op 365 dagen zal staan, een stuk sneller voorbij dan dat je zou denken en voor je het weet staat de één of andere grote dreiging waar je een hoop geld voor nodig zal hebben voor de deur. Ik kwam geld tekort, dus moest wat bij gaan verdienen. Ik besloot op zoek te gaan naar een ouderwets baantje en strandde als een luitspeler voor een stel mensen. Nu vraag ik je, wat klopt er niet in dat plaatje? Ik ben verdomme koning van Albion, niet een straatmuzikant die geen idee heeft wat muziek is! Dus nee, ik heb het wat geld betreft niet gehaald. Dusdanig is mijn land ten prooi gevallen aan een corruptie, wat het hele land bruin en donker heeft gemaakt, iets wat verdacht bekend voorkwam uit Prince of Persia of The Legend of Zelda: Twilight Princess, maar dat zal ik Lionhead Studios vergeven, aangezien het wel mooi word weergegeven.

Is er dan niks goeds over het spel te zeggen? Oh jawel. Zelfs Fable 3 kent zijn onmiskenbare charmes. Visueel ziet alles er tiptop uit en de industrialisatie word goed in beeld gezet. Al moet ik opmerken dat Fable 3 een serieuze tekortkoming kent wat soundtrack betreft, is de sfeer dik en orde en ook de humor is weer aanwezig. Tevens heb ik nog nooit zo’n goede voice-acting gezien in een game, en de cast van Fable 3 waar Peter Molyneux zo trots over heeft gesproken weet zich in een wirwar van saaie gameplay en een oppervlakkig basisconcept staande te houden en conversaties te leveren die dik in orde zijn. Ook is de droge Britse humor waar Fable 2 zo rijk aan was weer van de partij en ik heb dan ook meer dan eens moeten glimlachen. Ook zul je je vele queesten gewoon weer volbrengen met een lieve hond aan je zijde die je ook zal helpen met het vinden van begraven schatten. Maar veel meer goeds valt er over Fable 3 echt niet te zeggen.

Conclusie en beoordeling

Peter Molyneux heeft weer eens veel te hoog van de toren geblazen met zijn vele beloftes over Fable 3. In feite is Fable 3 niks anders dan een verslechterde en versimpelde versie van Fable 2, plus een oppervlakkig en simplistisch stukje regeren waar niemand blij van word. Al is de industriële, donkere sfeer nog zo sterk aanwezig, de gameplay werkt gewoon niet. Vechten is doodsaai en makkelijk, het plot is oppervlakkig en het communicatiesysteem is al helemaal om van te huilen, en dat terwijl het in Fable 2 allemaal wel snor zat. De Road to Rule is een toevoeging die niks toevoegt en zodra je het einde van dit pad bereikt hebt word het spel er alleen maar slechter op. Het regeren is namelijk een uiterst teleurstellend zwart-wit gedoetje waar niemand blij van word en de betere punten van dit spel stellen simpelweg niet genoeg voor om op te boksen tegen deze gebreken. Ben je echter een die-hard fan van de serie, dan zul je je zeker kunnen vermaken met de Britse humor die neer word gezet door een groepje stemacteurs van de bovenste plank en de donkere sfeer die constant aanwezig is.
5,3
Score
53
Score: 55
  • Pluspunten
  • Sfeer van industrialisatie
  • Experimenteren met magie combineren is voor korte tijd leuk
  • Visueel in orde
  • Goede stemacteurs
  • Britse humor
  • Minpunten
  • Plot is oppervlakkig
  • Vechtsysteem is oersaai en makkelijk
  • Relatiesysteem stelt absoluut niks meer voor
  • Regeren is inspiratieloos en veel te zwart-wit
  • Te weinig muziek

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • wel vet

  • Gast er komen nog veel meer poppetjes >.>

  • Aha, zijn helmpje kan worden verwijderd. Kunnen we eindelijk zien wat eronder zit.

  • Niet heel bijzonder ik hoop eerder andere characters in de multiplayer.

  • voor 5 euro is 't nog wel redelijk maar voor meer..

  • Lachen:P.

  • Leuk voor de liefhebbers.

  • \"Joepie de Poepie\"

  • 10 euro :)

  • niet dat ik het ooit ga kopen, maar wat zal er nu eigenlijk achter die helm zitten ;)

  • Wat moet je met een poppetje ?

  • Wtf wil je ermee? :p

  • 9 euro, niet meer…

  • ER ZIJN POPPETJES VAN ELK SPEL



    waarom plaatsen jullie alleen dingen over halo poppetjes en halo schoenen.

    het is NIET het populairste spel ooit en ook NIET het beste spel ooit. nogal dom dus dat jullie mee zitten te doen met de hype.

  • gefrustreert? :P

  • omg dat is echt ZOOO VET!!! ………niet dus

    die gasten gaan wel erg ver met die Halo zooi…xD

  • Eindelijk wordt zijn hoofd onthuld, dan blijkt het dat het geen jongen is.

  • LOL!

  • hou niet zo van die characters kopen

  • niks voor mij .,..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren