1. LEGO Pirates of the Caribbean: The Video Game (PSP)

LEGO Pirates of the Caribbean: The Video Game (PSP)

“Ta-ta-tatataa-tatata-tattattat!” en “He’s a pirate!” zijn de eerste dingen waaraan ik denk als ik de naam Johnny Depp hoor… En als ik aan hem denk, denk ik aan Pirates of the Carribean. En dan denk ik aan games, ik weet niet waarom ik aan games denk, die gedachte is er gewoon. Spijtig genoeg waren alle vorige Pirates of the Carribean- spellen niet echt noemenswaardig in een collectie van games. Filmgames zij nou eenmaal niet zo denderend. Lego-spellen daaraantegen, slagen er bijna altijd in om een film in een game te gieten. Vaak is dat met succes, soms iets minder…

Lego Pirates of the Carribean (vanaf nu Lego PotC) is een lego-spel zoals een ander, een beetje rondlopen, kleine puzzeltjes oplossen door dingen te bouwen, van personage te verwisselen en hun speciale “functies” te gebruiken. Zo heeft elk personage wel 1 of meer voordelen. Als je 2 zwaarden hebt kan je bijvoorbeeld op een muur klimmen die genopt is, met sterke personages kan je muren breken. Mysterieuze poppetjes kunnen dan weer dingen tevoorschijn toveren. Putten graven, Levend koraalrif weghalen, schieten enzovoorts, Het kan allemaal! Hier en daar zie je ook dingen die je op dat moment nog niet kan doen, zoals een speciale schakelaar overhalen. Later, als je een personage met de juiste “abbility” tegenkomt, kan je nog eens terugkomen naar dat level om de schakelaar over te halen.

Dit verlengt de speelduur van het spel aanzienlijk. Aangezien deze al aan de korte kant is. 20 levels verspreid over 4 films. Het verhaal is precies hetzelfde als in de films. In The curse of the black pearl ben je onsterfelijk en moet je oude, vervloekte Incamunten terugleggen in de kist op Isla De La Muerta. Dead man’s Shest en At Worlds Ends gaan beiden over het feit dat je Davy Jones hart wilt doorboren. Jones’ hart zit ergens in een kist en de sleutel houdt hij altijd bij zich. Maar wat een moeilijke klus lijkt is in werkelijkheid een koud kunstje. De nieuwste film is ook van de partij: “the Pirates of the Carribean: On stranger’s Tides”. Helaas voegt dit niet veel toe aan de speelduur, het voegt zelfs een enorm negatief punt toe in de game. Een spoiler… En nee, dit voegt ook niets toe aan de korte speelduur, het haalt er zelfs een half uurtje speeltijd af voor de mensen die de nieuwe film ook willen kijken. Gelukkig worden door de humoristische toets in de Cutscénes niet al te veel details duidelijk. Hoogstens een paar ruwe richtlijnen in het verhaal van de film. Na 2 uurtjes heb je eindelijk die story mode compleet uitgespeeld. Klaar om te gaan zoeken naar rode blokken, piratenmunten en noppen. Er is totaal geen motivatie om dit te doen, een paar easter eggs in de vorm van andere zwaarden, kostuums, andere personages en kleine beeldjes. Allemaal heel leuk, maar Overbodig. Oké, een level opnieuw spelen met je favoriete personage kan nooit geen kwaad. Het voegt gelukkig zelfs een heel klein beetje replaywaarde toe.

Aan de gameplay is niet bijster veel veranderd ten opzichte van de vorige spellen. Een knopje om botsende blokken bij mekaar te bouwen, natuurlijk spreekt het voor zichzelf dat dat het vierkantje (blokje) is. De 2 schouderknoppen om van personage te wisselen zijn er ook nog altijd, wat heel handig kan zijn om verschillende puzzels op te lossen. Het idee van de springknop op het kruisje is nog altijd hetzelfde. Je kan zoals in de meeste legospellen ook een speciale abbillity te activeren zoals een kompas, of al die andere dingen. Het enigste dat naar mijn weten verandert is aan de gameplay is dat het allemaal een beetje trager gaat dan in andere legogames. Het is alsof de X- toets vaster zit dan de andere, maar dat zal wel aan mij liggen. De moeilijkheid is ook zeer ver te zoeken, waarschijnlijk door de kraken in de diepten van de zee getrokken. Maar gelukkig komt er hier en daar toch wel een beetje moeilijkheid bovengedreven. Zo van die momenten kom je vaak tegen in een van de puzzels. Die je vaak genoeg tegenkomt. Maar dan ben je zelf niet eens bewust dat het een puzzel is, wat een grote minderwaarde voor dit spel is.

Conclusie en beoordeling

Lego Pirates of the Carribean is zoals een hamburger met alles erop en eraan. er zit dus werkelijk alles bij, maar sommige dingen die leg je toch liever opzij. Gelukkig heb je een positief gevoel wanneer je bezig bent aan de hamburger. Helaas is de hamburger vrij snel op en wil je meer. En vraag je je af waar de ketchup is gebleven...
6,7
Score
67
Score: 65
  • Pluspunten
  • Humor
  • Klassieke gameplay...
  • Hoeveelheid personages met elk hun eigen abbility...
  • Replaywaarde...
  • puzzels...
  • Minpunten
  • die soms wat steken laat vallen
  • Maar soms net iets te veel.
  • lage moeilijkheidsgraad
  • die wel nodig is aangezien de lengte van de storymode
  • maar ook weeral niet moeilijk genoeg

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • <zucht> houden ze nou NOOIT op?!

  • Er zijn inderdaad personen die het een beetje bont maken, maar ze doen net of het gaat over een nieuwe vorm van de Spaanse Griep ofzo!

  • ruzie nrr 235891689287106

  • 1 tot 2% hé?



    WHO GIVES A FUCK!

    Beter gamen dan misschien 10% die aan de drugs, alcohol of weet ik veel wat zit.

    En wie heeft er last van? NIEMAND..



    echt waar.. kword gek van die idioten




  • Tja zoals met veel verslavingen kan ik niet anders zeggen dat het wel waar kan zijn maar dat het heel erg van de persoon afhangt. Heb een hele tijd WoW gespeeld en toen gewoon gestopt stekker eruit, en ik heb niet echt zitten shaken of afkickverschijnselen gehad.

  • Dan zijn er dus 2 redenen om ziek te worden van deze game :p

  • alles in de wereld is verslavend, voor de ene games, voor de ander werk, weer een ander drugs enz. :)

  • lol…

  • Lol vind het wel grappig eigenlijk… Dat je misschien graag WoW speelt snap ik dan niet, maar het kan gebeuren natuurlijk. Maar ze doen hier net alsof het hetzelfde is als drugs of alcohol… mijn antwoord daarop is NEE, als je gamed ben je niet helemaal van de wereld en als je stop met gamen of een paar dagen niet gamed krijg je geen afkick verschijnselen. Dit is hetzelfde als een fokking oma die hele dag aan het breien is, dan kunnen ze ook zeggen dat ze er verslaaft aan is maar misschien is het wel gewoon om iets leuks te doen, of dat je niets beters te doen hebt, om jezelf te vermaken… misschien…



    stelletje zeikerds…

  • Zit misschien een kern van waarheid in maar die laatste zin…

    Dat gamers steeds slechter een een lijn kunnen trekken tussen de echte wereld en de virtuele?? Dat lijkt me toch wel wat overdreven?

  • Huh, bestaan er geen orcs dan??? :O

  • ach jah, ik geef ze wel gelijk hoor, veel gamers geven het niet toe, maar ik denk dat het wel de harde waarheid is…

  • Het zijn geen stelletje zeikerds, ik vind ook dat er teveel mensen zijn die geobsedeerd zijn door WOW. Er zijn mensen die niet van hun pc vandaan komen, niet naar hun werk gaan en op een gegeven moment vast zitten in hun stoel, omdat ze lichaamsbeweging te kort komen.



    Die mensen hebben geen sociaal leven meer en leven in WOW

  • chilizone geobsedeerd niet geobserveerd. BTW ik vind het wel terecht dat hier wat aandacht naar toe gaat. WOW verslaving lijkt mij een serieuze zaak. Was zelf een tijdje semi verslaafd aan guild wars 3-4 per dag. Viel nog wel mee tegenover andere mensen. Maar mmo-verslavingen kunnen voor veel problemen zorgen juist zoals andere verslavingen.

    Wat er staat over die 1 à 2% van de Franse en Duitse gamesbevolking zou best wel eens waar kunnen zijn. Wie speelt er nu 3 jaar aan een stuk elke dag meerdere uren hetzelfde spel. Tja spaart je wel veel geld uit natuurlijk maar als de realiteit uit je leven verdwijnt tja, is gewoon puur escapisme

  • @ Chilizone: Ja DIE mensen wel. Maar er zijn er genoeg die dat niet doen. Ik speel WOW nu al vanaf de launch en speel gemiddeld zo'n 8 uur per week tegenwoordig. (Ongetwijfeld is dit meer met de nieuwe patch waarin weer een nieuwe instance uitkomt) Ik denk dat dat een stuk minder is dan vele andere gamers andere games doen.

    Ofcourse zijn er mensen verslaafd aan games, en MMORPG is een genre waar je sneller verslaafd aan raakt dan aan andere games.

  • Natuurlijk zijn er een hoop mensen verslaafd aan WoW. Maar denk is na. Mensen zijn misschien op deze manier veel gelukkiger dan in de keiharde buitenwereld. Het klinkt uiteraard heel gek om het te zeggen maar voor sommigen geldt dit echt.



    Ik speel WoW nu zo'n anderhalf jaar en tuurlijk werkt het verslavend. Ik speel het alleen niet zo veel dat mijn dagelijkse bezigheden en sociale leven er aan kapot gaan

  • Tjah, ga een anti gif voor kanker zoeken ofso, ipv deze bull shit….

  • Tjah, ga een anti gif voor kanker zoeken ofso, ipv deze bull shit….



    Wat een kansloze opmerking…..

  • als ik de naam al hoort word ik al ziek

  • Bijna iedereen hier zegt wel dat het niet waar is en dat het nergens opslaat, maar ik weet zeker dat er ook ardig wat mensen op insidegamer zijn, die moeite hebben met het loslaten van hun controller of toetsenbord.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren