1. Heavy Rain (PS3)

Heavy Rain (PS3)

Films worden op een merkwaardige manier in elkaar gestoken. Een goede filmregisseur denkt na over ieder detail in elke scène. Een moordenaar die zijn slachtoffers gijzelt, staat bijvoorbeeld altijd hoger dan de rest. Met dit wil de regisseur duidelijk maken, dat de moordenaar de touwtjes in handen heeft. En zo kan je over ieder detail wel iets zeggen. Een ander kenmerk dat ik even in de spotlight wil zetten is het gebruik van het weer. Een zonnige dag staat garant voor een vrolijke sfeer en voor harmonie onder de personages. Een regenachtige dag daarentegen, voorspelt onheil, spanning en tragedie. Je kan dus met andere woorden al raden wat je in Heavy Rain mag verwachten.

Heavy Rain is moeilijk een game te noemen, maar het een film noemen gaat ook te ver. Het is eerder een combinatie van beide, daarom noemen we het uit gemakszucht maar even een film-game. In deze film-game draait het allemaal om vier hoofdpersonages. Opvallend zijn de gelijkenissen onder hun. Iedere persoon is op zoek naar de beruchte Origami killer, een seriemoordenaar die kleine jongetjes rond dertien jaar verdrinkt in regenwater, en ze dan achterlaat met een origami figuurtje in de hand. Vanzelfsprekend zoeken de karakters niet om dezelfde redenen naar de Origami killer, noch doen ze dat op dezelfde manier. Elk personage heeft ook een bepaalde afwijking, zoals bijvoorbeeld astma. Dit maakt de game behoorlijk onvoorspelbaar, want zowel tijdens rustige als tijdens hectische momenten kan je last krijgen van deze afwijkingen. Het is daarom opletten geblazen bij Heavy Rain, want in het laatste geval kan de afwijking fataal zijn voor de persoon in kwestie.

Het eerste hoofdpersonage heet Ethan Mars. Als vader van twee kinderen lijdt hij een goed leven, maar al snel gebeuren er vreselijke dingen waardoor zijn perfecte leventje naar de filistijnen wordt geholpen. Spoedig loopt dit op tot een depressie, waarin hij zichzelf de schuld geeft van de gebeurtenissen. Eigenaardig aan de man is dat hij veel last heeft van black outs. Met dit personage zul je vooral veel mysterieuze zaken meemaken, waarbij er een vaag beeld wordt gegeven en je zelf zit te denken hoe het nou precies in mekaar zit.

Dan heb je Scott Shelby. Scott is een privédetective die familieleden van slachtoffers bezoekt om wat meer te weten te komen over de moordenaar. Dit is van de vier het leukste personage om te volgen, aangezien hij voortdurend gekke dingen meemaakt en ook qua aanpak het interessantst handelt. Bovendien is het fascinerend om te zien hoe de moeders van de gedode zonen omgaan met de situatie, de een al wat beter dan de ander.

Vervolgens heb je Norman Jayden, een FBI agent die de zaak onderzoekt met behulp van zijn technische snufjes. De “ARI” is een soort virtuele wereld die alleen Jayden kan zien als hij zijn bril en handschoen aandoet. Hiermee kan hij gemakkelijk sporen vinden als bloed of voetstappen. In zijn kantoor kan hij dan het bewijs dat hij verzameld heeft rustig onderzoeken. Met Jayden maak je vreemd genoeg het minste actie mee. Toch kan je het moeilijk een saai personage noemen, gezien de vele hints en sporen die hij ontdekt in zijn zoektocht naar de moordenaar.

En om af te sluiten nog wat vrouwelijk schoon in de vorm van Madison Paige. Madison is een journaliste en durft wel eens een risico te nemen als ze er iets waardevols voor terug kan krijgen. De "girl power" is in Madison's karakter goed te merken en je zult er dan ook regelmatig gebruik van moeten maken als je met haar speelt. Tevens maakt zij ook de meest ongemakkelijke situaties mee in de film-game. Ongemakkelijk voor haar, maar intens en meeslepend voor de speler.

Met deze lap tekst over slechts de personages is het vast al wel duidelijk geworden dat Heavy Rain voornamelijk op verhaal steunt. En dat is in geen geval een slecht iets. Het verhaal in Heavy Rain is zonder twijfel een van de beste die ik ooit in een game heb mogen meemaken. Het is meeslepend, overtuigend ingesproken, kent een goede variatie tussen actie en dialogen, en heeft een bijzonder goed plot. Het hele verhaal bouwt op naar het vinden van de Origami killer, en de onthulling is niets minder dan verbluffend. Het is bijna onmogelijk om er op voorhand achter te komen wie de moordenaar is, en toch merk je tijdens een tweede speelbeurt dat er behoorlijk wat details zijn die zijn identiteit verraden. Daarnaast zijn er gigantisch veel personages die je kan verdenken van moord, waardoor je nooit zeker van je stuk bent als je een vermoeden krijgt.

Dat was het dan voor het ‘film’ gedeelte van deze film-game, laten we het nu maar eens hebben over de gameplay. In Heavy Rain moet je meestal de knoppen indrukken op het moment dat ze op het scherm komen, in de vorm van Quick Time Events. Beweren dat de hele gameplay uit Quick Time Events bestaat echter, gaat wat ver. Tijdens conversaties bijvoorbeeld, krijg je de mogelijkheid een antwoord te kiezen, zoals in de game 'Fahrenheit'. Tijdens achtervolgingen krijg je soms de kans een kant te kiezen en zo kan ik wel even doorgaan. Hoewel dit allemaal vrij lineair klinkt, biedt Heavy Rain toch ook wat vrijheid. Vaak kan je vrij rondlopen en dingen bestuderen. Jammer genoeg werkt het lopen nogal stroef, wat de illusie dat je daar bent flink door elkaar schudt.

De dingen die je kan gaan doen en bestuderen gaan heel erg ver. Je kan naar de WC gaan, je kan een basketbal gooien, een glas gaan drinken, een verband gaan leggen en meer. Wat deze acties onderscheidt van de term “Quick Time Events” is het realisme dat de commando’s teweegbrengen. Als je je in het spel bijvoorbeeld ergens door moet wringen, is de knoppencombinatie die je moet ingedrukt houden zo bepaald dat je ook met je vingers moet gaan wringen. Hierdoor voelen de commando’s erg natuurlijk aan en versterkt de interactie die je legt door de knoppen in te drukken het realistische aspect.

Een ding dat je moet weten over Heavy Rain voordat je eraan begint: er is geen game over scherm. Sterft er één van je personages, dan is het over en uit en gaat het verhaal gewoon verder zonder dat personage. Dit is een uitstekende keuze geweest van de maker, want hierdoor worden de actiescènes veel intenser en ga je bijna meeschreeuwen als je op het nippertje het loodje gaat leggen. Daarnaast zorgt het ook voor allerlei verschillende eindes, waardoor het spel erg vaak opnieuw gespeeld kan worden. Heavy Rain kent tweeëntwintig eindes, stuk voor stuk afhankelijk van de keuzes die je maakt en de personages die je in leven houdt. Hoogstwaarschijnlijk zul je er de moed niet voor hebben om alle eindes te zien, maar na uitspelen van de negen uur lange game zul je zeker en vast nog minstens één ander einde willen zien.

Ten slotte moet ik het nog hebben over de finishing touch die de ervaring een hoop intenser en emotioneler maakt: de muziek. De muziek is buitengewoon subliem en past zich altijd aan aan de situatie. Zit je bijvoorbeeld ergens te vechten, krijg je een heel episch muziekje voorgeschoteld. Heb je aan de andere kant net iets heel tragisch meegemaakt, schiet onmiddellijk een droevig deuntje in gang dat zo zuiver is dat je bijna mee wilt huilen. Zonder deze kwaliteit van muziek zou Heavy Rain lang niet zo emotioneel en aangrijpend zijn. Test het zelf eens en speel Heavy Rain met het geluid uit. Ik verzeker je dat je dan een groot deel van de game verpest.

Conclusie en beoordeling

Heavy Rain mag zeker revolutionair genoemd worden. Het combineert game en film om een ultieme ervaring af te leveren. Het verhaal is geniaal en zal na uitspelen nog lang door je hoofd spoken en de personages gedragen zich allemaal ongelooflijk realistisch. De interactiviteit die je legt met je controller zorgt er tevens voor dat je je televisiescherm wordt ingezogen. Jammer is dan de stroeve besturing voor het bewegen van je personage, maar dat mag de pret absoluut niet drukken. Heavy Rain is één van de meest originele en vermakelijke games van deze generatie.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Ongelooflijk verhaal
  • Interactiviteit
  • Boeiende hoofdpersonages
  • Sublieme muziek
  • Minpunten
  • Personages lopen stroef

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ik twijfelde dus ging voor Not

  • Ik heb me met DUB edition goed vermaakt, een Hot

  • vin het een van de mindere … ? vorige midnight was maar saai vondk … geef me liever burnout of nfs ^^

  • Toch wel Hot, hou wel van dit soort spellen ^^

  • ik geef 'm het voordeel van de twijfel, HOT dus.

  • Dit spel is zwoel en hip 8).

  • HOT!

  • HOT

  • Hot!

  • hot

  • Dit lijkt me niks, ik geef het een Not.

  • Dub. 3 viel behoorlijk tegen, dus voor nu een not tot het tegendeel is bewezen!

  • Not, alweer pimpen en racen in een stad??

  • HOT!! Veel beter dan NFS!!

  • Geef mij maar een burnout.

  • Ik weet et nog niet met deze game..

  • not, burnout

  • Hot

  • not

  • MC Is echt de toppers van de arcade racers! ckers een Hot!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren