1. Crysis 2 (X360)

Crysis 2 (X360)

(Waarschuwing: deze recensie bevat spoilers! Dit is een recensie van de singleplayer van Crysis. De multiplayer mode van Crysis 2 heb ik buiten beschouwing gelaten omdat ik de game heb gekocht voor de uitgebreide singeplayer mode.)

Breedgeschouderde Amerikaanse mariniers, een hoofdpersoon in een één of ander stoer robotpak, honderden vijanden bezwijkend na headshots en een buitenaardse invasie: vooraf stond bekend dat Crysis 2 niet zou gaan strijden voor de originaliteitsprijs. Waar Crysis 2 vooraf wel indruk mee maakte waren de technisch hoogstaande graphics. Ook de nieuwe setting oogste lof; namelijk een kapotgeschoten in brand staande versie van New York. Dit alles gecombineerd met de solide en gevarieerde gameplay van de eerste Crysis beloofde veel goeds. Hoeveel heeft ontwikkelaar Crytek uiteindelijk van die belofte waargemaakt?

Allereerst toegegeven: de eerste Crysis heb ik nooit gespeeld. Wel weet ik dat Crysis zich qua gameplay onderscheidde van andere shooters door de nadruk te leggen op het speciale pak met nanotechnologie van de hoofdpersoon. Dit pak verrijkt ook in Crysis 2 de gameplay met foefjes als onzichtbaarheid, extra bepantsering, razendsnelle sprints en de mogelijkheid metershoge sprongen te maken. Deze verschillende krachten moeten op verschillende manieren gebruikt worden. Sommige situaties lenen zich beter voor een stealthy aanpak terwijl het op andere momenten verstandiger is om je beste Rambo imitatie uit de kast te halen en je vijanden te lijf te gaan met alle vuurkracht en bepantsering die je hebt. Het is aan jou om te kiezen wat je de beste aanpak lijkt. Wel moet je contant je energiemeter in de gaten te houden want al je truken kan je slechts voor korte tijd uit de hoge hoed toveren. Dit maakt Crysis soms ontzettend spannend, omdat je door je beperkt beschikbare speciale vaardigheden verleidt wordt met risico te spelen.

Toch duurde het wel een paar uur voordat ik 'goed in het spel zat'. Het zit namelijk zo: vanaf het begin koos ik ervoor om meteen zo stealthy mogelijk te gaan spelen om mezelf kogels en vuurgevechten te besparen. Onzichtbaar en wel sloop ik langs vijanden en probeerde ik me een mooi plekje te vinden om mijn energie weer op te laden en een volgend schuilplekje te vinden. Helaas voor mij raakte mijn energiemeter vaak sneller op dan me lief was en werd ik weer zichtbaar voor mijn vijanden met een vlugge dood tot gevolg. Na een uur of tien spelen had ik hier gelukkig al een stuk minder moeite mee en wist ik mijn krachten beter te doseren. Wat ook meehielp is dat hoe verder je komt hoe meer extra vaardigheden je kan vrijspelen voor je pak. Zo kan je extra nadruk leggen op bijvoorbeeld je sprint of ervoor zorgen dat vijanden je minder snel kunnen horen. Nog iets anders wat ik zo halverwege het spel ontdekte was dat ik begon uit te vinden hoe sterk je extra pantser is, wat me een stuk meer durf gaf de vuurgevechten aan te gaan met de akelig nauwkeurig schietende vijanden. Had ik dit eerder ontdekt dan was ik waarschijnlijk aardig wat sneller opgeschoten. Ironisch genoeg werd Crysis 2 voor mij dus gemakkelijker hoe verder ik kwam, een paar lastige situaties en hinderlagen daargelaten.

over hinderlagen gesproken, daarvan zijn er genoeg. Dit heeft te maken met het verloop van het verhaal waar ik niet teveel over uit zal wijden. Kort samengevat: aliens zijn New York binnengevallen en jij met je nanopak hebt daar iets mee te maken, je weet alleen niet wat. Daarnaast probeert een huurlingenleger je met geweld te verhinderen dat jij een contactpersoon vindt die je iets belangerijks te vertellen heeft over je pak. Het wat warrige verhaal vormt de legitimering om jou als hoofdpersoon een spectaculaire reis te doen laten maken door het door oorlog gehavende New York dat Crytek met zorg vormgegeven heeft. Meerdere keren doet deze reis je in vuurgevechten belanden tussen aliens en het Amerikaanse leger. Natuurlijk ben jij aan de kant van het leger want de aliens hebben spijtig genoeg niks anders in hun inktvissige koppen geprogrammeerd dan de wens de mensheid te vernietigen. Meestal duren deze massale oorlogsmomenten niet heel lang en ben je al gauw weer in je eentje aan het opereren. Toch zorgt deze afwisseling voor een goede afwisseling: totale hectiek en het gevoel onderdeel te zijn van een groep als scherp contrast met de relatieve rust en het eenzame bestaan wat je normaliter leidt.

Zo ongeveer halverwege het spel vind er een abrupte verandering plaats in de vijanden die je bestrijdt. Vanaf dat moment vervangen de aliens de huurlingsoldaten als tegenstanders. Veel verschil maakt dit overigens niet, behalve dat de aliens sterkere varianten hebben en er een stuk cooler uitzien dan de huursoldaten. Toen ik uiteindelijk tegen de aliens ging vechten had ik er al aardig wat uren opzitten. De singleplayer van Crysis is namelijk een van de langste in een shooter sinds Bioshock 2. Deze lange speelduur voelde voor mij aan als een welkome breuk met de hedendaagse trend om de singleplayer niet langer dan tien uur te laten duren. Daarbij kent de singeplayer afgezien van een paar eentonige momenten genoeg memorabele momenten en verandering van omgeving om je geboeid te houden. Meer dan geboeid zelfs: soms viel me de mond open bij het ervaren van de groteske aktie die Crysis 2 je voorschotelt. Instortende wolkenkrabbers, een gevecht met een grote tweebenige robot; Crysis 2 bied je enkele onvergetelijke momenten. Na een uur of vijftien was het voorbij. Langer dan de gemiddelde aktiefilm toch?

Een belangerijk aspect van een shooter is hoe de impact van de wapens op je vijanden aanvoelt. Crysis 2 overtuigt hierin en biedt je een breed arsenaal aan wapens om deze impact te testen; realistisch en fictief. Dit grote aanbod is fijn, maar is soms ook wat overweldigend. Sommige wapens lijken nauwelijks van elkaar te verschillen en je weet bij het wisselen dus niet of je er nou op vooruit gaat of niet. Waar ik in het begin ook mijn vraagtekens bij zette was het feit dat je maar twee wapens tegelijk bij je kan dragen. Gelukkig verdwijnt dit minpunt snel als een uitkeringstrekker bij een verplichte sollicitatie: in de omgevingen liggen namelijk genoeg wapens liggen om mee te wisselen. Ook is overal munitie te vinden en kom je zelden zonder kogels te zitten. Pas op het eind van het spel in de heftigere gevechten wordt munitiegebrek een factor. Een andere mogelijkheid om je vijanden uit te schakelen is de handmatige manier. Dit kan bijvoorbeeld door een nietsvermoedende vijand te besluipen en zijn halsslagader door te snijden. Op andere momenten zal je door een vijand omver gebeukt worden en kan je even niet je geweer gebruiken. Nadat je weer opgestaan bent heb je dan even de mogelijkheid om 'x' in te drukken, waarop je je vijand beet kan grijpen en vervolgens kan uitschakelen door hem weg te smijten.

Op de meest hectische momenten voelt Crysis 2 aan als de gameversie van wat Terminator 4 had moeten zijn. De aktie is op zulke momenten ontzettend bruut en in het heetst van de strijd is het doden van een aanstormende alien garant voor een haast dierlijk gevoel van triomf. Daarnaast ziet de game er over het algemeen fantastisch uit, ook voor Xbox 360 standaarden. Wel zie je vanaf het begin het spel al meteen dat er op de 360 bezuinigd is op sommige textures en ook de popup kan nogal wel eens hinderlijk duidelijk aanwezig zijn. Zodoende zijn we aangekomen in de laatste alinea gereserveerd voor mijn kritiekpunten op Crysis 2. De zonet genoemde grafische bezuinigingen zijn nog wel te aanvaarden maar dit geldt niet voor een hele lelijke glitch die de grafische schoonheid van de game pijnlijk ontsiert. Deze glitch is een foute programmering van de rookeffecten waardoor er in de rook een soort stippelige lijnen te zien zijn die vast beter te definieren zijn met een programmeertechnische term die ik niet ken. Dit gestippel blijf je de hele game lang zien in rook en stofwolken.

Het is heel jammer dat de makers blijkbaar zo'n haast hadden met het uitbrengen van de game dat ze de grafische glitches er niet uit hebben gewerkt. Het zorgt ervoor dat er ondanks de alomaanwezige vetheid al snel ook een zweem van haastwerk te bespeuren valt in Crysis 2. Neem hiernaast de nu al beruchte glitches in het gedrag van de vijanden: zowel soldaten als aliens hebben af en toe de neiging op een plek rondjes te blijven draaien of op een klein oppervakte hysterisch rond te rennen. Dit was in het bijzonder schrijnend toen ik voor de eerste keer de aliens als tegenstander had. Meteen draaide er al een alien eindeloos rondjes en dit haalde hun geloofwaardigheid omlaag. Een ander minpunt vond ik de aanwezigheid van de Amerikaanse mariniers. Ik word wat moe van ALWEER Amerikaanse mariniers, legerterminologie en dom gebrul als 'KILL THOSE SQUID MOTHERFUCKEEERRS!!!!'. Maar dit zal wel een kwestie van smaak zijn. Uiteindelijk zorgen de grafische en intelligentie glitches ervoor dat ik Crysis 2 als eindcijfer niet de negen kan geven die het wel had verdiend met een beetje meer afwerking.

Conclusie en beoordeling

Crysis 2 is een monster van een shooter en de makers verdienen van mij een dikke pluim voor het maken van een singleplayer die je zeker wel een uur of 15 gaat kosten om hem uit te spelen. En de graphics? Prachtig. Instortende gebouwen en enorme buitenaardse technologie? Hollywoodshit. Moeilijke vijanden? Yup! Veel guns? Die zijn er ook. Domme glitches? Uh ja, die ook. Zodoende is ook Crysis 2 is niet de perfecte shooter geworden die ik hoopte dat het zou zijn maar zet het op zijn beste momenten de concurrentie wel overtuigend in zijn schaduw.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Lange singleplayer
  • Graphics
  • Filmisch
  • Hollywood
  • Minpunten
  • Mariniers
  • Glitchy

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • kan leuk zijn

  • Weeral zo'n crappy game op de wii…K

  • joepie de poepie!!

  • Dat kan best leuk zijn… Point 'n Click adventures zijn natuurlijk uitermate geschikt voor de Wii, en Sam&Max is gewoon een leuke franchise. Het zal Season 1 zijn, maar misschien dan het eerste deel (Hit The Road) als unlockable?

  • VEt !!!

  • @ WarriorOfPeace: huh, ben je wel helemaal lekker? Sam & Max zijn simpelweg superbruut!!! Hardstikke gaaf, plus point & click op de Wii is een match made in heaven wat mij betreft!

  • lijkt me vet voor op de wii

  • owkay daN ?!?¡¿¿!

  • zekersttttttttt mooi ;D

  • Eindelijk een thirdparty topgame wat naar de wii komt, maja point and click zijn mij te saai en heb geen wii. Genoeg redenen om hem niet te halen ^^

  • leuk voor Wii/bezitters

  • Do want. Mijn crappy PC kon die games niet afspelen maar een Wii versie vind ik ook prima.

  • eerst zack en wiki dus meschien ga deze wel kopen

  • leuk hoor

  • nog nooit van gehoord…

  • @ WarriorOfPeace



    het heet goeie smaak, leer het kennen ;-)





    het enige wat ik kan zeggen over dit nieuws is,…eindelijk!



  • Jaj

  • Als dit waar is wordt ik erg blij! Hopelijk komt Lucas Arts bij zinnen en brengen ze een bundel old school point & click naar de Wii.

    Nou nog Another Code op de Wii!

  • Als Zack & Wicki mij bevalt zal ik deze ook wel gaan halen.

  • Dit kan leuk worden.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren