1. Hitman: Blood Money (PS2)

Hitman: Blood Money (PS2)

Ik ben Agent 47. Ik ben voortgekomen uit een kloonproject van de International Contract Agency, met als doel de perfecte huurmoordenaar te creëren... en dat is hen gelukt. Al moordend ben ik naar de top gegaan, waar ik me nu nog steeds bevind. Maar er is iets gaande de laatste tijd... iets immens! Het begon toen plotseling een collega verdween, en niet veel later volgden vele anderen. Men denkt dat er een nieuw en machtiger bedrijf van onze soort is, dat ons "personeel" één voor één afmaakt. Nog maar pas verloor ik alle communicatie met de ICA. Er zit ook een geobsedeerde politieagent achter mij aan die door mij gehandicapt is geworden. Ik ben de volgende. Ik ben de prooi voor deze keer.

Ik zal naar Amerika gaan waar ik contact kan leggen met Diana, één van mijn aanhangers. Een ware "femme fatale" kan je haar noemen, een moordwijf, een engel des doods, een... bon, je begrijpt mijn punt wel. Ze kan mij nieuwe contracten leveren om dit mysterie te ontrafelen en bloedgeld te verdienen. Hiermee kan ik mijn wapens upgraden, wat altijd wel handig is. Met mijn trouwe "Silverballers" kan ik elk contract aan. Maar dit betekent niet dat ik het moet gebruiken. Als huurmoordenaar is het de bedoeling om ongezien te blijven. Daar heb ik veel hulpmiddelenen voor. Van een wurgdraad tot een heggeschaar, maar een simpel laxeermiddel zal ook wel goed zijn werk doen. Hé, dat is raar: een uitnodiging voor een feest en bijlage van Diana... even mijn feestkledij uit de kast halen.

Dit is geen gewone zaak. Diana heeft me opgegeven om een moord te verijdelen tijdens een groot straatfeest... een moordaanslag op de president! Ik moet hem beschermen tegen een groep criminelen die je kan herkennen aan hun vogelkostuums. Ondertussen zit ik in een restaurant waar ik een van de leden observeer. Hij geeft een pak geld aan een persoon en ontvangt op zijn beurt een koffertje met een uiterst waardevolle diamant als inhoud. Ik vermoord hem in een steegje zodat ik het koffertje kan bemachtigen. Met dit in de handen kan ik rechtstreeks naar de grote baas, wie ook één van de doelwitten is. Ik kijk op mijn GPS om mijn doelwitten op de plattegrond te zien. Ik zie een rood bolletje vlak achter mij. Ik draai me om en overmeester de vrouw met haar pistool. Eenmaal overmeesterd schiet ik een kogel tussen de ogen, geen uitzondering voor knappe dames (daarom heb ik ook geen vriendin, of misschien is het omdat ik kaal ben...) Al een geluk stond er een geluidsdemper op. Eén doelwit uitgeschakeld, nog twee te gaan. Ik moet nu nog voorzichtiger zijn. Stel als iemand het lijk vind? Dan moet ik dringend van outfit veranderen en niet te veel aandacht trekken. Het laatste wat ik wil is een groep kraaien en politieagenten achter me aan terwijl de sluipschutter vrij schot op de president heeft. Als ik er toch in slaag zal ik wat van mijn dierbaar bloedgeld moeten afgeven om iemand om te kopen. Ik wil zeker niet dat mijn hoofd op de voorpagina van de lokale krant staat.

Met het koffertje ga ik vol zelfvertrouwen het op mijn GPS aangeduide appartement binnen. Zonder om te kijken loop ik voorbij de security, die me niet eens een blik waardig gunnen. Als niemand me ziet haal ik de diamant uit het koffertje en laat het in de binnenzak van mijn kostuum glijden. Maar ik ben ook geen onmens en beslis om iets in de plaats van de diamant er iets in te leggen. Ik stap binnen en overhandig het koffertje aan de baas. De beleefde persoon die ik ben, laat ik hem alleen met de verassing. Eenmaal buiten hoor ik een luide ontploffing en zie ik een pluim rook door het balkon zich naar buiten banen. Met een sadistisch glimlachje op mijn gezicht maak ik een rekensommetje. Drie min twee is één. Nu nog alleen de sluipschutter. Met mijn handige GPS moet ik alleen maar in de buurt staan en zijn dagen zijn geteld. Ik kan zo wisselen tussen het zicht van de straten en de gebouwen binnen op de gelijkvloers en de komende verdiepingen.

Als een dolle loop ik door de straten gevuld met feestgangers. Aangezien iedereen dronken is moet ik niet zo voorzichtig zijn als voorheen. Nu kan ik tenminste doorlopen. De president zit nu al in de laatste straat. Lichtjes in paniek loop ik door de huizen met een duidelijk zicht op de president. Nog één huis te gaan. Daar zie ik de schutter, die zijn wapen in elkaar steekt. Ik loop zo snel als ik kan, met mijn das wapperend door de wind. Het huis is helemaal verlaten. Ik ga de bouwvallige trap op en daar zie ik hem staan, bijna klaar met het monteren van zijn geweer. Mijn voeten zeggen me dat ik hier snel weg wil om thuis wat te liggen rusten. Ik sluip achter hem om hem kennis te laten maken met de harde straatstenen. Nummero drie uitgeschakeld. Hoe dom, klaar om de president te vermoorden, struikelt hij over zijn eigen voeten en dondert van het balkon af. Ik verdwijn tussen de mensenmassa en ik realiseer me: "Ik hou van mijn job".

Weeral drie mensen minder die het op mij hadden gemunt. Nog vele opdrachten staan mij te wachten. De ene zo gevaarlijk als deze of één waar ik meer geduld voor nodig zal moeten hebben. Ik zal het wel aankunnen. Soms denk ik na over wat ik zou hebben gedaan als ik het terug deed. Meer stealth gebruiken of als een tweede Rambo door het terrein spurten, met mijn Silverballers in mijn handen. Het is geweldig dat je veel opdrachten op zo veel manieren tot een goed einde kan brengen. Toch blijkt er Diana iets dwars te zitten. Onlangs heeft ze iets laten vallen over de politieagent. De jacht op mij is terug geopend. Ik zal alles doen om deze twee vijanden te overleven en neer te halen. Mezelf vermommen, bommen plaatsen, "ongelukken" veroorzaken, headshots uitvoeren, in de vrouwen-kleedkamers binnendringen, iemand wurgen terwijl ik op een lift sta en nog veel meer.

Mijn zoektocht is nog lang niet voorbij, ik zal de anderen zelf opjagen en doen waarvoor ik gemaakt werd. Want ik ben Agent 47, en nu doe ik niet meer wat mij word bevolen.

Conclusie en beoordeling

Het was me een fantastisch avontuur dat ik niet snel zal vergeten. Ik zou het zo terug opnieuw willen doen, telkens op een andere manier. Af en toe waren er wel wat domme vijanden maar zo zit de mensheid in elkaar. Weet je wat? Ze zouden hier een game van moeten maken!
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Veel keuzes
  • Wapens upgraden
  • Stealth-kills
  • Grote replay-waarde
  • Minpunten
  • Met momenten slechte A.I.
  • Je moet zeer geduldig zijn

Dit artikel delen

Over de auteur

Aäron Van den Berghe Liefhebber van menig genre en dagelijkse inactieveling.

Reacties

  • mWHahahaha, BACK to mommy! :D

  • :( Nu de Wii een succes is willen ze ineens wel! Zal wel niet zoveel soeps worden als je naar Lair kijkt!

  • Hopen dat een 3rd party ontwikkelaar er wat moois van maakt. Het klinkt goed!!!



    WAREN ZIJ HET DIE DE Wii 'GC 1.5' NOEMDEN?

  • Er komen nog veel meer spelllen aan voor de Wii, helemaal na

    al die grote verkoopcijfers.

    Deze nieuw game zou best wel eens wat kunnen worden…

    Eerst een beetje afzeiken en dan ineens profiteren, LOL!

  • Ik zie wel wat het word…

  • hoop het die van N64 was egt gruwelijk! heerlijk verslavend!

  • Zij weten ook niet wat ze willen…

    Maar ze zijn wel een goeie ontwikkelaar, behalve Lair dan..

  • Afwachten dan maar…

  • Ik hoop zo dat ze met de Starfox licentie aan de gang mogen. Starfox en Rogue Squadron lijken best op elkaar qua gameplay, en alle Rogue Squadrons waren echt geweldig…

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren