1. The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii)

The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii)

Het dilemma van elke Zelda-titel sinds Ocarina of Time: hoe zal het spel zich onderscheiden en zal het spel beter zijn dan het meest gewaardeerde spel ooit? Vol verwachtingen kijken wij dus uit naar deze titels en dat brengt uiteraard ook enige druk met zich mee. Het probleem is dat de kans op teleurstelling groot is of men simpelweg hun eigen fantasie niet zien worden waargemaakt. De nieuwe titel in de serie heet The Legend of Zelda: Twilight Princess, laten we eens gaan kijken of het spel zijn illustere voorganger(s) voorbij streeft of bezwijkt onder de druk van de wensen van al die gamers?

Laat ik eerst beginnen met het beantwoorden van de belangrijkste vraag: The Legend of Zelda: Twilight Princess is in velen opzichten een betere spel dan Ocarina of Time en haar opvolgers Majora’s Mask en The Wind Waker. De besturing, het verhaal, de graphics, de personages die meer dan voorheen tot leven komen, technisch klopt het allemaal zoals de zeer korte tot geen laadtijden: alles is van een niveau dat je van een spel in 2006 mag verwachten en vooral gelet op de GameCube (en Wii) kan verwachten. Maar als er iets is wat sinds Ocarina of Time niet of minimaal is veranderd, is de spelopbouw. Dit bezorgde bij mij voor zowel positieve als negatieve reacties op zoals je zal lezen.

Het verhaal van Twilight Princess gaat over een nieuw, duister kwaad dat het koninkrijk Hyrule en haar burgers wilt overheersen door het creëren van een parallelle wereld genaamd Twilight. Het verhaal is het meest volwassen vertelde verhaal in de geschiedenis van de Zelda-spellen. De cut-scenes zijn van een hoge productiewaarde ondanks het gebrek aan stemmen. Verder is het mooi om te zien hoe oude bekenden en nieuwe personages met elkaar verwikkeld en vooral verbonden zijn. Het spel telt negen kerkers variërend van bekende thema’s als vuur, water en zand tot een gehele kerker in de abstracte Twilight-wereld. De grootste verandering aan de spelopbouw is verbonden met het verhaal, namelijk het veranderen in een wolf. Als uitverkorene door de drie goden zal Link namelijk als wolf door de Twilight-wereld moeten reizen om het kwaad te stoppen. Zonder zwaard en schild en andere bekende voorwerpen moet Link gebruik maken van de reukzintuigen en andere aanvaltechnieken van de wolf. Zonder meer te verklappen over het verloop van het verhaal kan ik zeggen dat Twilight Princess het meest epische verhaal heeft.

De besturing op GameCube-controller is nagenoeg perfect en vergelijkbaar met The Wind Waker met als enig hekelpunt de Z-knop vanwege zijn vreemde positie. Een nadeel van de van de GameCube-versie is dat het de snelle en accurate precisie mist in vergelijk met de Wii-versie. Aan de andere kant heeft de GameCube-versie weer de optie om de camera compleet te besturen met de C-stick.

De Wii-besturing is zeer goed toegepast: van het richten van je katapult tot de draai-aanval met de Nunchuck. Nu we de besturing aan het vergelijken zijn tussen beide versies wil ik ook de graphics benoemen. Deze zijn op beide spelsystemen identiek aan elkaar. De Wii heeft nog een voordeel ten opzichte van de GameCube en dat is de 16:9 breedbeeldweergave. Aan de andere kant ziet het spel er voor beide systemen er zeer goed uit, zijn er geen haperingen in het beeld te zien en is er goed gebruik gemaakt van technieken om bijvoorbeeld water zo realistisch mogelijk te laten vloeien en zijn de impressies van de personages goed gedaan.

Ook op het gebied van geluid ben ik zeer te spreken al had ik toch wat meer verwacht. Ondanks dat we in een periode zijn waarin orkestrale muziek standaard is geworden voor spellen, koos Nintendo er toch voor dat voor een groot deel niet te doen. Zo klinken nieuwe melodieën toch echt gedateerd, ondanks dat ze wel mooi zijn om naar te luisteren. De muziek in Twilight Princess had echt nog meer tot de verbeelding kunnen spreken als het met echte instrumenten was gespeeld. Wat wel weer leuk is, is om te horen hoe enkele oude melodieën in een nieuw jasje zijn gegoten. Verder passen alle nummers wel bij de omgevingen en zijn ze niet storend en voegen ze net dat extra toe aan de sfeer van het spel.

Het belangrijkste punt van kritiek is toch het element van verrassing en structuur van het spel. Ik had het eerder over de spelopbouw en daarmee doelde ik op deze punten. Ondanks dat het verhaal zeer goed is uitgewerkt, het formule achter het voorwerpensysteem, puzzels, kerkers en eindbazen is onveranderd gebleven. Voor de vierde maal (tel alleen de titels die in 3D zijn verschenen) doet een speler hetzelfde maar telkens in een nieuwe omgeving. Vooral voor Twilight Princess zorgt dat voor een deja-vu gevoel naar Ocarina of Time door dezelfde grafische stijl en thema’s van de eerste paar kerkers. Ook zijn een aantal puzzels rechtstreeks gekopieerd uit de vorige spellen en is het nog altijd zo dat een nieuw gevonden voorwerp in een kerker de sleutel vormt tot het verslaan van de eindbaas van die desbetreffende kerker. Hierdoor is het spel wat aan de makkelijke kant en dat zorgt er voor dat de dreiging veel minder groot is terwijl dit wel de meest epische Zelda-titel probeert te zijn en eigenlijk ook is. Een keuze in moeilijkheidsgraden zou zeer welkom geweest zijn om in ieder geval wat meer uitdaging te bieden voor de ervaren gamers.

Om weer te eindigen met de vraag of Twilight Princess beter is dan zijn voorgangers, dan moet ik ja zeggen, maar er moet wel gezegd worden dat Nintendo toch meer had kunnen doen aan de spelopbouw en de muziek. De graphics hadden voor de Wii-versie mooier gemogen, maar dat neemt niet weg dat het voor de GameCube toch een zeer fraai spel is om naar te kijken. Het duurt even voordat Twlight Princess een eigen identiteit krijgt, maar daarna bewijst het spel een waardig opvolger te zijn.

Conclusie en beoordeling

Met The Legend of Zelda: Twilight Princess heeft Nintendo de meest epische en volwassen Zelda-titel gemaakt voor beginners en ervaren gamers. Oud en nieuw komen samen in een nieuw jasje waarbij vooral het nieuwe de creativiteit van Nintendo laten zien. Het spel blijft op sommige aspecten hangen in oude tradities en het is te hopen dat ze dat voor een volgende deel verbeteren. Ondanks wat kleine misstapjes, moet iedereen de wereld van Hyrule betreden voor een toch weer magisch en zeer lang avontuur met Link.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Verhaallijn
  • Speelduur: 50 à 60 uur
  • Grafische stijl en sfeer
  • Minpunten
  • Spelopbouw onveranderd
  • Geen keuze moeilijksgraden
  • Geen orkestrale muziek

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren