1. The Legend of Zelda: Twilight Princess (NGC)

The Legend of Zelda: Twilight Princess (NGC)

Zelda, het kindje van de trotse vader genaamd Nintendo. Over het algemeen is het een kindje waar de meeste gamers gek mee zijn. Je kunt de periodes tussen het uitbrengen van de Zelda games dan ook zien als nerdy zwangerschappen; Nadat je weet dat er wat op komst is, duurt het wachten een eeuwigheid. Tijdens het wachten worden je verwachtingen van het kindje groter en groter. En wanneer de kleine lieverd dan eenmaal het daglicht ziet, zal de grote vraag dan ook beantwoord worden; Want is het een gedrocht dat een enkele reis naar het huis der lelijke kinderen verdient? Of is het een kindeke Jezus waar paps en mams trots op mogen zijn?

En wat hebben we lang mogen wachten op Twilight Princess. De game is vele malen uitgesteld, omdat de ontwikkelaar op de valreep besloot de game ook voor de Wii te ontwikkelen. Als Cube-gamer was ik op het moment zwaar op de pik getrapt door deze reden. De Wii interesseerde me namelijk nog minder dan de uitslagen van de Tour de France, en daarmee had ik dus geen belang bij deze overzetting en het uitstellen van de game. Maar na lang wachten kwam het pakketje dan eindelijk met een plof op mijn deurmat terecht. Na hem uit de slijmerige muil van mijn hond gevist te hebben, werd het tijd om het stof van de Cube te blazen en het magische land genaamd Hyrule opnieuw te bezoeken.

Het eerste wat me opviel, waren de graphics. In de verschillende trailers en screens die ik gezien had, leken deze prachtig en scherp. Ik hoopte na The Wind Waker ook op een realistische look, en deze wens werd dan ook vervuld. Maar waarom ziet alles er dan zo korrelig uit? De graphics zijn in mijn ogen niet erg scherp. Qua design zit het allemaal prachtig in elkaar, en daarom is het ook zo jammer dat het niet zo goed uit de verf komt als het zou moeten komen. Zonde, want als het allemaal een tikje scherper was geweest, dan had het er allemaal zoveel beter uit gezien.

Wanneer je eenmaal begint te spelen, blijkt dat je te maken hebt met de oeroude zelda formule. Deze game is het bewijs dat de gameplay sinds het N64 tijdperk nog steeds staat als een huis. Want weer speel je als link, de doorsnee jongen die de titel van held in zijn schoot gedrukt krijgt. En opnieuw zul je prinses Zelda en het land Hyrule moeten redden van het kwaad. Al moet ik zeggen dat ze het verhaal dit keer anders en beter hebben aangepakt. Het is een stuk donkerder dan je van de doorsnee Zelda game gewend bent. Het staat dan ook enorm in contrast met zijn voorganger, die een stuk vrolijker oogde. Het komt dan ook meer in de richting van mijn favoriet; Majora’s Mask. Een game die mede door deze donkere sfeer, met gemengde gevoelens werd ontvangen.

In deze game is er namelijk een nieuw kwaad opgestaan. Een nieuwe donkere heerser probeert het land Hyrule in een soort donkere parallel wereld, genaamd The Twilight Realm te brengen. Dit brengt een episch verhaal met zich mee, dat wordt verteld in een groot aantal cutscenes. Deze cutscenes zijn anders uitgevoerd dan in andere Zelda games. Ze zijn grootser van opzet en vele malen minder statisch dan deze bij zijn voorgangers waren. Dit alles zorgt ervoor dat je opgezogen wordt in het verhaal, terwijl de dialogen nog steeds bestaan uit geschreven tekst met daarbij de nodige kermen en kreunen. Het verhaal is vrij lang, en een uur of 40 zul je er zeker aan kwijt zijn.

De Twilight Realm zorgt voor heel wat vernieuwing binnen deze game. Zo ziet deze wereld er sfeervol uit en heeft het een unieke stijl. Een van de mooiere momenten in de game is dan ook het naderen van een Twilight grens. Hoe dichter bij je komt, hoe donkerder de wereld wordt. Wanneer je uiteindelijk bij de muur komt, ontvlamt deze in vurige tekens. Dit geeft je het gevoel alsof je met Frodo voor de Zwarte poort van Mordor uit de ‘The Lord of the Rings’ films staat. En zo zijn er veel meer van dit soort kippenvelmomenten in de game verwerkt.

Andere vernieuwingen zijn de toevoeging van het wolf personage. Link verandert namelijk in een wolf wanneer hij de Twilight Realm betreedt. De wolf geeft link enkele unieke functies en zorgt voor de nodige variatie binnen de game. Wanneer je de grens van de Twilight Realm voor de eerste keer over gaat, zal link via een cutscene bewusteloos neervallen. Vervolgens kom je in een vervelende situatie terecht, waarbij je de hulp krijgt van het duistere wezentje genaamd Midna. Dit wordt vanaf dat moment je metgezel, ze vervult dus de rol die Navi en the King of Red Lions in de vorige games vervulden. Midna is echter een stuk cynischer en heeft een duister gevoel voor humor. In mijn ogen is ze een van de betere compagnons die link door de series heen gehad heeft. Ik durf zelfs te zeggen dat ze Navi overtroffen heeft, omdat haar dialogen veel dieper gaan en meer aan het verhaal toevoegen. En ook laat zij het irritante ge- hééy achterwege, een dik pluspunt.

De kerkers in deze wereld steken prima in elkaar. Door de aanvulling van nieuwe wapens (of oude met een nieuw snufje), nieuwe vijanden en puzzels. Zullen deze je wel even bezig houden. Het enige grote minpunt is, en dit geldt ook voor de rest van de game; Het is allemaal veel te makkelijk! Dit was in The Wind Waker al een probleem. Want daar liep ik al doorheen met twee vingers in de neus en één op een niet nader te noemen plek. Bij Twilight Princes is dit duidelijk niet veel anders. Zo zijn vijanden en eindbazen veel te zwak, de Puzzels te doorzichtig van opzet en de welbekende health hartjes in overvloed te vinden. Ook vind ik het erg raar dat de ontwikkelaar ervoor gekozen heeft, om gevonden wapens alleen in de kerkers zelf toe te passen. Stel je vindt een wapen in een forest dungeon, dan zul je hem alleen in deze kerker veelvuldig moeten gebruiken. Daarna kun je hem net zo goed wegflikkeren, want er zal in andere kerkers zelden tot nooit gebruik van gemaakt moeten worden. Gelukkig biedt de overworld nog wel enkele puzzels die het gebruik van verschillende wapens vereisen. Gek genoeg zijn deze puzzels ook nog eens een stuk pittiger dan de puzzels in de kerkers zelf.

De overworld is een prachtige plek waar vooral aan het begin van de game genoeg te doen is. Ook ziet het er allemaal sfeervol uit, en het rijden met je paard door de velden is dan ook een groot genot. Wel moet ik eerlijk bekennen dat ik sommige plekken, hoe mooi ze ook zijn, wat leeg en levenloos vind aanvoelen. Je hebt niet echt het idee dat de wereld leeft, Clocktown uit Majora's Mask gaf je dit gevoel bijvoorbeeld wel! Misschien komt dit omdat de vlakten aan de grote kant zijn, of omdat deze game duidelijk minder aanspreekbare personages heeft dan zijn voorgangers. Maar ik kan het gevoel van leegte tijdens het spelen, maar niet van me af zetten. Hyrule Town is dan wel weer een stuk levendiger, het is alleen jammer dat ook hier maar enkele personages aanspreekbaar zijn en overige mensen zorgen voor opvulling. Ook vind ik dat de grote dreiging die over het land heerst, niet realistisch weergegeven wordt. Want zelfs wanneer er een grote duister koepel over het kasteel gespannen is, gaat de gang van zaken op het dorpsplein gewoon door. De menigte blijkt het dus niet veel te boeien dat er een duistere macht op komst is.

Ook ben ik niet tevreden over de verschillende gebieden die Nintendo in deze game terug laat komen. Want ze wilden Hyrule duidelijk terug brengen zoals mensen het zich herinnerden van Ocarina of Time. Er zijn zelfs mensen die Twilight Princess een stiekeme remake hebben genoemd. Mag ik vragen waarom ze Kakariko Village dan zo enorm verpest hebben? Waarom is dit in een keer een lelijk en verdort country dorp geworden?! En waarom komt het hele country thema sowieso zo vaak terug in deze game? Ik vind het gewoon niet zo goed passen. Want ook Deathmountain is lang niet zo memorabel in deze game, als hij was in zijn N64 voorganger. Plaatsen als Zora Fountain overtreffen echter wel weer het gebied dat we kennen uit Ocarina of Time. Ook zijn er enkele unieke en nieuwe gebieden toegevoegd, zoals een groot landhuis in een sneeuwgebied. Deze voelen verfrissend aan, en doorbreken de traditie om Hyrule altijd maar dezelfde vorm en opzet te geven.

De game is verder een Zelda game zoals deze bedoeld is. Het verhaal is wat je ervan verwacht, de gebieden en kerkers steken prima in elkaar. Ook is de game erg lang en is er genoeg te doen om je een aardige tijd bezig te houden. De missies binnen het verhaal zijn erg gevarieerd en zullen ervoor zorgen dat de game niet te snel in herhaling valt. Ondanks enkele missers en onvolkomenheden, is het een topper binnen de franchise, die lekker weg speelt en je zal vermaken van begin tot eind.

Conclusie en beoordeling

Deze Zelda game doet wat een Zelda game zou moeten doen. Het bezit alle ingrediënten die je van de serie gewend bent, en maakt hier weer een sterk en compleet avontuur van. Helaas heeft de ontwikkelaar enkele keuzes gemaakt die de game, in mijn ogen, minder sterk maken dan hij had kunnen zijn. Ondanks dat is het een geweldige ervaring, en een waardige afsluiter voor de ouwe trouwe Gamekubes.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • De Zelda feel
  • Lange, variërende gameplay
  • Verhaal vertelling
  • Grapics design
  • Originaliteit binnen de oude formule.
  • Minpunten
  • Graphics korrelig
  • Te makkelijk!
  • Wereld voelt soms leeg aan.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ook al lijkt het me niks, ik download hem wel gewoon even.

  • en weet iemand hoe die is?

  • Vierkant. ;)

  • Ik ga 'm misschien voor de DS halen :).

  • K hoop dat ie ook snel op PSN komt wil hem wel ff checken.

  • Leuk, nu nog de demo voor de PS3

  • Misschien komt hij op PSN :) Hoop ik… Maar hij lijkt m ook weer niet zo erg leuk :P

  • Ik vond Fifa Street 1 het beste, jammer dat ze dat niet hebben aangehouden.



    Maar ach, kijken wat deze te bieden heeft. En wanneer komt DMC4 demo nou?

  • xbox is kaduuk dus kan niet dwnloade weet wel dat het er cartoony uitziet

  • Ik vind dat stijltje wel vet! na stage maar ff downloaden:)

  • Ik vond FIFA Street 1 tot nu toe ook de beste.

  • @ XB Ruler: demo van DMC4 komt als het goed is 31 januari!

  • Hopelijk komt hij snel op het psn om te kijken of hij echt zo bagger is als ik denk dat hij is, of mischien juist niet.

  • Hij is wel lachen de trucjes zijn wel relaxst verder niet echt een bijzondere game al zeg ik het zelf

  • DOWNLOADEN!

  • OMG, hij is tijdelijk voor Goldmembers only :S. Pas over een paar dagen voor Silver -_-. Nog nooit eerder meegemaakt:P.

  • Ik zal hem wel ff gaan checken, maar geloof niet echt dat het iets wordt.



    @ WiiZzhole



    Welke baklap heeft dan ook geen gold…. newb >.>


  • Mijnes is sinds gisteren op, vandaar :P.

  • Dit gaat mijn broertje leuk vinden :D

  • hmm..het moment van de waarheid voor mij :P

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren