1. The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

Het bevaren van de zeven zeeën was nou niet bepaald een kindersdroom voor mij. In feite was ik tot op vrij hoge leeftijd als de dood voor de grote oceaan. Het onstuimige, bruisende water, de woeste schuimkoppen die de torenhoge golven bereden; ik verkoos de veilige, twee meter diepe bassins van het lokale zwembad keer op keer weer over de zilte baren. Onwetend was ik. Ik had geen weet dat er achter al die woeste golven en agressieve brandingen een schoonheid verborgen zat.. Gelukkig weet ik nu, met behulp van een zekere in groen gehulde vriend, wél beter. The Legend of Zelda: the Wind Waker schepte namelijk zo’n onvergetelijk beeld van de zee dat ik geen andere optie had dan smoorverliefd raken.

Want dit deel van de befaamde Legend of Zelda-serie doet het allemaal net even wat anders. Het vertrouwde Hyrule, een land waar velen van ons lang geleden al een stukje van hun hart achter hebben gelaten, wordt in dit deel achterwege gelaten. Of beter gezegd, onderwege. In Wind Waker is Hyrule namelijk kopje onder gegaan en compleet overstroomd, en we worden geïntroduceerd aan The Great Sea. Voor menig gamer was deze afwijkende setting even heel diep slikken maar gelukkig kon het grote publiek deze afwisseling bij het spelen van het eindresultaat toch wel waarderen, inclusief mijzelf. De wereld van The Wind Waker is namelijk even betoverend en sfeervol als elke andere Zelda-game en alles wat we van de serie gewend zijn zit nog evengoed in dit deel verwerkt, maar dan net even iets anders.

Wat zodra het titelscherm opdoemt al opvalt is de gloednieuwe visuele stijl die Nintendo artistiek in elkaar gezet heeft. Er is in dit deel, tot frustratie van heel wat Zelda die-hards, gekozen voor een cell-shaded tekenstijltje. Vrolijk en fleurig en lekker zomers, dat zijn woorden die niet alleen de stijl maar ook de complete sfeer van het spel krachtig samenvatten. Tussen alle hoge definities en prachtige beelden die we vandaag de dag naar ons hoofd geslingerd krijgen heb ik nog altijd oprechte bewondering voor de grafische prestaties van The Wind Waker: zo’n comic-achtig stijltje als deze is sfeervol, duidelijk en bovenal tijdloos. Ik kan begrijpen hoe Nintendo mogelijk wat harten gebroken heeft met het kiezen van deze visuele weg, maar laten we wel wezen, hoe kan je nou van een serie houden als je haar bij de geringste visuele afwijking in de steek laat? De schattige en kinderlijke graphics hebben mijn liefde voor de serie gelukkig voor geen meter aangetast. Ook een prachtige soundtrack kan bij het lijstje van uitmuntende prestaties opgeteld worden: The Wind Waker was de eerste Zelda die compleet van de simpele tonen en deuntjes afstapte en voor een wat meer bombastische en orkestrale muziek ging, wat ze meteen goed deden. Audiovisueel is de Wind Waker een echt pareltje, want welke Zelda-fan herinnert zich dit nou niet.

In haast elk deel uit The Legend of Zelda-reeks heeft onze held en hoofdpersoon Link een soort reisgenoot. Deze bondgenoot neemt in de loop der jaren wel heel uiteenlopende vormen aan; zo zien we in The Minish Cap een pratende hoed op Link’s hoofd, heeft onze vriend al meerdere avonturen doorstaan met een vliegend elfje aan zijn zijde en ook Midna, een pesterig maar goed ingesteld creatuur, heeft Link een aardig handje geholpen. In The Wind Waker is Link’s bondgenoot zo mogelijk nog bizarder. Hij beleeft zijn avontuur ditmaal namelijk met een pratende boot. Link’s nieuwe vriend is een éénpersoons zeilbootje met een pratende drakenkop op de voorsteven, genaamd The King of the Red Lions. Zonder al te veel details van het intrigerende achtergrondverhaal dat desbetreffende boot rijk is weg te geven kan ik je vertellen dat dit niet zomaar een pratende boot is, nee, dit is een pratende boot met een geschiedenis, een verhaal en een doel. Wat Link’s reisgenoten betreft is The King of Red Lions mijn all-time favoriet, maar ook als vervoermiddel stelt deze charmerende schuit niet teleur.

Want om van eiland naar eiland te reizen moet er natuurlijk gevaren worden, en als Link dan toch bevriend is met een pratende boot, zouden we onbeleefd zijn om hier gebruik van te maken. The King of Red Lions is zeker niet zo’n hersendodend vaartuig als de S.S. Linebeck uit Phantom Hourglass, waar er enkel een route aan moest worden gegeven, Nee, er moet echt gezeild worden. En ik heb nog geen andere game tegen mogen komen die dit zo goed doet als Wind Waker. Het zeilen werkt in feite vrij simpel; de windrichting word op het scherm aangegeven en door te sturen pas je je zeil aan totdat het weer bol staat en je je op volle kracht een weg kan banen naar je bestemming. Het werkt niet alleen hartstikke vloeiend, ook geeft het een verbazend realistisch gevoel als je je bootje weer eens niet goed op de wind hebt ingesteld en je zeil als een malle heen en weer klappert, of als je met strakke kruis-technieken een baai inzeilt. In het echte leven ben ik al heel wat zeilervaring rijk en ook al is het mechanisme in The Wind Waker wat primitief, het voelt gewoon natuurlijk aan en doet niets fout. Op zee valt er naast het zeilen, maar ook tijdens het zeilen, bovendien genoeg te doen. Zo kan je met je ingebouwde kanon vijanden neerschieten, of met je grapplinghook op schattenjacht gaan en de bodem van de oceaan afspeuren, om vervolgens triomfantelijk een mooie, verloren schat op te takelen. Daarnaast kan je altijd je zeilen spannen en op zoek gaan naar nieuwe verborgen eilanden die je nog nooit eerder tegen was gekomen. The Great Ocean is een avontuurlijke plek waar altijd wel iets te doen is.

Ook al is de setting van dit deel zo anders dan die van de meeste Zelda-games, de basis is nog altijd hetzelfde. Je trekt van dungeon naar dungeon in een queeste om alle verloren stukjes van The Triforce of Courage te verzamelen, een object die je de kracht zal schenken om de slechterik van het spel, Ganondorf, te kunnen confronteren. Tussen de dungeons door zul je je tijd spenderen aan het zoeken en bemachtigen van de zeekaart waarop de dungeons gemarkeerd staan. Als vanzelfsprekend zul je in de dungeons weer verscheidene wapens en andere behulpzame spullen buitmaken maar het opmerkelijkste ding wat je zult vinden in het spel is The Wind Waker zelve, een machtig baton dat qua gebruik vergelijkbaar is met de Ocarina of Time, maar qua nut voor heel wat andere doeleinden gebruikt dient te worden. Met dit stukje ongebruikelijk gereedschap zul je namelijk, onder andere, de wind kunnen manipuleren om zo de koers die jij wilt varen te justificeren. Dit is echter niet het enige waar dit stokje voor gebruikt kan worden; dingen als teleporteren en dag en nacht beïnvloeden zijn slechts twee voorbeelden van hoe dit stokje zich nog meer nuttig kan maken.

Het magische avontuur van Wind Waker streeft voor perfectie, maar met pijn in mijn hart moet ik toegeven dat dit deel van de Zelda-serie wat cruciale elementen mist. Om te beginnen was ik destijds vreselijk teleurgesteld dat het avontuur toch wat vroeg beëindigd werd. Vandaag de dag klinkt 20 tot 25 uur misschien als een meer dan acceptabele tijd in de oren maar dit is gewoon totaal niet wat we van een Zelda-game zouden verwachten. Misschien heeft dit iets te maken met de moeilijkheidsgraad, die toch ook wel wat hoger mogen liggen. Niet alleen zijn de eindbazen relatief makkelijk, ook de puzzels en raadsels vereisen niet het hersenkraken wat in andere games uit de serie nodig was. Het bekende verzamelen van “pieces of heart” om daarmee je maximale levens uit te breiden geeft door deze moeilijkheidsgraad ook niet de kick die het had kunnen geven, gewoon omdat het zo makkelijk is om ze te vinden.

Deze mindere punten zullen met hun lelijke koppen echter nooit boven de goede kanten van de game uit kunnen steken, en bovendien wordt er veel goed gemaakt door de controls. De acties die Link dit keer uit zal kunnen voeren hebben heel veel weg van Ocarina of Time maar zijn toch wat gevarieerder en zeker wat meer gepolijst. Van rolaanvallen tot de oude vertrouwde spin attack, Link heeft ook dit keer weer meer dan genoeg manieren om het kwaad te bestrijden tot zijn beschikking. Zowel vertrouwde als nooit eerder vertoonde wapens zijn in The Wind Waker van de partij. Zo heb je de gloednieuwe Deku Leaf, waarmee je korte afstanden door de lucht kan zweven, de pijl en boog, de boemerang en ook een zekere hamer waarmee een hoop schade zal uitdelen. Het gebruiken van al deze wapens werkt perfect en de controls zijn dan daarom nog iets waar The Wind Waker echt in uitblinkt.

Conclusie en beoordeling

Zonder er verder omheen te draaien: The Legend of Zelda: Wind Waker is een prachtige game op zich, maar als deze onder kritisch toezicht naast zijn broers in de serie wordt gezet, komt hij toch wat zwakker over. Audiovisueel is alles tiptop in orde en door het cartoony stijltje en de prachtige soundtrack wordt er een tijdloze, magische wereld vol sfeer neergezet, maar de game weet de honger naar avontuur die haar eigen spelwereld creëert niet te stillen. Met 20 tot 25 uur is de speelduur van dit deel uit de reeks betreurenswaardig kort en ongetwijfeld speelt de lage moeilijkheidsgraad hierin een rol. Daartegenover staat echter wel The Great Sea, die hartstikke leuk is om te verkennen en het zeilen in je bootje is feilloos uitgewerkt. Ook de controls zijn nagenoeg perfect en ik ben blij de eer te hebben gehad om met The King of Red Lions te reizen, één van de beste reiskameraden in deze serie. Een parel van een game dus, maar volstrekt niet de beste van de serie.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Verfrissende, sfeervolle setting
  • Audiovisueel dik in orde
  • The King of Red Lions is zowel als kameraad en als vervoermiddel hartstikke vermakelijk
  • Exploratie van The Great Sea is geweldig
  • Controls nagenoeg perfect
  • Minpunten
  • Moeilijkheidsgraad ligt overdreven laag
  • Speelduur is bedroevend kort

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • zo jong, jammer



    rip

  • damn, rip voor die gozer.

  • RIP

  • RIP :(

  • zo jong nog:( RIP

  • R.I.P…Best jong hij is niet heel erg oud geworden.

  • R.I.P

  • R.I.P. :(

    weer kanker, WHY!!!????

  • Rust zacht





    Verschrikkelijke ziekte ook.

  • R.I.P

  • jong r.i.p.

  • R.I.P. Man

  • RIP

  • Dat is minder. Veel te jong :(

  • RIP

  • R.I.P.

  • R.I.P



    zo jong!

  • :õ(

  • R.I.P.

  • R.I.P

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren