1. L.A. Noire (PS3)

L.A. Noire (PS3)

(…)”There are seventeen different things a guy can do when he lies to give himself away. A guy‘s got seventeen pantomimes. A woman's got twenty, but a guy's got seventeen... but, if you know them, like you know your own face, they beat lie detectors all to hell.” (…) - Vincenzo Coccotti, True Romance (1993)

Als je voor het eerst kennismaakt met het Los Angeles van 1947, komt de stad vertrouwd, vriendelijk en ambitieus over. Een stad die kansen biedt, waar mensen hun dromen waar kunnen maken. Een stad waar je een gelukkig leven op kan bouwen. Een stad die de 'American Dream' werkelijkheid kan laten worden. Maar het is natuurlijk allemaal schijn. Achter deze façade vind je het ware gezicht van ‘the City of Angels'. Een stad waar corruptie, moord en bedrog eerder regel dan uitzondering is. Geen wonder dat Team Bondi juist deze stad heeft gekozen als locatie voor hun nieuwste game: L.A. Noire.

Je speelt Cole Phelps (Aaron Staton uit ‘Mad Men’), een ambitieuze politie agent die de gebeurtenissen die hij meemaakte in de tweede wereldoorlog, nog steeds vers in zijn geheugen heeft. Zijn oprechtheid en zijn rotsvaste standpunten over gerechtigheid worden door zijn collega’s vooral ervaren als naïef. Het is de klassieke opzet van een film noir; een goed en rechtvaardig persoon die een mysterie probeert op te lossen in een gevaarlijke en verderfelijke wereld, en daarbij wordt geconfronteerd met alle bijbehorende verleidingen. De vraag is natuurlijk altijd of de hoofdpersoon zich staande weet te houden in deze schimmige wereld. Blijft hij trouw aan zijn eigen principes of blijkt hij aan het einde van de rit net zo corrupt en laakbaar als de mensen om hem heen? Om deze vraag beantwoord te zien, zul je als Cole jezelf eerst omhoog moeten werken.

Carrière maken doe je vanzelfsprekend door misdrijven op te lossen. Waar vandaag de dag de meeste misdaden worden opgelost met behulp van high-tech CSI speeltjes en DNA onderzoek, zul je hier zaken nog op de old school manier op moeten lossen. Dat betekend dus op de ouderwetse manier op zoek gaan naar aanwijzingen. De plaats delict is vrijwel altijd de eerste locatie waar je op zoek moet gaan naar mogelijk bewijsmateriaal. De grenzen van de plaats delict worden afgebakend met muziek. Zodra je de dus de plaats delict verlaat, dan stopt de muziek met spelen. Dit is overigens niet de enige manier waarop de sfeervolle muziek een belangrijke rol speelt. Zodra je in de buurt komt van een aanwijzing hoor je een piano klank en begint de controller te vibreren (tenzij je een oude ps3 controller hebt, zoals ik.) Als je een bewijsstuk of aanwijzing hebt gevonden, dan wordt deze automatisch genoteerd in het notitieblok van Cole. Op het moment dat de achtergrondmuziek stopt, weet je dat je alle aanwijzingen hebt gevonden. Het werkt allemaal erg intuïtief en het zorgt er ook voor dat je nooit uit de game wordt gehaald. Het deed me nog het meeste denken aan de oude 'point and click' adventures zoals 'Police Quest', alleen dan zonder het pointen en clicken. Het vinden van aanwijzingen is natuurlijk niet genoeg voor het oplossen van een moord. De volgende stap in het onderzoek is meestal dan ook het ondervragen van mensen.

Dit is waar de veelbesproken gezichtsanimaties een belangrijke rol spelen. Bij het ondervragen van een P.O.I (Person of Interest) of een verdachte zul je goed op zijn of haar gezicht moeten letten. Het vermijden van oog contact, nerveus gedrag; het kunnen allemaal aanwijzingen zijn dat iemand een leugen verteld. De indrukwekkende gezichtsanimaties maken het mogelijk dat je echt van iemands gezicht kan aflezen of een persoon liegt of de waarheid spreekt. Tijdens de eerste zaken die je moet oplossen ligt het er vrij dik bovenop als iemand liegt, maar naarmate je verder komt in de game kom je steeds vaker in aanraking met betere leugenaars. Dan zijn het de subtielere trekjes die verraden of iemand liegt.

Je kunt de antwoorden die iemand geeft tijdens de verhoren en vraaggesprekken op drie manier beoordelen: Met 'truth' (als je denkt dat iemand de waarheid spreekt), 'doubt' (als je denkt dat iemand liegt, maar je hebt hier geen bewijs voor), of met 'Lie' (je weet dat iemand liegt, en je hebt hier bewijs voor). In de meeste gevallen werkt dit systeem erg goed. Het idee dat je iemand z’n gezicht moet ‘lezen’ is uniek, en het geeft een gevoel van voldoening als je iemand op meerdere leugens betrapt en een bekentenis bij diegene weet los te peuteren. Toch zijn er af en toe een paar momenten waarbij ik het gevoel had dat Cole op een wat overtrokken manier reageerde nadat hij iemand op een leugen had betrapt. Leugens over schijnbaar onbelangrijke dingen zijn voor Cole soms al reden genoeg om iemand van moord te beschuldigen. Gelukkig zijn deze momenten de uitzondering, niet de regel.

De eerste paar keren toen ik een zaak had opgelost was ik erg onder de indruk van de game. Ik had dat gevoel weer. Je kent het vast wel; dat gevoel wat je hebt als je een hele speciale game aan het spelen bent, dat je eigenlijk niet wil stoppen met spelen, dat je eindelijk weer eens een game speelt die iets nieuws doet. Helaas begon dat gevoel na een tijdje een beetje weg te ebben. Dit heeft deels de maken met de televisie-serie-structuur van de game. L.A. Noire is namelijk opgedeeld in 21 zaken die ongeveer een uur duren. Qua verhaal loopt er duidelijk een rode draad door de verschillende zaken, maar qua gameplay bestaat elke zaak uit dezelfde elementen; het zoeken naar aanwijzingen en het verhoren van verdachten. Deze gameplay elementen worden zo nu en dan wel afgewisseld met achtervolgingen (zowel te voet als in de auto) en shootouts zoals we die uit vele andere games kennen, maar dit kan niet voorkomen dat de game na een tijdje een beetje repetitief wordt. Ditzelfde geld ook de side-missies die vooral bestaan uit korte schietpartijen en achtervolgingen. Leuk om te doen, maar het voelt allemaal net iets te vertrouwd aan.

Ik kreeg een beetje het gevoel wat veel mensen destijds bij Assasins Creed hadden. Nou heb ik die game nooit gespeeld (het staat nog op mijn 'to do' lijst), maar ook dat was een ambitieuze game die een aantal nieuwe dingen deed, maar uiteindelijk door veel mensen als repetitief werd beschouwd. Het moet gezegd worden dat dit bij L.A. Noire vooral voor het middenstuk is waar de game in de herhaling begint te vallen. Tijdens de laatste acte van de game worden een aantal nieuwe personages geïntroduceerd en kom je voor een aantal andere afdelingen te werken. Ondanks dat de gameplay op dat moment niet heel wezenlijk anders is, voelde de game voor mij weer verfrissend genoeg aan om weer met plezier door te spelen.

Die drang om door te spelen komt ook voort uit het ijzersterke verhaal. In het begin worden er meerdere verhaallijnen geïntroduceerd die (op één verhaallijn na) op het einde mooi samen komen. Net zoals bij de overduidelijk inspiratiebronnen zoals 'Chinatown' en 'L.A Confidential' is het ook hier zo dat naarmate de hoofdpersoon dieper begint te graven, hij geconfronteerd word met de ware aard van Los Angeles. Met zoveel corruptie en moord, vraag je jezelf meermaals af wie er zo cynisch was geweest om Los Angeles de bijnaam 'City of Angels' te geven. Zoals bij de meeste film noir verhalen is er een onkreukbaar persoon voor nodig om de waarheid boven water te krijgen. In L.A. Noire is dat dus Cole Phelps. Ik heb meerdere mensen al vergelijking zien maken tussen Cole Phelps en Edmund Exley uit L.A Confidential. Beide hoofdpersonen zijn schijnbaar immuun voor corruptie, ze zijn alle twee erg ambitieus, en ze zijn beide een beetje naïef over de mogelijke gevolgen van hun ambitie. Maar toch denk ik dat er één belangrijk verschil is tussen die twee; daar waar Exley een personage is dat vooral carrière wil maken, is Cole een personage dat oprecht gelooft in wat hij doet. Deze naïviteit zorgt er ook voor dat het personage bij mij gelijk sympathiek over kwam. Al kan ik me voorstellen dat niet iedereen gelijk gecharmeerd is van Cole. Hij komt vooral in het begin soms wat afstandelijk over. Naarmate het verhaal vordert zal je zien dat hij wel degelijk zijn zwaktes heeft, maar die maken hem des te menselijker.

Naast het goedgeschreven verhaal en de indrukwekkende gezichtsanimaties, is het ook het tijdsbeeld wat wordt neergezet dat er voor zorgt dat alles zo geloofwaardig overkomt. De jaren 40 vormden al eerder de achtergrond voor andere games zoals Mafia II. Maar in die game kreeg je vooral een geromantiseerd beeld te zien van het naoorlogse Amerika. L.A. Noire geeft een veel rauwer en eerlijker beeld van dit tijdperk. Het racisme en seksisme van die tijd wordt niet onder stoelen of banken geschoven. Zo worden zwarte Amerikanen nog altijd steevast aangeduid als ‘Negroes’ en zijn de vele vrouwonvriendelijke opmerkingen een duidelijk teken dat in 1947 het feminisme nog een lange weg te gaan had. Ook de vele verwijzingen naar de jacht op communisten, en de jaren 40 muziek (Smoke! Smoke! Smoke! That Cigarette) zorgen er voor dat de game authentiek en volwassen aanvoelt. Ook is dit een game die op sommige momenten oprecht gruwelijk aanvoelt. Op het moment dat je het naakte lijk van een vrouw vindt wat is onder gekrast met scheldwoorden, is het moeilijk om je niet enigszins ongemakkelijk te voelen. Dit is waarschijnlijk dan ook één van de weinige games die niet sensationeel aanvoelt als het gaat om geweld.

Mensen die daarom op zoek zijn naar een sensatiebeluste actievolle sandbox game kunnen L.A. Noire dan ook beter aan zich voorbij laten gaan. Ben je echter op zoek naar een game die de tijd neemt om een goed verhaal te vertellen, en echt iets nieuws doet dan zou ik je deze game zeker aanraden. Misschien kan ik Team Bondi’s nieuwste game nog het beste vergelijken met de sfeervolle jazzmuziek uit de game; het is moeilijk te definiëren, zeker niet voor iedereen, maar op de momenten dat noten op de juiste manier worden gespeeld, is het een waar genot voor de liefhebber.

Conclusie en beoordeling

In het huidige game landschap is L.A. Noire een ware verademing. De game is moeilijk in een hokje te duwen, heeft een sterk verhaal en kent een laag tempo. Sommige gamers zullen deze punten als nadelen beschouwen. Als jij het soort gamer bent die gelijk alle cutscenes in game wegklikt, dan kun je deze game beter aan je voorbij laten gaan. Maar als je op zoekt bent naar een unieke verhaal gedreven game, dan zou ik L.A. Noire zeker een kans geven.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Geweldig verhaal
  • Indrukwekkende gezichtsanimaties
  • De jaren 40 komen echt tot leven
  • Minpunten
  • Valt soms in de herhaling
  • Cole's reacties zijn soms overtrokken

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ja dat klopt wat jelle zegt 200.000 is allen mogelijk bij de (of met )chinees en dan heb je er wel 100 nodig plus dat je ze dan ze nog moet kopen

  • ja dat zijn gewoon dikke gold-seller/kopers!

  • dat is onmogelijk, of je moet niets kopen en 24/7 gold farme

  • je kunt WOW maar ergens voor gebruiken :D –> gold mining that is life :P

  • Je moet behoorlijk wat geld uitgeven wil je 214000 gold kopen als je uitgaat van het feit dat 1000 gold vaak voor rond de 50 euro gaat, dat is 10700 euro, je moet wel insane zijn om dat te doen.

  • Hoe lang duurt het voordat je 1000 gold hebt? Dan ga ik daar ff me beroep van maken :P

  • Ik was een van die twee jongens! egt waar! ik verkoop mijn accound voor een miljoen… interesse? PM me maar hoor!

  • Wel heel veel.

  • ooit ga ik deze game gewoon keer spelen weet niet waarom maar ooit.

  • Weer een droom naar de knoppen.

  • wow is voor crackbezemz

  • WoW is ruk

  • wow is cool

  • Dit kan je best eerlijk verzamelen.

    Stel: je hebt absoluut geen leven en farmt 8 uur per dag a 400g per uur, afgezien van drops. Dat is dan maar 66 dagen, geen moeite dus…. Reminds me of that SouthPark episode….

  • Lol @ JanRap. Wat een berekening :D.

  • Wout0r is ruk

  • JanRap, hoe haal je 400g per uur? Ik kom meestal op 100g per uur ofzo, en dat vind ik al heel wat :P

  • lol wtf das egt veel man als je dat gaat verkopen op internet ben je binnen:P is niet meer normaal hoe rijk die is:|

  • Mensen gaan het niet verkopen op internet, want hun leven zit in het spel. (voor gasten die zoveel gold hebben), waarom zou je dan nog in het echte leen 10000 euro willen hebben???? Het geld op wow is veel nuttiger!

  • 214748 goud 36 zilver 43 koper stukken zal waarschijnlijk het ultieme limiet zijn. (is namelijk de maximale positieve waarde van een integer)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren