1. The Legend of Zelda: A Link to the Past (SNES)

The Legend of Zelda: A Link to the Past (SNES)

Het lijkt op zich nog niet eens zo heel lang, vijfentwintig jaar, en er zijn niet zoveel games of -series waar ik echt een emotionele band mee heb, maar als er één gameserie is waarvan een paar simpele beelden of de iconische soundtrack me bijna tot tranen kan roeren, dan is het wel The Legend of Zelda. Natuurlijk is één en ander te wijten aan het feit dat Link en ik bijna even oud zijn en we met enige regelmatig de paden gekruist hebben over de jaren heen. Wat zeg ik, vele avonturen hebben we inmiddels samen beleefd en het is soms lastig te bepalen welke van die avonturen de meeste indruk hebben achtergelaten. Ik zeg soms, want eigenlijk is het vrij eenvoudig, voor mij steekt er maar één met kop en schouders boven de rest uit.

Voordat ik echter begin met de recensie van die game zelf, toch nog even wat aandacht vooraf voor de serie an sich. The Legend of Zelda heeft namelijk met iedere iteratie weer een terugkerende magie. Een overkoepelende x-factor die het verhaal van een jonge held die op een epische reis gaat om het lot van Hyrule en Prinses Zelda ten goede te beslechten. Zo dus ook in het enige in Europa verschenen Super Nintendo-deel uit de serie, voor één keer voluit: The Legend of Zelda: A Link To The Past.

Dit derde Zelda-deel keert, na een niet geheel onverdeeld succesvol side-scrolling avontuur, terug naar een top-down view dat zichzelf opsplitst in twee soorten omgevingen. De zogenaamde Overworld, waar je jezelf binnen Hyrule navigeert en de dungeons, waar je de hoofdmoot van je avonturen zult beleven. Net zoals bij de eerste Zelda beweeg jij je ook in A Link To The Past van scherm naar scherm. Dat houdt in dat je in ieder scherm een ingang en één of meerdere uitgangen hebt, je loopt in naar één van de uitgangen en vervolgens scrolled het scherm en ga je naar het volgende scherm alwaar het proces zich herhaald. Dat klinkt heel makkelijk, maar dat is het uiteraard niet. Ieder scherm bevat ofwel een aantal (veelal taaie) vijanden, ofwel een puzzel en nog vaker een combinatie van beiden. Soms sluiten de ingang en uitgangen van het scherm zich en moet jij je weg naar buiten puzzelen.

Waar A Link To The Past zich pas echt in onderscheidt van het eerste deel op de NES is de complexiteit van de vele dungeons in het spel. Speelde de eerste Zelda zich op een relatief klein speelveld af, heb je in A Link To The Past een groot aantal dungeons die zeer complex in elkaar zitten. Ze bevatten meerdere niveaus en talloze verschillende wegen om te bewandelen, iets dat zelfs door de games van vandaag nog niet altijd geëvenaard wordt. Bovendien zit op het einde van iedere dungeon een bossfight, waarbij iedere van deze eindbazen een aparte benadering vereist. Iets wat voor een game uit die tijd behoorlijk uniek was.

Link bezit zoals altijd een zwaard en een schildje, maar het zwaard is in dit deel behoorlijk uitgebreid. Je kan uiteraard nog steeds gewoon naast een vijand gaan staan en vooruit steken, maar je kan nu ook een zwaaiende aanval of een rennende aanval uitvoeren. Je leert zelfs op enig moment hoe je lasers kan schieten vanuit je zwaard en zo een ranged attack uitvoeren. Daarnaast kan Link ook een zogenaamd magisch voorwerp gebruiken. Dat voorwerp kennen we ook al uit het eerste deel, denk bijvoorbeeld aan een pijl en boog, bommen en de boemerang. In het derde deel worden daaraan echter nog een hoop nieuwe items toegevoegd, die veelal in latere delen terug zijn gekomen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de grijphaak, het Bombos medaillon waarmee je een vernietigende vuuraanval doet of een magische cape, waarmee Link onzichtbaar kan worden. Het leuke aan deze items is de magic bar, geërfd van Zelda II, die langzaam leeg raakt naarmate je het item gebruikt. Is de balk helemaal leeg dan wordt het item onbruikbaar. Gebruik met mate dus.

Grafisch was A Link To The Past een showcase-project voor Nintendo om het kunnen van de Super Nintendo te tonen, die op dat moment pas kort op de markt was. De Super Nintendo was in staat meerdere lagen tegelijk te tonen en de objecten op het scherm te schalen, waardoor Shigeru Miyamoto en de zijnen in staat waren nieuwe gameplay-elementen te introduceren, zoals levels waar je zowel boven als onderlangs kon lopen en afgronden waarin vijanden geduwd kunnen worden. Inmiddels triviale zaken, indertijd behoorlijk baanbrekend. De bijgekomen kracht op de Super Nintendo had, behalve het veel grotere speelveld en de talloze complexe dungeons, nog andere voordelen, zo kwam Link tot leven dankzij prachtige animaties en werd Hyrule gepopuleerd door vijandige NPC’s en een was er in het Hyrule van A Link To The Past zelfs een stadje, Kakariko genaamd, die tot leven kwam dankzij computergestuurde bewoners. Allemaal dingen die voor die tijd behoorlijk baanbrekend waren en A Link To The Past tot de klassieker maakten die het geworden is.

Wie denkt aan The Legend of Zelda, denkt aan de soundtrack. Niet alleen de legendarische theme-song die al sinds het eerste deel in iedere soundtrack zit. Maar ook veel andere tracks zijn echt de moeite waard. In A Link To The Past zit echter de beste soundtrack van alle Zelda’s, zo niet van alle games in de afgelopen 40 jaar. Daarbij had Zelda voor zijn tijd ook een zeer uitgebreide set geluidseffecten. Waarbij je zwaard bijvoorbeeld verschillende geluiden maakt tegen verschillende oppervlakten. Allemaal details die tegenwoordig vanzelfsprekend zijn, maar ooit eens de norm zijn geworden dankzij games als deze.

Het moge duidelijk zijn dat ik helemaal lyrisch ben over A Link To The Past en ik ben daarin zeker niet alleen. Grote kans dat je, als je een gamer vraagt naar zijn favoriete Zelda avontuur, je ofwel deze game te horen te krijgt, ofwel Ocarina of Time. Waarbij de voorkeur voornamelijk lijkt af te hangen van in welke periode de gamer in kwestie is opgegroeid. Dat neemt echter niet weg dat A Link To The Past een Zelda is die je gespeeld moet hebben. Het spel bevat leuke en vooral goed uitgedachte gameplay, een heerlijk verhaal, dezelfde kleurrijke graphics die we van de serie gewend zijn geworden, een heerlijke soundtrack en is bovenal gewoon ontzettend verslavend.

Verslaving is dan ook het sleutelwoord in de gehele Zelda-serie en A Link To The Past is misschien wel de meetlat langs welke de hele serie gelegd mag worden. A Link To The Past heeft uitgebreide dungeons. Heeft puzzels die je soms laten janken van ergernis, vijanden die je met twee meppen al doodslaan en waar je tientallen keren tegen moet vechten voor je door hebt hoe je ze moet verslaan. Het zijn dingen die we inmiddels niet meer tegenkomen in games, in een tijd met eindeloze retries, regenerative health in cover-mode en continues vlak voor de baas zelf. Het is een game uit een tijd dat games nog moeilijk mochten zijn, in een tijd dat het uitspelen van een game nog een prestatie was die je eeuwige roem op de speelplaats vergaarde. Kortom, het is een game zoals een game hoort te zijn en dan is het bovendien ook nog een Zelda-game die je, als je ook maar één deel van de serie een warm hart toedraagt, zeker ten minste één maal uitgespeeld moet hebben. Want onder de streep is A Link To The Past alles wat Zelda indertijd was, alles wat Zelda sindsdien geweest is en zonder meer alles wat Zelda in de toekomst zou moeten zijn.

Conclusie en beoordeling

The Legend of Zelda: A Link To The Past is niet alleen het derde deel in de serie, maar ook zonder meer het beste deel in de serie. Veel van wat de serie tot op de dag van vandaag zo goed maakt vond zijn oorsprong in dit deel voor de Super Nintendo. A Link To The Past heeft diepe gameplay, prachtige graphics, de beste soundtrack van welke Zelda dan ook. Het is een must-play voor een ieder die Zelda of gaming in het algemeen waardeert. De game blijft heerlijk, zelfs na bijna twintig jaar en voelt amper gedateerd aan. Kortom, heb je A Link To The Past nog nooit gespeeld, doe dat dan nu alsnog. Spijt zul je er niet van krijgen.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Beste deel uit de serie.
  • Complexe Dungeons.
  • Soms heerlijk moeilijk.
  • Goddelijke soundtrack.
  • Minpunten
  • Wellicht gedateerd voor jonge generatie.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Nice!!!

  • nice

  • en het wordt nog beter…

  • hoezo te hoog

    halo wars

    gta 4

    fable

    metal gear solid 4

    gt 5

    haze

    killzone 2

    little big planet

    splinter cell convinction en meer toppers

    waarom zou het niet nog meer omhoog kunne gaan de wii zalw eer goedf verkope de ps3 zxal omhoog stijge en 360 zal goed blijvedoen

    en de ps2 en psp ook nu er ook gps en skypoe op gaat komen









  • Het was idd vorig jaar ontzettend druk zoveel Games en de Wii was net uit en de PS3 kwam in dat jaar uit zee druk.

  • Zo'n beetje voor elk werelddeel denk ik wel.

  • Echt een mooi jaartje maar dit jaar wordt volgens mij nog veel beter!

  • er komt gelukkig nog een super jaar aan:D : Too Human, Battlefield Bad Company, Army Of Two, Devil May Cry 4, UT3 voor consoles:D, GTA 4, Ninja Gaiden 2, Haze, Killzone 2, Metal Gear 4, WET, En dat is nog maar een fractie van de games die dit jaar allemaal gaan komen:D hoe beter het gaat met de game industrie hoe meer wij daar van kunnen gaan genieten:D vooral ik;) werk in een game shop krijg dus lkkr stakke korting;)



    Greetz

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren