1. L.A. Noire (X360)

L.A. Noire (X360)

Een systeem van 32 HD camera’s waarmee van een waslijst echte acteurs elk detail in gezichtsuitdrukking in de game wordt overgebracht. Een setting vergelijkbaar met films als LA Confidential en The Black Dahlia en een zo goed als getrouwe replica van het Los Angeles van na WOII. Vanaf de aankondiging van LA Noire zijn de verwachtingen hooggespannen. De wereld keek uit naar wat de nieuwe maatstaf voor karakterontwerp in gaming zou worden. Rockstar staat garant voor games met een bepaalde aantrekkingskracht en samen met de gigantische marketingcampagne die het spel begeleide moest LA Noire wel een succes worden, maar is het net zo’n goede game geworden als we hoopten?

Cole Phelps is een oorlogsheld die in gevecht met de Japanners een hoge onderscheiding heeft verdiend wegens getoonde moed, na de oorlog gaat hij bij de politie aan de slag en groeit uit tot de golden boy van de LAPD. Beginnend bij de verkeerspolitie word je meegenomen naar je eerste zaken. Het concept is niet heel erg uniek, je komt aan op de locatie van het te onderzoeken misdrijf en in plaats van bewijs te verzamelen op de manier zoals we van point-and-click games gewend zijn loop je rond en laat een (optioneel uit te zetten) toontje en trilling van je controller je weten wanneer je bij een mogelijke aanwijzing bent. Deze kan je vervolgens verder bekijken en manipuleren via de analoge stick en wanneer het object relevant is in het onderzoek zal deze toegevoegd worden aan je notitieboekje als bewijs. Naast het vinden en onderzoeken van bewijs is het ondervragen van verdachten en getuigen de belangrijkste manier om de dader te achterhalen.

Het ondervragen van personen is waar de gezichtsuitdrukkingen een grote rol spelen, na enige gewenning is het de bedoeling dat je aan de persoon kan zien of hij/zij de waarheid spreekt. Spreekt iemand de waarheid dat kies je voor ‘true’, twijfel je aan het antwoord dan kies je ‘doubt’ en wanneer de persoon tegenover je liegt kies je voor ‘lie’.

Wanneer je voor de laatste optie kiest zal je dit echter door middel van eerder verzameld bewijs moeten aantonen. Wanneer je de juiste reacties kiest, is de kans groot dat je meer informatie krijgt over de dader of het motief, kies je echter verkeerd is het mogelijk dat je bepaalde informatie of aanknopingspunten helemaal niet achterhalen zult. Het vergt enige oefening om het soms zeer subtiele wegkijken of trekken met de mondhoeken op waarde te schatten, je moet het echt heel erg slecht doen in de verhoren wil je een zaak niet kunnen afronden.

De zaken zijn allen een apart hoofdstuk met een groot overkoepelend verhaal als rode draad door het hele spel heen. Na afronding van een zaak krijg je een beoordeling met een maximaal van vijf sterren, hierbij wordt gelet op het aantal gevonden aanwijzingen en correcte keuzes in de verhoren. Elke zaak is via het menu ook individueel over te spelen om je score te verbeteren en een andere insteek te proberen in de verhoren.

De sterkste punten van de game zijn het verhaal en de uitwerking van de karakters op grafisch gebied, gezichtsuitdrukkingen zijn vastgelegd op een manier die we nog niet gezien hebben in videogames. Na een aantal missies weet je echter voldoende welke keuze je moet maken in de verhoren en is het enkel een kwestie van het juiste bewijs er bij kiezen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, soms reageert Phelps op een manier die niet strookt met het punt waarop de verdachte antwoord geeft en heb je geen bewijs om de leugen aan te tonen. Dit gebrek aan logica in sommige verhoren geeft je ineens weer dat nare gevoel dat je teveel in vaste paden zit en zelf te weinig inbrengt in het verloop van het spel.

Het standaard verloop van een zaak is het starten met een filmpje van de moord, de ochtendbriefing door je leidinggevende en het vervolgens met je partner naar de crimescene rijden. Aangekomen zal je een korte samenvatting krijgen over wat er gebeurd is en met wie, je speurt de locatie af naar bewijs en de lijkschouwer heeft meestal ook nog wel wat informatie voor je. Tijdens je speurtocht worden, indien de goede keuzes gemaakt worden, automatisch locaties en personen toegevoegd welke je verder dient te onderzoeken. Uiteindelijk leidt de keuze voor dit systeem tot het gevoel dat je toch wel erg bij het handje wordt gehouden.

Een grote stad die voor ongeveer 90% accuraat nagemaakt is, is natuurlijk geweldig wanneer je hierin kan doen en laten wat je van een Rockstar titel gewend bent. Helaas is de stad statisch en is er naast rondrijden en wat geheime locaties en items zoeken niet bepaald veel te doen. De eerste indruk van een open stad laat je langzaamaan los tot je uiteindelijk maar kiest om je partner te laten rijden omdat er toch niks te doen is en de te overbruggen afstanden soms toch wel behoorlijk zijn. En dat is meteen een andere mindere kant van de game, het rijden voelt in eerste instantie redelijk tot goed aan wanneer je naar je eerste paar locaties rijdt. Wanneer de eerste achtervolging van een verdachte zich aandient valt pas op hoe de besturing tegenvalt en het autorijden is uitgewerkt. Regelmatig zal je onbedoeld een muur of hek rammen waarna je de verdachte binnen tien seconde weer hebt bijgehaald.

Tijdens het rijden in een politieauto is er de mogelijkheid om de zogenaamde ‘streetcrimes’ sidemisions te activeren, wanneer je op een oproep reageert komt er een nieuw doel op je GTA-achtige mini-map waar je zaken als een bankroof, gijzeling of uit de hand gelopen ruzie aantreft. Dit loopt steevast uit in een tweetal opties, je moet de verdachte lopend of met de auto achtervolgen en oppakken of je schiet deze dood. Hierna stap je in de auto met je partner en vervolg je je weg alsof je zojuist een pakje kauwgom bij het tankstation hebt gehaald. Er zijn in totaal 40 van deze missies en na een stuk of 15 heb je het kunstje wel gezien.

De opzet van de game is zo dat je op een gegeven moment in een bepaalde sleur terecht komt, de repetitie is op een gegeven moment zelfs zo erg dat je je gaat ergeren aan de andere ‘schoonheidfoutjes’ van LA Noire. Continuïteit in cutscenes is iets wat we tegenwoordig wel mogen verwachten in games, het komt knullig over om naar een locatie te rijden in een andere auto dan je dienstwagen en vervolgens doodleuk in een filmpje te aanschouwen dat je in je standaardauto aankomt. Ook wanneer je naar een locatie loopt zal het filmpje alsnog laten zien dat je, uiteraard in je dienstwagen, aan komt rijden. Het uitschakelen van een verdachte met een aantal kogels in de benen leidt steevast tot een cutscene waarbij de verdachte in een lijkwagen wordt afgevoerd. Het contrast met de aandacht voor gezichtsuitdrukkingen en deze ‘details’ kan eigenlijk niet groter, dit komt niet voort uit onmogelijkheid maar uit slordigheid, tijdgebrek of een combinatie van beide.

Op een gegeven moment ben ik op een punt beland dat ik het allemaal wel had gezien en eigenlijk niet verder wilde spelen. Maar ja, echte reviewers spelen games altijd helemaal uit, hoe kan je ooit een cijfer hangen aan een game welke je niet helemaal doorlopen hebt zal het idee wel zijn. Dus dat heb ik ook maar eens gedaan om die toewijding eens te mogen ervaren, hup door de zure appel heen bijten en als een echte reviewer doorspelen terwijl je geen zin meer hebt. Hoewel het ijzersterke verhaal je blijft dwingen om door te spelen richting de ontknoping bederft de repetitie in gameplay het spelplezier totaal. Na ongeveer twintig uur aan speeltijd heb je voor de eerste keer het hele verhaal doorlopen en overheerst het gevoel dat je een game met ongelofelijk veel potentie en productiebudget hebt mogen spelen met een klein bitter nasmaakje van hoe mooi het had kunnen zijn. Voor de diehards is er de mogelijkheid om alle cases en side-missions over te spelen en voor de volle 100% de game uit te spelen maar ik bedank..

Conclusie en beoordeling

LA Noire is een goede game alleen de losse eindjes en het gebrek aan variatie in gameplay weerhouden het er van een topper te zijn. Qua karakters is er een nieuwe standaard gezet alleen dat is ten koste gegaan van de totale ervaring. Super dat Rockstar de game ondersteund met DLC maar de hoofdverhaallijn is voor mij genoeg geweest.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Geweldig verhaal
  • Levensechte gezichten voegen echt iets toe.
  • Sfeer druipt er vanaf
  • Minpunten
  • Repetitief
  • LA leeft niet
  • Had meer ingezeten maar laat het vooral in variatie en afwerking liggen.

Dit artikel delen

Over de auteur

Rik

Reacties

  • Dit had iemand al in zn weblog gezet :P

  • woohoo..gewoon een demo level (sort of) eigenlijk?

  • ff de url goed plaatsen he!

  • NIet liegen :O je kan maar 5 minuten spelen dan stopt ie al

  • Nice url..

  • JAmmer dat de url niet werkt…zie mijn profiel bij weblogs om het level te spelen ;).

  • Hij is tof!

  • Bedankt!

  • Te…. veeel….. tekst!

  • Inderdaad, ongelooflijk veel te veel tekst!!!

  • Lol, veel te lezen maar toch, ik wil wel weten hoe het zit :)

    Bakte er niks van, maar ,.. het heeft wel wat:P

  • Dit is niet het eerste level. Meer een voorproefje van het eerste level. Het word zelfs in het spel gezecht op het laatst. Mer erg leuke game. Ben zelf pas begonnen aan deel 2, dus ik moet nog flink door gamen ;P

  • Das wel nice.

  • Oh mijn god te veel gepraat!!!

    Ik vind het niks eerlijk gezegd.

  • niks voor mij:)

  • Vet spel, veel gepraat en je moet veel lezen, NICE!

  • MOEILIJK: ik kom er echt niet uit weet iemANnd het?

  • ik ben nu bezig met deel 1, geweldig.

  • NICE!

  • Niets voor mij, al dat gepraat ;)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren