1. The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

Weinig verhalen weten de tand des tijds te doorstaan. Wanneer verhalen worden gedeeld met een nieuwe generatie, zullen deze nooit geheel correct worden doorgegeven aan de generatie die daar op volgt. Het gevolg is dat de lijn tussen fictie en waarheid niet meer zichtbaar is, waardoor het verhaal langzaam verandert in een legende. Zo zijn er talloze legendes over een jonge held, die gehuld was in groene kleding. Volgens een van de verhalen kon deze jongeman reizen door de tijd. Een ander verhaal beweerde dat hij talloze maskers bezat die hij gebruikte om te transformeren in verschillende gedaantes. Er zijn talloze legendes rondom deze bijzondere held, maar al deze vertellingen hadden één grote overeenkomst: allen prezen zijn heldendaden. Toch is er één legende die enigszins discutabel lijkt: een epos over een wereld, bedekt met eindeloze oceanen en een held die deze wateren onverschrokken bevoer. Een zeer bijzondere jongeman zelfs...

Tijdens de onthulling van The Legend of Zelda the Wind Waker stond de wereld voor velen even stil: Nintendo toonde een jonge en cartooneske Link die het opnam tegen een aantal kleurrijke vijanden. Ook de omgevingen leken op die van een tekenfilm, waardoor de toon van de game voor een duidelijke stijlbreuk zorgde in de reeks. Nog nooit was er zoveel consternatie rond de reeks geweest, maar gelukkig was die nergens voor nodig: de cell shaded aanpak is een schot in de roos. Hoewel de realistische Link zijn charmes heeft, lijkt de tekenfilm-achtige versie meer te “leven”. Link zijn gezichtsuitdrukkingen komen bijvoorbeeld veel beter naar voren; wanneer hij verrast worden worden zijn ogen groter, als hij een aanval incasseert lijkt hij echt pijn te hebben. Zelfs nieuwsgierigheid wordt goed uitgebeeld, wanneer Link bedachtzaam kerkers in tuurt. Dit geldt overigens niet alleen voor Link, want alle personages lijken daadwerkelijk te leven.

Het zijn niet alleen de personages die een prima indruk achterlaten, aangezien de grafische effecten die de game rijk is uiterst sterk zijn te noemen. De manier waarop explosies in beeld gebracht worden is daar het beste voorbeeld van. Het lijkt net alsof je een interactieve tekenfilm binnenwandelt. Het mooiste van allemaal is misschien nog dat deze vorm van graphics een ander pluspunt met zich mee brengt: grafisch zal dit spel niet snel verouderen. De game kan jaren na zijn originele release met gemak gespeeld worden, in tegenstelling tot andere titels uit hetzelfde jaar. Dat het grafisch niet teleurstelt moge duidelijk zijn, maar er is nog een reden waarom deze specifieke Zelda titel zich onderscheidt van vorige en toekomstige avonturen. The Wind Waker speelt zich namelijk niet af in Hyrule, maar op een zee genaamd the Great Ocean. Ditmaal woont de incarnatie van Link op Outset Island, een van de grotere eilanden op de zee. Daar leeft hij samen met zijn zusje Aryll en zijn grootmoeder en alle andere eilandbewoners. Het leven is goed, tot op een dag een gigantische vogel over het eiland vliegt met in zijn klauwen een bewusteloos meisje...

Na een schermutseling met piraten en een reddingsactie van Link slaat het noodlot echter toe: de gigantische vogel ontvoert in plaats van het meisje (Een piraat genaamd Tetra) Link’s zusje. Vastberaden besluit Link achter de vogel te gaan met behulp van de piraten, wat jammer genoeg resulteert in een mislukking. De bezitter van de gigantische vogel schijnt over goddelijke krachten te beschikken en schuift onze held dan ook met gemak aan de kant. Om de mysterieuze man te verslaan moet Link zelf op zoek naar een legendarisch zwaard, dat ergens verstopt is in the Great Ocean. Maar omdat de oceaan vele eilanden kent, kan Link natuurlijk niet zwemmend zijn doel bereiken. Daarom biedt een pratende zeilboot genaamd the King of Red Lions zijn hulp aan. Niet alleen om Link te helpen bij zijn queeste, maar ook om de Great Ocean te redden van een grote dreiging. Link stemt daar natuurlijk mee in en een groots avontuur kan beginnen. Met de nadruk op groots, want de oceaan waarin Link op avontuur gaat is vrij groot. Er is een behoorlijk focus op het verkennen van de zee en er moet veel gezeild worden.

Het zeilen over de woeste wateren is een totaal andere ervaring, zeker in verband met de Zelda-reeks. Naast de vele eilanden die te ontdekken vallen, herbergt de zee vele andere geheimen. Dat is maar goed ook, want het varen neemt veel tijd in beslag. Het weet op die manier de indruk te wekken dat de speler daadwerkelijk de zee opgaat en aan het reizen is. Dat gevoel wordt vooral versterkt wanneer de speler grotere afstanden overbrugt. In de verte ziet men al het doel, maar het duurt een tijdje voordat het echt bereikt wordt. Wanneer Link dan eindelijk aankomt overheerst er een gevoel dat zegt: “Ha, ik ben er eindelijk!” Aan de ene kant kan daar kritiek op geuit worden: voor de ongeduldigen onder ons zal het varen te veel tijd in beslag nemen. De eilandjes die in de game verwerkt zijn zijn relatief klein (met een uitzondering hier en daar) waardoor veel tijd op zee doorgebracht moet worden. Wellicht hadden sommige eilanden groter gekund of the Great Ocean zelf kleiner; aan de andere kant, Nintendo heeft daar wel een aantal oplossingen voor gevonden. Zo is er later in de game een bijzondere upgrade beschikbaar waarmee sneller gereisd kan worden. En om het varen interessant te houden zijn er altijd obstakels of mysterieuze plekken te vinden die niet staan aangegeven op de zee kaart. Link kan bijvoorbeeld op zee last krijgen van rammende haaien of komt hij een houten onderzeeër tegen.

Overigens, wat ook van groot belang is in The Wind Waker is de Wind Waker zelf: een dirigeerstokje waarmee hij de windrichting kan manipuleren. Uitermate handig wanneer de wind niet in de juiste richting staat en zeer belangrijk tijdens het reizen van eiland naar eiland. Het zal inmiddels wel opgevallen zijn dat er vooral wordt gesproken over wat deze Zelda titel zo anders maakt in vergelijking tot andere avonturen. De reden daarvoor is dat de rest van de game op en top Zelda is. Zelfs met een andere insteek blijft de kern hetzelfde: Link gaat op een avontuur waarin hij eilandjes onderzoekt, kerkers moet doorlopen en natuurlijk allerlei verschrikkelijke monsters te lijf moet gaan. En dat alles met behulp van een speciaal voorwerp die hij in de betreffende kerker vindt. De kerkers zijn zoals gewoonlijk weer leuk om uit te pluizen, alleen is het jammer te noemen dat er maar zes (!) aanwezig zijn in de game. Volgens Nintendo is er wegens tijdgebrek wat gesneden in de content, wat resulteert in een paar kerkers minder. Ontzettend jammer natuurlijk, want dit heeft wel effect gehad op andere onderdelen van het avontuur. Zo zijn er een paar sterke voorwerpen die veel te makkelijk te verdienen zijn. Of neem nu een bepaalde zoektocht aan het einde die eigenlijk totaal onnodig is. Nintendo heeft zichzelf opgejaagd en heeft daarmee The Wind Waker tekort gedaan. Als de titel iets langer in ontwikkeling was geweest, dan was het in potentie misschien zelfs beter geweest dan Ocarina of Time.

De afwerking is dan niet helemaal soepel verlopen, dat neemt niet weg dat The Wind Waker een van de meest bijzondere console versies is in de Zelda-reeks. Het is anders, maar het voelt ook vertrouwd aan. Dat betekent dat de game niet te veel lijkt op illustere voorgangers zoals Ocarina of Time of Majora’s Mask. Nee, de gameplay is in principe niet veel veranderd ten opzichte van eerdere delen. Al is dat een non-argument, aangezien de gameplay altijd van hoge kwaliteit is. Het speelt, zoals altijd, heerlijk weg. Eigenlijk zijn er nog talloze pluspunten op te noemen waarom the Wind Waker een echte klassieker genoemd kan worden ondanks zijn schoonheidsfoutjes. Ik neem aan dat deze niet nogmaals opgenoemd moeten worden. Ook dit verhaal over een jongen die de meester van de wind is, kan de geschiedenisboeken in als een echte legende.

Conclusie en beoordeling

Een modern sprookje verteld in videogame vorm. Dat is de beste manier om the Legend of Zelda: the Wind Waker te omschrijven. Onder dat koddige uiterlijk schuilt een episch avontuur die niemand zichzelf mag ontzeggen. Wellicht is de afwerking niet perfect, maar de wereld die Nintendo heeft geschapen in deze game is er eentje die nog jaren relevant zal blijven. En na al die jaren is het zelfs nog prima speelbaar. Wordt betoverd en laat de wind je meevoeren!
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Fantastische graphics
  • Geslaagde setting
  • Heerlijk speelbaar
  • Minpunten
  • Een bepaalde zoektocht is zwak
  • Sommige voorwerpen krijgt men te makkelijk
  • Te weinig kerkers

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ik w8 wel

  • Heb het spel niet hoewel ik dat wel zou willen, dus eigenlijk maakt het niks uit voor mij…

  • Idd hopen dat ie snel komt!

  • Ach beter een goede update. dan een halve gare.

    Het moet natuurlijk niet te lang duren :P.

  • op de ps3 is de online modus echt ziekelijk irritant, ookal blijf ik het maar spelen omdat als ik er eenmaal in zit is het natuurlijk heerlijk knallen

  • volgens is hij uit. MOet je maar eens kijken 125 points bij ffa maar de rest van de update moet denk ik nog komen

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren