1. Dragon Quest Monsters: Joker (NDS)

Dragon Quest Monsters: Joker (NDS)

Als er een franchise is die het oeroude proces van jagen en verzamelen weer nieuw leven in geblazen heeft, is het Pokémon wel. Het principe van training kan vergeleken worden met het opvoeden dat we al vanaf het begin van de mensheid kennen. Geen wonder dat deze succesformule nu al twintig jaar overeind staat (ook al zijn wij in Nederland pas sinds 1998 met Pokémon bekend). En waar succes is, daar zijn slimmeriken die een graantje mee willen pikken. Het is niet te zeggen dat Square Enix geen graan genoeg heeft, maar het staat als een paal boven water dat de ontwikkelaar/uitgever met de Dragon Quest Monsters serie een strategische spin-off heeft gelanceerd van de toch ook succesvolle Dragon Quest serie. En waar gekopieerd wordt, vallen spaanders, maar tevens geldt dat je beter iets goeds kan jatten, dan iets slechts zelf bedenken. Ik pakte mijn NDS, mijn rugzak met proviand en een heel groot net om monsters te vangen! Dragon Quest Monsters: Joker, here I come!

Een goede “gotta catch ‘em all”-game (zowaar een eigen genre) bevat de standaard RPG-elementen zoals een level-systeem en de mogelijkheid om je party uit te rusten met items. Daarnaast moeten er genoeg wezens zijn om te verzamelen, en moet er een mogelijkheid zijn om monsters te laten ontwikkelen door evolutie of fusie. Voeg daar een doorzichtige verhaallijn aan toe met twee overduidelijke plottwisten en zorg dat de hoofdpersoon een reden heeft om van locatie A naar locatie B en van locatie B naar locatie C te gaan. Muziek is van ondergeschikt belang en ook de grafische kwaliteit hoeft niet hoogstaand te zijn om een succes te creëren. Het gaat allemaal om het jagen, verzamelen en trainen. Het is zeker geen verrassing dat Dragon Quest Monsters: Joker (DQM: Joker) al deze zojuist beschreven elementen bevat. Dit maakt de game per definitie al een goede “gotta catch ‘em all”-game. Maar kwaliteit zit in de details en daarvan zijn er gelukkig genoeg.

In DQM: Joker speel je een zelf te benamen held die in de clinch ligt met zijn vader. De vader is het hoofd van een instelling die monsters in bewaring heeft. Links en rechts wordt er wat onderzoek gedaan, maar veel informatie wordt er niet over losgelaten. Als de Monster Scout Challenge begint, wordt zijn zoon van het bed gelicht en naar het eiland gestuurd waar de Challenge lijkt te gaan beginnen. De vader heeft zijn zoon nog de boodschap meegegeven dat hij aan de Challenge meedoet in het kader van een geheime missie, het winnen van de wedstrijd is van ondergeschikt belang. De held krijgt een monster mee dat hem van pas kan komen tijdens de Challenge en dan vertrekt hij op zijn waterscooter naar het centraal gelegen eiland waar de openingsceremonie van het toernooi gehouden wordt. Eenmaal op het eiland aangekomen vindt er nog meer van het verhaal plaats en de eerste opdracht is kinderspel. Na een uurtje spelen voelt het spel nog steeds erg simpel en kindvriendelijk aan, maar vooral erg doorzichtig en weinig uitdagend. Gelukkig komt hier verandering in als de challenge echt begint en de eerste monsters gevangen zijn. Maar de lange, saaie intro pleit niet in het voordeel van de game.

In DQM: Joker beschik je over een party van maximaal drie monsters. Daarnaast kunnen er nog drie monsters als wisselmonsters op de bank gezet worden. De overige monsters zitten ergens in een magazijn te eten en met elkaar te kletsen in monstertaal. Een leuk element van de game is dat alle monsters ervaringspunten opdoen, ongeacht of ze in een gevecht betrokken zijn of niet. De monsters die aan het gevecht meedoen, verdienen uiteraard meer ervaringspunten dan de monsters die als wissel zijn aangemerkt, die op hun beurt weer meer punten krijgen dan de monsters die in de opslag zitten. Zo train je dus altijd je monsters en dat is van groot belang, want zodra een monster level tien bereikt kan dit monster fuseren met een ander monster. Op deze manier kan je gemakkelijk nieuwe monsters verkrijgen, wat soms gemakkelijker is dan ze vangen. Elk monster heeft een klasse, oplopend van E naar A, en een fusie kan soms leiden tot een monster uit een hogere klasse. Het is belangrijk om een goede balans te vinden tussen monsters vangen, ze trainen en ze fuseren. Het is handig om altijd een oog op de statistieken van je monsters te houden, na het stijgen in level bijvoorbeeld, om te kijken hoe sterk de groei is die het monster vertoont. Dit is een goede indicatie of het monster dient als fusiemateriaal of dat je het monster door blijft trainen. Het systeem rond de monsters gaat dus iets verder dan bijvoorbeeld Pokémon en dat geeft het spel iets meer uitdaging en vereist enige doortastendheid.

Een game waar je jezelf in kan verliezen kan het vaak af zonder verbijsterend mooie graphics en een oorstrelende soundtrack. DQM: Joker gaat hier en beetje in het midden zitten. De cel-shaded stijl van de game is weinig oogstrelend, maar zeker acceptabel. Vooral als je de beelden vergelijkt met bijvoorbeeld Dragon Quest IX dat in 2010 op de NDS verscheen. De monsters passen perfect in hun omgeving en ook de NPC’s en andere interactieve elementen kunnen met trots op een NDS scherm verschijnen. De soundtrack is vrij standaard met een spannend deuntje dat een gevecht aankondigt en de overige sfeermuziek is zowel standaard als gezellig. Dat de ontwikkelaars hier voor de veilige weg kiezen is misschien niet bewonderenswaardig, maar het berokkent de game ook zeker geen schade. Vergelijk de game met een vakantieliefde, je weet dat er leukere en mooiere meiden/jongens zijn, maar de zon, de zee en de drank zorgen dat je een enorm leuke tijd met de vakantieliefde hebt.

Gevechten vinden plaats op een semi-random manier. De eilanden zijn bevolkt met monsters, door tegen een monster aan te lopen wordt de gevechtsmodus getriggerd. Soms nemen monsters zelf het initiatief om tegen de hoofdpersoon aan te lopen, maar even vaak rennen ze weg uit angst. De gevechten komen dus niet uit de lucht vallen en kunnen tot op zekere hoogte vermeden wordt. De battles zijn ook in DQM: Joker standaard. De gevechten zijn turn-based waarbij de monsters beschikken over verscheidene aanvallen. Sommige zijn fysiek andere gebruiken magie en natuurlijk kunnen ook de genezende gaven aangesproken worden. Daarnaast is het mogelijk om de tegenstander een show te laten zien, waardoor deze overgehaald kan worden om zich bij het andere team aan te sluiten. Dit is het alternatief van een monster vangen en dit alternatief leunt minder op willekeur. De show wordt namelijk uitgevoerd door alle party-leden en hoe sterker het monster, hoe beter de indruk van zijn show. Dit wordt uitgedrukt in een percentage en dat percentage is dan de grootte van de kans dat het monster zich bij het andere team aansluit. Het klinkt misschien ingewikkeld, maar dit systeem in actie is erg transparant en inzichtelijk, waardoor men zich niet telkens afvraagt hoe groot de kans nou is om dat monster te vangen. DQM: Joker siert zich door duidelijkheid en mikt op een iets meer volwassen publiek dan bijvoorbeeld Pokémon.

Conclusie en beoordeling

Jagen en verzamelen zit ons mensen in het bloed. Alleen daarom al is het in deze moderne tijd nodig dat er games gemaakt worden die ons laten doen waar we genetisch voor getraind zijn. Dragon Quest Monsters: Joker is in alle opzichten een goede “gotta catch ‘em all”-game. Helaas lijden games uit dit genre aan het dertien-in-een-dozijn-syndroom en een doorzichtig verhaal met bijpassende middelmatige graphics en soundtrack zorgen er niet voor dat deze game de beste in z’n genre is. Het fuseren van monsters is een leuke feature, maar niet uniek. De gevechten duren niet te lang, maar kennen weinig spanning of uitdaging. Het is een poging om degenen die Pokémon ontgroeit zijn toch nog te kunnen vermaken. Desondanks al deze standaardelementen biedt de game genoeg om een uur of twintig zoet mee te zijn. Daarom nomineer ik deze game als de backlog-vakantie-game van de aankomende zomer!
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Uitdagend monster-management
  • Volwassen gevechtsysteem
  • Gotta catch 'em all!!!
  • Minpunten
  • Lange, saaie intro
  • Dertien-in-een-dozijn-game
  • Audiovisueel matig

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • kon de hele game nog niet

  • Ken hem ook niet maar het klinkt best wel vet.

  • Grappig, ik heb deze film in m'n collectie, ik dacht dat het een slechte film was vanwege de vage matige cover. Maar hij was best oké, er valt best een game over te maken. Misschien een beetje Conan achtig :P

  • Zit hier niet zo op te wachten moet ik zeggen.

  • sterker nog het is gewoon een goeie film

  • Nog nooit van gehoord…Klinkt nog best aardig!

  • Ken ik niet.

  • Nog nooit van gehoord, lijkt me geen geweldig spel eerlijk gezegd. Misschien komt het door dat de hoofdpersoon bijna niet dood kan gaan of door het hele sfeertje van de game zelf.

  • De films was wel lachen hopen dat de game dat ook word

  • Ik ken deze films wel maar ik heb ze nooit echt goed bekeken. Maar ik vraag me wel af hoe ze dat dan gaan uitwerken tot een goede game.

  • gebaseerd op de gelijknamige films, waarbij het hoofdpersonage Owen MacLeod er 2000 jaar geleden achter komt dat hij niet kan sterven zolang zijn hoofd er niet afgehakt wordt. Hij ontwikkelt in al die jaren magische krachten die hij leert van zijn mentor Methos en ondertussen krijgt hij een aantal vijanden, waar van er één te gevaarlijk wordt. Het is aan Owen om deze vijand te stoppen en dat moet gebeuren in verschillende tijdperken waarin zwaardgevechten en magie centraal staan. De game richt zich vooral op soortgelijke actie zoals die in de films te zien is.



    Het is dan gebasseerd op, maar het verhaal van de films gaat dus absoluut niet zo. In de films gaat het over Conner Mclead die 500 jaar geleden zijn krachten ondekt en wordt hij onderwezen door Ramirez… Maarja, hopelijk maken ze er een goeie game van, deel een is m'n favoriete film :)

  • Ken ik niet. Eens in de gaten houden.

  • De tv-serie Highlander is gewoon pure nostalgie :-P

    Dat lange zwarte haar, die lederen jas, de epische zwaardgevechten, schitterend!

  • Buiten 3 zinnen om, nog niks bekends.. Mijn advies, afwachten….

    Cheatcn… good attitude!

  • nog nooit van deze titel gehoord

  • zit er niet op te wachten, is meer iets voor star trek geeks

  • ich auch nicht…

  • waarom perse over de film.. misschien wordt het daarom een flop :S

    maar dat free roaming gedoe enz klinkt wel vet

  • Klinkt goed

  • film ken ik wel van naam, concept van de game is veelbelovend!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren