1. Outland (XBLA)

Outland (XBLA)

De overvloed aan leuke platform games waarmee we de laatste jaren via XBLA bestookt werden, maakt het voor ontwikkelaars moeilijk om met hun eigen platformer indruk te maken op het verwende publiek. Ongetwijfeld zullen games als Braid, Shadow Complex, Limbo en Super Meat Boy nog lang in het geheugen van de genre-liefhebber gegrift blijven. De standaard is behoorlijk opgetrokken, en door het almaar groeiende aanbod wordt het lastig om nog met originele concepten te komen. Dat betekent echter niet dat ontwikkelaars moedeloos bij de pakken moeten blijven zitten. In Finland hebben ze deze boodschap begrepen: na het sprookjesachtige Trine van Frozenbyte, is het nu de beurt aan Housemarque om ons met Outland een nieuwe 2D platformervaring voor te schotelen.

Outland is net als Limbo een game die met een beknopte introductie van het verhaal genoegen neemt. Geen omslachtig vertelsel dus, wel een meeslepende ervaring waarbij de wereld op zich verhaal en achtergrond levert. Na een wazige inleiding over een wereld waarin twee oerkrachten een eeuwige strijd voeren, vangt het avontuur van de naamloze held aan.

Een zwaard en de vaardigheid om zijn lichaam tussen de twee allianties (rood-blauw, equivalent voor donker en licht) te laten wisselen, vormen naast wat spring- en glijdtechnieken zijn wapens in de strijd. Wanneer onze held zich een weg door de levels baant, valt op hoe soepel en eenvoudig de besturing is. Springen, glijden en vechten vormen natuurlijk al decennia de geijkte basis voor platform games. Als creatief aspect voegt Outland hier het wisselen van kleur aan toe, dat gelijkaardig werkt als in de geprezen Arcade Shooter Ikaruga.

Tijdens het platformen en vechten moet er namelijk een zee aan blauwe en rode rondvliegende projectielen ontweken of geabsorbeerd worden. Hierbij volstaat het om de overeenkomende kleur aan te nemen om een element te absorberen. Natuurlijk is daarmee de kous niet af, de stortvloed aan bolletjes verandert al eens van kleur of heeft tegelijk blauwe en rode stromen. Er moet ook rekening gehouden worden met blauwe en rode wezens die je enkel in de tegengestelde alliantie kan verslaan. Voorts zijn er objecten zoals stijgende platformen en vlijmscherpe pinnen die kleurgevoelig zijn. Het spel der kleuren is goed uitgewerkt en is de belangrijkste troef van Outland’s gameplay.

Op artistiek vlak is Outland de stilistische evenknie van Limbo, met als verschil dat Outland heel wat kleurrijker is. De achtergronden bestaan uit rustieke bossen, ijsgrotten met bijhorende pegels en kunstzinnige bouwwerken zoals fantasierijke bruggen en tempels uit een of andere mythologische beschaving. De achtergronden zijn elk level weer anders, zodat je telkens weer het gevoel hebt een nieuwe wereld te betreden. Ook de achtergrondbelichting varieert en maakt het geheel nog sfeervoller. Housemarque heeft duchtig gespeeld met silhouetten en schakeringen van donker en licht, waardoor er zich een waar schaduwspel ontplooit. Op de donkere muren verschijnen goudkleurige insignes en tal van andere decoraties die getuigen van een hoge afwerkingsgraad. Wel worden bepaalde decorstukken net wat te vaak gerecycleerd en wordt het scherm soms iets te vol door de vele details. Een bijzondere vermelding gaat naar de vormen die de rondvliegende projectielen aannemen. Het valt te vergelijken met wat je te zien krijgt wanneer je een blik in een caleidoscoop werpt. Fonteinen van blauw, geisers van rood, de atmosfeer van Outland brengt je in een roes. De soundtrack zet één enkele keer niet de juiste toon voor de intensiteit van het betreffende level. Maar over het algemeen valt er ook op dat vlak weinig aan te merken.

Naast het veranderlijke kleurenpallet en het eenvoudige platformwerk dient er ook geknokt te worden. Overal staan er een goed gedoseerd aantal vijandige wezens je op te wachten. Het vechten gaat er vrij klassiek aan toe, al zal je soms vindingrijk uit de hoek moeten komen. Meermaals had ik het gevoel vast te zitten, maar vond ik na wat trial & error toch een zwakke plek. En zo heeft elke vijand een specifieke manier van aanpakken. Waar je het klein grut met je vingers in de neus het bijltje laat leggen, moet er bij sterkere vijanden strategisch gebruik gemaakt worden van een speciale techniek zoals de krachtige straalaanval. Handig dat er rijkelijk gestrooid wordt met checkpoints, zo moet je niet telkens het hele level opnieuw doorlopen bij het zoeken naar een efficiënte tactiek.

Waar reguliere vijanden je amper afremmen, is dat bij de vijf levelbazen een ander verhaal. Neem van mij aan dat je even zal slikken bij deze gevechten, de moeilijkheidsgraad wordt behoorlijk opgedreven en je zal deze gevechten meermaals opnieuw moeten proberen. Outland leunt hier aan bij de minder vergevingsgezinde genregenoten van weleer. De gevechten worden in meerdere stages uitgesponnen zonder checkpoints. Als je faalt moet je dus van voor af aan opnieuw beginnen. De levelbazen zijn stuk voor stuk geduchte tegenstanders en visueel behoorlijk indrukwekkend. De sequenties lopen via een vast stramien en laten amper ruimte voor vrijheid. Er is een vaste aanpak die willes nilles gevolgd dient te worden. Je kan dan ook wel raden dat deze gevechten frustrerend kunnen worden. Sommige gamers houden hier van, maar het is zeker niet voor iedereen weggelegd. Je moet telkens weer een wezenlijke inspanning leveren en met verhoogde concentratie, herhalende handelingen uitvoeren. Wanneer je bij een levelbaas voor de zesde keer tijdens de laatste sequentie het loodje legt, durft er wel eens een verbeten vloek te ontsnappen. Na deze zware gevechten regeert de voldoening en vooral opluchting bij de behaalde overwinning. Onmogelijk wordt het nooit, maar een stevige uitdaging is zeker aanwezig, u bent alvast gewaarschuwd. Ergens is het vreemd dat er niet de mogelijkheid geboden wordt om tussentijdse checkpoints te activeren, het staat in schril contrast met de gestroomlijnde ervaring die de rest van de game biedt. Ik aanschouw het als een gepaste ode aan de ongenadige harde games van weleer.

Typerend voor oude platformklassiekers zijn de verborgen levels en geheimen die in de wereld verborgen zijn. Daar knelt het schoentje bij Outland een beetje, de zoektocht doorheen de semi-open wereld biedt weinig reden tot backtracken door een gebrek aan verrassing en beloning. Op bepaalde plekken kan je een upgrade voor je levensbalk (de klassieke hartjes) of energiebalk kopen met munten. Elke vijand dropt munten en her en der staan er standbeelden en containers vol goud. Maar om nu alles te gaan afzoeken voor wat extra goud, neen dank u. Verborgen gangen zijn er wel, maar lijden je zelden naar interessante locaties. Dit resulteert tot het gewoon volgen van de geijkte route, waardoor de ervaring eerder lineair wordt. De herspeelbaarheid is dan ook laag, al is er wel de mogelijkheid tot online co-op. In story-mode kan je het verhaal nog eens doorlopen, maar dan met z’n tweetjes. In de arcade modus kies je zelf levels uit, en probeer je deze zo snel mogelijk af te werken. De challenge-mode ten slotte is een meer uitdagende modus waarin de spelers niet van kleur kunnen wisselen, en dan ook erg afhankelijk van mekaar zijn. Jammer dat offline co-op over het hoofd gezien werd, maar Outland blijft voor de zachte prijs van 800 punten een aanrader. Zelf klokte ik mijn avontuur na een tiental uur af, zeker niet slecht voor een Arcade game.

Conclusie en beoordeling

Na het fantasierijke Trine, komt er uit het ijzige land der Lappen een nieuwe platform game aangewaaid. Outland zal Liefhebbers van het platformgenre meteen kunnen bekoren. Housemarque speelt op zeker met elementen die zich reeds bewezen in andere games, en knoopt deze aan mekaar tot een vlot speelbaar geheel. Niet het meest ambitieuze platformspel van de afgelopen jaren, maar een mooie aanvulling op het rijke assortiment. De levelbazen en fraaie omgevingen zijn de sterren van de show. Voornamelijk dankzij de geslaagde invoering van bewezen spelconcepten kan ik deze titel warm aanbevelen.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Vlotte besturing
  • Sfeervolle ervaring
  • Pittige levelbazen
  • Uitgebreide co-op mogelijkheden
  • Minpunten
  • Te strak keurslijf
  • Te weinig exploratiemogelijkheden

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Waarom zou je dat doen want je kan ook gewoon je eigen liedjes beluisteren tijdens het gamen!!

  • Ik download ze wel van mn pc, dan zet ik ze op mn mp3 en prop ik dat gewoon in mn xbox. Vele male handiger dan al dat betalen, en dus gratis xD

  • Een beetje doelloos en zonde van je geld.

  • Inderdaad! ;)

  • Hoeso uitbuiting!

  • klinkt tof, maar tzal weer betalen worden warschijnlijk….

  • Tegen betaling hmrf. Dan nog liever net als in Excite Truck met een SD-kaartje, die dingen kosten tegenwoordig geen drol.

  • wel leuk maar moet niet 2 euro kosten ofzo, want dan is het gwn te duur

  • zal 99 cent gaan kosten per liedje, ik heb 2000 songs op me pc die ik geregeld luister dus dat is ong 2000 euro aan muziek, beetje veel.

  • uitmelkerij en uitbuiting!

  • Pffff, altijd weer voor geld hè. Kijk, bij Rock Band en Guitar Hero kan je er tenminste nog iets nuttigs mee doen, maar betalen om te luisteren dat gaat me toch iets te ver….

  • Waarom betalen als het ook gratis kan?

  • Uitmelkerij!

  • Ik vind het eigenlijk een best slim idee..

  • Nummers downloaden voor in de auto? Beetje onzin zowel in de auto of auto's in games.

  • Bij GTA: San Andreas voor de PC kon je al muziek downloaden en dan in een map stoppen en van de radio luisteren. Om daarvoor te gaan betalen vind ik absurd, bij Guitar Hero of Singstar is dat natuurlijk anders omdat je betaalt voor de extra gameplay!

  • Ik vind wel dat als je zo'n nummer koopt, je er ook gebruik van moet kunnen maken buiten die game. Dus dat je gelijk die muziek overal mag gebruiken, dat je in feite de 'single' koopt, en dat de game die alleen 'aanbeveelt' aan je (omdat het nummer goed bij de game past) en het makkelijk maakt om die single te kopen. Want als je de song allen in die game mag spelen, zou ik er geen geld voor willen neerleggen.

    Anders is dat met Guitar Hero en Rockband, omdat je daar nog extra gameplay bij krijgt (die apart gemaakt moet worden), wat in games als die in het artikel genoemd, niet zo is.

  • klinkt goed maar dit zal zeker veel te duur zijn… Ik zou liever een mogelijkheid zien om mijn hele itunes collectie even in een game te proppen :P Gratis of course.

  • daar ga ik toch geen gebruik van maken, ik doe het gewoon op old fashion way downloaden en luisteren :D

  • niet interesant.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren