1. The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii)

The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii)

Sommige ervaringen zul je nooit vergeten. Bepaalde herinneringen zijn zo sterk en zo krachtig dat je ze de rest van je leven zult baren. Iedereen heeft zulke herinneringen, zelfs ik. De eerste keer dat je in een auto reed? Je eerste onvoldoende? Je eerste kus? Slechts een paar voorbeelden om je op weg te helpen. Denk maar eens na over die herinneringen. Vaak zijn het de mooiste die je hebt. Ik heb er ook eentje. Het was op een prachtige dag dat ik begon aan een avontuur, niet wetend wat me te wachten stond. En dit avontuur is hét voorbeeld dat iets prachtigs ook uit pixels kan bestaan. Die dag startte ik namelijk met The Legend of Zelda: Twilight Princess. Het is het zoveelste avontuur voor Link en het zoveelste avontuur voor mij maar toch heeft het iets speciaals, iets dat dit spel van zijn voorgangers scheidt en bovenal, iets moois.

Link is geen jochie meer. Dat is het eerste wat de trouwe Zelda-fan zal opmerken als hij of zij aan het spel begint. Zijn uiterlijk is een drastische metamorfose ondergaan maar in tegenstelling tot het resultaat wat de gemiddelde plastische chirurgie-operatie tegenwoordig teweeg brengt ziet Link er wél een stuk beter uit. Hoewel de gemiddelde fan even zal moeten slikken bij het zien van Link’s spiksplinternieuwe volwassenere uiterlijk is het slechts even doorbijten en geloof me, het is het waard. Link’s nieuwe uiterlijk past namelijk precies bij de setting van Twilight Princess. Het is allemaal wat donkerder en mysterieuzer dan wat we van onze geliefde serie gewend zijn en het voelt een beetje als Majora’s Mask, die toentertijd ook wat uit de toon viel. Zeker omdat The Wind Waker, met haar vrolijke cell-shaded cartoonstijltje, het laatste deel voor Twilight Princess was, komt deze nieuwe stijl als een verrassing. Vrees echter niet, het is één van de beste beslissingen die ons dierbare team Japannertjes had kunnen maken. Mensen die zeggen dat de Wii met haar gelimiteerde grafische vermogen nog niet klaar is voor zo’n realistische stijl mogen brommen en grommen wat ze willen, het gloednieuwe Hyrule ziet er weergaloos uit.

Link werkt als een ranch-hulpje in het dorpje waar hij is opgegroeid, Ordon Village. Een klein boerendorpje in de provincie Ordon. Het is een rustig, vreedzaam plaatsje waar niet te veel gebeurt, totdat er op een dag een troep monsters het dorpje binnenstormen en Link’s vrienden Colin en Illia meenemen, Link bewusteloos achterlatend. Als Link weer staande is zet hij de achtervolging in maar wordt al snel ruw opgeslokt door een afschrikwekkende muur, de twilight in. Tot zijn schrik verandert Link, zodra hij de twilight betreedt, op slag in een zwarte wolf en wordt vervolgens ruw meegesleurd door één van de monsters, om weer wakker te worden in een gevangenis in het grote kasteel van Hyrule. Hier ontmoet Link Midna, een wat pesterig maar merkwaardig behulpzaam wezentje en samen onstnappen ze uit het kasteel.

In Twilight Princess speel je met Link, wisselend tussen zijn wolf- en mensenvorm. De slechte koning Zant heeft de twilight overgenomen en probeert nu de wereld van het licht, Hyrule, te mixen met zijn wereld en zo veranderen langzaam alle bewoners van Hyrule in geesten en ontstaat er overal gevaar. Dit klinkt wat cliché en misschien is het dat ook wel, maar het wordt mooi vertelt en geeft heel veel sfeer mee. Als wolf ben je het grootste deel van de tijd bezig met kleine insecten jagen in de twilight om zo de twilight uit een deel van het land weg te jagen en de desbetreffende plek te herstellen naar hoe het daar oorspronkelijk was. Spelen als wolf is verbazingwekkend goed uitgewerkt en wordt tegen mijn verwachtingen in niet vervelend of repetitief. Hoewel je niet het wijde arsenaal aan wapens hebt dat Link tot zijn beschikking zal krijgen, ben je samen met Midna zeker in staat om een paar hele strakke aanvallen en bewegingen uit te voeren. Naast het twilight-gedeelte zal je je wolf-vorm ook moeten gebruiken voor verscheidene puzzels en geheimen gedurende je avontuur wat zeker iets toevoegt aan de hele ervaring.

Als je je stukje land dan van twilight ontdaan hebt zal de donkere, grauwe en saaie versie van de locatie verdwijnen en daar voor in de plaats verandert het allemaal terug naar hoe het ooit was: mooi en natuurlijk. Hyrule bestaat uit verscheidene gebieden die heel erg variëren; zo heb je een diep meer, een koude bergtop, een actieve vulkaan en een mysterieus bos, en nog veel meer. Het Hyrule van Twilight Princess heeft alle soorten zones die voorgaande delen sierden, plus nog een paar plekken die we echt nog nooit gezien hebben. Hierover vertel ik natuurlijk nog even niks maar je zult verstelt staan van waar ze mee op de proppen zijn gekomen bij Nintendo. Alle gebieden zijn zo verschillend in sfeer, mede door de prachtige muziek en de spectaculaire lichtval, dat het aanvoelt alsof je zomaar een ander land betreedt. Niks is immers beter dan op je vertrouwde paard in volle galop de open velden van Hyrule de doorkruisen, met je zwaard hoog opgeheven in je hand en epische, orkestrale muziek uit je speakers.

Hoewel je later in het spel de mogelijkheid zal krijgen om jezelf te teleporteren naar een selectie van plaatsen verspreidt over het land, is het natuurlijk altijd tien keer zo leuk om te voet, te paard of zelfs te wolf te gaan. Goed transport kan je namelijk wel gebruiken want de omvang van Hyrule is groot als nooit tevoren. Het is moeilijk te bevatten hoe de Wii moeiteloos met zo’n gigantische spelwereld omgaat maar toch zul je nooit last hebben van een enkele vorm van lage screenrates of een teleurstellende FPS. Ook zijn er geen laadtijden te bekennen en zul je enkel een seconde of twee moeten wachten op een fade out en fade in als je een nieuw gebied binnengaat. Er zijn misschien tien verschillende soorten omgevingen, plus allerlei gebouwen, woningen en grotten. In elk gebied valt er weer van alles te ontdekken en Hyrule is rijk aan geheimen en verborgen schatten. Zo zijn er, als vanouds, overal “Pieces of Heart” te verzamelen. Als je er vijf hebt zal je aantal hartjes met één levenscontainer verrijkt worden. Hier stopt het echter niet bij. Natuurlijk is er overal geld te verdienen wat nuttig besteed kan worden, maar ook zijn er zestig “poe’s” verstopt, een soort geesten die je enkel als wolf kan verslaan en hun zielen verzamelen. Daarnaast heb je de bekende upgrades voor je bommenzak, pijlkoker en portemonnee, en ook zijn golden bugs te verzamelen, kleine insecten die voor een royale beloning ingeleverd kunnen worden bij een klein meisje geobsedeerd met haar insectenbal. Bijna al deze dingen zul je in Hyrule’s velden, grotten, meren en gebouwen kunnen vinden maar een deel zit natuurlijk verstopt in de dungeons.

Dungeons zijn de dingen die een Zelda-game een Zelda-game maken. Het zijn grote gebieden die met de letterlijke vertaling van het woord dungeon het best omschreven kunnen worden: kerkers. Zo heb je de bostempel van Faron Woods, de vulkaangrotten van Goron Mountain en de verborgen catacombes van Gerudo Desert, en dit zijn slechts een paar voorbeelden. Zoals we gewend zijn zul je doormiddel van platformactie, puzzels en een hoop gevechten de verschillende verdiepingen en kamers doorbanjeren, op zoek naar de kaart, het kompas en de sleutel die toegang zal geven tot de eindbaas. De eindbazen en mini-eindbazen zijn hartstikke cool en geven een ware kick. Slim gebruik van het nieuwe wapen dat je in de dungeon hebt verdiend is vaak de sleutel tot het bestrijden van de eindbaas en het stelt alles wat je hebt geleerd op de proef. Een minpunt dat echter genoemd moet worden is het feit dat de eindbazen wat makkelijk blijven. Als je eenmaal doorhebt hoe het allemaal in elkaar steekt gebeurt het zelden dat je nog game-over zal gaan en bovendien zullen er in de kamer waar je de eindbaas bevecht altijd nog wat extra hartjes te vinden zijn. Zonde, want een beetje uitdaging is nooit mis in een game zoals Twilight Princess.

Het verhaal dat deze dungeons aan elkaar weeft is geen zwak excuus maar zit echt stevig in elkaar en voelt nooit opgerekt aan. Van tijd tot tijd zal de speler wel wat geïrriteerd kunnen raken door de clichématige tussenscenes en tekst maar dit is zeker niet continu het geval en is iets wat ik de game zeker kan vergeven, zeker omdat het verhaal zo goed in elkaar steekt. Personage’s in de game zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt en zien er lekker over-the-top uit, iets waar The Legend of Zelda games echt in uitblinken. Personagedesign is echter niet het enige wat er goed uitziet: ook de vijanden zijn hartstikke cool. En ik heb nog niet eens iets gezegd over één van de belangrijkste aspecten van het spel, de actie.

Link heeft heel wat trucjes achter de hand, en niet zomaar wat trucjes. Zwaardgevechten waren nog nooit zo gevarieerd en spannend als nu. In het begin van het spel heb je al heel wat aanvallen tot je beschikking en naarmate je vordert zal je nieuwe trucjes blijven leren. Iets wat helemaal nieuw is in het Zelda-universum is het aanvallen tijdens het lopen; het heen en weer zwiepen van de Wiimote laat Link slaan terwijl hij rent, iets wat het een stuk makkelijk maakt om bijvoorbeeld gras en potten te doorzoeken voor eventuele hartjes of geld. Ook vanaf het paard kan er sierlijk met het zwaard gezwaaid worden maar naast dat kun je tijdens het rijden zelfs boogschieten of andere afstandswapens gebruiken. De controls van al deze verschillende aanvallen werken over het algemeen goed en er is slechts één ding waar ik minder over te spreken ben: het gebruiken van de nunchuck. Voor slechts twee verschillende aanvallen moet je de nunchuck daadwerkelijk bewegen maar toch hebben ze het voor elkaar gekregen om mij voldoende te irriteren om dit nu te noemen. Om een rake klap met je schild uit te delen duw je de nunchuck naar voren en om een draai-aanval uit te voeren beweeg je de nuchuck naar rechts of links. In principe niks fout mee, was het niet voor het feit dat de nunchuck de bewegingen van je hand nooit goed lijkt te registreren. Een voorbeeld waarbij dit heel frustrerend kan worden is bijvoorbeeld als je met je schildaanval een magische aanval wil terugkaatsen maar per ongeluk een draai-aanval in plaats van een schildaanval uitvoert. Hartstikke zonde, zeker aangezien alle andere bewegingen perfect werken.

Na het uitspelen van de verhaallijn is er nog meer dan genoeg te doen. Denk aan de eerder genoemde verzamelbare dingen, maar ook allerlei mini-games zoals van een bergtop af snowboarden, meloenen verzamelen met een vliegende vogel en nog veel meer. Er is zo ongelofelijk veel te doen in Twilight Princess, en er is zoveel variatie in dit alles, dat het wel even zal duren totdat je het spel helemaal uitgespeeld hebt. Enkel de verhaallijn kostte mij 35 uur, maar ik heb me laten vertellen dat het gemiddelde boven de veertig ligt en om alle geheimen te ontdekken en alles te verzamelen wat er te verzamelen valt ben je echt wel zo’n vijftig tot 55 uur bezig. Hartstikke waar voor je geld dus. Het is namelijk heel bijzonder dat een spel met zo’n uitgestrekte speelduur en zo’n lange verhaallijn nooit verveelt en al helemaal niet in de herhaling valt. Twilight Princess is simpelweg een spel dat laat zien hoe het moet en is hiermee ook één van de beste adventure games ooit.

Conclusie en beoordeling

The Legend of Zelda: Twilight Princess is een avontuur dat je niet zomaar loslaat en meesleept van begin tot eind. Een mysterieuzere, donkerdere en bovenal volwassenere sfeer laat zien dat ook een serie als deze kan groeien. Het uitgebreide en intrigerende verhaal maakt een groot deel uit van deze sfeer maar ook de muziek en de leuke personage’s werken mee aan een ervaring die je niet snel zult vergeten. De delen die als wolf gespeeld worden zijn hartstikke leuk en verfrissend maar ook in menselijke vorm voelt het allemaal nieuw aan: Link heeft een hele hoop aan nieuwe aanvallen en items tot zijn beschikking die niet doen teleurstellen, ook al heeft de nunchuck soms wat moeite met het registreren van de correcte bewegingen. Misschien zijn de eindbazen, die wel hartstikke goed in elkaar zitten, wat makkelijk en zal het verhaal van tijd tot tijd wat clichématig overgebracht worden, maar dit zijn dingen die vervagen bij de gigantische wereld en de vele dingen die er te doen zijn. Mini-games spelen, lekker verzamelen en geheimen ontdekken was nog nooit zo leuk als in Hyrule en het is een wonder dat verveling nooit zal toeslaan, ondanks de speelduur van zo’n veertig tot vijftig volle uren. Petje af.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Volwassenere stijl
  • Intrigerend verhaal
  • Wolf-vorm zorgt voor verfrissing
  • Variatie tussen gebieden
  • Hyrule is immens groot
  • Muziek
  • Personage's
  • Veel te verzamelen
  • tot 50 uur speelduur
  • Minpunten
  • maar iets te makkelijk
  • Soms wat clichématige momenten
  • Nunchuck registreert niet alle bewegingen goed

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Nog nooit gespeeld. Lijkt me wel tof:D

  • Lijkt me wel leuk, jammer dat ik geen 360 heb.

  • Lijkt mij helemaal niks :(

  • Lijkt me een leuke game, zoiezo de trial downloaden! :D

  • lol weer een Xbox Live Arcade game

  • Ach, leuk. Ik heb mr.Driller nog voor de Dreamcast, maar vond het niet echt bijzonder…

  • dit is wel een zeer goede game gasten en moeilijk ook..

  • @Mole28



    Gisteren nog even Headhunter en RE: Code Veronica (best RE ever) gespeeld :-P

    Hoorde net dat m'n neefje eindelijk een originele What's Shenmue? heeft bemachtigd, een demo van Shenmue die in Jap bij de dreamcast werd bijgegeven, echt een schitterend collectorsitem!

  • kun je ook op internet spelen…

  • Denk dat ik deze mooi laat staan waar ie nu staat: overal, behalve op mijn harddisk.

  • Niks aan…

  • Waarom brengen ze eigenlijk geen ouderwetse adventures uit op de Xbox? Een poort van Grim Fandango zou bijvoorbeeld briljant zijn. Dit is wel erg oude meuk.

  • hij is wel lache, maar heb hem al op de GBA.

  • Hmm, die laat ik denkik maar schieten..

  • Ken dat hele spel niet, zal wel eens kijken…

  • Ik hou van diep boren, heel heel diep.

  • FAN-TAS-TISCH! ;/

  • leuk

  • kan wel grappig worden, maar om daar nou 800 punten voor te gaan betalen; nee!

  • vet hahah ik vond deze altijd wle leuk pss(A)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren