1. Assassin's Creed II (X360)

Assassin's Creed II (X360)

Eind 2009 kondigde Ubisoft met grote trots Assassins Creed II aan. Het vervolg op de succesvolle Assassin's Creed valt, zeker in vergelijking met zijn oudere broer, zeker goed te noemen. Desondanks zijn er voor de speler nog voldoende minpunten te ontdekken, die hopelijk worden weggewerkt in Deel 2,5; Assassin's Creed Brotherhood.

Karaktervol

Maar bij afwezigheid van de game in mijn huis gaan we naar het tweede deel van de reeks van Ubisoft kijken. Daar speel je met de 17-jarige Italiaanse Ezio Auditore de Firenze. In vergelijking met Altaïr een flinke positieve verbetering. Ezio heeft tonnen meer karakter en speelt leuk. Als de zoon van een bankier kan je je flink uitleven in Firenze, waar je de game begint.

Animus 2.0

Het echte begin is echter als Desmond Miles, nog bekend bij de spelers van deel 1. Hij wordt bevrijdt uit zijn cel door Lucy en zal te horen krijgen dat hij uitgekozen wordt om de moderne sluipmoordenaars te helpen in de strijd tegen de Tempeliers. Hij zal tegelijk met Ezio zijn kwaliteiten aanscherpen. Daarvoor moet hij wel weer met zijn kont in de Animus, dit deel Animus 2.0, gaan zitten. Dan zal hij als Ezio een goede sluipmoordenaar worden.

Het deel waarin je als Desmond speelt, is vrij saai te noemen. Je praat wat met mensen, je vecht één keer (een gevecht waarin je nog door Lucy wordt geholpen ook) voordat je in de Animus gaat zitten. Vervolgens duurt de lange intro ook in het oude Italië voort. De beginnende Assassin's Creed-speler zal zich net met pijn en moeite op een toren hebben gewerkt, als hij dan pas de titel in beeld ziet verschijnen. Na de race tegen de broer van Ezio zal het spel dus echt beginnen.

Lange intro

Maar dan ben je nog geen sluipmoordenaar. Voor de ervaren spelers van het spel vrij frustrerend, aangezien je in deel 1 al als sluipmoordenaar begon, en je nu al de stappen nog een keer uitgelegd krijgt door middel van kleine, nietszeggende missies voor je familieleden.

Freerunnen

Ondanks de veels te lange intro, verveelde ik me geen moment in de beginfase van de game. Immers, het geniaal uitgewerkte freerunnen over daken en gebouwen verveelt nooit. Verder is de bewegingsvrijheid geweldig, waardoor je zonder missies te doen naar hartenlust zelf kan experimenteren. Een potje knokken met wachters, medicijnen kopen of het dus zojuist beschreven freerunnen.

Assassin

En als je dan daadwerkelijk sluipmoordenaar bent (Na de dood van je vader en broers) begint het spel pas echt. Dan is het moeilijk voor de speler om te stoppen, aangezien je van de ene mooie missie naar de andere wordt gesleurd. Het eerste deel van het zijn van een sluipmoordenaar zal je het moeten stellen zonder wapen, nadat de wachters je zwaard hebben afgepakt. Leonardo Da Vinci zal na een tijdje echter een 'hidden blade' voor je maken, een sluipmoordenaarsmes. Voor het ongezien vermoorden van mensen is het een geweldig wapen, en voor mij was het heet meest prettige wapen om mee te spelen. Je moet het echter niet gebruiken in een gevecht, dan is je zwaard een handigere optie.

Countertactiek

Wat erg jammer is aan het vechten, is dat vol op de aanval spelen absoluut niet werkt. Je kan bij het vechten beter een countertactiek gebruiken tijdens het vechten, om, wanneer je vijand aanvalt, de tegenaanval te gebruiken. Dat levert veel meer op dan gewoon slaan. Dat valt flink tegen, maar in Brotherhood is daar flink wat aan gedaan.

Conclusie en beoordeling

Ondanks de twee minpunten die ik heb genoemd, is het een heerlijke game om te spelen. Je kan vrijwel alles, en het spel heeft een boeiende verhaallijn. Echter is het einde een beetje over de top, maar na zo'n verhaal mag dat wel van mij.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Sterke verhaallijn
  • Veel bewegingsvrijheid
  • Freerunnen
  • Minpunten
  • Ellenlang begin
  • Countertactiek

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren