1. Killzone 3 (PS3)

Killzone 3 (PS3)

De mens kent een geschiedenis rijk aan kogels. Nog geen eeuw geleden probeerden de Duitsers de wereld te veroveren door middel van een loopgravenoorlog, wat vanzelfsprekend niet zonder kogels verliep. Een aantal jaren later deden ze weer een poging, dit keer met de beruchte Adolf Hitler aan het hoofd. Ook deze oorlog verliep niet zonder schieten. En nu, nu zijn we nog niet van de kogels af. Momenteel bombardeert de Lybische leider Moammar Kadhafi allerhande steden. Zelfs na verkondiging van een staakt-het-vuren blijft hij kogels in lichamen van onschuldige mensen pompen. Hoe het momenteel verloopt op andere planeten? Killzone 3 biedt het antwoord.

De geschiedenis tussen de bewoners van de planeet ‘Helghan’ en de ISA gaat niet over rozen. Deze Helghast zijn van plan de aarde te veroveren, wat die dappere soldaten van de ISA niet kunnen negeren. Dus ontstaat er een grote oorlog tussen de twee. Deze oorlog is natuurlijk al lang bezig en is in het derde deel van de serie alleen maar geëscaleerd. Het is voor de resterende leden van de ISA nu meer een zaak de oorlog te overleven dan hem te winnen. De Helghast hebben namelijk deze keer het groot geschut uit de kast gehaald. Wapens die met groene lasers mensen inwendig doen exploderen zijn nog maar het topje van de ijsberg. Hoofdpersonages Sevchenko en Rico proberen zich in het spel door de hordes Helghast te wurmen en de massavernietigingswapens tegen hun te keren.

Het moge met deze situering duidelijk zijn dat men - in tegenstelling tot de eerste twee Killzone delen – in Killzone 3 de klemtoon heeft gelegd op verhaal. Dit wordt vanaf de eerste minuut al duidelijk, want de game berust hevig op langdradige, maar knappe en goed ingesproken cutscenes. Deze cutscenes mogen er dan puik uitzien en geven het verhaal een extra laag diepte, over het algemeen zijn deze toch vrij storend. Doordat je voortdurend uit je actie wordt gehaald door een langdradige cutscene, bezit Killzone 3 geen evenwichtig tempo. De cutscenes breken de intense en adrenalinepompende actie in tweeën, in tegenstelling tot een Call of Duty die je tijdens het spelen instructies geeft en je de grote cutscenes tijdens het spelen meegeven. Het verhaal zelf komt erg traag op gang, wat nog meer vragen bij je oproept van waarom deze game toch zoveel cutscenes toont. Wat verder in het spel echter wordt het verhaal interessanter en merk je dat het toch wel niet slecht in mekaar zit. Een grote domper is wel het afschuwelijk slappe, en goedkope einde.

Gameplaytechnisch weet Killzone 3 gelukkig wel te overtuigen. De Single Player van Killzone 3 biedt veel variatie, intense actie en een groot aanbod aan brute wapens om je slachtoffers aan gort te schieten. In elk hoofdstuk van het spel zul je de gebruikelijke shootout en infiltratiemissies tegenkomen, maar ook voertuigmissies zijn in Killzone 3 in grote mate aanwezig. Elk hoofdstuk zul je telkens één verschillend voertuig mogen besturen. Onder andere jet packs, gevechtsrobots, sneeuwauto’s en ruimteschepen zijn tot je beschikking. Dit heeft zowel goede als slechte punten. De meeste van deze voertuigen zijn erg overpowered, en dus veronderstellen de makers dat je met dat ding hordes vijanden kan neermaaien. Echter is dit vaak niet zo leuk om te doen, aangezien deze hordes vijanden je langs alle kanten met raketten en miniguns zullen belagen, wat vaak resulteert tot een anarchie op het scherm. Hiermee bedoel ik dat je niet zal weten van welke kanten je allemaal beschoten wordt, en je nog voor dat je je omgedraaid hebt al dood neer zult ploffen op de grond. Erg jammer, want veel van deze voertuigen zijn leuk om te besturen, en bieden enigszins verfrissing van de gebruikelijke schietscènes.

Guerilla Games heeft in tegenstelling tot de twee vorige games, de omgevingen in Killzone 3 goed weten te variëren. Zo zul je door een jungle, een wapenfabriek, een ruimteschip en meer moeten rondlopen. Ook aardig is de interactie die je met de omgevingen vaak moet leggen. In het jungle level moet je bijvoorbeeld goed gebruik maken van de planten om omgezien langs je vijanden te sluipen, waar je in het ruimteschip gebruik moet maken van het gebrek aan zwaartekracht om je vijanden door de lucht te doen vliegen. Dit is een sterk punt van Killzone 3, aangezien het verder niet veel nieuws doet ten opzichte van andere shooters. Bovendien waren de karige omgevingen een nadeel in Killzone 2, dat Guerrila Games dus op een uitstekende wijze heeft aangepast.

Een ander groot kritiekpunt op Killzone 2 was de ietwat stroeve besturing. Deze is beter in Killzone 3, maar is toch niet helemaal perfect. De besturing blijft stroever dan Call of Duty of Crysis 2, maar na wat gewenning werkt het prima. Mocht de besturing je niet bevallen, kan je altijd nog terugvallen op de Playstation Move, waarmee het precies werkt alsof je op de Wii een shooter zou spelen. Erg goed dus. Heb je eventueel ook een 3D TV in huis, kan je Killzone 3 in 3D spelen. Leuke extra’s dus voor degene die ze hebben. De mensen die geen 3D TV in huis hebben hoeven niet te treuren, want Killzone 3 is ook in 2D één van de mooiste FPS beschikbaar op de Playstation 3. Ook betreffende geluidseffecten en muziek is Killzone 3 lang niet slecht, met uitzondering op een aantal wapens die klinken alsof het waterpistooltjes zijn.

Mocht je de zes à zeven uur lange Single Player van Killzone 3 uitgespeeld hebben, dan wacht er nog een uitgebreide Multiplayer op je. Deze mode weet zich goed te onderscheiden van Call of Duty, maar kent ook zijn schaduwkanten. Zo is het mapdesign in Killzone 3 ronduit slecht te noemen. Van de acht maps beschikbaar in de game zijn er slechts twee of drie interessant. Gelukkig zijn deze maps dan ook echt van een sterk niveau. De rest daarentegen is slecht, doordat er op vele porties van de map vaak niemand speelt. Hierdoor is er vaak één groot slagveld, waar het wel eens één dikke pot nat kan worden. Ook de balans in de Multiplayer van Killzone 3 is matig. Vaak heb ik voorgehad dat er één team het andere domineerde en dus overal Sentry Guns plaatste aan een spawnplek, zodat je niet weg zou kunnen lopen. Qua spawnplekken is Killzone 3 gelukkig beter dan Call of Duty, aangezien je net als in de Battlefield games je eigen spawnplek uit kan kiezen.

Is de Multiplayer daarom slecht? Integendeel, er zijn ook wat pluspunten te noemen die de game op vlakken beter maakt dan Black Ops. Ten eerste: de hit box detection. Hiermee bedoel ik dus de plekken waar je een tegenstander kunt raken en killen. In Black Ops kon dit bij vlagen dramatisch slecht registreren, maar bij Killzone 3 heb ik hier nooit last van gehad. Het gebruik van killstreaks is iets dat bij de shooters van tegenwoordig vaak niet mag ontbreken, maar Killzone 3 biedt een leuk class systeem dat hiervoor compenseert. Zo zul je per class een bepaalde gave krijgen die erg goed van pas kan komen. De engineer class geeft je een sentry gun, de infiltrator class geeft je een vermomming en de marksman class geeft je een onzichtbaarheidsmantel bij het snipen. Een soortgelijk systeem aan Battlefield: Bad Company 2 dus, maar toch met meer diepgang. Ten slotte krijg je per level dat je stijgt een ‘career unlock’, die je wapens en upgrades van gaves kan doen vrijspelen. Dit zorgt ervoor dat de Multiplayer best verslavend kan zijn, mits je op de juiste maps met de juiste spelers speelt natuurlijk.

Conclusie en beoordeling

Killzone 3 maakt de hoge verwachtingen niet waar, maar weet toch een goede shooterervaring te bieden. De shooter mag dan wel behoorlijk generiek zijn en weinig origineels bieden ten opzichte van een Call of Duty of een Battlefield, de acceptabele lengte en de goede variatie zorgen ervoor dat het toch fris aanvoelt. Het verhaal is aardig, maar het is jammer dat het in plaats van midden in de actie in cutscenes moest worden weergegeven. Dit breekt namelijk het anders goede tempo van Killzone 3. Op Multi Player vlak is het meer een kwestie van speelstijl. Killzone is namelijk een veel tragere game dan Call of Duty, maar kent veel minder frustrerende punten dan deze shooter. Het slaagt er hierdoor wel in om een aardige, op zichzelf staande Multiplayer mode te leveren, ondanks het slechte mapdesign.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Audiovisueel erg goed
  • D en Move zijn leuke extra's
  • Gevarieerde Single Player
  • Betere besturing...
  • Aardig verhaal...
  • Goed doordachte Multiplayer
  • Minpunten
  • maar nog steeds niet perfect
  • maar een zeer zwak einde
  • Doet weinig nieuws
  • Cutscenes doorbreken het tempo

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • mooi

  • Ja terecht he. Starcraft is voor hen meer dan een game, het is net als een geloof. De ultieme winnaars worden altijd geprezen als goden. This will be their new bible :P

  • Raar, want ik dacht dat Zuid-Korea daar de land voor was.

    Maarjah

  • Wow! Kromme zin.

    Wel goed ja, Starcraft owned :D

  • @ Vega 05: Neuh, das niet zo. Maar waar in Nederland de nationale sport voetbal is, en in Amerika honkbal of american soccer oid, is dat in Zuid-Korea Starcraft.

  • Grappig :P!

  • Whaha veet!!

  • Lol

  • Leuk voor hun dan…?

  • Mooi!

  • Lol

  • haha , leuk

  • lol

  • Wel leuk zulke dingen want dan zie je echt wat voor impact Starcraft daar in Zuid-Korea heeft

  • whahaha lol!!

  • Whaha :P als je het zo moet leren =D

  • enne…andersom?

  • ik zou wel anderdsom willenis wel handig als je chinnees gaat halen

  • Grappig, zitten ze daar straks allemaal aan de StarCraft. :') haha.

  • Das wel leuk gedaan.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren