1. Might & Magic: Clash of Heroes (NDS)

Might & Magic: Clash of Heroes (NDS)

Hoewel de Might & Magic-serie al ruim twee decennia bestaat, zal de gemiddelde DS-gebruiker er weinig kennis van hebben. Gelukkig voor hen heeft deze spin-off dan ook weinig van doen met de vorige games en is Clash of Heroes prima te spelen zonder enige voorkennis van de serie.

Clash of Heroes begint in een ogenschijnlijk vredig bos waar drie families samenkomen om belangrijke zaken te bespreken over een zwaard die demonen kan beheersen; geen overbodige luxe nu de grens met de onderwereld begint te vervagen en demonen deze wereld binnendringen. Maar nog voor het overleg goed en wel kan beginnen worden de aanwezigen aangevallen door demonen. Terwijl de volwassenen één voor één omkomen kunnen de kinderen via een magische poort ontkomen. Het toeval wil echter dat ze allemaal ergens anders terecht komen.

De wereld van Clash of Heroes, Ashan, is onderverdeeld in vijf regionen, en niet geheel toevallig komt ieder van de kinderen terecht in één van deze totaal verschillende werelden. Op deze wijze is het spel opgesplitst in vijf verschillende campagnes, die uiteraard allemaal het verhaal van hun hoofdpersoon belichten. Ieder van hen heeft zijn eigen vaardigheden en kenmerken die naar boven komen tijdens de vele gevechten.

Grofweg driekwart van het spel bestaat uit vechten en ik ben blij te kunnen vertellen dat Clash of Heroes een mix van elementen uit puzzel- en strategie-spellen weet om te vormen tot een geslaagd vechtsysteem. Gevechten vinden plaats op een veld van acht bij zes vakjes waarop in het begin van het gevecht je eenheden willekeurig worden geplaatst. Eenheden komen in drie verschillende kleuren en vele verschillende types, maar ze zijn nutteloos zolang ze geen combinaties vormen. Door eenheden te verplaatsen dien je horizontale en verticale combinaties van dezelfde kleuren te maken om ze te activeren. Horizontale combinaties vormen defensieve muren om je eenheden te beschermen terwijl verticale combinaties offensief worden en je vijand na enkele beurten aanvallen. Middels goed nadenken kun je kettingreacties veroorzaken die je met extra zetten belonen.

Hoewel het doorgaans de bedoeling is de tegenstander (gesymboliseerd door een hoeveelheid hitpoints achter zijn eenheden) uit te schakelen krijg je af en toe een alternatieve opdracht voor je kiezen. Denk hierbij aan het raken van een specifiek punt in het veld of winnen in één beurt.

Win je een gevecht, dan krijgen jij en je eenheden ervaringspunten die je level en dus statistieken verhogen.

Hoewel het vechtsysteem in het begin even de nodige vragen zal oproepen zul je het in een mum van tijd doorhebben en blijkt het erg geslaagd en zelfs erg verslavend. Enige serieuze minpunt eraan is de geluksfactor die erbij komt kijken. Eenheden worden willekeurig geplaatst en regelmatig zul je meerdere beurten nodig hebben om ze zo te zetten dat je je sterkere eenheden kan activeren. Tijdens normale gevechten levert dit doorgaans hooguit wat tijdverlies op, maar bij gevechten tegen een eindbaas kan dit het verschil betekenen tussen winst en verlies.

Tweede minpuntje is de trial en error-stijl van de gevechten. Je kan voorafgaand aan een gevecht niet zien wat voor eenheden of level je tegenstander heeft. Gevolg is dat je regelmatig het onderspit zult delven tegen (vooral optionele) opponenten van meerdere levels hoger dan jij. Hoewel dit nauwelijks een spelbreker is, toch een puntje van kritiek.

Audiovisueel gezien zullen fans van het 16bit tijdperk zich direct thuis voelen in Clash of Heroes. Van de landkaart tot de animaties van je eenheden, alles doet wel erg veel denken aan wat je kent van de Super Nintendo. Of dat een compliment is, hangt volledig af van je eigen smaak. De muziek complimenteert de speel ervaring met bijpassende deuntjes, maar slechts weinigen daarvan blijven echt hangen wanneer het voorbij is. Al met al is er niets te klagen, maar wederom mogen fans van het 16bit tijdperk best een puntje er bij tellen op dit gebied.

Nog afgezien van de Campaign-mode, die vijf campagnes beslaat voor een totaal van ruim dertig uur, kent Clash of Heroes nog drie andere modes. Quick Battle en Multiplayer laten je met vooraf gekozen instellingen vechten tegen respectievelijk de computer of vrienden, en Tutorials laat je in acht delen rustig kennis maken met de grondbeginselen van het vechtsysteem.

Conclusie en beoordeling

Might & Magic: Clash of Heroes is een fijne combinatie tussen puzzelspel en RPG met een verrassend verslavende manier van vechten, maar niet geheel zonder imperfecties. Of de presentatie als plus- of minpunt ervaren word, ligt eraan of de speler het 16bit tijdperk een warm hart toedraagt.
7,3
Score
73
Score: 75
  • Pluspunten
  • Lange speelduur
  • Geslaagde mix tussen genres
  • Verslavend vechtsysteem...
  • Minpunten
  • met enkele minpuntjes.
  • Ouderwetse stijl kan mensen afschrikken

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Moet ik hier blij mee zijn?

  • @rivahe



    nee, ik ook niet XD

  • niks aan!!!

  • boeie

  • lolletje

  • Mag ook wel vind ik. Gewoon een goedmakertje omdat hij later uitkomt.



    Wil nog wel even zeggen dat de psp Carbon echt superslecht was online. Het kan wel vet worden als ze het dit keer beter doen. Ook vind ik dat de game online speelbaar is geen extra, dit was ook al het geval bijd e vorige twee delen.

  • Woop the fuckin doo!

  • Mooi!

  • vind het een stome game carbon was wel erg leuk

  • Nou nou, willen we dat wel? :P

  • Wow, echt iets waar iedereen op heeft gewacht.. .

  • Wel lol, maar doet dit nou echt het lange wachten, verzachten?

  • Nice, denk ik.

  • Oh, dat is wel beter voor diegene die em willen hebben dan.

  • Leuk voor de PSP-bezitters..

  • euh leuk die EA meuk?

  • Ik heb de game niet…

  • Mag ook wel…

  • 1 member heeft dit spel.

    +Voeg dit spel toe aan mijn collectie

    Veel plezier m'n beste ;).

  • ik vin most wanted tog nog de beste

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren