1. Tom Clancy's Ghost Recon: Shadow Wars 3D (3DS)

Tom Clancy's Ghost Recon: Shadow Wars 3D (3DS)

Zonder uitvoerig onderzoek te hebben gedaan naar launch line-ups in het algemeen lijkt het erop dat die van de Nintendo 3DS toch wel moet worden beschouwd als het absolute dieptepunt. Zelden werd er in zo’n korte tijd zo veel pulp uitgebracht. In arren moede – en omdat ik toch iets op mijn 3DS moest spelen – heb ik mij gewaagd aan Tom Clancy’s Ghost Recon Shadow Wars, een turn-based strategiespel à la Jagged Alliance en de spellen uit de X-COM-serie die ik destijds he-le-maal grijs heb gespeeld. En wat blijkt? Het valt stiekem best mee met de kwaliteit van die 3DS launch line-up!

Voor diegenen die niet zo bekend zijn met turn-based strategiespellen, een heel korte uitleg over het genre in zijn algemeenheid. Als speler heb je de beschikking over diverse karakters die allemaal over een aantal ‘action points’ beschikken. Jij mag vervolgens bepalen hoe zij die action points moeten besteden: door een vijand aan te vallen, door ergens naartoe te lopen, door een power-up te pakken etc. Zodra al je karakters door hun action points heen zijn, is het de beurt aan de tegenstander. Nadat de karakters van de tegenstander door hun action points heen zijn, ben jij weer aan de beurt en zo gaat dat een hele tijd door. Dit genre is dus niet weggelegd voor mensen die het van hun reflexen moeten (of willen) hebben. Voor de strategen onder ons daarentegen zijn turn-based strategiespellen zeker de moeite waard.

In Tom Clancy’s Ghost Recon Shadow Wars beschikken je karakters/teamleden (de ‘ghosts’) om het makkelijk te maken niet over action points. Toch is hun actieradius zeer beperkt. Het is dus zaak goed na te denken welk teamlid je welke orders geeft. Je ghosts kunnen iemand aanvallen, maar zij kunnen dat per beurt (in beginsel!) slechts één keer en kunnen na een aanval ook niet meer van plaats veranderen. Dat betekent dat wanneer de vijand een aanval overleeft, hij wraak zal nemen op zijn belager. Dit brengt onder meer met zich dat je zult moeten kiezen tussen een heel krachtige aanval van dichtbij waarna jouw teamlid een eenvoudig doelwit is of een wat minder krachtige aanval van verderaf, waarbij jouw teamlid wat beter beschermd is tegen een tegenaanval (bijvoorbeeld doordat hij achter een muurtje zit). Maar er zijn natuurlijk nog veel meer keuzes te maken. Het gaat een beetje te ver om alle mogelijke keuzes hier uitvoerig te bespreken, dus ik zal mij beperken tot een paar keuzes die direct voorvloeien uit de eigenschappen van je teamleden en hoe je die wilt gebruiken.

Je team bestaat uit zes verschillende ghosts die allemaal over een andere specialiteit beschikken. In een heel aantal missies zul je geen gebruik mogen maken van al je teamleden, maar zul je er bijvoorbeeld drie moeten kiezen. Het behoeft geen betoog dat je een missie heel anders zult moeten uitvoeren wanneer je kiest voor een scherpschutter, een sluipmoordenaar en een hospik, dan wanneer je kiest voor de engineer (die je meteen de beschikking geeft over een mini-tank), een soldaat met een zwaar machinegeweer en een iemand met een raketwerper. Ook kun je voorafgaand aan iedere missie per teamlid bepalen welke wapens en bepantsering hij/zij moet gebruiken. Kies je voor een dikker pantser of juist voor meer bewegingsvrijheid? Voor een wapen dat effectief is tegen menselijke tegenstanders of juist dodelijk is tegen machines? Voor een geweer dat heel krachtig is of op grotere afstand kan worden gebruikt? Kortom, keuzes te over die de manier van spelen ook echt veranderen.

Gaandeweg zullen je teamleden ook steeds krachtiger worden. Iedere missie die succesvol is afgerond, levert sterren op en met die sterren kun je je teamleden ‘upgraden’ (tot maar liefst 30 upgrades per teamlid!). Hoewel ik het heel positief vind dat je ghosts steeds meer mogelijkheden krijgen – waardoor het spel langer speelbaar blijft – vind ik het jammer dat je zo weinig vrijheid hebt bij het upgraden. Zo kun je een teamlid ongeacht het aantal sterren dat je hebt, maar maximaal van twee upgrades per keer voorzien. Het is dus niet mogelijk om bijvoorbeeld één superghost te maken. Dat wordt nog eens extra in de hand gewerkt doordat de upgrades niet allemaal direct worden vrijgegeven. Op het moment dat al je ghosts (ongeveer) over vijf upgrades beschikken, komen de volgende vijf vrij etc. Ten slotte is het zelfs niet mogelijk om te bepalen welke upgrade je kiest. De volgorde van de upgrades is namelijk ook al gegeven. Het is allemaal geen ramp, maar juist voor een strategisch spel zou ik wat meer keuzevrijheid bij het upgraden van de ghosts wel hebben kunnen waarderen.

De vraag is natuurlijk of alle keuzemogelijkheden (en het gebrek daaraan op sommige onderdelen) ook tot een leuke speelervaring leiden. Die vraag moet zonder meer bevestigend worden beantwoord. Op de standaard-moeilijkheidsgraad is het spel niet heel moeilijk, maar biedt het zeker in de latere levels genoeg uitdaging. Bovendien is het al ‘game over’ zodra één van je ghosts ook daadwerkelijk de geest heeft gegeven (flauw woordgrapje, sorry) en dat zorgt ervoor dat je altijd moet blijven opletten. Je spel tussentijds opslaan kan ook geen kwaad. Het is namelijk zwaar frustrerend om een hele missie opnieuw te moeten spelen vanwege een strategische blunder. Ik spreek uit ervaring. Verder is het jammer dat aan het verhaal weinig aandacht is besteed. Zonder te veel te willen verklappen, komt het er in feite op neer dat je achter twee slechteriken aanzit die iedere keer weten te ontkomen, zodat jij in een volgende missie weer iets hebt om voor te knokken. Weinig inspirerend dus. En dat terwijl de ‘campaign-mode’ toch zo’n dertig uur duurt. Ondanks het feit dat zowel je ghosts als je tegenstanders steeds sterker worden, blijft Tom Clancy’s Ghost Recon Shadow Wars niet eindeloos leuk. Na een uurtje of twintig (waarin ik mij echt prima met het spel heb vermaakt), wordt het te veel een herhaling van zetten. Een goed verhaal had die laatste tien uur wellicht nog wat draaglijker kunnen maken, maar zoals gezegd, is daarvan helaas geen sprake.

Conclusie en beoordeling

Tom Clancy’s Ghost Recon Shadow Wars is niet alleen een spel met een bizar lange naam, maar ook een met een extreem lange campaign-mode die helaas niet al die tijd leuk blijft. Dat ligt aan de afwezigheid van een pakkend verhaal en aan het feit dat de gameplay na een uurtje of twintig gewoon niet meer weet te boeien. Dat neemt niet weg dat die eerste twintig uur alleraardigst zijn!
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • veel keuzevrijheid
  • keuzes beïnvloeden spel daadwerkelijk
  • goede moeilijkheidsgraad
  • Minpunten
  • waardeloos verhaal
  • spel duurt veel te lang
  • zwak upgradesysteem

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • vet vet vet

  • Lame !!!

  • haha die foto's vooral die rechtse met die enorme hamer :D

  • Duuuude, die battle rifle is zo vet!

  • laat die rechtse nog altijd een stick zijn…

    de hamer ziet er wel wat anders uit

  • VET

  • Humor:D

  • vet

  • haha lache!

  • juist ja….

  • wtf sinds wanneer is die granaat zo groot?

  • De gravity hammer is niet echt goed gedaan. Hij moet langer zijn en een wat minder plastic look.

    De guns zien er wel mooi uit.

  • lomp

  • Vet, beetje grote spike grenade.. dat dan weer wel :p

  • lelijke wapens vind ik zelf

  • uh jaa.

  • @ Back2Murder, dat is dan ook geen granaat…

  • @ps360



    halo staat dan ook bekend om zijn niet heel originele look :)

  • Ziet er voor special effect studio nep uit.

  • @mensen die denken dat dat de hamer is in het rechter plaatje: jullie bent geen echte Halo fan en weten geen drol van Halo. Het rechter plaatje is overduidelijk een brute spike grenade.



    OT: Ik heb alleen geen flauw benul waarom ze zo'n grote nodig hebben… Verder ziet het er echt lache uit, gelukkig wordt deze film niet gemaakt door Uwe Boll…

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren