1. The Darkness (X360)

The Darkness (X360)

The Darkness: je werkt het beste als je in de schaduw bent, het is een goor en soms gruwelijk verhaal, en ook toevallig de naam van de demons die beslag hebben genomen van de binnenkant van jezelf. Ja, om verschillende redenen is The Darkness een perfecte naam voor deze first-person shooter van 2K en Starbreeze, de ontwikkelaar die verantwoordelijk is voor The Chronicles of Riddick. Gebaseerd op een stripboek van Top Cow, weeft The Darkness een interessant en authentiek verhaal van een maffioso op zoek naar wraak, samen met een buitenaardse kracht en met een onverzadigbare honger naar menselijke harten.

Het spel opent met een geweldige set dat de dingen meteen in beweging brengt. Je speelt als Jackie Estacado, een in New York gevestigde mob hit man op zijn 21ste verjaardag, en je bent net wakker geworden op de achterzetel van een rijdende cabriolet. Er is een geld-collectie deal mis gegaan, en je twee vrienden proberen te ontsnappen aan corrupte agenten, en blijkbaar kreeg je een klap ergens langs de weg. terwijl je meer en meer snelheid opbouwd langst de weg krijg je een shotgun in je handen en moet je de auto beschermen van het vijandelijke vuur. De auto crasht en uiteindelijk moet je te voet verder, en het verhaal begint zich te ontvouwen. Je oom Paulie, de leider van de criminele familie, is verdwenen uit het diepe, en vermoedt dat je een vals spel hebt gespeelt, en zet zich tegen je. Dus is het aan jouw om zijn plannen te dwarsbomen door verschillende ''moneymakers'' en ''moneymovers'' uit te schakelen. Als je dit doet, begint Paulie terug te slaan door het sturen van misdadigers, maar niet enkel naar Jackie maar ook naar zijn vriendin Jenny. Jenny is de enige persoon die iets betekend voor Jackie en echt belangrijk is. Gelukkig hoef je niet alles helemaal alleen te bevechten.

Al vroeg in het spel, is Jackie bezeten door The Darkness, een soort van parasitair schepsel dat met je spreekt als een demonische stem in je hoofd en manifesteert zich als twee demonische slangachtige aanhangsels die uit je schouderbladen schieten en op de zijkanten van de scherm komen te staan. Ze grommen als je ze tevoorschijn haalt, en na verloop van tijd zul je nieuwe vaardigheden voor die armen kunnen verdienen. The darkness geeft je een schild tegen beschadigingen, een beter zicht in situaties met weinig licht, en een beweging waarmee één van de slangachtige wezens op de grond laat gaan en de controle over nemen. Van daaruit kun je in ventilatiekanalen kruipen, rond sluipen, en vijanden doden met een beet aanval. Uiteindelijk krijg je geweren dat The Darkness 'energie gebruikt als munitie en een zwart gat dat alles en iedereen kan opzuigen dit vermakkelijkt het proces om je vijanden te kunnen doden. Het addertje onder het gras is dat The Darkness een beperkte hoeveelheid macht heeft, en al deze aanvallen uitlekken. Het vult wel automatisch bij als je in het donker gaat staan, waardoor je vele lichte plaatsen zult moeten vermijden of het licht gewoon kapot schieten.

Je selecteert je Darkness-krachten zoals je ook je conventionele wapens selecteert, met een simpele druk op een knop. Er zijn niet heel veel verschillende soorten geweren in het spel, en wat meer is, de dubbele pistolen waarmee je begint zijn ook het meest effectieve wapen van start tot finish. Je krijgt shotguns, assault rifles, en een auto-shotgun maar die is niet nauwkeurig genoeg om van veel nut te zijn. Het spel zijn auto-targeting lijkt automatisch naar het hoofd van je vijanden te gaan, en één schot uit een pistool is bijna altijd genoeg om hen af te maken. De kunstmatige intelligentie is niet altijd snel genoeg om te bukken en dekking te zoeken, en het spel is meestal een niet te grote uitdaging, zelfs niet op de hard moeilijkheidsgraad.

Het grootste deel van het spel vindt plaats in New York, en ondanks dat de wereld redelijk open is, is het verhaal toch strikt lineair. Je zult altijd weten naar waar je vervolgens moet gaan, en je krijgt een goed idee van hoe je er zou moeten komen. Als je toch uiteindelijk verloren raakt, dan zal je in het objective menu altijd kunnen zien waar je naar toe moet en het zal ook op de kaart verschijnen. Langs de weg, met name in twee van de game's actieve metrostations, zul je mensen in nood kunnen helpen. Dit geeft je een aantal extra missies om te spelen, en de meeste van deze lijken betrekking te hebben dat je ergens heen moet gaan en schieten en/of praten met iemand. Ze zijn meestal niet erg moeilijk, en er is niet echt veel van een beloning. Je zult er wel bonussen met vrijspelen van de meer dan honderd, die geven je een paar delen van de stripboeken, evenals veel van de concept art. Tenzij je een zwak hebt voor concept art of een echte achievements duivel bent die ze allemaal wilt hebben, kunnen de meeste van de extra spullen gewoon worden overgeslagen, maar de wereld ziet er zo leuk uit dat je misschien bij jezelf het verlangen hebt om zoveel mogelijk af te ronden alleen maar om meer tijd door te brengen in het spel. De verhaallijn heeft zeker een lange speelbaarheid, zelfs al speel je er gewoon doorheen zonder al de extra's vrij te spelen dan heb je nog steeds het gevoel dat het spel zijn geld zeker waard is. Dankzij een handvol van vooral onvoorstelbare sequenties en goed gemaakte plotwendingen, voel je je alsof je al heel wat tijd er hebt ingestoken en veel hebt gedaan nog voor je aan de laatste confrontatie zit.

Niet elk aspect van het verhaal is een winnaar. Er zijn een paar rare stukken in het spel, gezien de hoge kwaliteit van de rest van het spel. Bijvoorbeeld: je krijgt amper een mededeling van je vijanden over je toch wel unieke vloek, waardoor je je afvraagt of het onzichtbaar voor anderen is voor een goed derde van het spel. 'Hoe zou jij reageren als je een vent met gloeiende ogen en een bos van demonische tentakels die uit zijn schouders steken en die recht met twee pistolen op je afloopt?' En je komt in een filmpje waarin een karakter specifiek referenteert "die demon is ziek," dus daaruit blijkt dat iedereen jou toch kan zien, zouden dan sommige mensen normaal niet moeten wegrennen en schreeuwen als meisjes wanneer ze zien dat je de harten van hun vrienden aan het verpulveren bent? Zelfs burgers raken niet in paniek als ze een glimp van je krachten zien. Dit maakt dat sommige delen van het spel een beetje onsamenhangend aanvoelen, maar al met al, de actie en het verhaal zijn beiden zeer bevredigend. Het is vooral leuk om de harten van elke vijand die je moet uitschakelen op te eten, wat er ook af en toe voor zorgt dat de twee demon armen vechten voor het hart, heel leuk om te zien. raar genoeg wint de rechtse demon altijd, maar deze momenten zorgen ervoor dat The Darkness een uniek gevoel geeft tijdens het spelen.

Naast de single-player modus is er een acht-player online mode waarmee je de basis first-person shooter modi, zoals deathmatch, team deathmatch en capture the flag kunt bespelen. Je kan hetzelfde doen als in andere shooters zoals headshots en one-kill shots. je kan van een menselijke vorm overstappen naar een kleine demon: darklings genaamt, die zwak is en ongewapende, maar hij heeft een krachtige melee aanval en kan kruipen op muren en plafonds. Modes zoals survival play: je doel is hier om als laatste man over te blijven, en de dood van een Darkling maakt dat je lid wordt van de duistere kant. De online is meestal functioneel, maar het spel valt echt uit elkaar wanneer een speler is achtergebleven. Je bewegingen worden onregelmatig en het spel wordt in principe onspeelbaar. Als het werkt, is het een fatsoenlijke multiplayer, maar het voelt te overdreven aan. In staat zijn om daadwerkelijk een beroep doen op The Darkness en de bevoegdheden die je kreeg in de single-player zou cool geweest zijn, hoewel hals er acht spelers gebruik maken van een zwart gat op hetzelfde moment dan het een beetje te gek zijn geweest. Het is meteen duidelijk dat de single-player de ster van de show is.

Visueel is The Darkness voortreffelijk. Het heeft een zeer soepele framerate en een grote, mooie gedetailleerde wereld. Het gaat tot 1080p op zowel de Xbox 360 en de PlayStation 3. De textuur en duidelijkheid zijn zodanig dat er een geheime volgorde van telefoongesprekken zijn die je kunt beluisteren door het lezen van telefoonnummers van borden en flyers die opgemaakt zijn in de stad, die je kan gebruiken in de dichtsbijzijnde telefooncel. Het heeft ook een grote kunst-stijl. New York ziet er griezelig en stedelijk uit, met veel graffiti. En de Andere Wereld, waar je een beetje van je tijd gaat besteden, heeft een mooie helse look die geldt voor zowel de omgevingen en de vijanden die je ziet. De meeste van de animatie is goed. Ongeveer het enige teleurstellend aspect van de look van de game is dat de lippen van de mensen niet veel bewegen als ze spreken, waardoor een deel van de dialogen niet af lijken, maar dat is maar een klein probleempje in de game

De voice acting in The Darkness is universeel geweldig. Je komt tal van verschillende stemmen tegen zoals rappende gangsters, die klinken alsof ze recht uit één of andere boysband komen. Jackie zijn stem is perfect zoals het moet zijn een ''underdog'', maar hij toont nog steeds flitsen van kwetsbaarheid. En dan, natuurlijk, er is de stem van The Darkness, dat is supercreepy en perfect bij het geven van de angstkriebels. Zelfs de willekeurige mensen die je tegenkomt op straat hebben geloofwaardige stem optredens. De rest van de geluiden zijn ook zeer goed gedaan zoals bv: als je schade hebt en bijna dood gaat, dan gaan de dingen vertragen en beginnen te klinken alsof je onder water bent, dat is een mooi effect. De breuk en het kauwen van de twee Darkness koppen is erg cool. Het merendeel van de muziek in het spel is achtergrondgeluid spul dat helpt bij het opstellen van de juiste stemming.

The Darkness is beschikbaar op zowel de Xbox 360 en de PlayStation 3, en de verschillen tussen de twee versies(bij een vriend gezien) zijn vrij minimaal. De PlayStation 3-versie lijkt een iets beter kleur te hebben dan de 360 versie, maar de 360 versie ziet er een beetje scherper uit. En de Xbox 360-versie heeft achievements, en de PlayStation 3-versie heeft dezelfde taken, maar ze noemen accomplishments. Ongeacht hoe je ze noemt, ze zijn gelijkmatig verdeeld. Algemeen beide versies zijn aan te bevelen.

The Darkness komt van de vele verschillende onderdelen samen in een werkelijk geweldige manier. De geloofwaardigheid van de personages vermengd met deze helse demonische kracht passen perfect samen voor een interresant verhaal, de gameplay is erg bevredigend, ook al is het niet bijzonder uitdagend, en de presentatie is top. Als je een zwak hebt voor M-rated actie, en echt hoe kan je een spel met een menselijke hart etende demon dan overslaan? Dan zul je zeker The Darkness willen spelen.

Conclusie en beoordeling

The darkness is een top game. Met maar kleine minpunten, alles komt perfect samen en met de demon hoofden spelen blijft gewoon leuk. Er is een hele goede cast die heeft meegewerkt aan de stemmen enkel al daarvoor zou je hem moeten kopen gewoon omdat het zo episch is. Als je hem nog niet hebt raad ik je aan om hem zeker te kopen(nu hij nog maar tien of vijftien euro staat). Het is ook een goede voorbereiding op het tweede deel!
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • stemmen personages
  • visueel prachtig
  • darkness krachten
  • goed verhaal
  • menselijke harten verscheuren blijft leuk
  • goede sfeer
  • geluid algemeen
  • Minpunten
  • sommige wapens zijn te nutteloos
  • kunstmatige intelligentie
  • multiplayer
  • kleine onregelmatigheden
  • dark world te saai

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren