1. Batman: Arkham Asylum (X360)

Batman: Arkham Asylum (X360)

Arkham Asylum; de inrichting waarin Gotham's gestoorde criminelen worden opgesloten, en waar ze onvermijdelijk weer uit weten te ontsnappen. Wat dat betreft verschilt het niet zoveel van de gemiddelde TBS kliniek hier in Nederland. Nou ja, behalve dan dat je in de gemiddelde TBS kliniek niet gauw gestoorde clowns tegen zal komen. Eigenlijk is Arkham Asylum één grote verzameldoos van alle bad-guys uit het Batman-universum. En van alle superhelden heeft Batman waarschijnlijk de meest indrukwekkende tegenstanders. Het is dan ook niet vreemd dat Rocksteady Studios deze plek heeft gekozen als locatie voor Batman: Arkham Asylum.

Het is niet de eerste keer dat deze locatie een belangrijke rol heeft gespeeld in het Batman-universum. Zo verscheen er in 1989 ‘A Serious House on Serious Earth’. Deze graphic novel - die een overduidelijke inspiratiebron was voor deze game - was een reactie op de gewelddadige, meer realistische Batman verhalen van Frank Miller uit de jaren 80. In dit verhaal wordt Batman’s hulp gevraagd nadat - net als in de game - de inrichting is overgenomen door de gedetineerden. De essentie van het verhaal is dat een man die verkleed als vleermuis en gemotiveerd door een jeugdtrauma misdadigers op een gewelddadige manier te lijf gaat, in wezen niet heel veel verschilt van zijn tegenstanders. Er is één moment in Batman: Arkham Asylum waarin dit verhaalelement op een geweldige manier wordt vertaald naar de game. Laat mij in het kort dit moment beschrijven (spoiler waarschuwing). In de opening wordt ‘The Joker’ in een dwangbuis overgebracht naar zijn cel. Later beleef je als de Joker opnieuw dit gedeelte, alleen is het deze keer Batman die in de dwangbuis zit. Terwijl Batman wordt geanalyseerd door The Scarecrow (alias Jonathan Crane, een psychiater nota bene), realiseer je dat de grens tussen gemaskerde superheld en psychopaat eigenlijk flinterdun is (einde spoilers). Het is een memorabel moment omdat het iets over het personage vertelt en het op zo’n manier doet die alleen mogelijk is in dit medium.

Helaas is dit moment de uitzondering op de regel. De rest van het verhaal gaat vooral over The Joker die een leger van supersoldaten wil creëren. Het voelde allemaal wat cliché aan. Het is duidelijk dat de makers van Batman: Arkham Asylum grote fans zijn van Batman en het personage goed begrijpen, maar ik had het idee dat schrijver Paul Dini niet echt verder durfde te gaan met het verhaal. Het plot voelt wat inwisselbaar aan. Je zou kunnen zeggen dat ik te kritisch ben op het verhaal, dat het toch maar een game is. Het draait immers om de gameplay toch? Natuurlijk is dat waar, maar ik beschouw Batman als de één van de meest interessante superhelden. Een eenzame getergde superheld die geen superkrachten heeft en het meer moet hebben van zijn training en intelligentie. Hij is op vele verschillende manieren geïnterpreteerd door verscheidene schrijvers (en filmmakers), en dat heeft over de jaren heen een aantal geweldige verhalen opgeleverd. Paul Dini kreeg alle juiste ingrediënten voor een goed verhaal aangereikt, maar in plaats van een uitgebreid diner creëerde hij een fastfood maaltijd. Het is niet slecht maar ik had het gevoel dat er veel meer in had gezeten.

Gelukkig had ik dat gevoel niet bij de rest van de game. Waar eerdere pogingen om een goede Batman game te maken vaak resulteerde in een simpele beat’em up waarbij het alleen maar om het knokken draaide, is Rocksteady er in geslaagd een game te creëren die de verschillende elementen die Batman zo interessant maakt, weet te vertalen naar goede gameplay. De game bestaat eigenlijk uit twee verschillende gameplay elementen, namelijk stealth, en vechten. Laat ik beginnen met stealth. In de comics dood Batman geen tegenstanders en in de game is dit dus niet anders. Als je vijanden tegenkomt die bewapend zijn, zul je deze dus op een sneaky manier één voor één uit moeten schakelen. Je kan hier bij optimaal gebruik maken van de omgeving. Zo kun je vanaf een waterspuwer iemand vastgrijpen of getimede explosieven plaatsen om de grond onder iemands voeten op te blazen. Erg leuk detail is dat naarmate je meer mensen uitschakelt, de overgeblevene criminelen steeds banger worden. Sommigen beginnen zelfs wat paniekerig om zich heen te schieten. Als de scene in ‘Batman Begins’ hebt gezien waarin Batman vanuit de schaduw één voor één de bad guys uitschakelt, dan weet je wat ik bedoel. Dit soort momenten geven je echt het gevoel dat je een superheld bent.

Behalve deze stealth secties zijn er ook nog moment waarbij het neerkomt op een ouderwets potje knokken. Het vechtsysteem is perfect door zijn eenvoud. Je hebt één knop om te slaan, één om te counteren, en één knop om tegenstanders voor een paar seconden te verlammen. Hoe langer de combo, des te meer punten je krijgt en naarmate je meer punten krijgt kun je weer nieuwe gadgets en moves unlocken. Het is niet alleen leuk om te spelen, het ziet er ook nog eens heel erg tof uit doordat de animaties vloeiend in elkaar overlopen.

Naast de aanvaringen met de normale (al is ‘normaal’ een nogal relatief begrip in deze game) criminelen zul je het ook een aantal keren op moeten nemen tegen een eindbaas. Zoals ik al eerder schreef; er zijn een aantal geweldige schurken in het Batman-universum. Rocksteady heeft er voor gekozen om de wat meer fysieke tegenstanders in de game te stoppen. En ik kan dat op zich wel begrijpen. Je kan moeilijk iemand als ‘The Penguin’ in de game stoppen als eindbaas. Wat zou die nou kunnen doen tegen Batman? Klappen uitdelen met zijn paraplu? Daarom moet je het als Batman dus op nemen tegen onder andere ‘Bane’ (een gespierde gast in een Luchador pak), ‘Killer Croc’ (naam zegt genoeg), ‘Poison Ivy’ ( de roodharige chick die controle heeft over planten), The Scarecrow (gestoorde ex psychiater die een hallucinerend gas als wapen gebruikt) en uiteraard ‘The Joker’. Helaas is niet elk eindbaas gevecht even episch. Neem nou bijvoorbeeld ‘Killer Croc’. Er wordt goed opgebouwd naar dit gevecht en vrijwel iedereen in de game is bang voor hem. Als je Dhr. Croc dan eindelijk tegenkomt hoef je hem alleen maar paar keer te raken met je batarang. Dat is niet mijn definitie van een episch eindbaas gevecht. Het voelt aan als een ruksessie zonder climax. Confrontaties met ‘Poison Ivy’ en ‘The Scarecrow’ zijn daarentegen beter uitgewerkt. Voor al de momenten waarbij je bedwelmd wordt door het hallucinerende gas van ‘The Scarecrow’ en de grens tussen nachtmerrie en werkelijkheid vervaagt, zijn erg memorabel.

Ook erg memorabel is de omgeving waarin de game zich afspeelt. Arkham Asylum voelt met zijn donkere gangetjes en vele waterspuwers erg gotisch aan, terwijl de sfeer op sommige momenten erg surrealistisch aanvoelt. Het is een beetje een combinatie tussen de gotische stijl uit de Batman films van Tim Burton en het experimentele artwork uit ‘A Serious House on Serious Earth’. Het leveldesign van het Arkham Asylum valt enigszins te vergelijken met de Metroid games, wat uiteraard als compliment kan worden opgevat. Net als in die games kun je nadat je nieuwe gadgets hebt weer nieuwe locaties bereiken. Ook bevat de locatie genoeg afwisseling om te voorkomen dat het eentonig aanvoelt. Verder zijn er in de omgeving ook nog souvenirs van ‘The Riddler’ te vinden. Met deze beeldjes kun je bonus content unlocken. Hoewel dit best aardig is kwam het bij mij over als een manier om de speelduur op een geforceerde manier te verlengen. Dat was nergens voor nodig want de game duurt ongeveer tien tot twaalf uur. En tijdens die tien tot twaalf uur beleef je een meeslepend singleplayer avontuur die ik samen met InFamous tot één van de beste superhelden games van deze generatie beschouw.

Conclusie en beoordeling

Batman Arkham Asylum is wat mij betreft de beste Batman game ooit. Gezien de eerdere Batman games zegt dat misschien niet zo veel, maar ook als je het vergelijkt met soortgelijke games die niet gebruik maken van de Batman licentie is het een een absolute topgame. Het is een game die verschillende gameplay elementen op voortreffelijke wijze weet te combineren met het Batman-universum. Bring on the sequel!
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Stealth gameplay is goed uitgewerkt
  • Goed vechtsysteem
  • Erg sfeervol
  • Minpunten
  • Verhaal had beter gemoeten
  • Eindbaas gevechten zijn niet allemaal even episch

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Screaming at the sky, the clouds gather as clyde mathers and bonnie jade

  • klinkt interessant:P ff afwachten dan maar:P

  • Total Overdose was wel melig, ben hier wel benieuwd naar.

  • een .45 is altijd goed.

  • .45 lekker kaliber knal je zo iemands kop er mee af, maar vind het fatih gedeelte wat minder.

  • Lol

  • Het heeft potentie…

  • Laat maar komen…

  • Hmm lijkt me maar niks..

  • I love coop

  • afwachten maar………..

  • Een co-op game, dat klinkt wel goed

  • We zullen zien

  • Klinkt goed, dus wachten op de eerste beelde dan.

  • Lol, ben benieuwd.

  • Aparte titel. Maar we zullen zien hè, wat hier van komt.

  • Apart maar ik hou wel van aparte games. Laat maar komen!

  • Aparte titel, maar ff kijken.

  • Kane & Lynch maar dan als de goodguys:P

  • Ben heel benieuwd.



    @Kwakje, nice 666 IGS, sounds pretty evil.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren