1. Assassin's Creed II: Discovery (NDS)

Assassin's Creed II: Discovery (NDS)

Oog in oog stonden ze daar, in het wondermooie Italië. Beide onopvallend, zonder al te veel franje. Ze waren bloedserieus en zagen er erg zelfverzekerd uit. Als ogen konden doden was Wereldoorlog III al een feit. Het werd stilaan tijd om toe te slaan, de genadeslag moest en ging er komen. Maar van wie, Altaïr of Ezio? Ondertussen luidde het twaalf uur, geen van beide gaf een krimp. Zo stonden ze daar nu al uren, elk met een mes en een pak frustratie in de hand. Opeens gebeurde het onverwachte, Ezio anticipeerde met… een koekje??? Ooit gevonden in een doos, maar nooit volledig opgegeten. Altaïr stond erbij en keek ernaar. Zijn lust naar het koekje werd steeds groter en groter. Hij rook, sloot z’n ogen en een seconde later was zijn leven voorbij. Altaïr viel op de grond, Ezio trok z’n mes uit het lijk en nam afscheid met de zin: “Het tweede deel moet en zal beter zijn, met of zonder koekje!”

En zo geschiedde het, Ezio was het nieuwe hoofdpersonage in het tweede deel van Assassin’s Creed voor de DS. Discovery genaamd, wat ook een logische keuze bleek binnen mijn fantasiewereldje. Ezio had vermoedelijk ongeveer één jaar geleden deze pagina ontdekt en had hierdoor geen andere keuze dan wraak te nemen op z’n voorganger. De bewegingen moesten beter, alles verliep veel te stroef en kwam geforceerd over. Ook was hij niet te spreken over Altaïr’s finishing moves, ze waren veel te repetitief en werden amateuristisch uitgevoerd. Ezio wist dus wat hem te doen stond: de game op een fatsoenlijk niveau brengen dat de serie eer aandoet en tegelijkertijd ook een schepje vernieuwing brengen. Vooral dat laatste was van levensbelang, want Assassin’s Creed: Altaïr’s Chronicles was op het gebied van variatie niet eens het vermelden waard. Ezio dacht lang en hard na en kwam uiteindelijk met volgende conclusie op de proppen: Assassin’s Creed in een Action/Adventure-stijl werkt blijkbaar niet op de DS, dus waarom maken we er geen platformer van, nietwaar? Aanvankelijk waren de ontwikkelaars hier niet echt blij mee, maar na één glimp te hebben opgevangen van het mes waarmee Altaïr werd omgebracht was iedereen ermee eens dat er maar één ding op zat: een platformer in elkaar steken.

Geen gemakkelijke opdracht leek me zo, de serie stond immers bekend om z’n mooie, uitgestrekte omgevingen die zelfs wereldreizigers de mogelijkheid gaven om te verdwalen. Discovery was dus verplicht om zich op andere opzichten te laten gelden, zonder daarbij het gevoel van vrijheid te verliezen. Dit was dan ook de perfecte gelegenheid om de graphics een geslaagde facelift te geven. De omgevingen worden eerst en vooral groter afgebeeld dan in z’n voorganger, waardoor het oog voor detail aanzienlijk is gestegen. Zo worden potten afgebeeld als ronde voorwerpen in plaats van een afgeronde pixel en worden mensen stilaan herkenbaar aan hun gezichtsbouw. Het kan natuurlijk nog bijlange niet tippen aan de consoleversies, maar deze stap vooruit levert wel heel wat meer sfeer op. Men weet Italië en omstreken op een zeer realistische wijze neer te zetten zonder dat de frame rate hieronder moet lijden. Verder weten ook de animaties zich te onderscheiden van z’n voorganger. Door enkele goed getimede slagen uit te voeren krijg je een leuke cutscene te zien waarin Ezio z’n tegenstander op indrukwekkende wijze met de grond gelijk maakt. Jammer genoeg zijn deze cutscenes niet talrijk genoeg om te kunnen spreken over een fantastische toevoeging, maar een leuke gimmick is het wel.

Ezio weet niet alleen de aandacht te trekken door z’n aardige graphics, ook op het gebied van sound weet hij de game naar een hoger niveau te tillen. De game maakt namelijk gebruik van stemacteurs die elk personage een eigen stemgeluid bezorgt, een weinig geziene feature in een DS-game. Deze stemacteurs doen dit redelijk tot zeer goed, wat ook hier de sfeer enkel maar ten goede komt. Dit is trouwens een geschikte toevoeging binnen de game, eerst krijg je wat actie voorgeschoteld waarna de personages met behulp van dialogen het verhaal verder vertellen. Het is in de loop der jaren zo’n vast stramien geworden in de serie waardoor eraan ontkomen geen optie meer is. Jammer genoeg blijkt dit ook het geval te zijn bij de diversiteit dat het spel ons opnieuw niet weet te brengen. Voor de zoveelste maal van een bewaker vernemen dat hij een assassin heeft gezien kan je al snel op de heupen krijgen. Het gevolg, een volumebalkje dat het cijfer 0 aangeeft en een gemis aan geluidseffecten en dialogen. En laat dat laatste nu net hetgeen zijn waar een ontwikkelaar zo veel geld in heeft gestoken, want acteurs moeten ook betaald worden!

Daarnaast moeten ook nog programmeurs, level-designers en vele andere functies gevoed worden met een wedde, en een groot deel daarvan hangt af van hoe de gameplay in elkaar steekt. Deze werkt redelijk tot goed, maar kon op bepaalde momenten nog wat beter uitgewerkt worden. Zo heb je nu de mogelijkheid om tegenstanders die zich op de daken bevinden gezwind een toontje (welnu, een verdieping eigenlijk) lager te laten zingen. Leuk gevonden, maar daar blijft het wel bij. Ook de finishing moves zijn nog altijd in het spel te vinden, maar dan wel op een iets uitdagendere manier in het spel verwerkt. Eens je in contact komt met een tegenstrever, moet je op het juiste moment de block-knop indrukken, waarna Ezio zijn duivels ontbindt. Een slag, een stoot en een welgemikte dreun op hun edele delen blijken al snel een efficiënte manier om een tegenstander tegen de grond te krijgen. Verwacht geen grootse gevechten met alles erop en eraan, want dat blijkt ook voor Ezio iets te hoog gegrepen. Wat daarentegen wel van partij is zijn de stealth-missies. Hierbij is het de bedoeling dat je ongezien een volledig level doorkruist door gebruik te maken van je omgeving. Zo kan je je verschuilen in de befaamde hooibalen uit de consoleversies of je verbergen achter een onopvallend muurtje. Toch blijf je ook in deze missies op je honger zitten. Doordat men ervoor gekozen heeft om er een platformer van te maken is er geen sprake meer van interactie met het gewone volk, enkel vijanden zullen de revue passeren. Dit leidt al snel tot herhaling, verveling maar vooral: teleurstelling.

En die teleurstelling kan doorgetrokken worden op het vlak van herspeelbaarheid. Ook Ezio blijkt weinig tot geen problemen te hebben met z’n tegenstanders, waardoor de game in zo’n vier uur is uit te spelen. Dit is een zware domper op de feestvreugde, want in vergelijking met Altaïr’s Chronicles kan je stellen dat er ook op dit vlak geen verandering is ontstaan. Van A tot Z blijft deze game hetzelfde van je verwachten: eerst wat vechten, dan wat sluipen en hierna (hoe kan het ook anders) weer overgaan tot de strijd. En laten we dan nog even halt houden bij de letter E, want deze blijkt niet enkel te staan voor Ezio, maar ook voor ego. Vrijwel om de twintig virtuele meters kom je namelijk een “WANTED!”-poster tegen met zijn gezicht erop. De bedoeling is om tien van deze posters te verwijderen, waarna je beloont wordt met een nieuwe levensmeter. Een slechte beloning lijkt me zo, want zelfs zonder deze extra health kan je probleemloos de game uitspelen. En eens je de credits in beeld ziet verschijnen is de game weldegelijk op z’n einde. Ook in dit deel zijn er immers geen multiplayer en unlockables te bespeuren. Jammer maar helaas, men is er voor de tweede keer niet in geslaagd om een volwaardige Assassin’s Creed voor de DS te maken…

Conclusie en beoordeling

Maar de stelling van Ezio is wel werkelijkheid geworden! Dit is inderdaad een betere game dan z’n voorganger, maar toch zijn er nog altijd een aantal aspecten die voor verbetering vatbaar zijn. Zo is er weinig variatie in de levels aanwezig en kan je de herspeelbaarheid vergelijken met een plasje water, helemaal niets dus. Toch kunnen we ons optrekken aan de gedetailleerde graphics en de goeie stemacteurs die de sfeer goed weten over te brengen. Verder weten ook de finishing moves van Ezio mij te boeien. Een tegenstrever alle hoeken van de kamer laten zien geeft absoluut een meerwaarde in de game. De stealth-missies zijn daarentegen ontgoochelend, gedeeltelijk door de keuze voor een platformerstijl en het gemis aan interactie met het volk. U hoort het al, het zijn een heleboel plus- en minpunten plakkend aan elkaar, met als resultaat dat Assassin’s Creed: Discovery voor de meeste gamers met de hakken over de sloot in de ‘aanschafbare games’ terechtkomt.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Gedetailleerde graphics
  • Goeie stemacteurs…
  • Snelle gameplay
  • Finishing moves
  • Minpunten
  • die overschaduwd worden door herhalende uitspraken
  • Weinig tot geen variatie
  • Stealth-missies
  • Te korte speelduur
  • Geen unlockables en multiplayer

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • hahaha lol, the office ruled

  • Bam bam bam!

  • \"what makes you think i'm unarmed?\" xD

  • Whahah ik vind die gasten van Pandemic echt geniaal!

  • leuk hoor:P

  • \"Daarnaast moeten we helaas melden dat we te voorbarig zijn geweest met het bericht over de releasedatum van de game. Mercenaries 2 komt dus niet op 28 februari, maar ergens later dit jaar. \"



    Erg jammer dit, het is zeker nog niet bekend wanneer ie dan precies komt?

  • whahaha, echt geniaal!

  • wel grappig, ik heb dit filmpje alleen al een maand gelden gezien…

    echt serieus niet een paar dagen maar echt een maand

  • The Office (US) is idd een geniale serie!

  • hahaha lache. xD

  • Haha lol xD

  • Schitterend!

  • \"What's makes you think I'm unarmed… 0_o\" Dikke humor!!

  • deze stond 2 weken geleden op gametrailers.com al :P maar maakt niet uit altijd lachen xD! er zijn trouwens nog 3 vervolgenvan dit filmpje. En WTF!? NEE NIET NÓG LATER! Man… nouja, hoe later ie komt hoe beter de game. Komt ie nog wel in Q1?

  • @ bigbossakajack



    Boeie dat jij hem al hebt gezien.. al dat gezeik altijd over dat IG laat is.. Er zijn ook mensen die niet de hele dag het hele internet afspeuren zodat ze een tijdje later op InsideGamer kunnen zeggen dat ze laat zijn met het nieuws..



    @ topic/filmpje



    mooi man :P echt humor :D




  • Ahh, voelt wat ongemakkelijk xD

  • Haha, lol. Bam bam bam! What makes you think I'm unarmed? XD

  • \"Euhm… could you take out everybody out in the room, euhm… unarmed?\"



    \"What makes you think I am unarmed?\"



    Hahaha


  • pandemic heeft opzich wel vette humor ><!

  • HAHA funny

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren