1. Heavy Rain (PS3)

Heavy Rain (PS3)

Soms heb je een apart gevoel bij games, dan wil je die game elk moment in je console proppen. Je denkt hele tijd maar aan die ene game. Op school, voetbaltraining of bij vrienden. Je wilt eigenlijk zo snel mogelijk naar huis. Je wordt zo opgezogen in het verhaal dat het net lijkt of je er zelf in zit. Je wilt gewoon elke minuut vrije tijd besteden aan die game. Dat gevoel kreeg ik bij Heavy Rain, iets wat ik nog niet eerder gevoeld had bij een game.

*SPOILER ALERT*: Een recensie over Heavy Rain schrijven zonder te spoilen was bijna onmogelijk, maar ik denk niet dat iedereen die hem zou willen spelen dat wel al gedaan heeft. Anders zou ik de volgende alinea overslaan, omdat daar wat kleine spoilers staan.

Ik kan je nu al zeggen: Heavy Rain is een game die niet voor iedereen is. Sommige mensen vinden het saai, te weinig actie. Maar voor sommige mensen is deze game een toegang tot een nieuw geweldig genre, zo geld ook voor mij. Het gevoel dat je bij Heavy Rain krijgt, krijg je maar bij weinig games. De emotie die bij je los komt, de woede en belevenis. Je leeft zo mee met de hoofdpersonages dat je op het moment van de ontknopingen als een gek met die controller zwiept en zwaait, terwijl het niet eens nodig is. De interessantste hoofdpersonage vind ik Ethan Mars, die steeds meer in de problemen komt. Na zijn eerste zoon te hebben kwijtgeraakt, gescheiden van zijn mooie vrouw en verhuisd van een moderne villa naar een middenstandswoning. Dat is nog niet alles, Ethans andere zoon verdwijnt opeens op klaarlichte dag. Later blijkt dit het werk van de Origami-Killer, een seriemoordenaar die jongens tussen de negen en dertien laat verdrinken in regenwater. Namens Norman Jayden, een dopeverslaafde van de FBI, doe je onderzoek naar de verdwijning. Ook Scott Shelby, privé-detective, doet onderzoek naar de zaak en een journaliste genaamd Madison Paige wil over deze moorden de primeur hebben en lijkt hier alles voor over te hebben.

Spelenderwijs kom je steeds meer te weten over het verhaal. In het begin is het allemaal wat vaag, maar hoe verder je komt hoe meer puzzelstukjes op hun plaats vallen. De makers van Heavy Rain, Quantic Dream, hebben dit perfect gedaan en weten zo steeds meer spanning op te bouwen. Een nadeel hiervan is echter wel dat je door het saai begin heen moet bijten. Spelen met de kinderen, de tafel klaarzetten en een luier verschonen, allemaal scènes die je wel zou willen overslaan. Maar eenmaal het verhaal uitgespeeld snap je waarom je deze scènes hebt gespeeld en ben je daar ook blij om.

Tijdens het spelen van deze game kreeg ik emoties die ik nog nooit had gevoeld bij een game. Dit komt deels omdat ik nog niet veel games heb gespeeld, maar ik denk dat meerdere deze mening delen. De beelden die je over je scherm ziet rollen met de gecombineerde muziek waar je bijna van gaat huilen en die ook nog is op het perfecte moment word ingezet zijn werkelijk subliem. Woede, angst, verbaasdheid en medelijden, je voelt het allemaal.

Al die emoties en dat prachtige verhaal is zeer leuk, maar hoe zit het met de gameplay? Het lopen door middel van R2 is in het begin onwennig, maar stoort niet. De manier waarop je loopt is niet echt mooi geanimeerd, maar die tijd is duidelijk wel in de gezichtuitdrukkingen gestoken, waar ik straks wat over vertel. De Quick Time Events die je moet uitvoeren zijn goed bedacht en passen bij de beweging die je moet maken. Zet alleen de moeilijkheidsgraad van de QTE’s niet op moeilijk want dat is het spel bijna onspeelbaar. Zelfs op normaal heb je soms moeite om de goeie beweging te maken of de juiste knoppencombinatie te maken. Ik denk dat dit niet alleen bij mij was, maar heb het al van meerdere mensen gehoord. Als je toch koppig bent en gewoon op moeilijk gaat spelen, heb je grote kans dat je eindigt met een of geen personages meer in leven, want dit is geen Call Of Duty waarbij je even vanaf je vorige checkpoint begint als je dood gaat, elke keuze is onwisbaar en zal de rest van het verhaal beïnvloeden.

En dat is nou net waar Heavy Rain grotendeels om draait, om keuzes. Elke keuze kan voor een ander einde zorgen, maar de keuzes zijn niet zo groot dat er totaal andere missies komen. Het grootste verschil is het eindfilmpje op het laatst waarin CNI even samenvat wat er is gebeurd. Wel krijg je ‘meer’ missies als je alle personages in leven houd. Zo miste ik in mijn eerste playtrough verschillende missies van Norman Jayden, omdat ik werd gedood in een redelijk vroeg stadium van de game. De replay value van Heavy Rain wordt wel verlengd door de verschillende eindes, maar de tweede playtrough is veel saaier, omdat je de ontknoping van het verhaal al weet en de spannende momenten eigenlijk niet meer spannend zijn. De enigste reden voor mijn tweede playtrough was het behalen van wat trophies, maar dan heb je het toch wel gezien.

Grafisch gezien is Heavy Rainmijlpaal te noemen. Zeker voor de tijd dat hij uitkwam, wat toch al een dik jaartje geleden is, zag het er fantastisch uit. De gezichtsanimaties zijn soms bijna foto-realistisch, al komen ze op sommige momenten niet helemaal goed over. De details zijn ook ongekend, vooral van de regen. De omgevingen zijn iets minder, maar er is gelukkig veel aandacht aan het lichaam van Madison besteed dus mij hoor je er niet over klagen. De al eerder genoemde muziek is ook prachtig en past helemaal in het trieste verhaal. Op de emotionele momenten gaat de muziek door merg en been. Nog een pluspunt te noemen is de Nederlandse voice-acting, wat het toch aantrekkelijker maakt voor Nederlandse gamers. De acteurs zijn goed, maar niet perfect. Dit hebben we in Uncharted 2 beter gezien. Voornamelijk de stemacteur van Norman Jayden vind ik niet echt geslaagd. Ook het camerastandpunt is soms niet echt handig en de manier waarop de personages lopen is ook niet echt briljant geanimeerd, maar dat mag de pret niet bederven. Ook had het wel iets langer mogen duren, maar dat komt omdat ik het zo een geweldige game vind.

Conclusie en beoordeling

Heavy Rain is een geweldige game geworden, maar die niet voor iedereen is. De grafische look, gecombineerd met het geweldige verhaal en de vernieuwende gameplay zorgen voor een regelrechte klassieker, die ik over tien jaar misschien nog wel is in mijn PS3 zal proppen om deze geweldige ervaring opnieuw te beleven.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Emotioneel verhaal
  • Grafisch prachtig...
  • Geweldige muziek
  • Verschillende verhaaleinden
  • Innovatieve gameplay...
  • Minpunten
  • Sommige voice-actors zijn niet echt goed
  • maar niet constant
  • die niet altijd goed samenwerkt met de camera
  • Manier van lopen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • dan maar hopen dat frontlines goed scoort…

  • Hm harde maatregelen, maar ja ze hebben gelijk als een franchise het niet meer doet moet die ofwel voorgoed of tijdelijk opgedoekt worden tot hij terug interessant wordt. Stuntman vond ik best nog wel een vermakelijk spel. THQ moet nu eenmaal als uitgever zien wat winstgevend is, ik vind het goed dat ze daarin eerlijk zijn en gewoon zeggen dat het flopte.

    Anderzijds hoop ik natuurlijk dat ze snel betere verkoopscijfers halen.

  • Vrij negatief vandaag heh THQ..:P

  • Jammer..

  • Stuntman was juist goed, Juiced daarin tegen niet. Door de zware concurentie zijn die games wat minder goed verkocht als ze dachten. Dus vindt de maatregelen niet erg gek.

  • Jammer van stuntman, vond het een erg vermakelijke game.

  • Ik krijg Juiced dan wel gratis maar het is idd niet echt denderend. Vooral de besturing van de auto's is erg onder de maat.

  • Jammer, 24 januari is een lekkere dag voor THQ

  • Zonde van stuntman!

  • Fuel of War vond ik tot nu toe zwaar tegenvallen.. GL

  • Juiced was gewoon schijt, en Stuntman te moeilijk voor de massa, al was dat wel een heerlijke game (vooral deel1).

  • Ik heb een demo gespeeld van Stuntman en ik vond van niveau wel goed, alleen sprak het me persoonlijk gewoon niet veel aan. Wss had THQ meer omzet verwacht van die games en dit was niet het geval, dus schrijven ze het af.

  • Volgens mij mag je nu 'tot nog toe' met een g schrijven. ;) Fuel of War vind ik vlees noch (kijk, dan is het wel met ch) vis trouwens.

  • Juiced was niet bijzonder en Stuntman té hardcore. Dat is het probleem…

  • Het zijn allebei net niet DE games.

  • Jammer van stuntman.

  • Ik vind Stuntman nog wel grappig, jammer.

  • thq sucks

  • Dat ze er nu pas niet meer in geloven ik zag het allang niet meer zitten.

  • Kijk nou een gedeelde mening. :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren