1. Last Window: The Secret of Cape West (NDS)

Last Window: The Secret of Cape West (NDS)

18 december 1980, middag.

Ik sta ergens in een straat geparkeerd en moet even weggedoezeld zijn. Ik word langzaam wakker en zet m’n buzzer aan, die ik achteloos naast me op de bijrijderstoel heb gegooid. Dit is de eerste keer in twee dagen dat ik ’m aan heb staan. Niet eerder dan dat ik het verdomde ding heb aangezet, begint het blikkerige geluid van het alarm rond te galmen in mijn auto. “Ik denk dat het niet onverstandig is om Ed even te bellen…”

Ik stap uit de auto en ga op zoek naar een telefooncel. Al lopend bedenk ik me dat het misschien beter is om dit baantje voorlopig nog een tijdje aan te houden en in m’n appartement te blijven. Mijn toekomst, daar moet ik op een later tijdstip maar eens goed over nadenken.

Op de hoek van de straat staat een telefooncel. Ik pak de hoorn op, haal het laatste kwartje uit mijn broekzak en draai het nummer van Red Crown. Terwijl de kiestoon overgaat, kan ik een diepe zucht niet onderdrukken. Ik wist toen nog niet dat binnen enkele seconden mijn leven voorgoed zou veranderen. Dat klopt. Ik wist verdomme helemaal niets… Ik wist niet dat Ed me inmiddels zo zat was dat hij op het punt stond me te ontslaan en ik wist óók niet dat er een huisuitzettingsbevel in mijn brievenbus lag, met het dringende verzoek mijn appartement vóór het einde van de maand te verlaten…

Cing’s ultieme zwanenzang

Dit zijn de eerste regels tekst uit Last Window: The Secret of Cape West voor de Nintendo DS, een spel dat zich misschien het beste laat omschrijven als een interactieve Amerikaanse misdaadroman met een knipoog naar de Amerikaanse ‘film noir’ uit de jaren ’40 en 50’. Last Window is het langverwachte vervolg op Hotel Dusk: Room 215 van de Japanse spelontwikkelaar Cing, bekend van juweeltjes als Little King’s Story voor de Nintendo Wii en Another Code: Two Memories en het hierboven al genoemde Hotel Dusk voor de Nintendo DS.

Bijna zag het er naar uit dat Last Window, in Europa althans, nooit het daglicht zou zien. Cing vroeg namelijk in maart 2010, kort na de Japanse release, faillissement aan, om niet lang daarna voorgoed haar deuren te sluiten. Nintendo besloot echter het spel alsnog in oktober 2010 in Europa uit te brengen. Last Window is hiermee één van de laatste grote titels die aan het einde van de levenscyclus van de Nintendo DS voor de portable console wordt uitgebracht en tegelijkertijd de ultieme zwanenzang van Cing.

Het verhaal

Net als in Hotel Dusk, kruip je in Last Window in de huid van Kyle Hyde, een 34-jarige ex-politieagent uit New York, tegenwoordig huis-aan-huis verkoper bij ‘Red Crown’, het bedrijf van Ed Vincent, een voormalig rechercheur uit Los Angeles en in het verleden bevriend met Kyle’s vader. Het verhaal speelt zich af in december 1980, een jaar na de gebeurtenissen in Hotel Dusk. Om Last Window te kunnen spelen, hoef je Hotel Dusk echter niet gespeeld te hebben, alle voor het verhaal van belang zijnde gebeurtenissen uit het eerste deel passeren namelijk de revue.

In het begin van het verhaal verliest Kyle zijn baan bij Red Crown en verneemt hij dat het appartementencomplex waarin hij woont, Cape West Apartments in Los Angeles, is verkocht en op korte termijn zal worden gesloopt en dat hij nog maar een paar weken de tijd heeft om zijn appartement te ontruimen. Kort daarna vindt hij in zijn brievenbus een mysterieuze brief waarin hem gevraagd wordt op zoek te gaan naar de ‘Scarlet Star’, een niet nader gedefinieerd object dat 25 jaar geleden in Hotel Cape West, zoals het gebouw voordat het een appartementencomplex werd bekend stond, is verdwenen. Deze brief, de onopgeloste moord op Kyle’s vader, de plotselinge verkoop van het gebouw en de beslommeringen van de overige bewoners van Cape West Apartments vormen de basis van dit interactieve avontuur. De personages in Last Window zijn overigens bijzonder goed uitgewerkt en het leren kennen van de verschillende kleurrijke bewoners van Cape West Apartments vormt een belangrijk onderdeel van het verhaal.

Zo speel je

Bij Last Window dien je de Nintendo DS zijdelings vast te houden, net als een boek. De touchscreen rechts, het gewone scherm links. Linkshandige spelers hebben de mogelijkheid dit aan het begin van het spel aan te geven, waarna de DS kan worden omgedraaid. Gesprekken en gebeurtenissen worden op beide schermen weergegeven, terwijl men door met de stylus over een plattegrond te bewegen Kyle Hyde vanuit vogelperspectief door Cape West Apartments verplaatst. Op het andere beeldscherm wordt vervolgens in 3D de omgeving weergegeven.

Onderaan de touchscreen vind je een aantal icoontjes, die oplichten

wanneer je bij iets of iemand in de buurt komt waarmee interactie mogelijk is. Op die manier kun je de telefoon opnemen, deuren openen, mensen aanspreken of bepaalde ruimtes nader onderzoeken. Deze manier van besturen is vrij intuïtief en werkt bijzonder goed, daarnaast zijn er nog twee andere icoontjes die toegang geven tot Kyle’s inventaris en een notitieboekje, waarin aantekeningen kunnen worden gemaakt en een kaart van het voormalige hotel kan worden bekeken. Zo loop je van A naar B, voer je gesprekken met de overige huurders, onderzoek je de omgeving en probeer je al doende de geheimen en mysteries van Cape West

Apartments te ontrafelen.

Aangezien het voeren van gesprekken een belangrijk onderdeel is van dit spel, moet er vrij veel worden gelezen. Wie niet graag leest, dient zich dit vóór een eventuele aankoop van Last Window goed te beseffen. Tijdens een gesprek, kun je via de touchscreen een keuze maken uit verschillende reacties. Kyle kan in het spel niet dood gaan, wel kan een medebewoner door Kyle’s soms onbeschofte en opdringerige vraagstelling geïrriteerd raken, waarbij het gesprek door de medebewonder vaak abrupt wordt beëindigd. In bepaalde situaties leidt

dit tot een ‘Game Over’-scherm, waarna het desbetreffende gesprek opnieuw moet worden gevoerd. Door de vele gesprekken leer je de bewoners van het appartementencomplex goed kennen. Nadeel hiervan is wel dat het spel minder toegankelijk wordt. Door de soms wat droge en langdradige gesprekken, deels met overbodige details en over gebeurtenissen zonder enige relevantie, kunnen spelers die af en toe een vleugje humor in de stijl van avonturenspellen als Monkey Island, Full Throttle of Secret Files: Tunguska verwachten, bedrogen uitkomen. De spelwereld van Last Window kan hierdoor op bepaalde momenten een

beetje bedrukkend of deprimerend overkomen.

De meeste dialogen zijn echter bijzonder goed uitgewerkt. Al spelend leer je Kyle’s medebewoners beter kennen, help je hen door problemen op te lossen en kom je erachter hoe hun levens met elkaar zijn verweven in een allesomvattend verhaal. Cing heeft alle personages overtuigend weten neer te zetten, door overwegend knappe dialogen, mooie gezichtsuitdrukkingen en animaties in de voor de serie zo kenmerkende ‘potloodschets’-stijl, die mij altijd een beetje aan de videoclip van a-ha’s ‘Take on Me’ doet denken.

Spelverloop

Het spelverloop is vrij lineair. Last Window is onderverdeeld in 10 hoofdstukken die zich over een periode van 9 dagen afspelen. Ieder hoofdstuk in het spel beslaat een dag, de laatste dag bestaat echter uit twee hoofdstukken. Het verhaal speelt zich volledig af in Cape West Apartments, waarbij het spelverloop wordt bepaald door gesprekken met medebewoners, het onderzoeken van de omgeving en het oplossen van puzzels. Kyle’s speurtocht begint met het uitzoeken van de reden waarom Margaret Patrice, de mondaine eigenaresse van Cape West Apartments, het gebouw heeft verkocht en leidt via allerlei omwegen uiteindelijk tot de ontrafeling van een complex web van intriges rond de verdwenen Scarlet Star en de dood van Kyle’s vader. Meestal is het vrij duidelijk met wie je moet praten of wat je moet doen om verder te komen. Aan het einde van ieder hoofdstuk worden er vervolgens een aantal multiple-choice vragen over hetgeen er die dag gebeurd is.

Tijdens het spelen is het daarnaast mogelijk Last Window als in-game-boek te lezen. Dit boek wordt, terwijl je speelt, geschreven door Martin Summer, de bestseller auteur die sommige spelers misschien zullen herkennen uit Hotel Dusk, waar hij in kamer 211 verbleef. Na ieder in het spel uitgespeeld hoofdstuk, wordt er aan het boek dat onder Kyle’s inventaris te vinden is, een nieuw hoofdstuk toegevoegd, zodat je de gebeurtenissen uit het spel vanuit een ander perspectief kunt nalezen. Dit is vooral erg handig als je een tijdje niet gespeeld hebt, en je jouw geheugen even wilt opfrissen.

Last Window komt langzaam op gang en het tempo is over het geheel genomen vrij rustig. Wel worden er voortdurend, gedoseerd weliswaar, nieuwe feiten gepresenteerd en interessante onthullingen gedaan, waardoor men toch de aandacht weet vast te houden en tegelijkertijd een zekere spanning creëert. In de middelste hoofdstukken neemt het tempo echter een beetje af. Dit wordt vooral veroorzaakt doordat in deze hoofdstukken bepaalde personages wat dieper worden uitgewerkt, wat af en toe resulteert in de reeds eerder aangehaalde langdradige gesprekken. Echter, in de laatste hoofdstukken van Last Window wordt het tempo weer opgevoerd, wat resulteert in een aantal verassende onthullingen en een passende ontknoping van het spel. Last Window is in ongeveer 15 uur uit te spelen en heeft weinig replaywaarde aangezien het verloop van het verhaal vaststaat en je hier als speler weinig tot geen invloed op uit kunt oefenen.

Puzzels en raadsels

Last Window is moeilijk in een hokje te stoppen. Het spel is namelijk geen typische ‘Point & Click-adventure’. Je kunt door allerlei items te verzamelen inderdaad een inventaris aanleggen, vervolgens is het ook mogelijk bepaalde van deze items te combineren of nader te onderzoeken, toch wordt van al deze mogelijkheden maar mondjesmaat gebruik gemaakt. De beste definiëring van Last Window is misschien wel die van ‘interactief boek’. Het is niet de zoektocht naar en het gebruik van items, maar meer het complexe verhaal en de relaties tussen de verschillende bewoners van Cape West Apartments waar het allemaal om

draait. De puzzels vormen hierbij eerder een prettige afwisseling dan een belangrijk onderdeel van het spel.

Net als bij Hotel Dusk, moeten in Last Window alle mogelijkheden van de DS worden benut om de puzzels op te lossen. De touchscreen, de microfoon het scharniermechanisme van de DS, alles wordt uit de kast gehaald. Verwacht echter niet een stortvloed aan raadsels à la Professor Layton of complexe puzzels als in Secret Files: Tunguska. Misschien gaat deze vergelijking ook niet helemaal op. De reeks Professor Layton spellen richten zich bijna volledig op het raadselaspect, terwijl de verhaallijn er

een stuk minder toe doet, denk het verhaal in de Professor Layton spellen weg en je hebt nog steeds een leuk puzzelspel. Dit is bij Last Window niet het geval. Last Window is noch een puzzelspel, noch een zuivere Point & Click-adventure. Het combineert verschillende genres en verbindt deze door middel van een pakkende verhaallijn. De kern van het spel wordt gevormd door de personages, het verhaal en de mysteries die in het spel verscholen liggen en door logisch nadenken door de speler ontrafeld dienen te worden. Raadsels die enorm veel denkvermogen vereisen, zul je dan ook niet gauw aantreffen.

Graphics en geluid

Grafisch ziet het spel er niet slecht uit. De 3D omgevingen op het gewone scherm zien er misschien een beetje blokkerig uit, de afbeeldingen van diezelfde omgevingen op het moment dat je iets van dichtbij bekijkt, zijn daarentegen weer bijzonder gedetailleerd. Vooral de in de reeds eerder genoemde ‘potloodschets’-stijl getekende personages, geven Last Window een unieke ‘look & feel’. Helaas heeft Cing, net als bij Hotel Dusk opnieuw afgezien van full-motion video, wat het spel misschien wat extra ‘body’ had kunnen geven.

De muziek is gecomponeerd door Satoshi Okubo, dezelfde componist die ook de muziek voor Hotel Dusk heeft geschreven, en kenmerkt zich door eenvoudige, soms melancholieke, jazz deuntjes die uitstekend bij de atmosfeer van Last Window passen. De meeste personages en situaties in Last Window hebben hun eigen ‘herkenningsmelodie’. Daarnaast wordt de muziek opzwepender naarmate de spanning stijgt, en stemmiger bij treurige momenten, wat enorm bijdraagt aan de spelbeleving. Veel van deze muziek is nieuw, sommige nummers kennen we echter al uit Last Window’s voorganger, waarbij opgemerkt dat ik de muziek in Last Window over het geheel genomen net iets beter vind. Misschien heeft Cing, omdat een aantal liedjes een wezenlijk onderdeel van het verhaal vormen, ik doel hierbij vooral op de nummers ‘Believe’ en ‘Promise’, net iets meer aandacht aan de soundtrack besteed. Alle muziek is via de jukebox in Lucky’s Cafe, dat zich op de begane grond van Cape West Apartments bevindt, te beluisteren. Naarmate het spel vordert, worden er nieuwe nummers vrijgespeeld en aan de ‘playlist’ toegevoegd. Tijdens het lezen van het in-game-boek is het mogelijk naar deze vrijgespeelde muziek te luisteren, waarbij ‘Distant Memory’ mijn persoonlijke favoriet is.

Conclusie

Last Window: The Secret of Cape West is net als een goed boek moeilijk neer te leggen. De personages zijn overtuigend neergezet, het verhaal heeft diepgang en enkele zeer interessante plotwendingen, waarmee de makers de aandacht van de speler goed weten vast te houden. Door het rustige tempo, waar de soms lange dialogen zeker geen positieve bijdrage aan leveren, en de niet al te moeilijke puzzels, die je in een dergelijk avonturenspel misschien wel verwacht, is Last Window echter een spel dat zeker niet iedereen zal aanspreken.

In Last Window draait het vooral om het verhaal. Liefhebbers van interactieve romans en iedereen die Hotel Dusk een leuk spel vond, zullen dan ook zeker over Last Window enthousiast raken. Kortom, hou je van lezen, ben je niet al te ongeduldig en weet je een goed verhaal op zijn waarde te schatten, dan biedt Last Window een unieke en onvergetelijke spelervaring. Al met al een waardig afscheid van de Japanse spelontwikkelaar Cing.

Als laatste wil ik nog opmerken dat Last Window niet in het Nederlands te spelen is, je zult dus Engels, Duits, Frans, Spaans of Italiaans moeten kunnen spreken, om het spel te kunnen spelen.

Conclusie en beoordeling

Last Window: The Secret of Cape West is een uniek spel met een goed verhaal en bijzondere vormgeving. Door het tempo en de makkelijke puzzels is het echter wel een spel dat niet iedereen zal aanspreken.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Unieke grafische stijl
  • Diepgaand verhaal
  • Overtuigende personages
  • Minpunten
  • Makkelijke puzzels
  • Tempo soms traag

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • HOTTT!!!





    Ik heb echt genoten van de US demo.

    weer briljant in elkaar gezet


  • Hot!!

  • Hot zeker weten.

  • Komt eind dit jaar op de PS2 ook las ik net. :) Net als die syphon filter game.

  • Een van de beste, zo niet de beste psp titel van dit jaar

  • lijkt me wel vet, HOT

  • Uiteraard, Hot!



    Ik vraag mij af wie deze titel nou Not kan vinden!

  • hot wie not stemt is gay

  • hot natuurlijk!

  • hot, maar ik heb geen PSP :(

  • hot

  • Hot

  • Wel vet, ziet er zeker niet verkeerd uit.

  • Hot, eindelijk Topper voor PSP ^^.

  • heet!!!!!!!

  • hot, ga deze zeker halen voor me psp

  • Hot, Beste PS2 game en misschien zelfs beste game van 2007 en deze keer is het op een handheld, deze game is bij Ready At Dawn ook in goede handen, kan niet misgaan.

  • Hot, ga ik zeker kopen. :D

  • uber hott

  • Hot

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren