1. Dead Space (PS3)

Dead Space (PS3)

De laatste jaren is het Survival Horror Genre een beetje in de vergetelheid geraakt. We hadden een aantal jaren terug natuurlijk de release van Resident Evil 5, maar die game was eigenlijk meer action adventure dan horror. En van Silent Hill hebben we de afgelopen tijd ook niet zo veel meer vernomen afgezien van een paar portable versies. De leegte die werd achtergelaten door deze games hoopt EA op te vullen met Dead Space, een sci-fi horror game van Visceral Games.

Je speelt Isaac Clarke, een ingenieur die samen met een klein team naar het ruimteschip USG Ishimura wordt gestuurd om de communicatie te herstellen. Dead Space begint sterk met een interactieve cutscene waarbij je met een shuttle langs het immense ruimteschip vliegt. De spanning wordt hier goed opgebouwd. Eerst krijg je als speler te horen dat er wat “technische problemen” zijn die moeten worden verholpen, vervolgens blijkt dat er ook geen stroom meer is, en eenmaal aan boord wijzen de bloedsporen er op dat er toch wat meer aan de hand blijkt te zijn dan “technische problemen”. Het is daarom ook jammer dat deze spanningsopbouw abrupt wordt afgebroken nadat je gelijk al wordt aangevallen door een gemuteerd wezen, oftewel een Necromorpher.

De donkere gangen en het uitgangspunt van een schip dat bevolkt wordt door een buitenaardse dreiging, doen meteen denken aan de Alien Franchise. Waarbij in ‘Alien’ zorgvuldig wordt opgebouwd naar de onthulling van de Alien, wordt deze introductie bij Dead Space nogal gerushed. Vooral omdat je de Necromorphers (die kwa uiterlijk opvallend veel doen denken aan de gemuteerde mensen uit ‘The Thing’) redelijk makkelijk afschiet. Als je met het grootste gemak zo’n monster af kan schieten zijn de Necromorphers al gauw niet erg eng meer.

Dat veranderd echter al gauw als je geconfronteerd wordt met meerderde Necromorphers tegelijk. Als je van alle kanten wordt belaagd door de opvallend snel bewegende gemuteerde wezens bekruipt je als snel een gevoel van paniek en angst, en kan je alleen maar hopen dat je genoeg munitie hebt. Dead Space is daarom ook meer ‘Aliens’ dan ‘Alien’. Het is ook op deze momenten dat je wordt geconfronteerd met één van de opvallendste gameplay elementen van Dead Space, namelijk het afschieten van ledematen.

Omdat de Necromorphers zo snel zijn, zul je er al snel achterkomen dat het afschieten van de benen (of zijn het poten?) het meest effectief is. Dit gameplay element is leuk uitgewerkt en zorgt er ook voor Dead Space zich wat onderscheid van alle andere games waarbij een headshot meestal wel voldoende is. Ook de verschillende wapens zijn uitermate geschikt voor het onvrijwillig amputeren van ledematen. Wel is het jammer dat je nooit echt wordt gedwongen wordt om verschillende wapens te gebruikten. Het wapen wat je als eerste in je handen krijgt –de Plasma Cutter- is goed genoeg om de game mee uit te spelen en het is daarom jammer dat er niet echt een goede reden is om één van de andere goed ontworpen speeltjes uit te proberen. De rest van de combat is echter wel goed uitgewerkt. Vooral in vergelijking met Resident Evil 5 is de besturing een ware verademing.

De vele confrontaties met de Necromorphs worden af en toe onderbroken door goed bedachte, maar vrij simpele puzzels. De puzzels zorgen echter wel voor wat afwisseling. Ook de zero-gravity secties van de game zorgen er voor dat er geen eentonigheid ontstaat, al kan het soms wel wat desoriënterend zijn. Bij een game die zich (bijna…) alleen maar op één schip plaats vind zou je denken dat alles op elkaar lijkt maar gelukkig zijn de omgevingen toch vrij gevarieerd en goed ontworpen. Je moet af en toe wel een stukje backtracken maar echt storend wordt het nooit. Ook grafisch is de game na bijna drie jaar nog steeds prima in orde, maar het is vooral het sound design dat in positieve zin opvalt. De momenten dat je in de verte een onheilspellende gegrom hoort zijn dan ook stiekem de engste momenten van de game.

Terwijl Isaac zich al schietend een weg baant door de vele donkere gangen van de Ishimura op zoek naar een manier om van het schipt af te komen, ontvouwd het verhaal zich op een organische manier. Dead Space is namelijk een game waarbij er vrijwel geen cutscenes zijn. Audio- en videologs in combinatie met goede voice acting (door onder meer Peter Mesah uit ‘Spartacus’) zorgen er voor dat het verhaal op een meeslepende manier verteld word. Ook een aantal plottwists op het einde zorgen er voor dat het verhaal beter is dan je op het eerste gezicht zou verwachten.

Conclusie en beoordeling

Al met al is Dead Space een game waar ik blij verrast door ben. Het is een game die het meer moet hebben van de actie en het bloed dan van de suspense. Voor sommige mensen is dat misschien een probleem, maar als het zo goed is uitgewerkt als bij deze game maakt het mij weinig uit. En aangezien de game nog maar twee tientjes kost is er eigenlijk geen reden waar om je deze game niet zou aanschaffen.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Afschieten van ledematen
  • Geweldig sound design
  • Verhaal wordt goed verteld
  • Minpunten
  • Weinig suspense
  • Zero gravity secties zijn soms desoriënterend

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Animal Crossing net als Brawl netjes in 2009 dus voor ons.



    Weet er iemand de exacte release van brawl in Jap, was die uitgesteld? Had normaal toch al moeten rondcirculeren op het magische wereldwijde web.

  • vet

  • Die wordt super leuk, helemaal als er een online functie in zit waar je haast wel vanuit kan gaan.

  • yeeeh Animal Crossing is leueueueuk ik heb se allemaal ik speel bijna iedere dag even

  • Ik hoop dat ze het dorpje iets groter maken en dat je zonder online ook naar de stad kan gaan.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren