1. Hawkeye (Atari 2600)

Hawkeye (Atari 2600)

Vroeger was ik naast text adventures ook helemaal weg van actiegames. Met name die games die gewoon badass waren, voor mijn gevoel tenminste. Op mijn Commodore 64 stikte ik van dat soort games en dat apparaat kreeg samen met mijn NES dan ook de meeste playtime toen ik jonger was, zelfs toen ik een Amiga scoorde. Niet dat ik het toen besefte, maar een van de games die ik toen heel vaak speelde was dus Hawkeye, een Nederlandse game die een rondrennende Rambo-achtig robotmens in zijn onderbroek in de hoofdrol had.

De game werd oorspronkelijk uitgebracht door het Britse Thalamus op de Commodore 64 en werd daarna geport naar de Atari ST en de Amiga. Voor mij is de Commodore versie eigenlijk altijd de definitieve versie van de game geweest. Deze werd gemaakt door The Boys Without Brains, een groep Nederlandse jongens afkomstig uit de levendige Commodore 64 demoscene. Al snel scheen de groep uit elkaar gevallen te zijn na de release van deze game en richtte Arthur van Jole en en Mario van Zeist het softwarebedrijf Euphoria op. Hoe dit allemaal precies zit is mij niet helemaal duidelijk maar goed, zoals altijd loopt de geschiedschrijving helaas achter op de gebeurtenissen zelf, ook vooral waar het videogames betreft.

Hawkeye speelt zich af op de planeet Xamox. Hoofdpersoon in de game is een op afstand bestuurbare half-robot, half-mens, de uitverkorene om namens een groep overlevenden wraak te nemen op Skryksis. Deze stam van ruimtenomaden zijn tekeer gegaan op Xamox en vermoorde iedereen die hen in de weg stond. Degene die de robot bestuurt ben jij, Hawkeye. Jouw aanwezigheid in de game wordt gerepresenteerd door de twee haviken bovenin het scherm. Deze wijzen je ook de weg door de afwisselende omgevingen op Xamox. Dit is belangrijk, want met enkel navigeren en de diverse troepen aan vijanden neerhalen ben je er niet. Je moet namelijk ook pick-ups verzamelen om het einde van het level te bereiken en deze vindt je door het knipperen van de ogen van de haviken te volgen.

Snel uitspelen van de levels is een must, want mettertijd daalt je energieniveau, gerepresenteerd door een gekleurde balk bovenin het scherm. Zo nu en dan vind je wel een item die je leven wat aanvult maar deze zijn zo schaars dat je hier echt niet op kunt rekenen. Je dalende energieniveau werkt dus als een soort timer en hoewel ik timers over het algemeen zeer irritant vind (escort missies zijn nog net een graadje erger) maakt het hier de game juist extra spannend. Vaak vraag je je af: “ga ik het halen of niet?”.

Dat de vijanden lastig zijn helpt het overleven trouwens ook niet. In de eerste levels vallen ze nog mee maar naarmate je vordert in de game maken ze ingewikkeldere patronen die maar lastig te ontwijken zijn. Je moet echt van goede huize komen om dit te overleven. Gelukkig heb je de beschikking over vier vuurwapens. Een normaal pistool is je standaard wapen met een onuitputbare bron aan munitie. Wel is dit wapen erg zwak, dus wanneer je de wat sterkere tegenstanders tegenkomt is het zaak om over te schakelen op een ander wapen. De andere drie wapens hebben echter een limiet aan munitie, dus deze moet je enkel inzetten wanneer je echt geen kans maakt met het pistool. Toch heb ik gemerkt dat ontwijken vaak nog het beste is. Dat is geen probleem, want je bent bijzonder wendbaar en de levels zijn zo vormgegeven met allerlei platforms en obstakels dat schuilen ook nog altijd een optie is. Niet altijd natuurlijk, maar dat zou de actie dan ook niet ten goede komen. Soms wil je de vijanden gewoon kapot schieten en dan is het prettig om een wapen of vier bij je te hebben, nietwaar?

De vormgeving van de levels valt niet alleen op door het toffe design van platforms waar je je over verplaatst, maar ook hoe de levels voorbij scrollen op je scherm. Het ziet er allemaal zeer mooi uit, zeker voor een Commodore 64 game. Naast het uiterlijk is ook de muziek van wezenlijk belang. Deze is echt zeer tof. Lekker melodieus klinkende deuntjes en goede geluidseffecten maken de game echt af. Degene die hier verantwoordelijk voor is is Jeroen Tel, een Nederlands muzikant die naast werk voor de Commodore 64 ook muziek voor enkele NES games heeft gemaakt en samen met een andere videogame componist, Reyn Ouwehand, in het collectief Maniacs of Noise heeft gezeten. Maniacs of Noise bestaat nog steeds, dus doe jezelf een plezier en bezoek hun website.

Conclusie en beoordeling

Hawkeye is een erg toffe game en eigenlijk wel een must-play als je een Commodre bezit. Het doet net even wat meer dan enkel "schieten op alles wat beweegt". Daarnaast laat het zien dat ook de Commodore in staat is tot mooie visuele plaatsjes!
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Tof leveldesign
  • Te gekke soundtrack
  • Lekker pittig
  • Minpunten
  • Misschien té pittig?

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Vet!

  • Klinkt goed. Ik denk dat ik dit spel nog wel een keer ga aanschaffen.

  • Als deze voor de PS3 zou komen had ik misschien nog wel interesse, maar de PS2 is nu echt aan het verouderen.

  • Ziet er goed uit.

  • Klinkt leuk!!!

  • SUPER! Die koop ik zeker, dit deel speelt zich af op de highschool, echt nice! Een echte topper nog voor de PS2 in 2008! Gooi daar het op het eind van het jaar nog eens Chains of olympus bij en de PS2 collectie blijft groeien.

  • Nou klinkt leuk..:P

  • ik word moe van dit soort dingen en games

  • Vet!! deze ga ik zeker halen. Het is een must have. ook al is het voor PS 2. Gelukkig heb ik al PS 3 60 GB :D

  • Leuk voor de fans; ze hadden beter de game voor de ps3 kunnen maken.

  • Lijkt me een leuke game.

  • Van een game uit deze franchise pas nog een memberrecensie gelezen. Leuk spel voor de liefhebber :).

  • Klinkt goed!

  • Dit was al maanden bekend, maar leuk om er toch nog een nieuwsbericht over te krijgen.



    De PS2 wordt o.a. met Persona 3 ook dit jaar de RPG console bij uitstek imo.

  • k ken het spel niet eens :S

    Zal wel aan mij liggen:D

  • @TAO



    Voeg daar Odin Sphere ook nog maar aan toe.

  • Jeej?

  • ps2 leeft!

  • o ja die….

    http://nl.youtube.com/watch?v=AEGtvdjBI64

    ziet er wel grappig uit

  • Atlus had aangegeven dat er meer games naar Europa kwamen, maar ik had niet verwacht dat Persona al naar de Europa kwam. Februari wordt een dure maand!



    Trouwens Persona 4 is ook in ontwikkeling, maar nog altijd voor de PS2.



    @Tao: Waarom heb je dit nieuws dan niet gesubmit?


Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren