1. R.U.S.E. (PS3)

R.U.S.E. (PS3)

“Hmmm… Ik laat mijn vliegtuigen de stad plat bombarderen, en val achteraf binnen met mijn troepen en tanks. Alhoewel, beter van niet. De bombardementen kunnen ervoor zorgen dat de straten vol met puin komen te liggen. Hierdoor zullen mijn tanks minder wendbaar en kwetsbaarder worden. Aan de andere kant hebben mijn manschappen dan wel meer dekking. Nee, dat risico ga ik niet nemen. Als ik nu eens mijn tanks laat vergezellen door enkele manschappen en dan stad inga? De soldaten kunnen de vijanden aanvallen die mijn tanks proberen op te blazen. Maar hoeveel mannen moet ik meesturen? Te weinig is niet goed, maar ik wil niet teveel mannen riskeren. Ik zal er later nog eens over goed over nadenken, nu heb ik even rust nodig.”

Als de Amerikaanse majoor Sheridan moet je je troepen naar de overwinning leiden in verscheidene operaties van de Tweede Wereldoorlog. Eerst moet hij het kasteel in Coldwitz aanvallen, omdat daar zich een spion schuilhoudt. Helaas voor hem kan deze ontkomen. Enkele jaren nadien komt de goede man in contact met de Duitse Generaal Erich von Richter. De twee zijn aan elkaar gewaagd op het vlak van oorlogsvoeren. Het verhaal wordt verteld aan de hand van mooie tussenfilmpjes, maar daar blijft het bij. Echt interessant wordt het - op enkele plotwendingen na - niet, en na een uur zul je het waarschijnlijk niet meer aandachtig volgen. Je zult altijd zo snel mogelijk de strijd willen ingaan, en gelijk heb je. Want al snel valt op dat R.U.S.E. geen gewone strategiegame is, omdat de zogenaamde ‘ruses of war’ een speciale twist geven. Deze listen geven je de mogelijkheid om je tegenstander te misleiden door hem onder andere te bespioneren, zodat je te weten komt welke troepen hij in een gebied heeft opgezet of door zijn radiofrequentie af te luisteren om zijn bewegingen op de voet te volgen.

Gebruik je ruses wijs, want je kunt ze maar enkele keren gebruiken en na een korte tijd verdwijnt hun effect. Vertrouw je dus niet altijd op je handige trucjes, zonder zul je de klus ook moeten klaren. De enige die je in de strijd moet vertrouwen is jezelf. Waarom? De vijand kan op zijn beurt ruses tegen jou gebruiken. Juist daarom moet je op alles voorbereid zijn. Wees niet te snel blij met je strategie: in enkele seconden kan je ‘geniale plan’ teniet gedaan worden. Het enige wat je dan nog kunt doen is toekijken hoe je manschappen vermorzeld worden. Er wordt altijd gezegd: 'goed begonnen is het halve werk', en dit wordt opnieuw bewezen. Zet je plan op poten en probeer het uit, faalt je plan, schakel meteen over naar een ander idee. Als je blijft vasthouden aan één bepaalde strategie zul je keer op keer de nederlaag voelen.

Zelfs op de gemiddelde moeilijkheidgraad zijn voorgaande tips bijzonder nuttig, want de game is behoorlijk pittig. Waar het spel je in de eerste zes missies nog bij de hand houdt om je van alles aan te leren, ben je daarna op jezelf aangewezen. Regelmatig lijkt een bepaalde missie onmogelijk, waardoor je nét niet je controller tegen de grond laat smakken. Eens je weet hoe je het moet aanpakken, krijg je een zeer euforisch gevoel. In zulke momenten ben je zo blij dat je eindelijk voorbij die missie bent dat je meteen op het dak van je woning gaat staan en roept: ‘Yeees, eindelijk gehaald!’. Misschien iets te overdreven, het komt echter wel in de buurt. Zo moeilijk kan R.U.S.E. worden, maar een beetje uitdaging kan nooit kwaad.

Juist daarom is het mooi dat de besturing ontzettend goed werkt. Op het eerste zicht lijkt het spel enkel te werken op PC, maar er wordt slim rekening gehouden met de consoles. Met de linkerjoystick werp je een betere blik op je troepen door in en uit te zoomen, verplaats je je eenheden en bekijk je de omgeving. De rechterstick – in combinatie met de knoppen - wordt gebruikt om eenheden te selecteren. Alles kan in één vlotte beweging, terwijl het allemaal toch overzichtelijk blijft. Hetzelfde valt te zeggen over alle andere handelingen. Als je op het punt staat om een vijand aan te vallen, krijg je meteen te zien of het voor jouw eenheden een makkelijke of moeilijke klus wordt. Is het dit laatste, wees er dan zeker van dat je in de pan zal worden gehakt.

Meerdere troepen op een doelwit afsturen zal zeker helpen; vele handen maken licht werk. Heb je echter niet genoeg financiën, is er nog altijd de mogelijkheid om het spel ietwat smeriger te spelen. Door enkele infanteriesoldaten in het bos te verschuilen bijvoorbeeld. Op het moment dat nietsvermoedende vijandelijke eenheden langskomen, worden ze plotseling aangevallen. Aanvallen van zo’n hinderlagen zijn tot driemaal krachtiger dan anders. Zulke mogelijkheden zorgen voor een aangename balans. Als je vervolgens besluit om datzelfde leger te verplaatsen, verschijnt er een blauwe pijl naar je aangeduide bestemming. Zo krijg je een inzicht wat je net gedaan hebt. Alles wat jou toebehoort verschijnt overigens in het blauw, niet-bestuurbare kameraden verschijnen in het groen, en alles in het rood heeft met de vijand te maken. Wees gerust, het wordt geen kleurboek. Het draagt allemaal bij tot een perfect overzicht.

Een goede bevelhebber moet altijd de situatie in kunnen schatten, in het echte leven gebeurde dit altijd met een plan op de tafel waar pionnen op stonden. Een leuk detail om het realisme nog beter over te laten komen is het beeld dat je krijgt wanneer je helemaal gaat uitzoomen van je strijdveld. Eerst zie je alle pionnen die alle troepen vertegenwoordigen en daarna het hoofdkwartier van de generaals. Tof om dat tikkeltje meer in de sfeer te komen. Mocht je graag reizen, dan word je meteen een stukje terug uit de authenticiteit gezogen. De dorpen en velden bestaan weliswaar echt en zien er goed uit, maar zijn niet erg herkenbaar. Ze zien er best goed uit, als je rekening houdt met de grote omvang van het strijdtoneel. Maar mensen die toevallig al één of meerdere dorpen bezocht hebben, zullen het amper herkennen. Zo lijken Sainte-Mère-Église en Sainte-Marie-du-Mont, beiden gelegen in Frankrijk (Normandië), niet zoals ze nu zijn. Als je bedenkt dat de dorpjes weinig tot niet veranderd zijn tussen de oorlog en nu, snap je wel wat er bedoeld wordt. Kleine kleine puntjes van kritiek die in feite niet erg belangrijk zijn en makkelijk vergeten mogen worden.

Natuurlijk vergaten de makers de multiplayer niet. Hoe je het ook went of keert, de singleplayer is technisch gezien een training voor het echte werk. Het doet alles wat je in je eentje ook hebt ervaren, en dat valt alleen maar toe te juichen. Het levert weer spannende speelsessies op die je met vier mensen tegelijk kunt spelen. Elke speler die je online tegenkomt is anders, wat de uitdaging des te meer ten goede komt. Om de overwinning op te strijken heb je geduld nodig, want een speelsessie kan lang duren. Wie weinig tot geen geduld heeft, zal bedrogen uitkomen. Heb je dit wel, dan zul je zowel aan de singleplayer als de multiplayer veel plezier beleven.

Conclusie en beoordeling

Strategische breinen van alle soorten hebben aan R.U.S.E. een vette kluif. Ondanks het middelmatige verhaal blijkt R.U.S.E. namelijk een ingenieuze en pittige game. De vlotte besturing is uitzonderlijk voor de consoles, terwijl de game enkel goed lijkt te werken op PC. De ruses geven een speciale twist aan het geheel. In elke veldslag zul je een andere strategie moeten gebruiken, hoewel je plan ieder moment de mist in kan gaan. Doordat de game zeer overzichtelijk blijft, kun je alsnog andere plannen bekokstoven. Als je genoeg ervaring opgedaan hebt met de singleplayer, ben je nog een tijdje zoet met de multiplayer. Alle geslaagde ingrediënten zijn hier opnieuw van de partij.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Strategie ten top
  • Zeer overzichtelijk
  • Vlotte besturing
  • Ruses
  • Pittig
  • Multiplayer
  • Minpunten
  • Middelmatig verhaal

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Lijkt mij niet zoveel aan..

  • Dat klinkt best interessant, een horror MMORPG :)

  • zal leuk worden :D

  • Leuk idee, maar ik hou niet zo van het gerne

  • Hmm ben benieuwd.. hopen dat dit ook een mooie mmorpg wordt. En dan denk ik toch echt dat die gratis wordt,, aangezien die ook op X360 komt.. :P

  • Leuk idee, ik ben benieuwd!

  • Leuk idee, laat me verbazen mannen.

  • Heb het niet zo op MMO horrors

  • Deze game staat al vanaf het begin in mijn wenslijst!

    Lijkt me echt een vette game!

  • de naam horror-mmorpg al:O

  • kan wel wat worden ff in de gate houden

  • We zullen zien of het wat wordt.

  • Whooh, it scares the crap out of me! xD

  • Oeh spannend :P!

  • Hmm, ben geen MMOer maar dit lijkt me wel wat. In de gaten houden dus.

  • Klinkt lachen, maar of het wat word? =P

  • Heeft het te maken met een put?

  • Dit lijkt mij niet positief.

  • ik heb WoW…

  • Ik ben toch that kind of guy die van kleurrijke mmorpg's houd…

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren