1. Mario Kart DS (NDS)

Mario Kart DS (NDS)

Voor mij heeft de DS een hoop bewezen. Het heeft vooral bewezen dat het een handheld is geweest voor groot en klein. Spellen als Nintendogs en andere schattige kindergames waren er in overvloed, maar ook grote, hardcore titels als Final Fantasy en GTA deden hun intrede. De eerste versie van de DS was ietwat lomp en de rasechte Nintendo-fans zagen al meteen dat er een aantal dingen verbeterd konden worden. Omdat het aantal launchgames van het apparaat nogal karig was, en je hetzelfde kon zeggen van het geld op mijn bankrekening, begon voor mij het feestje pas bij de komst van de lite-versie van het apparaat. Door de grafische beperkingen ten opzichte van de grote concurrent, de PSP, moesten ontwikkelaars zich meer richten op de originele en innovatieve kant van de DS. Ook dit leverde een aantal parels van games op. Nu, een jaar of zes later, kijk ik terug naar welke game ik nou het meeste plezier aan heb beleefd. Welke game was er nou echt bijzonder en liet zien waar de meerwaarde van de DS lag? Gek genoeg was het voor mij niet een super originele game. Het was een game uit een serie die iedereen al lang kende en iedere DS-bezitter wel gespeeld heeft. Zie deze recensie dan ook als een ode aan het apparaat en als een terugblik op een fantastische game. De game die mij veruit het meest heeft geboeid, was Mario Kart DS.

Ik geef het eerlijk toe, ik heb niet alle Mario Kart-games gespeeld. De grootste reden hiervoor is dat ik te jong was om een SNES te hebben en ik ten tijde van de Gamecube alleen een Playstation 2 in bezit had. Wel vond ik het leuk om regelmatig bij een van mijn neven of vrienden even over de baan te zoefen op een Gamecube of een Gameboy Advance. Het leuke van Mario kart was dat het zo simpel was om te leren, en dat je toch heel diep kon gaan met de game. Je ontdekt sluiproutes en bochten die je op een bepaald moment perfect kan nemen. Ondanks het kinderachtige uiterlijk spreekt het daarom ook een grote, hardcore doelgroep aan. Dit was allemaal leuk en aardig, maar Mario Kart is eigenlijk een synoniem voor pure fun. Niets is leuker dan met vrolijke en knotsgekke personages uit andere Mario-games elkaar van de prachtig ogende banen te beuken, met boosts, schilden, bananen en bommen. Ook nu weer blijft Mario Kart bij dezelfde succesformule. Ondanks deze succesformule voelt Mario Kart DS een stuk anders aan dan het toen nog recente Mario Kart Double Dash.

Tijdens het racen voel je namelijk meteen dat je zeker niet een port van een van de andere versies speelt en er voldoende aandacht is besteed aan het besturen van de karts. Waar de besturing van de GBA-versie vrij realistisch was en de Gamecube-versie vrij arcade, zit Mario Kart DS ergens tussen die twee games en vormt het de juiste combinatie. Dingen als driften en springen zijn weer teruggebracht en dat maakt dat het wat vertrouwder aanvoelt voor de fans. Je kunt nu weer net langs de rand van een bocht sliden om als eerste weer er uit te komen en een extra hupje op een heuvel is soms ook wel op zijn plaats. Wel moet ik even noemen dat het vergaren van een kleine boost tijdens het slippen in een bocht, niet helemaal goed is uitgewerkt. Door in een bocht de drift-knop ingedrukt te houden en tegelijkertijd met het D-pad snel naar links en naar rechts te sturen, kun je een lichte boost krijgen. Dit helpt erg om je tegenstanders een stapje voor te zijn aan het einde van de bocht. Het probleem is echter, dat je op den duur pijn in je duim krijgt van het hysterisch heen en weer sturen. Vooral op circuits met veel bochten is het op de hoogste moeilijkheidsgraad van groot belang om je boosts uit te voeren. Gelukkig is het niet al te storend en werkt de rest van de besturing vloeiend en aangenaam, en dat is voor een game in een genre als deze erg belangrijk.

De banen van Mario Kart DS zijn een van de beste die de serie ooit heeft gehad. Ze zijn goed verdeeld over de cups, en net als de vorige delen heb je weer zestien nieuwe en zestien oude circuits. De oude circuits waren eerder te vinden op de Mario Kart games van de GBA, Gamecube, N64 en zelfs de SNES. Het is erg tof om over deze retro-banen te racen, omdat ze bijna exact zijn overgenomen en er echte klassiekers tussen zitten. Voorbeelden hiervan zijn: het Luigi Circuit, Peach Circuit, Bowser Castle, Choco Mountain, Rainbow Road en natuurlijk het chaotische Baby Park. Op deze circuits zijn natuurlijk weer vele hindernissen en vijanden die jou zo lang mogenlijk van de finishlijn zullen afhouden. Ook zitten bij de nieuwe parcours een paar circuits die je al als klassiekers kunt beschouwen. Steeds weer als je een nieuwe cup vrijspeelt zul je je ogen uitkijken naar welke creatieve ideeën Nintendo heeft verwerkt tot banen. De ene keer rij je door drukke marktstraten, terwijl je de andere keer over pinball-tafel rijdt en achtervolgd wordt door gigantische knikkers. De banen zijn grafisch zeer mooi en stuk voor stuk goed uitgewerkt.

In het menu zul je zien dat Mario Kart DS meer doet dat alleen standaard racen. De beste manier om te beginnen met spelen is de Grand Prix. In deze modus moet je vier races rijden in een cup. Als je eerste eindigt in het klassement speel je weer een volgende cup vrij en kun je zo doorgaan tot je jezelf van elke cup een ware kampioen mag noemen. Naast volgende cups speel je ook andere dingen vrij, zoals personages en nieuwe karts. Elk personage heeft een andere specialiteit en is in te delen in drie klassen. Zo kan de een beter omgaan met een lichte kart met een licht personage, terwijl de ander liever over de baan raast met een zware jongen die langzaam op gang komt of een allrounder die onder elke omstandigheid wel zijn mannetje weet te staan. In het begin heb je nog alleen karts die passen bij je personage, maar later kun je elke kart combineren met je favoriete character. Ook zijn er drie moeilijkheidsniveaus te vinden. Je keuze tussen 50, 100 en 150CC heeft invloed op de moeilijkheidsgraad van je tegenstanders en de snelheid die je kart kan halen. Zul je als beginneling meteen voor 150CC kiezen, dan zul je snel van de baan gereden worden. Maar als je als gevorderde in de 50CC-klasse gaat rijden is het erg waarschijnlijk dat je te weinig uitdaging vindt en snel moet overstappen naar een hoger niveau. Vooral in de hogere niveaus heb ik gemerkt dat de A.I van je tegenstanders nog steeds evengoed werkt als in de eerdere games. Ze zijn slim, kennen snelle routes en gaan net zo agressief om met de vele power-ups als jij zult doen.

Power-ups zijn namelijk zo’n beetje de handelsmerken van Mario Kart geworden. Al sinds het eerste deel zijn deze items, die je krijgt uit de befaamde vraagtekenblokjes, een middel om je voordeel mee te doen tijdens de chaotische races. Naast de bekende items, zoals bananen, schilden, paddenstoelen, bommen, nepitems en sterren, zijn er ook weer nieuwe power-ups in de game verwerkt. De eerste is een soort octopus die inkt spuit op de schermen van alle tegenstanders, waardoor ze de weg amper nog kunnen zien. Dit is vooral handig op een circuit met veel hindernissen. De tweede heet Bullet Bill. Wanneer je dit item krijgt verander je in een kogel die alles en iedereen op zijn pad de baan afbeukt. Dit kan ervoor zorgen dat je op sommige momenten jezelf nog net naar de top drie van de race kan werken. Als je zo’n item krijgt voel je je even heel machtig, maar het kan natuurlijk ook heel anders lopen. Het probleem met de items van Mario Kart is dat ze erg origineel zijn, maar dat ze soms wat beter verdeeld zouden moeten zijn. Als je eerste rijdt krijg je namelijk constant bananen, terwijl de achterliggers doodleuk blauwe schilden naar je hoofd blijven schieten. Dit kan weer tot gevolg hebben dat je op het laatste moment wordt ingehaald en al het superieure stuurwerk voor niets is geweest.

Als je bent uitgekeken op de Grand Prix, zul je zien dat Mario Kart nog vele modi heeft om je mee te vermaken. Een andere modus is bijvoorbeeld Time Trials. Net als in bijna elke andere racegame kun je op elk circuit een racen tegen de klok met als doel je snelste tijd te verbeteren. Het voordeel van Time Trials is dat je helemaal alleen op de baan bent en je dus geen last hebt van je tegenstanders, waardoor je vlugger een snellere tijd zult neerzetten. Ook is er een soort ghost die je helpt je snelste tijd te laten zien. Een andere modus is weer VS. Hier kun je een race opstarten die geheel naar jouw voorkeur is opgezet. Je kunt bijvoorbeeld de moeilijkheidsgraad instellen, random banen laten kiezen, teams maken en het benodigde aantal punten om te winnen aangeven. Als je het racen zat bent, zijn er ook nog twee modi waarin je iets totaal anders doet. In de eerste, Ballon Battle, moet je met behulp van items je tegenstanders het leven zuur maken door hun ballonen kapot te schieten. De andere optie heet Shining en heeft als doel zoveel mogelijk sterren te pakken voordat de rest alle sterren heeft veroverd. De tweede aparte modus is Missions, waarin je missies uitvoert om bepaalde dingen van het racen te oefenen. Deze wagonlading aan modi verhoogt de replay-waarde en de speelduur van de game met een gigantisch aantal uren.

Als je dan nog niet tevreden bent, ben je een verwend nest, of gewoon toe aan een goede multiplayer. Ook de multiplayer is van een belachelijk hoog kwaliteitsniveau en laat zien dat gamen met vrienden nog steeds fantastisch is. Nieuw bij Mario Kart DS was het online gamen op een handheld. Als je in Nintendo WFC komt kun je zoeken naar een random potje en zul je snel aan de slag kunnen met het racen. Als je races wint en krijg je niet echt een beloning, maar voor een game die zoiets als dit voor het eerst doet, is het erg goed gedaan. Wat voor mij nou het meeste speelplezier heeft opgeleverd, was de offline multiplayer. Het grote paradepaardje van deze multiplayer, was dat je met acht man tegelijk kon spelen op één exemplaar van Mario Kart DS. Juist dit zorgde ervoor dat ik het spel gigantisch veel gespeeld heb met andere DS-bezitters. De mogelijkheden waren dan wel wat beperkt, want je kon maar twee cups en geen personage kiezen, maar toch gaf het heel veel voldoening. Ook mensen met én zonder spel konden gewoon door elkaar heen spelen zodat je ook echt profijt had van het spel bezitten.

Zoals ik al zei: de DS heeft veel bewezen. Met Mario Kart DS heeft het laten zien dat je niet super origineel of innovatief hoeft te zijn om een fantastische, memorabele game neer te zetten. Voor mij is Mario Kart DS echt het gezicht van de Nintendo DS geworden, en ik zal nog vaak terug kijken op al die uren die in deze unieke racegame heb doorgebracht. Echt alles aan deze game was perfect, op een paar kleine schoonheidsfoutjes na, die in de volgende games nog echt wel weggewerkt zullen worden. Mario Kart is na al die jaren nog steeds dezelfde sterke racegame en met het aankomende 3DS-deel zal het voorlopig ook zo blijven. Als jullie deze recensie hebben gelezen en ervan overtuigd zijn dat Mario Kart DS dé game voor de DS was, hoop ik dat jullie ook weer zo’n zin krijgen om een potje te racen en uitkijken naar het volgende deel. Want ook in de game-industrie gaat het leven gewoon door, dus ik zeg: Here we go, Super Mario!

Conclusie en beoordeling

Mario kart DS is een prachtige game die jezelf gespeeld moet hebben om je een echte DS-bezitter te kunnen noemen. Al jaren is de game ijzersterk en superorigineel, en daarmee laat Nintendo zien wat voor creativiteit het tot zijn beschikking heeft. Met de bekende personages, vrolijke muziekjes, toffe banen, gelikte graphics en een toffe multiplayer is het voor mij de beste game voor de DS geworden. Mario Kart DS is dan ook een waardig afscheid van onze geliefde DS en een voorbeeld voor zijn opvolger: de 3DS.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Veel modi in singleplayer
  • Grafisch erg mooi
  • Toffe banen
  • Multiplayer
  • Minpunten
  • Items niet altijd goed verdeeld

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Mooi! Maar ik denk dat niet zoveel mensen dit meer spelen..

  • en daar moet je 10 euro voor betalen

  • Best mooi pakketje, maar niemand speelt dit spel tog meer!

  • Ouwe zooi.

  • GRAW2 heb ik onwijs veel van genoten maar….COD4 neemt gewoon onwijs veel tijd in beslag, en tijd tja dat is echt schaars geworden de laatste tijd.



    Wat een luxe probleem zeg, straks in Maart Rainbow 6 Vegas 2.

  • Een beetje laat…

  • Domme mensen…

  • Tjah… je krijgt wel meer voor je geld dan bij de halo mappacks waar je de zelfde prijs voor betaald!

  • Ik speel altijd split-screen met een vriend en GRAW2 is co-op best kut op deze manier

  • better laat dan nooit

  • better laat dan nooit

  • Zou tof zijn als ik de game nog zou spelen. Maar dat doe ik al een hele tijd niet meer. Plus 800 punten, hoewel je er veel voor terug krijgt, wil ik er ook niet meer voor betalen.

  • die gratis download ff doen maar ik ga nie meer betalen

  • Is wel erg laat =S

    Zoiets simpels, en dan zo laat…

    Heb het spel laatst verkocht…

    Maar een vriend heeft het nog, misschien daar nog ff van lenen voor dat singleplayer gedoe.

    Heb geen 10 euro over voor die 9 maps.


  • Opzich wel leuk voor als je die game nog speelt maar ik vind het een beetje zonde om er nu nog 10 euro voor te betalen.

  • Toch leuke update.

  • GRAW2 is echt een tof spel.



    Maar deze update hadden ze echt veel eerder moeten doen, dit spel werd echt door vet veel mensen gespeeld een half jaar geleden…. maar sinds de komst van Halo 3 en Call of Duty 4 niet echt meer. Beetje zonde van de update…



    Maar misschien is het ook wel weer slim om deze update zoo laat te doen, omdat het dan misschien wel weer meer gespeeld word.. dat wil ubisoft er misschien mee bereiken.


  • Beter laat dan nooit……

  • No thanks.

  • Laat zeker.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren