1. The Legend of Zelda: Phantom Hourglass (NDS)

The Legend of Zelda: Phantom Hourglass (NDS)

Het zou een mens toch snel gaan vervelen wanneer je elke keer hetzelfde beleefd. Wanneer je een boekenserie leest waarin elk boek steeds een andere kaft heeft, maar het verhaal hetzelfde blijft, is er snel niets meer aan. Maar er is een serie waar je met een niet zo spraakzame held, keer op keer prinses Zelda redt en toch hoop je gewoon dat het verhaal niet veranderd. In dit verhaal hebben we maar weinig tijd, en moeten we drie spirits verzamelen: moed, kracht en wijsheid. Vervolgens proberen we een Hourglass weer compleet te krijgen, zodat we het even rustig aan kunnen doen en op adem kunnen komen voor het volgende verhaal.

We beginnen ons verhaal met Tetra, een afstammeling van prinses Zelda die samen met haar bemanning en Link de wateren van de Grote Zee bevaren.

Tijdens hun verkenning van de wateren komen ze langs een verlaten spookschip, Tetra besluit op avontuur te gaan maar raakt in de problemen en Link wil haar proberen te redden maar valt in zee. Nu begint ons verhaal echt, Link spoelt aan op een strand en wordt gewekt door de spirit Celia.

Eén van dingen die mij het eerst op vielen toen ik het spel opstartte waren de graphics

Ze zijn minder dan we van de Zelda serie gewend zijn maar dat ligt ook een beetje aan de grafische beperkingen van de DS, maar nog steeds is het best wel jammer dat het nu wat minder is dan sommige voor gaande delen van de Zelda serie.

Ook wanneer we Link gaan besturen, valt mij op dat het besturen van Link je meer het idee geeft dat je Link bestuurt, dan wanneer je gewoon Link met wat knoppen bespeelt.

Nu moet je Link echt besturen tijdens z’n avontuur en ben je meer betroken in de gevechten.

Wanneer we het begin hebben gehad krijgen we de beschikking over een boot.

De boot is van een op geld belust persoon en raakt daar door ook nog wel eens in de problemen waar jij de held weer van moet redden.

De boot bestuur je door een route te tekenen en tijdens het varen met de boot kan je de boot ook laten stoppen en vooruit laten gaan, een beetje jammer is dan wel weer dat de snelheid van de boot maar één stand heeft en dat je soms het gevoel hebt “van kan die boot niet sneller”.

Dan bereiken we het eerst eiland en gaan we dus ook de eerste dungeon onderzoeken.

Eén van de dingen die me tijdens het oplossen van de dungeons op viel was dat de dungeon en de eind-baas wel heel makkelijk zijn, De moeilijkheidsgraad is wel heel laag en wanneer je het spel

een beetje onder de knie hebt, hoef je eigenlijk voor geen enkele eind baas bang te zijn, en sluit je zonder te veel moeite elke hoofdstuk af.

Een steeds terugkerend hoofdstuk in dit verhaal is de tempel van de Oceaan Koning.

Elke keer wanneer je weer terug komt kun je een stukje verder komen in deze dungeon.

Zodra je dan ook dat stukje verder hebt gespeeld krijgt je weer een nieuw deel van de kaart van de zee zodat je weer nieuwe gebieden kunt ontdekken.

Je komt elke keer terug als je een eindbaas hebt verslagen, en je weer een fee hebt bevrijd die je ook weer hebt om verder door de tempel te komen.

Ook heb je tijdens dit hoofdstuk niet de tijd om het rustig aan te doen.

Dit komt door je zandloper en de phantoms die daar rondlopen, die phantoms die daar rondlopen proberen je uit te schakelen elke keer wanneer ze je zien.

Maar wanneer je dan op de vlucht slaat en in een veilige zone gaat staan kunnen ze je niet meer zien en lopen ze rustig door alsof er niks is gebeurd.

Dit is maar goed ook want als dat niet het geval zou zijn dan krijg je het nog moeilijk ook want de hele dungeon gaat op tijd.

De tijd loopt wanneer je buiten de veilige zone bent, maar wanneer je er buiten bent moet je dus uit kijken voor de phantoms en dat je tijd niet op raakt.

De hele dungeon biedt ook nadat je de dungeon en het spel hebt voltooid nog genoeg plezier om meer schatten te zoeken en je tijd te verbeteren.

Ook zijn er weer allemaal side-quests naast het hoofdverhaal en allemaal minigames die te doen zijn.

Zo heb ik mij reuze vermaakt met het vangen van vissen, dat vissen doe je tijdens het varen met de boot.

Wanneer je tijdens het varen met de boot een schaduw van een vis op de kaart ziet moet je daar heen vare, die vis zwemt dus ook weg en kan dan dus naar je toe varen of juist weer weg varen.

Je weet van te voren nooit welke vis het is, en dat brengt een leuke afwisseling en zorgde dat ik steeds als ik dat teken weer zag om er weer op te gaan vissen opzoek naar de grootste vis.

Natuurlijk kan je ook weer allemaal extra’s vrijspelen zoals een extra grote bomzak en een extra grote pijlenkoker, en natuurlijk extra levens die je weer kan vrijspelen door minigames en door eindbazen te verslaan.

Wanneer het verhaal -dat langer is dan verwacht- dan eindelijk ten einde is gekomen en we onze held Link en zijn Tetra weer herenigd hebben, kunnen we met een gerust hart het boek dichtgooien. Het verhaal is afgesloten, dus er kan weer uitgekeken worden naar een volgend epos.

Conclusie en beoordeling

dit klassieke zelda verhaal in weer een nieuw jasje, is even vermakelijke als voorgaande delen. je moet er wel even voor gaan zitten wil je alles in deze game vrij spelen, maar je moet ook weer niet te rustig aan doen want anders is je tijd snel om. de graphics zijn minder mooi dan in de voorgaande delen, maar dat is niet erg want zelda is één van de mooiste spellen die op de DS te vinden is met ook nog z'n sterk verhaal.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • leuk verhaal
  • leuke minigames
  • tempel van de Oceaan Koning.
  • Minpunten
  • minder goede graphics dan voorgaande games.
  • niet zo hele moeilijke dungeons en eindbazen.
  • soms heel irritant die boot.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • :)

  • ik dacht dat dit een leuk spel was (het 1e deel), maar ik vond er dus echt niks aan! maar ja, wel leuk realistisch dat het zo groot is :D

  • dit spel is echt tof en ziet er ook goed uit

  • lijkt me heel netjes voor de next-gen,op de ps2 vind ik in ieder geval dat die nogal tegenvalt,mede door die rot besturing

  • tof :D

  • met zo'n grote wereld zullen er wel hele grote stukken komen die ontzettend saai zullen zijn!

  • toppie!

    echt wel heel vet!

  • Grote game, de eerste was ook al zo groot.

  • Wat heb je aan 1000 vierkante kilometer dat ken je toch nooit uit je hoofd.

  • nou als far cry 2 al 5000 km2 groot was dan valt dit echt wel mee… zo interessant groot vond ik far cry 2 niet. vooral omdat er niets te doen was behalve irritante outposts uitmoorden.. GTA4 was qua grootte nou ook niet bijzonder. één grote stad was Fhet. Dan was het gebied in GTA SA interessanter met woestijnen bossen en kleine red neck dorpjes (de steden niet te vergeten) waar nog wel wat lol te beleven was. Fallout 3 was ook niet let op: SUPER groot maar qua beleving grootser.

  • *proest*



    Een typisch geval van mensen die elkaar maar na lopen te lullen, Far Cry 2 was maar 50 vierkante kilometer…dus niet 100x zoveel:')



    Dus, bekijk het dan even in perspectief:



    farcry 2= 50km2

    just cause 2= 1000km2



    Toch wel aardig groot dan;p







Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren