1. Pokémon HeartGold (NDS)

Pokémon HeartGold (NDS)

Ja lap, een inleiding, het is weer zover. Wat is weer zover? Dat ik niet weet hoe ik mijn inleiding moet maken. ‘Ja lap’ is dat wel algemeen Nederlands, sowieso denkt de helft van de lezers dit nu. Mijn antwoord daarop: Ik heb er geen flauw idee van. Maakt dat uit dan? Neen. Het enige wat telt is dat de boodschap maar overkomt. Komt die over? Dat is aan jullie om te beslissen. Heb ik te veel korte zinnen en vragen in deze inleiding? Waarschijnlijk wel. Ik zal mijn inleiding maar beëindigen. Ik zei het toch, dat ik geen inspiratie had voor een inleiding!

Geen probleem, het was dan ook ‘maar’ een inleiding, wel belangrijk, maar er zijn nu eenmaal belangrijkere dingen in de wereld. Zo denk ik aan vettig eten, een computer, een televisie, allemaal zeer belangrijk. Zo ook gamen, wie kan nu zonder, kijkend naar de doelgroep van insidegamer. Ik denk dat ik ook wel kan zeggen dat bijna iedereen van de wat oudere gamer met nostalgie terugkijkt naar een welbepaalde game, bij mij is dat Pokémon Gold. Werkelijk honderden uren heb ik hier ingestoken. Blij was ik toen Pokémon Heartgold werd aangekondigd. Ik heb hem dan ook stante pede gehaald op de dag van de release zelf. Brengt deze game mijn nostalgische gevoelens terug? Ga ik wederom honderden uren in deze game steken?

Om eerlijk te zijn, neen, honderden uren heb

ik er zeker niet ingestoken. Maar dat heeft niets te maken met de game. Ik ben namelijk niet meer zo gestoord als vroeger, toen ik nog werkelijk Pokémon trainde tot ze level 100 bereikten.

Even wat basisinformatie voor de Pokémon-leken onder ons, voel je dus zeker niet beschaamd als je deze alinea overslaat, het is geen zonde. Pokémon is een RPG, het concept is simpel: Je begint met een zwakke Pokémon, je traint hem, je vangt er meer en meer en nog meer. Met die (zwaar getrainde) Pokémon moet je dan de Elite Four en de Champion gaan verslaan. Simpel concept, maar het is en blijft gewoonweg geniaal.

Om terug te komen waarover ik bezig was: Honderden uren, neen, nostalgie, ja. Nostalgie omdat je gewoon alles herkent; De omgevingen, Cyndaquil en Totodile en zelfs de vrolijke muziekjes van het begindorp komen me nog bekend voor. Maar is er dan wel genoeg veranderd in de game? Veel is er alleszins niet veranderd, maar dit was dan ook niet nodig. Vergelijk het met Coca-Cola, dat is toch ook al jaren niet veranderd? En klagen we daarover?

Maar er zijn wel degelijk enkele veranderingen aangebracht.

Zo denk ik onder andere aan opgepoetste graphics en de toevoeging van zo’n 150 Pokémon. Maar naast die logische veranderingen zijn er ook echt kleine veranderingen aangebracht in de game zelf. De belangrijkste en leukste hiervan, naar mijn mening althans, is de Battle Frontier. Dit is een plaats waar je, samen met een vriend of lekker alleen, kan vechten tegen andere (computergestuurde) trainers. Het begint steeds gemakkelijk, maar naarmate je langer bezig bent, worden je tegenstanders sterker en sterker. Er zijn in totaal vier verschillende mogelijkheden in de Battle frontier, maar aangezien ik geen zin heb om hele opsommingen met informatie te maken, ga ik deze aan jullie besparen. Het concept ken je, voor degenen die nu denken: ‘Huh? Welk concept?’ Kijk even naar de schuinsgedrukte tekst in deze alinea, dan kunnen jullie ook alweer volgen.

Voor de rest zijn er nog een aantal andere kleine aanpassingen, zo heb ik het onder andere over het Pal Park, waar je jouw zuurverdiende Pokémon uit vorige delen kan overzetten. Zo heb ik het ook over foto’s laten trekken met jou en je favoriete volgelingen. Het zijn die kleine dingetjes die de game toch nog net iets anders maken. Echt grote aanpassingen zijn er zeker niet, maar zoals al eerder gezegd: die zijn gewoonweg niet nodig, denk maar aan de Cola.

Ik wil het tenslotte nog even hebben over een leuke gadget die bij de game zat: de Pokéwalker. Alles wat ik nu ga vertellen komt uit mijn geheugen, aangezien ik dat kleine ding natuurlijk al lang kwijt ben gespeeld, jammer genoeg. Het komt er op neer dat je jouw favoriete Pokémon in de Pokéwalker kan steken. De Pokéwalker is een stappenteller, excuseer me, mensen die dit niet wisten. Je kan dus heel de dag lang gezelschap worden gehouden door jouw favoriet. Niet alleen houdt hij je gezelschap, tegelijkertijd traint hij ook ineens én vindt hij leuke items voor je. Drie vliegen in één klap dus, als dat niet fantastisch is. En met deze prachtige slogan, beëindig ik tevens mijn recensie.

Conclusie en beoordeling

Kort maar krachtig gezegd: Deze game is, net zoals zijn voorganger, een regelrechte topper. Hij doet alles wat Pokémon Gold deed en doet daar dan nog eens een schep bovenop.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Het simpele, maar geniale concept
  • Genoeg om te doen
  • Nostalgie, met de grote N
  • Minpunten
  • Eigenlijk niets noemenswaardig

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Tja, vind je het gek dat ze limieten invoeren met hun schijfje van 13 GB? :)

  • shenmue3 als je niks nuttigs kan zeggen zeg dan niks de limieten zijn ingesteld voor de geheugen kaarten en niet voor de HDD.

  • hoop dat de makkelijkere aanvallen optioneel zijn

  • zolang ze bij de ps3 versie niets hoeven te veranderen is er geen probleem voor mij ^^, gewoon stom om uberhaupt dat limiet in te voeren, mensen met een arcade versie weten wat ze kopen en welk risico ze lopen met een versie zonder hdd

  • Misschien de Live variant in 2 delen aanbieden ?!

    ( online pack en singleplayer pack, om zo mb'tjes winst te maken )

  • :o dat is jammer man..als ze het niet lukt moeten ze gewoon 1GB doen :P zo groot word het spel wel denk ik

  • 500MB is redelijk, maar als MS nu is die HDD goedkoper maken. Je betaald nu voor eeb 20G HDD 100 euro terwijl een notebook hardeschijf veel goedkoper is.

  • Hmm hopelijk komen ze er uit is toch wel grappig SSF

  • Hopelijk zal microsoft ze voor het best resultaat meer ruimte geven!

  • vandaar dat het zo lang duurt. wel kut als er muziekstukken geschrapt worden. Btw de d-pad was al kut bij SF hyper fighting. dus ik neem niet aan dat hij ineens veranderd:P

  • Das bagger/

  • ewa ja, komt gewoon omdat niet iedereen een hdd heeft op zijn xbox

  • is te verwachten

  • de dpad van de 360 is idd schandalig slecht, gebruik em nooit voor 2D games. Ik ga me denk ik ooit es zo'n blauwe Hori pad aanschaffen met goeie dpad en bumpers

  • das balen voor hun.

  • Je kan spelen op de oude originele versie met betere graphics of de nieuwe versie met betere graphics die helemaal getweaked is met makkelijkere moves bij sommigen enzo.



    Street Fighter is alleen echt goed te spelen met arcade stick. Zeker de turbo versie, anders is het gewoon geen doen al vind ik de DualShock wel lekkerder dan de 360 controller.

  • 150mb is ook erg weinig

  • Ach splits je de download toch, MS wilde dat ook met Castlevania.

    2 downloads, waarvan 1tje alle muziek bevat. Probleem opgelost.

  • Als MS nou gewoon die limiet opschrapt??

  • Waarom zouden ze? Een beetje restrictie is niet verkeerd. Anders gaan devs onnodig veel ruimte gebruiken, omdat dat makkelijker is, of slordiger met art en code om.

    MS kan altijd een uitzondering maken.



    Of wil je soms dat we straks allemaal 512 MB en hoger gaan downloaden. Niet idereen heeft extreem snel internet.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren