1. Castlevania: Lords of Shadow (X360)

Castlevania: Lords of Shadow (X360)

Liefde is een haast onoverwinnelijke emotie, zo krachtig dat verlies van liefde een man wanhopig maakt. Enkel een mens puur van hart en ijzer van wil, kan mits de juiste drijfveren het slopende lijden en de onmenselijke kwellingen doorstaan. Gabriel Belmont is zo een man van staal, hij draagt het verlies van zijn geliefde met zich en maakt van zijn hart een steen om een onmogelijke droom waar te maken. Nadat zijn beeldschone Marie op brutale wijze werd vermoord, biedt slechts één drijfveer de kans tot verlossing: Wraak! Voor Marie’s dood dient een hoge prijs betaald te worden. Gabriel is een getalenteerde dienaar van de Orde van het Licht, zijn geloof en passie maken van hem een geduchte tegenstander waar zelfs de duistere krachten die aan het werk zijn rekening mee moeten houden. Zijn kruistocht zal een bloederig pad door de wildernis schilderen, een genadeloze vergelding dient zich aan.

Lords of Shadow speelt zich af in een onheilspellende middeleeuwse wereld (Anno 1047) waarin de mensheid het bijzonder zwaar te verduren heeft. Het alom aanwezige kwaad besluipt je van begin af aan en zet meteen de juiste toon voor Gabriel’s grimmige queeste. Een duivelse spreuk heeft de connectie tussen aarde en hemel verbroken, de Orde van het Licht stuurt Gabriel op onderzoek uit. Zijn opdracht lijdt hem al snel naar het mytische creatuur Pan, dit wijze wezen deelt zijn kennis en nestelt zo onverwachte hoop en een brandende wil in Gabriel’s hart. Gabriel moet op zoek naar het God Mask, om dit illustere kleingoed te bemachtigen zal hij echter de machtige Lords of Shadow op de knieën moeten dwingen. Tot daar de aanzet van het verhaal in een notendop. Praktisch gezien ligt de nadruk op de gameplay en wordt het verhaal grotendeels al spelende uit de doeken gedaan.

Castlevania ontpopt zich als een Hack & Slash Platformer type God of War. Combat vormt de hoofdmoot van de gameplay, met aanvullend heel wat Platform- en puzzelgedeeltes. Tijdens het doorkruisen van de meer dan veertig levels worden er traditiegetrouw heel wat vijanden over de kling gejaagd. De spreekwoordelijke kling is in dit geval een kruis met vlijmscherpe pinnen, verbonden aan een mechanisch uitrekbare ketting. Gaandeweg zal Gabriel’s Combat Cross nog gesofisticeerder (meer puntige uitsteeksels) worden door Rinaldo Gandolfi’s uitvindingen. Gedrochten van allerlei allooi zullen onzacht in aanraking komen met het Combat Cross, denk daarbij in de eerste plaats aan de geijkte Castlevania mix: vampiers, wargs, weerwolven, goblins, gremlins, spinnen, skeletten en trollen. Ook zijn er reusachtige Titanen die beklommen moeten worden, dat andere games hiervoor als inspiratiebron dienden mag duidelijk wezen. Dit assortiment is slechts het topje van de ijsberg, want elk chapter introduceert Mercury Steam weer nieuwe belagers zodat het vechten niet op een routineklus uitdraait. Elke tegenstander heeft zijn specifieke aanpak, zo spring je tegen goblins best niet in de lucht, anders wordt Gabriel door een ontploffende granaat al gauw terug naar de begane grond geknald. Soms is het even zoeken naar de juiste aanpak waardoor Gabriel al eens het loodje legt, gelukkig zijn er goed geplaatste checkpoints zodat onnodige frustraties vermeden worden.

Een groot aantal combos wordt ter beschikking gesteld, allen vlot uitvoerbaar al is de introductie via het ingame boek niet optimaal te noemen. Zowel op de grond als in de lucht veegt Gabriel de vloer aan met het hellegebroed. Met de X-knop richt Gabriel zich op individuele vijanden, met de Y-knop slingert hij het Combat Cross rond zich om meerdere vijanden tegelijk op een afstand te houden. De A-knop (springen) en RT-knop (vasthaken) worden veelvuldig gebruikt in combos met de X en Y-knop. Het aantal inzetbare moves is groot en neemt gestaag toe, de knoppencombinaties blijven niettegenstaande relatief kort en immer eenvoudig in uitvoering. Aanvallen blokkeren en ontwijken zijn essentiële gevechtstactieken, vooral tegen levelbazen volstaat het niet om gewoon op wat knoppen te rammen. Gabriel heeft er immers baat bij om niet geraakt te worden. Na een successie van zowat tien doeltreffende aanvallen (vijanden blokkeren ook) raakt Gabriel’s focusmeter vol. Bij elke succesvolle aanval die nu gelanceerd wordt, verschijnt er een neutrale orb. Deze orb’s kunnen geabsorbeerd worden als Light of Dark magic.

Eens deze extra troeven voor Gabriel geopenbaard zijn begint de pret pas echt. Met de LB-knop en de RB-knop kan er vlot gewisseld worden van gewone naar Relic moves. Light magic doet dienst als strategische factor omdat Gabriel bij elke hit zijn levensmeter wat stijgt. Waar Gabriel omhuld wordt door een heilzaam blauw licht wanneer hij Light magic gebruikt, wordt hij door vurige vlammen omgeven wanneer hij de krachtige Dark magic aanwendt. Dark magic zorgt voor een stevig verhoogde aanvalskracht, de tot as verkoolde hoopjes die spoedig verschijnen zijn daar de gloeiende bewijzen van. Constant moet de afweging gemaakt worden of neutrale orbs voor Light of Dark magic zullen dienen. De beschikbare Relic moves zijn heel wat bruter dan de gewone moves en geven de combat extra impact en diepgang. Dat vijanden door het vaste camerstandpunt soms buiten beeld zijn is wel vervelend, want er kan dan niet geanticipeerd worden op aanvallen. Ten slotte dient ook vermeld dat QTE’s (Quick Time Events) regelmatig de revue passeren. De implementatie van deze QTE’s is uitdagend en allerminst repetitief, waardoor het niet als een domme gimmick overkomt.

Waar de Combat een uitdagend geheel vormt, valt het platform-gedeelte wat simpel uit. Het mooiste aspect van het platformen zijn de getoonde decors. Van begin tot eind sleept ontwikkelaar Mercury Steam je van de ene grootse fantasy-omgeving naar de andere. Begeleid door de uitstekende soundtrack mag je tijdens het platformen dit schitterende decor verkennen en genieten van de prachtig vormgegeven landschappen. Verkennen is echter wat overdreven want het platformen is strikt lineair gehouden. Aanvankelijk stoort het niet, maar bij het zoveelste oplichtende platform krijg je naar het einde van de game toe, het gevoel dat het een verplicht nummertje wordt. Qua platformen wordt iets te veel uit hetzelfde vaatje getapt. Ik voelde me ook te vaak bij het handje genomen, dit in schril contrast met het Puzzel en Combat gedeelte van Lords of Shadow. Ergernis treedt op wanneer de vaste camerapositie in het midden van een sprong verandert naar een andere scène met verschillend perspectief. Hierdoor zal je meer dan eens ongewild in een afgrond of een dodelijk moeras belanden. Gelukkig functioneert de vaste camera over het algemeen wel naar behoren en maakt de fraaie presentatie veel goed. Enkele keren zal er stevig gezocht moeten worden naar irritante Chupacabra’s (schurfterige wezentjes), die er met één of andere spreuk in slagen je uitrusting (behalve je kledij dan) te stelen. Een toegevoegde waarde vond ik deze momenten niet bieden, het valt uit de toon en de levels zijn niet echt geschikt voor backtracking. Her en der, vaak goed verborgen liggen ook dode strijders van Gabriel’s orde als stille getuigen waarschuwend voor het nabije kwaad. Elk van hen draagt een scroll, magic of life gem bij zich, hiermee kan Gabriel’s zijn levensbalk en magiebalken vergroten en het laatste, vaak onheilspellende verhaal van deze gevallen helden bestuderen.

Zoals eerder vermeld kan er heel wat gepuzzeld worden. Kan, want de ontwikkelaar was zo vriendelijk om een systeem te bedenken waarbij iemand die een puzzel oplost beloond wordt, en iemand die niet graag puzzelt de oplossing voorgeschoteld krijgt. Dit laatste is echter niet nodig, want hoewel de puzzels van een hoog Trial & Error-gehalte getuigen, zijn er geen echte breinkrakers aanwezig. Puzzels worden vaak bestuurd door een mechanisch rad en bieden gepaste rustelementen ter afwisseling van de intensieve gevechten. Geleidelijk aan worden de puzzels wat uitgebreider, maar nauwelijks moeilijker, enkel onnauwkeurig platformwerk kan je nu en dan eens in de diepte doen tuimelen. Platformen binnen de puzzels is meestal enkel sporadisch aanwezig en speelt daarbij zelden een rol van betekenis. Naar het slot van de game vallen er iets meer puzzels op te lossen en gaan ze één enkele keer zelfs een prominente rol spelen door een geheel level te omvatten. Mercury Steam biedt gamers die een hekel hebben aan puzzelen eenvoudigweg de pap in de mond, met de oplossing in handen kan zelfs de kleinste kleuter op enkele minuten de puzzels oplossen.

Met Lords of Shadow zal je je vlotjes meer dan vijftien uur vermaken. Bij aanvang is er keuze uit drie moeilijkheidsgraden die ook tijdens het spelen aanpasbaar zijn. Op Knight (hard) kreeg ik doenbaar uitdagende Hack & Slash gameplay voorgeschoteld die me zeer kon behagen. Mij leek het ook de moeilijkheidsgraad die aangewezen is om ten volle van deze game te genieten. De opbouw naar de verschillende climaxen binnen de game zit over het algemeen goed en zorgt voor een zekere voldoening. Hier en daar is er een levelbaas waarbij het net iets te lastig kan worden, het terugschalen van de moeilijkheidsgraad komt op dat moment als een godsgeschenk. Sommige levelbazen zijn vrij makkelijk en zelfs eenvoudiger uit te schakelen dan reguliere vijanden, bij andere moet je dan weer op de tanden bijten en met verhoogde concentratie alles uit de kast halen. Zowat alle levelbazen maken indruk door hun présence, verhaal en uiterlijk. Indruk maken doet ook Patrick Stewart (Star Trek, X-men), die op werkelijk meesterlijke wijze dienst doet als verteller. Zijn personage Zobek zal Gabriel af en toe te hulp schieten en speelt ook een rol in de plotafhandeling. Over het algemeen presteren de stemacteurs op hoog niveau en zorgen ze voor een sfeervolle ervaring. Jammer wel dat naar het slot toe de levels en overgangen wat onsamenhangend aanvoelen, maar Castlevania: Lords of Shadow is wat mij betreft tot nog toe kwalitatief de beste game binnen zijn genre op de Xbox 360.

Conclusie en beoordeling

Castlevania: Lords of Shadow is een topgame binnen het Hack & Slash genre. De combat is vrij diepgaand en afwisselend, doch eenvoudig qua uitvoering. De levels zijn fraai weergegeven en presenteren prachtige omgevingen met een grote verscheidenheid aan vijanden. Waar het puzzelwerk een ideale verpozing vormt naast de intensieve actie, is het platformen eerder basic gehouden en had er iets meer variatie mogen zijn. Het vaste camerastandpunt is niet perfect en levert soms problemen op. Enkele ruwe kantjes dus, maar mede door een meesterlijke prestatie van Patrick Stewart en de geweldige soundtrack baadt deze game in een donkere sfeer die Castlevania als gegoten past.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Afwisselende gevechten met heel wat mogelijkheden.
  • Sfeervolle decors
  • Grote verscheidenheid in vijanden
  • Coole levelbazen
  • Leuke puzzels
  • storytelling
  • Minpunten
  • Vaste camera gooit soms roet in het eten.
  • Platform-actie had wat veelzijdiger mogen zijn.
  • Hemeltergende Chupacabra's

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Nice, sony heeft ook goeie toppers gehad =D

  • Sony is nu op de goede weg.

  • Ja, ik zag het net ook op RTL Z! Goed zo Sony!

  • Lol. Eerst zeggen ze dat elke PS3 die verkocht wordt de winst omlaag haalt omdat de PS3 meer kost om te produceren dan de prijs waarvoor ze de PS3 verkopen. En nu hebben ze winst met de PS3. Nu hebben ze geen verlies meer met de PS3 maar een lange tijd wel. … vaag!



    Voor de rest! Super Sony!

  • Mooi, volhouden nu :).

  • Daarmee zijn ze alle drie op de goeie weg. Goed nieuws.

  • @gemini: beetje mosterd na de maaltijd bij de ps2 he :P

  • mooi zo en nu maar hopen op veel topgames

  • Lekker!

  • Das toch best snel, 1 jaar na de introductie van de dure PS3

  • Das mooi.

  • ga zo door sony, en laat het naar de klant merken door de prijzen van de game's wat goedkoper te maken…….

  • Omdat ze nu wel winst maken op de ps3, omdat ze de productie kosten hebben gehalveerd maken ze nu wel winst op de ps3.

    Dit fiscaal jaar hopen ze dus 9.5 miljoen exemplaren te verkopen, betekent niet dat ze totaal op dat uitkomen, er zijn nu al rond de 10.4 miljoen exemplaren geshipped.

    Interssant om bij te zeggen is, dat sony meer dan de 360 verkocht over 5kwartalen.







    Sony just announced its Q3 results for PS3 hardware shipments worldwide. In the quarter, which runs from October to December 2007, Sony shipped 4.9 million PS3s to retail. That compares to 4.3 million Xbox 360s shipped worldwide during the same time frame worldwide. Nintendo shipped 6.96 million Wiis worldwide during October to December 2007.



    Through five quarters of shipments (December 2005 being the first milepost for Microsoft, while December 2006 was the first milepost for Nintendo and Sony) Microsoft had shipped 10.4 million Xbox 360s to retail, while Sony has shipped 10.49 million PS3s to retail. That means PS3 - despite the staggered launch and higher pricing outpaced Xbox 360 shipments worldwide through five quarters. Both pale in comparison to Wii though - as Nintendo shipped 20.13 million Wiis worldwide through five quarters.






  • niet slecht voor een apparaat dat in het begin 600 euro kost.

  • Goed nieuws

  • netjes :)

  • zeker wel nice

  • Dit betekent dat de PS3 op de goede weg is en de PS2 achter na gaat.

  • Bullshit! En MS dan?

  • Het doet me goed om te zien dat Microsoft deze generatie zo goed als zeker op de laatste plaats komt :D. Het wordt steeds heter onder de voeten van Microsoft en de Xbox fanboys. Het gaat goed met de PS3 en de 360 kakt.



    Ik hoop dat Sony tegen het einde van 2008 Microsoft heeft ingehaald en in 2009 compleet vernderd wordt door de PS3 en Wii. FFXIII zal hopelijk de doodsteek zijn.



    SONY FTW !!!!


Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren