1. Half-Life 2: Episode One (PC)

Half-Life 2: Episode One (PC)

Valve is een studio die weet hoe het moet. Half-Life 2 was een ongeëvenaard topspel dat maar weinig, zo niet geen fouten maakte. Portal gaf, hoewel van korte duur, ook een prachtige, hilarische en unieke speelervaring, en Team Fortress 2 deed het er niet minder op; prachtig gebalanceerd, uniek en met een vleugje humor. Als je, na het ervaren van al deze topspellen, begint aan Half-Life 2: Episode One, ga je je toch afvragen of het wel echt Valve is die achter dit uitbreidingspakket zit. Hoe kan een studio met zo’n reputatie, zo’n imago, ook maar iets fout doen?

Want fout, dat is Half-Life 2: Episode One. Het uitbreidingspakket pakt het verhaal op waar Half-Life 2 stopte, maar verliest meteen haar greep erop en tovert het meeslepende verhaal van Half-Life 2 om in een plot dat enkel op de achtergrond ergens ronddwaalt en eerder een excuus is om jou als speler wat extra content voor te schotelen dan dat het een volwaardig aspect van het spel genoemd kan worden. Jij, meneer Freeman, volgt en beschermt de vastberaden Alyx in haar wanhopige poging om de op instorting staande stad te verlaten. Het stel wordt, zoals wij het zo mooi herinneren uit Half-Life 2 waar het nog wél allemaal leuk was, tegengewerkt door zowel de Combine als de welbekende zombies, aliëns, monsters en al het andere gespuis. Er worden geen nieuwe vijanden geïntroduceerd in dit uitbreidingspakket, op een enkele combinatie van Combine soldaten en zombies na, en dat laat te wensen over. Eén van de prachtige dingen in Half-Life 2 was namelijk de voortdurende stroom aan nieuwe ontdekkingen, of dit nou nog nooit eerder bezochte gebieden waren, gloednieuwe en bloeddorstige wapens of een nieuw soort monster, soldaat of wat voor een vijand dan ook. Half-Life 2: Episode One mist al deze dingen en wordt hierdoor een heel stuk sneller saai dan haar voorganger. Wat zeg ik? Half-Life 2 werd gewoon niet saai, en daarom is het al helemaal doodzonde dat Valve niet nog eens kon laten zien dat ze weten hoe ze een gamer geïnteresseerd moeten houden.

De graphics hebben geen update gekregen en zijn nog steeds exact hetzelfde als in Half-Life 2. Een probleempje is echter dat het gebrek aan detail in dit uitbreidingspakket op den duur echt op gaat vallen. Waar Half-Life 2 namelijk continu met nieuwe omgevingen, prachtige lichteffecten en andere audiovisuele pracht op de proppen kwam houdt Episode 1 het bij een paar oude vertrouwde omgevingen die we al zo goed kennen uit zijn voorganger. Deze omgevingen worden echter binnen no-time eentonig en op het moment dat het saai wordt ga je een kritischer oog op de graphics werpen; je zal zonder twijfel merken dat die toch echt niet het sterkste punt zijn van Valve’s Half-Life engine. Ook een ding wat ik erg mistte in dit uitbreidingspakket waren buitenomgevingen. Half-Life 2 was ongelofelijk sterk in het natuurlijk afwisselen van verschillende ambiance’s. Denk aan grotten, steden, grote gebouwen, maar ook stranden en snelwegen. Half-Life 2: Episode One beperkt dit arsenaal aan omgevingen tot een karig stel. Het grootste deel van je speeltijd zal je rondzwerven in de stad die het citadel waaruit je ontsnapt omringd, en variatie blijft ver te zoeken. Waarom Valve, waarom?!

Nu moet je me niet helemaal verkeerd begrijpen; Half-Life 2: Episode One doet een hoop dingen ook hartstikke goed. Punt is, dat die “goede dingen” stuk voor stuk ook al in Half-Life 2 voorkwamen. Niks is echt nieuw, en sommige dingen zijn er zelfs minder leuk op geworden. Een paar puntjes; het geweldige aan de Half-Life engine is zonder twijfel het physics-deel, daarover is geen discussie mogelijk. Waar Half-Life 2 optimaal gebruik maakte van deze engine en keer op keer verfrissende puzzels op het scherm toverde, doet Episode One niet anders dan eerder geïntroduceerde puzzels her te gebruiken. Natuurlijk doen ze hun uiterste best om het dan net even anders te maken, maar hier kijk je met de minst kritische blik meteen doorheen en dan besef je dat het allemaal rommel is die we allang meegemaakt hebben.

Ook had Half-Life 2 een prachtbalans wat moeilijkheidsgraad betreft; op normal werkte alles precies goed en lag de moeilijkheid op het punt waar het nooit frustrerend werd maar nog wel een uitdaging vormde waar je echt niet zomaar in één keer doorheen speelde. Op dit punt slaat Episode One de plank echter volledig mis; het spel is frustrerend moeilijk op momenten waar zo’n lastigheid echt niet op z’n plaats is en op punten waar een uitdaging meer dan gepast zou zijn is het allemaal zo simpel dat je er gapend doorheen speelt. Deze irriterende moeilijkheidsgraad wordt nog eens erger door het gebrek en foute plaatsing van checkpoints; vaak respawn je op een compleet gestoorde plaats waar bijvoorbeeld geen mogelijkheid is om je levensgehalte omhoog te krikken of waar je zonder dat je er ook maar iets aan kan doen omsingeld bent door een hoop vijanden die je maar al te graag aan flarden knallen, scheuren en slaan.

Gelukkig heb je in tijden van nood altijd nog iemand bij je; Alyx. Ze blijft gedurende je speelsessie continu bij je en helpt je niet alleen maar, maar maakt af en toe nog eens een mooie opmerking ook. Het is een prachtige stoere meid en ik ben er maar al te blij mee dat we meer van haar te zien krijgen, al is het dan te midden van een hele hoop tegenvallers. De samenwerking met Alyx gaat van een leien dakje en komt natuurlijk over; dit is iets waar heel wat andere spellen iets van op kunnen steken want laten we eerlijk zijn; zo iets simpels als een waarlijk meewerkende A.I. komen we niet vaak tegen in de gameindustrie. Toch jammer dat het spel dan zo abnormaal vroeg eindigt. Het feit dat dit een uitbreidingspakket is en geen volwaardige game is in mijn ogen geen excuus voor vier, misschien vijf uurtjes speelduur.

Conclusie en beoordeling

Valve scheurt met Half Life 2: Episode One ruw het “Zegel van Kwaliteit”-gevoel weg van haar logo en herinnert ons eraan dat ook zo’n studio als zijzelf fouten maakt. Want dit uitbreidingspakket is een fout, daar is geen ontkenning aan. Verouderde graphics, verdomd irritante moeilijkheidsgraden, fout geplaatste checkpoints en bovenal een gebrek aan vernieuwing waar niemand omheen kan draaien. Verrijk deze waslijst aan klachten ook nog eens met een schrikbarend korte speelduur en je hebt mijn mening over dit zielige uitbreidingspakket. Ik zou het in een woord kunnen omschrijven, dat is zeker, maar zo’n woord durf ik alleen maar binnensmonds uit te spreken. Daarom rest mij enkel één laatste vraag en die zal ik stellen ook, waarop ik zal hopen dat deze studio nooit meer een fout als deze zal maken. Waarom Valve, waarom?!
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • Nog altijd Half-Life
  • Samenwerking met Alyx is top-notch
  • Minpunten
  • Ernstig gebrek aan vernieuwing... heel ernstig.
  • Moeilijkheidsgraad is zo onstabiel als een eenwieler met een lekke band
  • Checkpoints fout geplaatst
  • Korte speelduur
  • Graphics toch ietwat verouderd

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Geweldige serie. :-)

    Lekkere gameplay, gave muziek en een top verhaal! Dat maakt een game natuurlijk perfect! ;-)

  • gruwelijk spel…als et goed is heb ik em morge:D deel 4 dan he:P als je devil may cry bij mij hier had gereserveerd kreeg je die faceplate zoizo..ik krijg em ook..alleen niet gesigneerd…maarja tog nog dope…als je em hier voor de ps3 reserveerd krijg je een Devil may cry 4 Muts…dope tog:D

  • Mooi, Ik heb de vorige delen niet gespeeld, maar van deel 4 ben ik helemaal weg. heb net mee gedaan aan de prijsvraag hoop dat ik win dan ben ik echt heel blij:)

  • ik ken hem niet echt ben wel de demo aan het downloaden

  • Had nog nooit een dmc gespeeld maar vond de demo erg vet, laat maar komen dus.

  • Ik heb hem donderdag of vrijdag.

    Die muziek is echt gruwelijk en heb er echt zin in na de demo.

    Mijn 1e Devil may Cry dus ga lekker oefenen zodat ik die combo's goed kan uitvoeren.

  • Vind ik het toch jammer dat ik nog nooit een DMC heb gespeelt.

  • Moet deel 4 halen :)

  • deel 1 was echt de bomb, wat deel 4 gaat brengen weet ik niet maar als het lijkt op deel 1 ben ik wel erg blij!

  • Nero is namelijk de held uit Devil May Cry 4 en zal vanaf aankomende week zichzelf mogen bewijzen. Om alvast een topje van de sluier te lichten: Devil May Cry 4.

    Ok, hier snap ik dus niets van… Topje moet niet alleen tipje zijn (volgens mij) maar die zin is ook verschrikkelijk… apart?:P



    Heb deel 1 tm 3 niet gespeeld, naar nummertje 4 komt ongetwijfeld in mijn collectie :D.

  • Verdomme wat kunnen de dagen toch lang duren als je een game heel graag wil spelen!

  • Mooi artikel.

  • Jammer, hoopte een beetje leuke storyvertelling e.d. :P

  • heb eigenlijk alleen deel 1 gespeeld,maar wat was die vet heb gelijk een ps2 gekocht toen.



    ga deel 4 waarchijnlijk ook halen maar niet gelijk op de release datum want heb dan weinig tot geen tijd en wil eerst dan andere games afmaken!

  • Yay voor Dante en Shinji Mikami :)

  • Morgen is de dag!

  • de demo speelde goed weg dus ik ga hem halen.

  • Een humoristische sidenote aangaande DMC 4 :



    there's a little issue of a MASSIVE installation process that forces all PS3 gamers to wait just under 22 mins before they can tuck in to Dante's finest.



    You'd think there'd be a benefit after being forced to install nearly 5GB of game data, like shorter or even no loading times during the entire game. Funny thing is though, it doesn't make much difference to load times compared to the 360 version, that you can play straight away.



    22 f***ing minutes ?!!?



    Following that the opening load time on PS3 was five seconds against eight on 360. And then three seconds versus four, and four versus five seconds in following load screens, PS3 - 360. As you can see there's not much in it.

    Wie zei ook alweer \"geen laadtijden op de PS3-versie\"? :-p







  • nooit gespeeld:PXD

  • ik heb 3 gespeeld en die was echt vet!!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren