1. Shin Megami Tensei: Strange Journey (NDS)

Shin Megami Tensei: Strange Journey (NDS)

De toekomst ziet er niet erg rooskleurig uit. Als we de grote groep doemdenkers mogen geloven krijgen we binnenkort een overdosis aan kernoorlogen, natuurrampen en weet ik veel wat nog meer voor een catastrofes voor onze plaat. Geen prettig vooruitzicht! Maar dat alles – geloof het of niet - valt in het niets bij wat we meemaken in Shin Megami Tensei: Strange Journey, waar de wereld bedreigd wordt door een alternatieve dimensie, tot de nok toe gevuld met allerhande demonen. Lock ’n load, hee-ho!

Nee nee, het is hier op Aarde geen peis en vree. In een zeer nabije toekomst gebeurt er namelijk iets raars op Antarctica: een duister, zwart gebied is daar ontstaan en blijft zichzelf uitbreiden. De Verenigde Naties hebben door dat het daar niet pluis is en willen deze zogenaamde Schwarzwelt een halt toeroepen. Het neusje van de militaire zalm wordt erop uitgestuurd om aldaar op onderzoek te gaan en indien mogelijk de zwarte bedreiging te vernietigen. Maar zoals gebruikelijk in game-land loopt alles totaal in de soep en weet er nog maar een kleine fractie van de troepenmacht levend de Schwarzwelt in te komen. Daar aangekomen worden de soldaten ook nog eens aangevallen door demonen – hoeveel pech kan je hebben? En zo ontpopt zich er een geweldig verhaal vol spanning en gevaar. Het verhaal van Strange Journey heeft buiten een boel elementen van een geslaagde thriller ook nog eens drie verschillende eindes en daar nog eens bovenop krijgt de speler ook nog een spiegel voorgehouden: het spel bevat namelijk ook nog flink wat maatschappelijke kritiek. Dit maakt Strange Journey misschien niet de luchtigste RPG – vooral door de immense hoeveelheid aan tekst waar je als speler doorheen moet worstelen – maar dat maakt gelukkig niks uit: het verhaal wordt er immers niet minder tof door. En tof is het verhaal zeker.

Zoals de oplettende lezer net al zag staan, is dat dit spel een RPG is. Of om het maar even voluit te zeggen: een combinatie van een ouderwetse first person dungeon crawler en een RPG. Hiermee valt Strange Journey terug op de Megami Tensei-spellen van weleer, die precies dat ook waren. De speler loopt samen met zijn demonen – die te rekruteren zijn door er simpelweg een babbeltje mee te maken – door een verscheidenheid aan verschillende dimensies, verslaat een baas, gaat door naar de volgende dimensie en voelt zich vervolgens awesome omdat dit alles hem gelukt is; dat is de gameplay in een notendop. De omgevingen waarin de speler zich begeeft zijn echter wel vol met boobytraps: valkuilen, loopbanden, you name it. Dit zorgt voor wat extra ‘Argh”-momenten, en dat bij een spel dat toch al behoorlijk lastig is. Wacht, scratch dat. “Behoorlijk” lastig? “Allejezus verrekte klotebaas ga nou eens dood, FUUUUUUUUU” lastig lijkt er meer op. Wat de moeilijkheidsgraad betreft zit het dus wel snor.

Om die bazen neer te halen heb je natuurlijk hulp nodig. Die hulp komt uit een onverwachte hoek: de demonen die je zo hardnekkig aan het bestrijden bent, vormen ook de basis voor je overwinning. In je eentje haal je het immers niet, dus moet je de vijand bij je in huis halen; demonen als Pokémon gebruiken dus. Door een babbeltje te maken kan je met ze onderhandelen om bij je team te komen: eerst moet je wat vleien en dergelijke, dan wat aan ze geven en dan… sluiten ze zich bij je aan. Dit is erg leuk gedaan, want naast flink wat trial & error krijgen je bondgenoten in spé ook een stuk meer persoonlijkheid mee – het is immers een stuk toffer om samen met bondgenoten te vechten dan met zielloze gebruiksvoorwerpen. Ook het fuseren van demonen, wat we eerder al eens tegenkwamen in de spinoff-reeks Persona is weer van de partij: je gooit een demon of twee in de blender en er komt een nieuwe en vaak sterkere demon uit. Erg handig als je weer eens te kampen hebt met te zwakke demonen.

Op grafisch gebied is Strange Journey een klassiek Shin Megami Tensei-spel: mooi vormgegeven characters en prachtig artwork. Anders zijn echter de omgevingen waarin je je begeeft: deze draaien op de engine van Etrian Odyssey – nog een game waar dit spel veel overeenkomsten mee heeft – en zijn volledig weergegeven in 3D. Deze omgevingen zijn stuk voor stuk gebaseerd op de moderne menselijke zonden: denk aan een gigantisch winkelcentrum die de consumptiemaatschappij symboliseert, een immense vuilnishoop, een hoerenwijk… et cetera. Heel origineel en leuk bedacht, maar er is wel één klein euvel: de omgevingen herhalen zich tot in het eindeloze door. Begrijp me niet verkeerd, ze zien er goed uit – maar om dat keer op keer op keer maar weer tegen te komen is natuurlijk minder en dat is jammer. Qua muziek zit het dan wel weer als vanouds goed – mooi én gevarieerd. Het spel barst haast van de zware, bombastische tracks die perfect bij de angstaanjagende sfeer binnen de Schwarzwelt passen. Neem nu Eternal Throne of Theme of Chaos: perfecte voorbeelden van de donkere, dissonante muziek in Strange Journey. Geweldig werk van componist Shoji Meguro.

Conclusie en beoordeling

Tussen alle luchtige, kleurrijke RPGs op de Nintendo DS is Shin Megami Tensei: Strange Journey met haar duistere vormgeving en volwassen verhaal niet voor iedere gamer weggelegd. Door de grote hoeveelheid aan tekst en het zware thema is het spel nu niet bepaald iets wat je heel even oppakt en gaat spelen; voor dit spel moet je echt even gaan zitten. Maar doe je dat, dan wacht je een prachtige ervaring: hetzelfde verhaal wat zo ontoegankelijk is, is tegelijkertijd ook geweldig goed met haar verschillende eindes en zware thema. Daarbij is het spel ook nog eens gezegend met een leuke gameplay, een hoge moeilijkheidsgraad, een fijn demonen-systeem en een toffe audiovisuele presentatie. Dat de omgevingen herhalend zijn is daar maar een klein smetje op. Een heel toffe game!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Geweldig verhaal
  • Leuke gameplay
  • Lekker moeilijk
  • Tof demonen-systeem
  • Audiovisueel mooi...
  • Minpunten
  • Nogal ontoegankelijk
  • maar de omgevingen herhalen zich te veel

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • haha toffe achievements

  • Had ook niks anders verwacht van Rockstar!

  • Haha, ze zetten de 'schande' voort in een achievement. :p

  • Briljant! Erg leuke achievements hahaha!

  • leuke achievements

  • geinig

  • Als ik had geweten dat ie op de 360 zou uitkomen had ik hem nooit op de PS2 gespeeld. maar ik wist een jaar geleden nog niet dat ik een achievement junkie zou worden.



    Leuke achievements voor een geweldig spel.

  • Erg leuk, komt ie ook voor een budget prijsje want op ps2 is ie al heel lang maar 20 euro. Ik zou het wel fijn vinden als ie ongeveer zoveel kost voor 360.

  • Euhm… leuke… achievements..

  • Heerlijk ludiek weer :). @ Master_Chief: ik dacht dat wel ergens gelezen te hebben ja ;).

  • Ha vet! Ik heb steeds meer zin in dit spel.

  • @ master-chief



    bij bol.com kan je hem voor bestellen voor € 50. Niet echt budget maar ook geen full price.

  • Haha, ben benieuwd of achievement hoeren nou 980 hebben staan :)

  • ROFL

  • :PXD

  • XD Tof

  • haha xD

  • weer zo'n zalig spel dat de ps3 niet heeft

  • Er zitten wel leuke bij!

  • Die Wedgie Achievement lijkt me vet. Lekker onderbroeken over andermans kop trekken..:P

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren