1. An Elder Scrolls Legend: Battlespire (PC)

An Elder Scrolls Legend: Battlespire (PC)

Eind jaren negentig werd er druk geëxperimenteerd in gamesland. Er zou een revolutie aankomen die zijn weerga niet kon. Complete 3D werelden waarbij sprites tot het verleden zouden behoren, filmische ervaringen en verhalen die realistisch waren in plaats van demonen op Mars. Enkele iconische titels zoals Half-Life zouden spoedig de complete gameswereld overhoop zetten. Te midden van dit alles zouden er ook enkele games uitkomen die jammerlijk gedoemd waren te falen. Toch zien we veel elementen in deze commercieel gefaalde games terug in moderne games die vandaag uit komen.

Voluit ‘An Elder Scrolls Legend: Battlespire’ kwam eind 1997 uit te midden van de 3D revolutie. Niet langer zouden tegenstanders meer bestaan uit bordkartonnen sprites maar uit complexe modellen die van alle kanten een ander uiterlijk hadden. Helaas had ontwikkelaar Bethesda tijdens het ontwikkelen van Battlespire enorm grote problemen. Men wilde een uitbreiding maken voor het eerder uitgekomen Daggerfall waar de nadruk meer op de actie zou liggen. Zo hoopte men met de Quake hype mee te gaan die een jaar daarvoor was begonnen. Ergens midden in het ontwikkelingsproces werd echter besloten om de game standalone te maken. De game was echter al zo ver ontwikkeld dat de game niet meer herschreven kon worden om driedimensionale vijanden weer te geven. Hierdoor kwam Battlespire dus uit als een zwaar verouderde game te midden van de 3D revolutie. Het zou een commercieel fiasco worden die de ontwikkelaar dicht bij de afgrond bracht.

In Battlespire speel je een zelf te creëren personage welke erop uit wordt gestuurd om orde op zaken te stellen in een geheim trainingscomplex voor het keizerlijke leger genaamd, de Battlespire. Het is een plaats die tussen de ‘normale’ wereld ligt van het keizerrijk en Oblivion, het rijk van de god van de verwoesting, Mehrunes Dagon. Al snel blijkt echter dat het trainingscomplex vergeven is met demonen die vanuit Oblivion zijn binnengedrongen. Uiteindelijk leiden een aantal ontmoetingen met overlevenden tot het einddoel: Dagon vernietigen.

Je start het spel met het aanmaken van je eigen karakter. Dit gebeurd op dezelfde complexe handelswijze als eerder werd toegepast in Daggerfall maar dan nog net even erger. Net zoals in alle Elder Scrolls titels heeft je karakter 8 basis statistieken die variëren van Strenght, Endurance tot Luck. Deze statistieken bepalen hoe effectief je skills zijn. Battlespire heeft meer skills dan welk andere Elder Scrolls titel dan ook en variëren van de bekende Long Blade tot meer obscure skills zoals ‘Thaumaturgy’ welke ervoor zorgt dat je individuele magic skills weer beter presteren. Daarnaast kan je ook nog beslissen welke advantages en disadvantages je karakter bezit. Voor de echte RPG veteraan zijn deze statistieken de hemel maar voor elk ander is het absoluut niet te begrijpen. Niet voor niets had Battlespire een handleiding van dik 100 pagina’s om alles uit te leggen in ondoorzichtig Engels. Voordeel is wel dat je zelf je karakter helemaal kan maken zoals je wilt maar ook hier ligt gevaar op de loer. Je hoeft maar één verkeerde statistiek te kiezen en het spel is niet uit te spelen. Bijvoorbeeld, je moet baas X verslaan met zilveren wapen Y. Je kunt echter wapen Y niet vasthouden omdat je ervoor hebt gekozen dat je karakter niet tegen zilver kan in ruil voor meer punten tijdens het maken van je karakter. Aangezien veel keuzes die je maakt aan het begin van het spel definitief zijn, zal je bij een dergelijk probleem genoodzaakt zijn om heel het spel opnieuw te spelen.

Wanneer je door de berg met statistieken menu’s bent gekomen beland je in het eerste level. Het spel biedt een soort mix tussen het eerder genoemde Daggerfall en Quake. De snelheid waarmee je kunt bewegen is een stuk sneller en het gebruiken van je omgeving is een must. In tegenstelling met alle andere Elder Scrolls titels heeft Battlespire geen grote open wereld. In plaats daarvan heb je levels. Deze kan je vergelijken met tien Quake levels die bij elkaar zijn geperst om zo één groot level te creëren. In totaal zijn er 8 van deze levels. Dit klinkt op zich als weinig maar als je rekening houdt met het feit dat de levels niet lineair zijn en later in het spel open en groter worden valt dit reuze mee. Toch is Battlespire een stuk korter dan de gemiddelde Elder Scrolls titels. Afhankelijk van de keuzes die je hebt gemaakt gedurende het maken van je karakter zal het je ongeveer 30 uur kosten om het einde te bereiken. De kans is echter groot dat je er een stuk langer over zal doen. Battlespire is namelijk moeilijk, heel erg moeilijk.

Al in het eerste level wordt je geconfronteerd met een grimmige werkelijkheid: Elke vijand die je tegenkomt kan potentieel een retourtje savegame opleveren. Dit is op zich niet zo’n heel groot probleem, meerdere games gaan uit van dit principe. Het is echter de combinatie van een zwak startend karakter, sterke vijanden, veel vijanden tegelijk en een stroeve framerate die van Battlespire een extreem uitdagende game maken. Gelukkig zijn er enkele lichtpuntjes aan de horizon die je leven gemakkelijker kunnen maken. Veel hangt hierbij meer af van geluk dan wijsheid. Zo heb je verschillende ‘gems’ in de levels die de gezondheid en mana van je karakter compleet herstellen. Het is dus een goed idee om vijanden naar deze plekken toe te lokken en daar te verslaan. Dit veroorzaakt een nogal repetitief gebeuren maar de kick die je krijgt als je een level hebt voltooid is veel groter dan bij hedendaagse games waar je zo doorheen zwemt. Als beloning kan je aan het einde van een level punten besteden om je karakter sterker te maken. Veel lijkt dit echter in het begin niet uit te maken. Pas aan het einde van het spel heb je het gevoel dat je redelijk sterk bent geworden. Dit komt vooral door een harnas welke je magic resistance een opkikker geeft.

Een zeer sterk punt dat Battlespire op zich de moeite waard maakt is het leveldesign. De ontwikkelaars hebben enkele echte doolhoven gecreëerd waarbij je regelmatig verdwaald en gedesoriënteerd kan raken. Gelukkig heb je de beschikking over een kaart van elk level welke steeds meer word ingekleurd naarmate je verder komt. Deze kaart bevat echter geen optie om aantekeningen te maken. Hierdoor ben je af en toe nog steeds genoodzaakt om zelf pen en papier erbij te pakken om notities te maken of op internet je heil te zoeken. Dit is echter een groot pluspunt welke de game nog meer uitdagend maakt. Hiernaast was het ook redelijk uniek en innovatief in 1997 dat je voertuigen moest gebruiken om bepaalde levels door te komen. Vooral één van de latere levels bevat een origineel voertuig: Een luchtballon. Na het vinden hiervan kan je vrij door het level heen vliegen om zo vijanden op de grond te vermijden. Het enige minpunt in leveldesign is het feit dat er enkele onlogische raadsels voorbij komen die moeten worden opgelost om verder te komen. Het was beter geweest om deze optioneel te maken en het oplossen als een extra beloning werd gezien, niet als een noodzakelijk onderdeel van de gameplay.

In vergelijking met hedendaagse games is Battlespire uiteraard zwaar verouderd. In 1997 was het spel echter ook niet top. De levels mogen dan groot en later ook zeer open zijn, de permanente mist doet anders vermoeden. De oorzaak moet gezocht worden in het feit dat Battlespire tot één van de laatste DOS games behoort. Hierbij wordt een grafische motor gebruikt die niet te veel virtueel geheugen mag gebruiken. DOS toepassingen mochten immers maar een bepaalde hoeveelheid aan geheugen gebruiken, anders vond er een crash plaats. Het resultaat zorgde er helaas voor dat Battlespire de limieten van DOS opzocht en regelmatig overschreed. Zelfs sterke computers in 1997 die Windows games gemakkelijk konden draaien hadden moeite met het slecht geprogrammeerde beest dat Battlespire heet. Zelfs met een hedendaagse computer en Dosbox verreist het spel veel van je computer. Dit was te vergeven als alles er goed uit zag maar dat was toen der tijd ook niet het geval. Andere games hadden gedetailleerde modellen en haarscherpe texturen. Battlespire had niks van dit alles. Daarnaast is het spel verschrikkelijk instabiel en kan er elk moment een crash plaatsvinden, zelfs met de laatste patch. Om nog maar te zwijgen over het door de vloer van het level vallen, vijanden die in elkaar komen vast te zitten en grafische glitches. De absolute doodsteek was het feit dat de game geen 3D karakters had maar sprites. Dit was absoluut onacceptabel gedurende de 3D revolutie.

Conclusie en beoordeling

Battlespire is het zwarte schaap in de Elder Scrolls serie welke bekend staat om kwaliteit. Grafisch achterhaalt, veel bugs en ongebalanceerde vijanden zorgden voor veel klanten bij de tandarts door vermaalde en geknarste tanden. Onder die laag met zware minpunten valt er echter zeker veel plezier te beleven met Battlespire. Het spel was erg innovatief voor zijn tijd en was een kruising tussen snelle shooters en langzame RPG’s. Deze combinatie zien we vandaag steeds vaker terugkomen. Mensen die nu moeite hebben met hedendaagse RPG’s moeten ver van Battlespire wegblijven. Daarvoor is het veel te uitgebreid en onvergefelijk. Ben je echter een RPG veteraan en wil je één van de grootste uitdagingen op dit gebied overwinnen dan is het spelen van Battlespire een absolute must.
7,3
Score
73
Score: 75
  • Pluspunten
  • Zeer uitdagend
  • Uitgebreide character creation
  • Leveldesign
  • Innovatieve elementen
  • Minpunten
  • Bij vlagen te moeilijk
  • Steile leercurve
  • Zeer veel bugs
  • Grafisch zwak

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Leuk hoor!

  • Maak nou maar eerst duke nukem 4ever!

  • die ga ik dus sowieso halen

  • Ik hoop ook in de PSS.

  • Nice! Duke Nukem 3D was vet!

  • Heb hem nog op de Pc, maar als ie in de PSS komt haal ik hem misschien wel

  • mischien wel leuk

  • Daar heb ik vroeger wel wat tijd in gestoken.

  • Hail to the King baby!



    Goed nieuws dit :D

  • De trial eerst maar even weer.

  • ook in PSS hoop ik :P

  • Ow, dat is wel nice: heb dit spel namelijk nooit gespeeld.

  • Dit spel VOND ik erg goed.

    Ik ben benieuwd wat ik nu van zou vinden.

  • omg! mp! :D. 'do you wanna dance?'

  • Moeten we zeker ook weer 7-8 jaar wachten?

  • idd kom nou eerst maar eens met 4ever

  • Geweldig nieuws, kunnen de mensen die het niet kennen ook aan de slag met deze klassieker

  • Vette shizza.

    deze game vond ik echt vet. Ga het gelijk kopen :D

  • eng relaxed

  • lachuh, nostalgie

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren