1. Warcraft II: Tides of Darkness (PC)

Warcraft II: Tides of Darkness (PC)

"This game cannot be played fullscreen, please use MSDOS". Wat nou?! Shit, hoe krijg ik die nou aan de praat? Misschien een emulator, dat werkt bij meer spellen. Eens even googlelen... ah, daar is het! Een 'Dosbox'? Installeren die hap!

Vaak heb ik zulke trajecten af moeten lopen, wilde ik spellen spelen die ouder waren dan 2000. Dit duurde vaak langer dan dat je erover deed die regels te lezen, dat kan ik je wel zeggen. Gelukkig is het dat vaak waard, om dat gevoel van voldoening terug te krijgen, wat je (voor mij) tien jaar geleden ook had bij dat spel. Heerlijk is het, om weer die 'aha erlebnis' te hebben, tijdens het spelen van zo'n game. Als ik een veronderstelling mag doen, en dat doe ik dan ook gewoon, zeg ik dat Warcraft II: Tides of Darkness de beste RTS was van die tijd. Waarom? Lees maar lekker verder!

Wat houd ik toch van die simpele regeltjes. Bouw een leger(tje) en val de vijandige basis(sen) aan. In feite blijft dit het geval, in elke RTS. Tot mijn vreugde behandelt Warcraft dit op zijn eigen manier. Je begint met wat bouwmannetjes, één of twee vechters en als je mazzel had al een gebouw of twee. Door deze schaarse beginselen, had ik persoonlijk de grootste lol met gigantische steden te bouwen. Een overdaad aan mannetjes, die je precies in die schepen wilde laten passen. In mijn geval had ik altijd twaalf footmans en zes elven rangers bijvoorbeeld. Voor de Warcraft veteranen, en ik weet dat dat er een heleboel zijn, weten ze waarschijnlijk nog dat er negen mannetjes in zo'n transportschip pasten. Ook was het geweldig zo veel olieboten te bouwen waardoor ze uiteindelijk op elkaar vastliepen.

Hier kom ik op nog een revolutionair punt naar mijn mening: de prachtige zeeslagen die je kon voeren. Vaak was de sleutel naar de overwinning een krachtige zeevloot bouwen, aangezien je dikwijls op een eiland zat en de vijand je zo niet eens aan kon vallen met zijn transportboten. Deze vijand was trouwens altijd óf een mens óf een ork. Uiteraard kon je in totaal met z'n achten spelen, maar er waren maar twee rassen. Helaas was dit een minder punt in mijn ogen, aangezien andere spellen er soms wel meer hadden. Maar hier mag ik zeker niet over zitten te mokken, aangezien de haat tussen de orks en de mensen zeer goed is weergegeven in de missies en achtergrond informatie die je hierdoor vaak krijgt. Wat missies betreft vond ik de variatie té minimaal. Er waren twee soorten missies, die soms werden gecombineerd:

1. Red 'x'

2. Vernietig 'x'

Hierbij staat 'x' uiteraard voor je doelwit. Ik had liever gezien dat hier iets meer variatie in hadden gemaakt. Uiteraard waren er nog andere doelen. Bijvoorbeeld een bepaald gebouw maken, maar vaak kreeg je een nieuwe opdacht, die dus in vele gevallen werd opgevangen door een van bovenstaande mogelijkheden. De campaigns van zowel orks als mensen zijn eigenlijk van standaard lengte en waren prima opgebouwd. De verhalen van beide rassen kruisten hier en daar en er waren leuke details die je terug lieten denken aan je eerder acties met het ander ras, waar je mee gespeeld had.

Uitspraken van de units waren hilarisch. Blizzard werd hier echt door gekenmerkt, net als de humor in 'The Lost Viking'. In Warcraft is er bijvoorbeeld een sadistisch grapje. Klik je een aantal keren op een dier dat vrolijk rond ligt te huppelen (zeehond), dat ontploft het in alle geuren en kleuren! Leuk om als zes-jarige aan je vrienden te laten zien en je daarna kapot te lachen. Deze dieren, waren trouwens gelinkt aan een omgeving. Je kan natuurlijk wel raden waar die zeehonden bij horen, maar er waren uiteraard ook schapen, deze hoorden bij de prachtige groene weiden en bossen. Everzwijnen waren ook van de partij, maar deze hadden hun huis in de 'badlands'. Een soort combinatie van een modderpoel en woestijn. Deze omgevingen waaren mooi weergegeven en hadden ook de bijbehorende bossen: Dennen met besneeuwde toppen, mooie groene bomen en vieze bruine bomen.

De maps in Warcraft zijn eigelijk altijd opgebouwd uit kleine vierkantjes ter grote van een units. Met hout hakken had ik hier wel een probleem mee. Waren er twee werkmannetjes aan dezelfde boom aan het hakken, dan kreeg je maar inkomsten voor één boom en was je eigelijk twee keer zoveel tijd kwijt. Dit lijkt een minimaal minpunt, maar niets is minder waar. Op kleine gebieden had je dikwijls een stuk of zes/zeven werkmannetjes hakken. Vaak overlapten ze elkaar en hakten ze op hetzelfde stuk. Als je flink oorlog aan het voeren bent en je ergens anders mee bezig bent, heb je écht geen tijd om ze even op een andere plek te laten hakken. Gelukkig is dit 'probleem' later in een level géén probleem, aangezien je dan genoeg voorzieningen hebt en je je zeker niet druk maakt over dat beetje hout wat je misloopt.

Verder is een RTS natuurlijk niet compleet zonder een multiplayer. Naar mijn mening is er niets leukers dan samen met je vriend(en) via LAN het tegen elkaar op te nemen of samen te werken. Persoonlijk heb ik deze functie niet vaak gebruikt, waar ik me wél uren en uren aan vermaakt heb, is campaigns maken via de Wacraft WorldEdit. Hoe leuk het was zelf levels te bedenken, maken en spelen, is naar mijn mening alleen nog door Warcraft 3 Editor geëvenaard.

Rest mij één ding te zeggen: heeft gij dit spel noch niet gespeelt, speelt het, nu gij noch kan!

Conclusie en beoordeling

Warcraft II: Tides of Darkness, een spel dat naar mijn mening alles goed doet wat een RTS goed kán doen. Ik kan jullie alleen nog aanraden deze titel te spelen, ook al is het soms een geklooi om ze aan de praat te krijgen. Je krijgt gegarandeerd weer een heerlijk gevoel van binnen en voor je het weet heb je hem al uitgespeeld!
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Nostalgie (What Else?)
  • Schaarse middelen in begin
  • Zeeslagen
  • Uitspraken van units
  • Critter-sadisme'
  • Omgevingen
  • LAN en online mogelijkheid
  • WorldEdit
  • Minpunten
  • Variatie in missies te gering
  • Problemen met houthakken
  • Twee rassen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ziet er herkenbaar uit, waar ken ik het toch van?

  • leuk idee heb alleen geen wii

    :(

  • Wederom een grafisch hoog standje voor de Wii ;-), al is natuurlijk te vroeg om te zeggen dat de game dom/gaaf of wat dan ook wordt….

  • idd, heel herkenbaar. Hopelijk niet té herkenbaar.

  • super! (sarcasme)

  • Weird…

  • Ontwikkelaars hebben tegenwoordig nogal moeite om origineel te zijn volgens mij. Een ontwikkelaar heeft succes met een muziekgame en de muziekgames schieten ineens als paddestoelen uit de grond.. En het zijn altijd dezelfde ontwikkelaars die een jaar na dato nog eens met slappe aftreksels aan komen kakken.

  • Wat zijn we idd weer origineel bezig.

  • orgineel…. ik wacht wel op rockband…

    man this sucks

  • kan leuk worden niet…

  • -_-' ooooke

  • ' origineel'

  • beetje het concept van GitarooMan voor de PSP.

  • dan lijkt rockband me toch wel wat leuker…

  • Helemaal niet herkenbaar.. dit is super verniewend man!

  • Band mashups en dan zie ik een hiphopper op het plaatje staan:S?

  • 30 maar?



    Dan mag het wel een heel erg leuk spel zijn anders flopt het gigantisch.

  • cool lijkt me wel lache misschien eens halen

  • Orgineel idd..

  • als ze een xylofoon met exploderende toetsen inbouwen(6)

    dat zou wel grappig zijn:p

    verder moeten ze het iig een andere draai geven dan hoe het er nu uitziet..

    ik bedoel, dit is wel heel erg nageaapt concept..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren