1. The Legend of Zelda: Oracle of Ages (GBC)

The Legend of Zelda: Oracle of Ages (GBC)

Tijdreizen was enkele jaren terug een heel ‘hot’ item. Films als Back to the Future maakten velen helemaal gek over dit onderwerp en ook de game-industrie ontkwam er niet aan. Titels als Chrono Trigger en Ocarina of Time maakten allemaal gebruik van dit concept, en hoe. Zelfs jaren later zijn er nog gamers zat die een nog geregeld het stof van hun oudere consoles afblazen om weer eventjes nostalgisch te genieten. Een lot dat helaas niet aan The Legend of Zelda: Oracle of Ages was weggelegd. Doordat 'dat andere spel met die blauwe panfluit' het succes van zijn jongere broeders overschaduwde is Oracle of Ages een beetje in de vergetelheid geraakt. Vandaag staat de spotlight dus gericht op wat wellicht de leukste cardrigde is die ooit mijn Gameboy heeft betreden!

Oracle of Ages, het woord dat sinds 2001 voor mij een synoniem met ‘perfectie’ is. Ik lieg niet: er is zo weinig fout met het spel dat de Dikke van Dale mijn definitie van het woord best kan overnemen. Zelfs het plot, dat misschien wat uitgekauwd is past prima in het gehele sfeertje: zoals het cliché in elke ‘Legend of Zelda’ gaat speel je als Link, de stille held in groene kleding. Link reist naar het land van Labrynna, waar op het eerste gezicht alles in orde is. Dan komt de Bad Girl Veran in beeld, die het lichaam van Orakel Nayru overneemt en terugreist in de tijd. Nayru was blijkbaar de enige die de loop van de tijd kon regelen, en met haar verdwijning gaat alles in het heden goed mis. Bovendien kan Veran met een Orakel aan haar zijde kan ze zonder moeite tussen heden en verleden gaan en het land in duisternis bedekken. Aan Link dus de taak om haar achterna te gaan en Nayru te redden!

Hoewel Oracle of Ages niet de eerste is die het thema van meerdere tijdsperiode aanspreekt, is het wel één van de enigste die erin geslaagd is om er meer van te maken dan een goedkope gimmick. Niet ver in zijn avontuur vindt Link een harp waarmee hij eerst alleen nog maar beperkt tussen via portalen door de tijd kan reizen, maar later steeds meer controle over krijgt. En waar het verleden in bruine, matte kleuren is gehuld is het heden daarentegen kleurrijk en fris weergegeven. Door steeds tussen de twee te wisselen los je het merendeel van de puzzels en uitdagingen op die Oracle of Ages rijk is. Plant je in het verleden bijvoorbeeld een jong boompje, dan is deze in het heden uitgegroeid tot een woudreus en door het verschuiven van één rotsblok verander je de loop van een complete rivier. Het is verbazend hoeveel toepassingen de ontwikkelaars hebben gevonden voor zo’n simpel concept en het kan ook niet anders dan dat je meerdere keren even stil zal staan om na te denken wat voor je nu weer moet doen. Daarbij moet wel even gezegd worden dat Oracle of Ages zich vooral richt op puzzels, en dat de ‘hack ’n slash’ fanaten zich beter kunnen richten op Oracle of Seasons, maar daarover later meer.

Als ik in twee woorden moest omschrijven hoe OoA aanvoelt dan zou ik ’Link’s Awakening’ zeggen. Net zoals deze voorganger speel je Oracle of Ages ook vanuit een top-down perspectief. Je bestuurt Link dus van boven en dat werkt prima voor een handheld. Meer dan twee knoppen –respectievelijk A en B- en een de controlpad zul je niet nodig hebben. Grafisch heeft Oracle of Ages gelukkig een update gekregen, alhoewel de ‘kerkers’ die je zult doorlopen van binnen er nog steeds behoorlijk saai uitzien. Alhoewel het zeker geen technisch hoogstandje is blijft alles dankzij de wat simpele graphics wel erg overzichtelijk, iets wat in de latere spellen nogal een minpuntje was. Qua geluid kan ik eigenlijk niet veel anders dan de uit-knop aanbevelen, want de simpele muziekjes en geluidseffecten verliezen na een paar uur hun charme en zijn verder ook niet het aanhoren waardig.

Omdat het nogal makkelijk zou zijn om simpelweg het Orakel te gaan redden, wordt Link –zoals het cliché gaat- op een queeste gestuurd om een achttal ‘kerkers’ doorkruisen en de ‘Essences of Time’ te vinden. Het is een kenmerk van de serie dat deze kerkers niet alleen vol gespuis en valstrikken zit, maar dat er ook nog een aantal puzzels opgelost moeten worden. Oracle of Ages doet hier nog een schepje bovenop door ‘een aantal’ door ‘een heleboel’ te vervangen en er het bijvoeglijke naamwoord ‘behoorlijk lastige’ tussen te plakken. Hoewel ze in opzet vaak niet ingewikkelder zijn dan het verschuiven van blokken of het omzetten van schakelaars zul je toch vaak genoeg even moeten nadenken over je acties. Helaas is de kaart die je in de kerkers vindt ontzettend ongedetailleerd, en als je een specifieke kamer moet terugvinden zit er niks anders op dan rond blijven lopen tot je deze gevonden hebt. Andere frustratie komt voort uit het gebrek aan een ‘auto-save’, wat behoorlijk irriterend kan zijn als je net een half uur hebt gepuzzeld en dan vergeet om op te slaan. Het is jammer, maar doet geen afbreuk aan dat heerlijke gevoel van voldoening als je dan eindelijk een nieuwe ‘Essence’ in gevonden hebt.

Voor de rest blijft Oracle of Ages redelijk binnen de gebaande paden. Het aanbod aan items en hulpmiddelen die Link in zijn avontuur tegenkomt is redelijk klein, en ook niet bijzonder creatief. Ik noem hier een staf waarmee je blokken uit het niets kunt toveren en wat standaard items als bommen en de boemerang, maar daar blijft het bij. Door de toevoegingen van ‘ringen’ kun je Link bepaalde eigenschappen meegeven. Denk dan aan minder schade door bijvoorbeeld explosies, of het langer kunnen vasthouden van bommen. Heeft geeft de game een meer RPG-achtig tintje en voor die-hards is het nóg een groep items die allemaal gevonden moeten worden. Zelfs als je wat minder ‘hardcore’ speelt ben je alsnog een goede tien tot vijftien uur bezig voor je de credits ziet rollen.

Anders dan bij de meeste spellen betekenen de credit echter niet het einde. Ontwikkelaar Capcom heeft destijds hard gewerkt om niet één, maar twee nieuwe delen aan de legende van Zelda toe te voegen. Door naast Oracle of Ages ook nog Oracle of Seasons uit te brengen werden gamers geconfronteerd met een keuze: ga je voor het meer puzzel-gerichte Oracle of Ages of toch voor het actievolle Oracle of Seasons? Beide games zijn ongeveer elkaars verwanten á la Pokémon, hoewel het wel degelijk twee aparte spellen zijn met compleet verschillende avonturen. Wie echter beide spellen in bezit heeft –en elke fan van de Zeldareeks hoort dit te hebben- en één van de twee uitspeelt ontvangt aan het eind een code. Voer je die eenmaal in bij het andere spel, dan krijg je een aangepast avontuur dat lichtelijk gebaseerd is op je acties in het vorige spel. Het is een prachtige excuus om nog een keer met Link op avontuur te gaan, al heb je eigenlijk niet nodig: Oracle of Ages is zo geweldig dat je het toch al meerdere keren wilt spelen.

Conclusie en beoordeling

Elke console of handheld heeft wel een groepje essentiële games die elke gamer in zijn bezit hoort te hebben. Ik zeg dat Oracle of Ages daar ook zeker deel van uitmaakt. Door de klassieke opzet te combineren met een levendige wereld en een gigantische hoop aan hersenkrakers is Oracle of Ages hét spel voor de Gameboy Color geworden en een aanrader voor iedereen die deze handheld nog in zijn bezit heeft!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Puzzels!
  • Replay-waarde
  • Minpunten
  • Geen auto-save
  • Repetitieve muziekjes
  • Ongedetailleerde map

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ok dus niet egt wat vernieuwends van activision

  • Ik kan niet wachten op de Aerosmith versie van Guitar Hero (als die tenminste nog komt). Aerosmith FTW!



    Ik hoop wel dat ze voor een redelijke prijs in de winkel komen, want ik ga niet 3x 60 euro dokken voor nog meer Guitar Hero.

  • Mooi, maar al zo vroeger CoD 5 ?

  • Drie Guitar Hero's in één jaar?

  • Uitbreidingen wsl ook he Jacko. Eerst maar eensch zien wat dit alles wordt. Omzetten kunnen ze iig wel :P.

  • mmmm…Treyarch voor Call of duty ??? dat waren die die ook COD 3 hebben gemaakt, niet echt indrukwekkend tov 4 die echt vet was. COD 5 zal beduidend minder zijn . Read my lips…

  • Spider-Man 4 lijkt me wel vet, als ze de stad meer leven inpompen en veel meer missies erbij

  • CoD 5 gaat hopelijk vet worden :D

  • COD 5 terug in Wereldoorlog maar wel van Treyarch. Ben wel erg benieuwd of ze in de buurt komen van de kwaliteit van COD 4 qua gameplay.

  • alleen CoD 5 laakt me wel wat

  • fuck die treyarch man, cod3 was een grote tegenvaller en waarom gaan die turds weer terug naar WW2, egt bullshit dit. mijn steun hebben ze in ieder geval NIET!!!!!!!!

  • Na CoD4 wil ik niet meer terug naar WWII :(



    Maar, Whoa! 3 Guitar Hero's? Dan ga ik zeker weten wel een gitaartje voor mijn xbox360 kopen o_0

  • Ik vond CoD 3 echt finaal zuigen, snap dan ook niet waarom treyarch weer gevraagd is. Ik sla een jaartje over… Infinity ward FTW

  • Call of Duty 5 laat ik alvast liggen.

  • Omdat je niet 2 van zulke super games (Als COD4) in één jaar tijd kan afleveren met 1 dev team. En COD leverd nou eenmaal goede jaar cijfertjes op dus dan maar door het oude team.

  • mooi aanbod

  • aight

  • kben benieuwd naar COD 5 :)

  • Weer terug naar de oude vertrouwde oorlogen. :)

  • Zo mogen we maar liefst drie Guitar Hero-delen verwachten, waarvan er twee tussen april en juni verschijnen.

    Dit vindt ik toch wel een beetje heel erg uitmelkerij. Ga denk binnenkort GH3 halen maar als hij 100 euro in de winkel blijft wacht ik wel op GH4. De nieuwe Tony Hawk lijkt intressant (als ze tenminste met vernieuwingen kopen). COD5 lijkt me erg kut, als Activision gewoon niet zo geldzuchtig waren zouden we maar een deel in de twee jaar zien die dan door Infinty Ward zou worden gemaakt. Maar nee hoor, Activision moet weer geld hebben. Voor de rest zit er niks boeiends bij!!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren