1. Tatsunoko vs. Capcom: Ultimate All-Stars (Wii)

Tatsunoko vs. Capcom: Ultimate All-Stars (Wii)

Japan is een land waarin animatie een grote rol speelt. Talloze animatie films en series worden uit de hoge hoed getoverd en tegenwoordig weten er velen het westen te bereiken. Toch was er ooit een tijd waarin anime nog niet aanwezig was in het westen, maar juist langzaam begonnen door te breken. Een van die anime´s was Speed Racer, van een animatie studio genaamd Tatsunoko. Deze serie over een jonge racer coureur en zijn auto Mach 5 werd populair in Amerika en zette de deur wijd open voor meer Japanse animatie. Het zou niet de enige hit worden voor Tatsunoko, want ook Science Team Gatchaman, Neon Genesis Evangelion en het zeer bekende Samurai Pizza Cats worden hoog aangeslagen omdat zij meer aandacht vestigden op Japanse animatie. Ondanks bekende series, blijft de naam Tatsunoko onbekend voor het grote publiek. De reden voor het animatie bedrijf om de handen in één te slaan met ontwikkelaar Capcom.

Wat misschien nog wel toffer is dat de uiteindelijke samenwerking uitmondt in een versus fighting game, een genre die na een periode van afwezigheid terugkeert. Twee groepen van totaal verschillende bedrijven nemen het op in flitsende en spectaculaire gevechten. Tenminste, alleen in Japan. Dat was het originele plan. Maar dankzij een groepje zeer vocale fans en een aantal over enthousiaste westerse Capcom medewerkers weet de game gelukkig het Amerikaanse en Europese vaste land te bereiken. De vraag van sceptici is ongetwijfeld of het wel nut heeft om een fighting game naar het westen te halen die vol zit met Japanse obscuriteit. Op het gebied van knallende verkoopcijfers zeker niet, maar het zou bot zijn om de westerse Wii bezitter dit uitermate leuke spelletje te onthouden. In welke andere fighter kan ik met Ryu uit Street Fighter het opnemen tegen een gouden aansteker die in een reusachtige robot veranderd?

Mijn punt is inmiddels duidelijk, Tatsunoko vs. Capcom is ontzettend Japans. Vooral de Tatsunoko cast in de game bestaat uit vele superhelden gehuld in flamboyante kostuums. Zo zijn er Ken the Eagle en Jun the Swan uit Science Ninja Team Gatchaman, (in Nederland bekend als Strijd der Planeten) een cyborg genaamd Casshern of een duistere strijder genaamd Karas. Dit zijn slechts enkele voorbeelden en waarschijnlijk zeggen deze namen de gemiddelde lezer helemaal niets. Is ook niet zo vreemd, aangezien alleen Gatchaman bekendheid genoot omdat de serie begin jaren tachtig werd uitgezonden op de Nederlandse tv. Sterren status of niet, de strijders aan Tatsunoko kant passen perfect in een fighting game en weten prima weerstand te bieden. Zeker tegenover versus veteranen aan Capcom kant zoals Ryu, Chun-Li, Morrigan en Mega Man Volnutt. Het is overigens wel grappig te noemen dat ook Capcom een blik iets minder bekende personages opentrekt: zo is er Saki uit een oude arcade quiz spel, Batsu uit de Rival Schools reeks en Kajin No Soki uit de laatste Onimusha game. Hoe vreemd deze mix ook is, het werkt verbazingwekkend goed.

Omdat de cast zo goed op elkaar is afgesteld, is het daarom ook extra tof om ze in teamverband tegen elkaar te laten vechten. Dat is het idee achter versus games: kies meerdere vechtersbazen en laat ze het opnemen tegen andere teams van strijders in een over the top gevecht. Wederom is Tatsunoko vs Capcom een vreemde eend in de bijt; want naast dat iedere strijd bestaat uit twee tegen twee gevechten, wordt de game gespeeld met maar drie knoppen. Klinkt vrij simplistisch, maar zoals altijd geldt voor dit soort games: easy to learn, difficult to master. De drie knoppen worden gebruikt om een lichte, medium of zware aanval te lanceren. Uiteindelijk wordt er ook een vierde knop gebruikt, maar die is er alleen om tijdens het gevecht te wisselen van personage. Uiteindelijk worden deze knoppen in combinatie met de vierpunts druktoets gebruikt om weer indrukwekkende special moves uit de mouw te schudden. Voor beginnende spelers in het fighting genre is Tatsunoko vs. Capcom daarom een uitstekende manier om het genre te ontdekken.

Fighting game veteranen zullen in eerste instantie dan ook nogal sceptisch zijn tegenover Tatsunoko vs. Capcom. Het klinkt als een “my first fighting game” en dat vooral het drie knoppen systeem niet genoeg diversiteit zal bieden. Dit zijn ongegronde angsten, aangezien de game naast de vertrouwde versus gameplay ook nieuwigheidjes biedt. Zo zijn er weer spectaculaire hyper moves die heerlijk over the top zijn. Daarnaast is het ook weer van groot belang om de twee gekozen vechtersbazen binnen je team op strategische manier wijze te gebruiken. Dit heeft vooral te maken met wanneer er tijdens een gevecht van personage wordt gewisseld of een cross over combo uitvoeren met een tweede vechtersbaas om zo de schade te vergroten. Over combo’s gesproken, de speler kan nu ook beschikken over Crossover Air Raids. Deze kan gebruikt worden om tijdens air combos van personage te wisselen voor meer schade. Ook is er de Baroque, waarmee een gedeelte van de hyper balk wordt opgeofferd om zo meer schade uit te delen. Mocht een tegenstander je te lang bestoken met een combo, is het mogelijk om tegenstanders aan de kant te beuken met een Megacrash.

Genoeg moves en technieken om uit te kiezen, maar speel de game wel met een classic controller. Tatsunoko vs. Capcom ondersteunt drie controllers met vier besturings mogelijkheden. Ondanks dat de Wiimote (met of zonder nunchuk) en Gamecube controller verder aardig dienst doen, is de Classic Controller (Pro) de beste optie voor deze game. De reden daarvoor is omdat de vierpunts druktoets van de classic controller een stuk geschikter is voor fighting games. Het uitvoeren van combo’s zal dan makkelijker gaan wat de ervaring alleen maar prettiger zal maken. Mocht men zo’n controller niet in huis hebben is dat alsnog geen groot probleem, maar een € 20 investering in een classic controller heeft op de lange termijn zeker zijn voordelen.

Voor op de korte termijn is het overigens ook geen slechte investering, aangezien de speler vaak genoeg de arcade mode moet uitspelen om de extra’s vrij te spelen binnen de game. Het constant voltooien van de arcade mode is eigenlijk vrij flauw, maar de uiteindelijke beloningen zijn zeker de moeite waard: zo kunnen er aan Tatsunoko kant Joe the Condor, Teknoman Blade en Yatterman 2 nog ontgrendeld worden als nieuwe vechtersbazen. Aan de kant van Capcom worden Zero uit Mega Man Zero en de hilarische Frank West vrijgespeeld. Naast deze vijf extra personages is er nog een extra unlockable die verschrikkelijk tof is, namelijk de mini-game Ultimate All-Shooter. Zoals de naam al doet vermoeden is dit een game waarin op alles geschoten moet worden wat beweegt. Deze topdown shooter die zich afspeelt in het Lost Planet universum is verrassend verslavend en zal de nodige uurtjes opslurpen naast de vele gevechten. Het is wel jammer dat Ultimate All Shooter de enige mini-game is die het heeft gehaald, aangezien de originele Japanse release veel meer en andere leuke mini-games heeft. Aan de andere kant, Tatsunoko vs. Capcom wordt in huis gehaald omdat het een ontzettend toffe en goede fighting game is. Dat is iets wat de Wii echt miste in zijn software bibliotheek, maar die plek is nu mooi gevuld.

Conclusie en beoordeling

De titel in kwestie is net zo Japans als een bord vol sushi, maar dat zal de pret niet drukken in Tatusnoko vs. Capcom Ultimate All-Stars. Deze vreemde mix van de Japanse animatie studio met de Japanse ontwikkelaar blijkt een uitstekende combinatie te zijn als een versus fighting game. En vooral dat vechten is uitstekend te noemen, al zullen sommigen het drie knoppen systeem afdoen als simplistisch. Totdat de game laat zien dat dit zeker niet het geval is en daarmee bevestigd dat het niet onder hoeft te doen voor genre genoten. Tatusnoko vs. Capcom Ultimate All-Stars is een uitstekende gebalanceerde fighter waarvan iedereen kan genieten. Voor optimaal genot is een classic controller wel aanbevolen.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Easy to learn, difficult to master
  • Gebalanceerde fighter
  • Terugkeer van de versus fighter
  • Minpunten
  • Classic Controller is eigenlijk wel nodig
  • Niet alle mini-games hebben het gehaald
  • De westere release liet te lang op zich wachten

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • die fighting game spreekt mij niet echt aan

  • Hmm boring vecht game :S !

  • nou, ik zit hier totaal niet op te wachten he :P

  • Kom op mensen niet zo negatief, deze game is echt wel vet hoor.

    ik speelde deze game op me ps2 zomer of 5 geleden of 4:P was zoooon vette game speelde het altijd met neef enzo. speelde het ook wel eens in arcade hal in marokko. toffe game man

  • Ach, een fightning game meer kan geen kwaad.

  • Tof, al heb ik momenteel al iets te veel delen uit die reeks.

  • Smooth!

  • Voor meer informatie over The King of Fighters XII verwijzen we je naar de profielpagina van het spel.





    Link je nu door voor die 5 zinnen aan informatie? Er zijn niet eens screens of video's! nogal nutteloos lijkt me.

  • de 19XX series waren leuk. vanaf KoF 2000 ging ut berg afwaarts..

  • Enige 2Dvechtspel waar ik naar uitkijk is de nieuwe Street Fighter.

  • @WiiZzhole



    Ik kijk ook meer uit naar SFIV dan naar deze titel.

  • King of Fighters is niet meer wat het was, maar ze kunnen het altijd proberen.

  • Street fighter lijkt mij leuker

  • Lijkt me niks..

  • Ik weet het niet…

  • Gwn afwachten, we kunnen nu nog geen Conclusies trekken.

  • Zal hier waarschijnlijk wel gaan om KOF Maximum Impact 3 gaan.



    KOF 2003/Neowave en XI zijn super 2D fighters die de serie weer eer aan deden.

  • Wat leuk…….

  • No Fighthing for me.

  • Ik zal wel een noob zijn maar in mijn geval en meerdere nieuwere generatie kinders zegt dit niet veel..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren