1. Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 2 (PS3)

Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 2 (PS3)

In mijn beleving zijn ninja geheim agenten die op de meest inventieve manieren hun werk uitvoeren. Veelzijdig werk, dat is de beste omschrijving. Spionage, infiltratie en zelfs het ombrengen van sleutelfiguren om je eigen volk of groep mensen in een betere positie te brengen. Gehuld in donkere kleren, zodat ze niet opvallen, vaak alleen opererend om een zwakke schakel te vermijden. Ninja beschikken over een overweldigende vechttechniek die onnavolgbaar en zeer lastig onder de knie te krijgen is. Dit beeld dat ik van ninja had werd wild overhoop gegooid toen ik voor het eerst in aanraking kwam met Naruto. Deze hoogblonde jongeman, met zijn fel oranje broek leek allesbehalve op de ninja zoals ik die mij voorstelde. Eenmaal bijgekomen van deze verwarring kon ik rustig verder en bekeek de introductie van een spel dat van begin tot eind mijn beeld van ninja bij deed stellen.

Na het bekijken van de intro was ik een beetje “puzzled”. Aangezien ik nieuw ben in de wereld van Naruto, snapte ik weinig van de personages en gebeurtenissen die mij voorgeschoteld werden. Ik zag een man, vermoedelijk een ninja, die een dorp vernietigde en hoorde een dame schreeuwen om Naruto. Dat Naruto het hoofdpersonages is, had ik al wel door. Dus het komt er goed en wel op neer dat Naruto de kwaardaardige ninja Pain moet wreken voor de schade die hij toegebracht heeft aan het dorp van Naruto. De dame die om zijn hulp schreeuwt, Sakura, zal wel een goede vriendin van Naruto zijn en hij zal haar ongetwijfeld moeten beschermen. Ondanks dat ik weinig bekend ben met de serie, kwam het plot vrij standaard op mij over. Later pas realiseerde ik mij hoe fout ik zat.

Waar ik echter wel meteen diep van onder de indruk was, was de grafische pracht van de anime wereld van Naruto. De haarscherpe, getekende setting gaf mij het gevoel dat ik me in een interactieve anime bevond. Die scherpheid is ook zeker een vereiste, aangezien er met bepaalde elementen in de omgeving interactie mogelijk is. Deze interactie bestaat bijvoorbeeld uit het omver lopen van een bord of stukje natuur, zodat Naruto in staat is om voorwerpen te ontdekken die later van waarde blijken te zijn. Eigenlijk is dit het minst sterk uitgewerkte onderdeel van het spel. Ten eerste omdat de voorwerpen die verzameld kunnen worden, gebruikt worden om andere dingen te verkrijgen, die weinig invloed op het spelverloop hebben. Ten tweede omdat het begeleid wordt met een uiterst saaie, slaapwekkende soundtrack. En ten derde omdat het eindeloos verzamelen van deze voorwerpen ontzettend saai gaat worden. Zo betrapte ik mijzelf keer op keer snuffelend tussen een plant om mijn honderd-en-zoveelste zaadje te vinden, terwijl ik niks met deze zaadjes doe. De reden waarom dit “adventure”-element in een fighting game als deze zit, is mij dan ook totaal onduidelijk.

Toch wil ik jullie niet onthouden wat voor leuks je allemaal in dit spel kunt verkrijgen door overal rond te snuffelen. Het speuren naar allerlei natuurproducten dient om bijvoorbeeld bento’s samen te stellen en te kopen. Bento is een Japanse lunchmaaltijd die Naruto tijdelijk van bepaalde krachten voorziet. Zo is er bento om je aanval sterker te maken, of juist je verdediging en nog vele anderen. Het nuttigen van een bento kan dus een voordeel zijn in een gevecht. Daarnaast kun je met de gevonden zaadjes en andere dingen ninja tools bestellen en kopen. Deze ninja tools kun je toewijzen aan je d-pad om tijdens een gevecht jezelf te versterken, of je tegenstander te verzwakken. Zo zijn er tools die je tegenstander vertragen of vergiftigen en tools om jezelf sneller te maken of een speciale aanval uit te voeren. Helaas kun je van de totaal achtenveertig beschikbare ninja tools er altijd maar vier bij je dragen in een gevecht. Dit houdt in dat je goed na moet denken welke tool je in welk gevecht wilt inzetten. Maar eigenlijk dienen zowel de bento als de ninja tools als een opvulling die de aandacht wegtrekt van het meest geniale concept van deze game.

Want wie het woord ninja hoort, die denkt aan onnavolgbare acties, dodelijke klappen, het gebruik van shuriken en jutsu, en natuurlijk de bijbehorende overwinningskreten. Dit alles zit in Ultimate Ninja Storm 2 en dit alles geeft een ongeëvenaard gevoel van spanning. Tenminste, als er voldoende uitdaging in de gevechten had gezeten. Ikzelf vind mijzelf geen ervaren PlayStation speler, ik ben waardeloos in het hanteren van een controller, al is het maar omdat mijn reactietijd zo ontzettend traag is. En toch had ik verbazingwekkend weinig moeite om de gevechten in dit spel tot een goed einde te brengen. Een hogere moeilijkheidsgraad kan misschien meer ervaren gamers bekoren, want het gevechtsysteem is simpel genoeg om jong en oud, ervaren en onervaren gemakkelijk door het spel heen te loodsen. Daarbij zijn de gevechten van vrij korte duur, waardoor een verloren match niet veel tijd kost om opnieuw te spelen om alsnog de overwinning te claimen. En toch is er een helder lichtpunt in dit onderdeel van het spel.

Helaas beschik ik maar over één paar ogen en oren en geconfronteerd worden met een dergelijke “tekortkoming” is in dit geval louter positief. Ik heb het over de eindbaas gevechten. Deze zijn misschien niet veel moeilijker dan de normale gevechten die het spel biedt, maar de opzet is simpelweg grandioos, wat voor epische actie zorgt. Traditioneel begint ook een eindbaas gevecht op de standaard manier waarbij je vrij rond kunt lopen in een driedimensionale omgeving om je tegenstander aan te vallen vanuit elke mogelijke positie. Na wat combo’s te maken door herhaaldelijk de O-knop te gebruiken, wat shuriken te gooien met het vierkantje en te springen met de X-knop kan het echte werk beginnen. Laat ik overigens niet vergeten dat de driehoek-knop al deze acties wat extra pit geeft, doordat het personage zijn chakra gebruikt. Zo kan je jutsu (speciale aanvallen) gebruiken door combinaties van driehoek-knop en O-knop te maken. Als de eindbaas genoeg uitgeput is, begint het schouwspel. De omgeving en camerapositie veranderen en het beeld neemt cineastische vormen aan om de speler te beroeren, dit alles natuurlijk nog in anime stijl. Het is dan aan mij om de juiste knoppen-combinaties als Quick Time Event (QTE) uit te voeren. Door dit snel genoeg te doen spat de volgende actie van mijn scherm en volg ik met open mond de verrichtingen van mijn personage. Deze reeks van standaardgevecht en QTE kan zich meerdere keren herhalen voor de eindbaas verslagen is. Dit is simpelweg verbluffend en zuigt mij zo diep het spel in, dat ik zelfs het verhaal en de dialogen intensief begin te volgen. Een compliment voor de ontwikkelaars die zo zelfs een anime noob weten te enthousiasmeren.

Met gemengde gevoelens bleef ik naar het beeld staren terwijl de credits na ongeveer vijftien uur over mijn beeldscherm rolde. Ja, ik was meegesleept in een groots avontuur waarvan het verhaal meer diepgang bood dan ik aanvankelijk dacht. En ik was geïntrigeerd door de verbluffende eindbaas gevechten, zodanig dat zelfs het saaie adventure gedeelte van het spel dit niet voor mij kon verpesten. Dorstig op zoek naar side-quests kwam ik er achter dat er voor zeker nog zeven à acht uur singleplayer plezier in zit. Daarnaast heeft het spel zowel een offline als online een multiplayer modus, waarbij weliswaar de bekende problemen kunnen opduiken van tegenstanders met laffe tactieken of altijd dezelfde, sterke personages. Desondanks moet toegegeven worden dat het spel genoeg vermaak biedt om gekocht te worden door een brede doelgroep. Niet alleen de anime fans zijn verplicht deze game aan hun collectie toe te voegen, maar ook de liefhebbers van fighting games die zo af en toe een ontspannen potje willen vechten, mogen deze game niet laten liggen. Tenslotte is er voor de liefhebbers van getekende, grafische pracht ook genoeg te genieten.

Conclusie en beoordeling

Iedereen opgelet, want deze game verdient meer dan een oordeel na de eerste indruk. Tussen alle games die boordevol actie, spanning, realisme en avontuur zitten, is Ultimate Ninja Storm 2 met zijn anime thema een heerlijke verfrissing. En ondanks de lage instapdrempel die een lichtelijk gebrek aan uitdaging veroorzaakt, en saaie features die verbonden zijn aan een nog saaier adventure gedeelte, is biedt het spel genoeg om lang te blijven boeien. De grafische pracht en cineastische eindbaas gevechten zorgen dat de speler in het spel gezogen wordt, waardoor het singleplayer avontuur een waar genot om te spelen is. Tel daarbij op de online en offline multiplayer modus en Ultimate Ninja Storm 2 blijft uren in je console zitten.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Haarscherpe anime graphics
  • Verbluffende eindbaas gevechten
  • Goed uitgewerkt gevechtsysteem
  • Minpunten
  • Saaie, beperkte soundtrack
  • Saai adventure gedeelte
  • Weinig uitdaging in de gevechten

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ze brengen teveel van die \"net niet\" games uit, zoals The Club. Iedereen hoge verwachtingen, dan wordt ie getest en dan valt hij iedereen gelijk tegen. Misschien dat Condemned 2 wat verandering in de zaak kan brengen.

  • Dit keer ligt het niet aan de spellen. Sega zelf maakt wel degelijk winst met de videogames, het ligt aan Sammy met de pachinko machines.

  • De moment om wat aandelen op te pikken, dieper zullen ze niet zakken na een herstructurering.

  • Oei

  • Hadden ze maar met Namco moeten fuseren.

  • Had de wii hier ook niet grote invloed op?

  • De Wii games van Sega hebben allemaal voldoende verkocht.

    Misschien dat mensen thuis blijven om op hun Wii te spelen maar we hebben het over gokautomaten niet videogames.

  • Sega is gewoon pauper geworden.. Brengen zowat alleen nog maar paupergames uit

  • Helaas…. Sega is niet meer zo goed als vroeger.

    Sega heeft gewoon één super-franchise nodig. Capcom heeft bijvoorbeeld Devil May Cry en Resident Evil, Konami heeft Metal Gear Solid enz.

    Als je in ieder geval één titel hebt die super verkoopt, dan is het niet zo erg als 'kleinere' projecten minder goed draaien. Dit mist Sega nog. Maar dat ze nu verlies lijden door die panchinko apparaten is eigenlijk de schuld van Sammy en niet van Sega. Toen Sega met Sammy ging fuseren, hebben die laatsten als eis gesteld dat Sega zich meer ging richten op die panchiko machines (en ook arcade-games). Door deze eis is Sega top-ontwikkelaars als Yuji Naka en Yu Suzuki kwijtgeraakt, die beide een eigen bedrijfje zijn begonnen (wel min of meer onder de vlag van Sega) maar waar we tot op heden niks van gehoord hebben…



    @ PAu-lo : verwar Sega-Sammy niet met Sega-europe. In tegenstelling tot Sega-Sammy publiceert Sega-europe games, ze ontwikkelen ze niet zelf. Zo is The Club alleen in opdracht voor Sega gemaakt door Bizarre creations.


  • Mensen dit ligt niet aan de games van Sega, maar aan de arcadekasten die minder verkopen. Dat is logisch want het fenomeen arcadehal is aan het verdwijnen. Geen paniek, gewoon doorlopen…

  • Capcom heeft ook geen echte super titels meer.

    Onder supertitels verwacht ik games die minstens 5 miljoen kunnen halen met gemak.



    Er zijn nog maar weinig japanse ontwikkelaars die dat hebben.

    Sony heeft als enigste heavy hitter Gran turismo

    Nintendo heeft er heel wat.

    Mario Kart Serie

    Smash bros serie

    Zelda serie

    Pokemon serie

    Mario platform serie

    Mario Party serie ( in iets mindere mate)

    Nintendogs

    Braintraining

    Animal Crossing



    Konami heeft PES en MGS.

    Namco ook niet echt meer.

    Square Enix heeft Final Fantasy en Kingdom Hearts.

    De rest van de japanse ontwikkelaars stellen weinig voor.

















  • Een spel dat je een supertitel noemen kunt heeft niet alleen met verkoopcijfers te maken, Ramirez. Kwaliteit telt zwaarder mee, en dat wordt niet altijd vijf miljoen keer verkocht.

  • SEGA is ook gewoon waardeloos geworden…

  • Sega is niet meer zo sterk als vroeger.

  • Een spel dat je een supertitel noemen kunt heeft niet alleen met verkoopcijfers te maken, Ramirez. Kwaliteit telt zwaarder mee, en dat wordt niet altijd vijf miljoen keer verkocht.

    Wessel, je weet toch wel dat er van die mensen zijn die puur kijken naar de verkoopcijfers, die 'verliefd' zijn op een bedrijf en die gelukkig worden van het feit dat 'hun' merk het goed doet?

  • Ze brengen teveel van die \"net niet\" games uit, zoals The Club. Iedereen hoge verwachtingen, dan wordt ie getest en dan valt hij iedereen gelijk tegen. Misschien dat Condemned 2 wat verandering in de zaak kan brengen.



    Precies!

  • Sega is veel minder geworden. Ze moeten maar eens een keer met een echte topper komen. En stoppen met het maken van die Sonic-afdankertjes! ;)

  • Wat een geld zeg! En 400 banen is ook een groot aantal

  • auw

  • ouch!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren